

بسم اللّه الرحمن الرحيم كتاب «آداب الصلوة» را كه خود از آن بهرهاى نبردم جز تأسف بر قصور و تقصير بر ايام گذشته كه توانايى بر خودسازى داشتم، و حسرت و ندامت در روزگار پيرى كه دستم تهى و بارم سنگين و راهم بس دراز و پايم لنگ و آواى رحيل در گوش است، هديه كردم به فرزند عزيزم «احمد» كه از قدرت جوانى كامياب است؛ شايد او ـ انشاءاللّه تعالى ـ از محتويات آن كه از كتاب كريم و سنّت شريف و افادات بزرگان فراهم شده است، بهرهمند شود و به معراج حقيقى از رهنمايى اهل معرفت راه يابد، و دل از اين ظلمتكده بركَند، و به مقصد اصلى انسانيت كه انبياى عظام و اولياى كرام ـ عليهم صلواتاللّه و سلامه ـ و اهل اللّه بر آن راه يافتند و ديگران را دعوت فرمودند، توفيق يابد. پسرم! خود را ـ كه به فطرت اللّه تخمير شدهاى ـ درياب و از گرداب ضلالت امواج سهمگين خودبينى و خودخواهى نجات ده و به سفينۀ نوح كه پرتو ولايت اللّه است ركوب كن كه مَنْ رَكِبَها نَجى وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْها هَلَكَ.۱ فرزندم، كوشش كن كه در صراط مستقيم كه صراط اللّه است، ولو لنگان لنگان حركت كنى و حركات و سكنات قلبى و قالبى را رنگ معنويت و الوهيت دهى و خدمت به خلق را براى آن كه خلق خدا هستند بنمايى. انبياى عظام و اولياى خاصّ خدا در عين حال كه مشابه ديگران اشتغال به كارها داشتهاند، هيچ گاه در دنيا وارد نبودهاند؛ چون اشتغالشان بالحق و للحق بوده، در عين حال از رسول ختمى ـ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ـ روايت شده كه فرموده است: لَيُغانُ عَلى قَلبى و اِنّى لاَسْتَغْفِرُاللّهَ فى كُلِّ يَوْمٍ سَبْعينَ مَرَّة۲ شايد رؤيت حق در كثرت را، كدورت حساب مىفرمود. پسرم! خود را مهيا كن كه پس از من بر تو جفاها رود و نگرانىها كه از من دارند به حساب تو گذارند. اگر حساب خود را با خداى خود صاف كنى و پناه به ذكر اللّه برى، هراسى از خلق به خود راه مده كه حساب خلق زودگذر است و آنچه ازلى است، حساب در پيشگاه حق است. فرزندم! پس از من ممكن است پيشنهاد خدمتى بر تو شود، در صورتى كه قصدت خدمت به جمهورى اسلامى و اسلام عزيز است رد مكن؛ و اگر خداى نخواسته براى هواهاى نفسانى و ارضاى شهوات است، از آن اجتناب كن كه مقامات دنيوى ارزش آن ندارد كه خود را در راه آنها تباه كنى. بارالها! احمد و تبارش و متعلّقانش كه از بندگان تو و تبار رسول اكرمند، اينان را در دنيا و آخرت سعادتمند فرما و دست شيطان رجيم را از آسيب به آنها كوتاه فرما. خداوندا! ما ضعيف و ناتوانيم و عقب افتاده از قافلۀ سالكان، تو خود از ما دستگيرى فرما. رَبَّنا عامِلْنا بِفَضْلِكَ وَ لا تُعامِلْنا بِعَدْلِكَ.۳ والسلام على عباداللّه الصالحين. 23 ربيعالاول 1405۴ / 25 آذر 1363 روحاللّه الموسوى الخمينى