بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم تهذيب جامعه، وظيفه مطبوعات ما يكى از گرفتاريهاى بزرگمان در زمان طاغوت، گرفتارى به دست مطبوعات بود. طاغوت مهره‌هايى كه در خدمت او بودند و در خدمت اجانب، انتخاب مى‌كرد و زبده‌هاى آنها را انتخاب مى‌كرد براى ادارۀ مطبوعات و براى تبليغات به ضد اسلام و به ضد كشور، لكن با آب و رنگ اسلامى و ملّى. من نمى‌دانم كه صدمه‌اى كه كشور ما و اسلام از مطبوعات در زمان طاغوت ديد بيشتر بود يا صدماتى كه از ساير ارگانهاى طاغوتى! مطبوعات كه حامل پيام ملت و حامل پيام اسلام بايد باشد و مبلّغ احكام اسلام و مجرى احكام اسلام و مهذِّب جامعه بايد باشد و اخلاق را در جامعه بايد پخش بدهد ـ اخلاق الهى را ـ در زمان طاغوت، درست برعكس همۀ اين معانى، مأموريت داشتند كه كشور ما را با آن تبليغات دامنه‌دار اين رسانه‌هاى طاغوتى، تمام مسائل اسلامى و تمام مسائل كشورى را به طرف منافع طاغوتى سوق دهند. صدمه‌اى كه اسلام از مطبوعات و رسانه‌هاى طاغوتى خورد از كمتر دستگاههايى خورد. آنقدر كه جوانهاى ما را اين مطبوعاتِ فاسد و آن مجله‌هاى فاسدتر و آن راديو و تلويزيونهاى فاسدتر به فساد كشيدند معلوم نيست كه مراكز فساد آنقدر به فساد كشيده باشند. اين مجلات بود و اين مطبوعات و اين راديو و تلويزيون و تمام اين رسانه‌هاى گروهى بود كه جوانهاى ما را به جاى اينكه به طرف دانشگاه بكشد، به طرف علم و ادب بكشد، به طرف فساد كشاند. جوانها زود متأثر از امور مى‌شوند. جوانها يك نهال نورس هستند كه اين نهال نورس زود آسيب مى‌بيند و زود هم تربيت مى‌شود. همين جوانها در زمان طاغوت، كه به هر جا مى‌رفتند فساد را مى‌ديدند، مجله مى‌خريدند پر از فساد و پر از فحشا بود، روزنامه مى‌خريدند پر از تبليغات ضد انسانى و اسلامى بود. هر جاى مملكت مى‌رفتند مراكز فساد پخش بود. نمى‌شد كه در يك همچو مركز فساد و در يك همچو كشورى، كه همه چيزش رو به فساد رفته بود، اينها يك انسان صحيح بار بيايند. آنهايى كه براى چاپيدن اين كشورها نقشه كشيدند، آنها استادها و متفكّرينى بودند كه مى‌دانستند چطور يك كشور را مى‌توانند به واسطۀ آن برنامه‌هايى كه دارند خواب كنند و جوانهاى ما را تهى كنند از آن انسانيت و اسلاميتى كه بايد داشته باشند تا راه را باز كنند براى چاپيدن و براى بردن همۀ ذخاير كشور ما و كردند و آن كردند كه در ظرف ـ خصوصاً ـ پنجاه و چند سال آخر، نگذاشتند كه تربيت صحيح در اين ملت تحقق پيدا بكند. از دانشگاه، كه مركز علم و ادب بايد باشد، تا مطبوعات، كه بايد مربّى جامعه باشد، تا راديو و تلويزيون، كه بايد جامعه را تربيت بكند و تا ادارات، كه بايد خودشان يك اشخاصى باشند و يك مراكزى باشند براى تربيت، همه جا را اينها با آن نقشه‌هاى فاسدى كه داشتند، به فساد كشيدند. و جوانهاى تازه‌رس ما را، كه در يك همچو جامعه‌اى وارد مى‌شدند، قهراً بايد به عقب برانند و منحرف كنند. خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به ما منّت گذاشت و به اين ملت عزيز منّت گذاشت و ما را از آن لجنزارى كه سر تا ته مملكت را گرفته بود، نجات داد و روزنامه‌هاى ما كه يكى از مراكز همان فحشا و همان چيزهايى كه شماها بهتر مى‌دانيد بود، متبدّل كرد به يك مراكزى كه اميد است كه به واسطۀ اين تربيت‌هايى كه در آنجا و تبليغاتى كه در آنجا مى‌شود، مملكت ما از آن چيزهايى كه در سابق بود، نجات پيدا بكند. تحوّل ملت، با امداد غيبى خواهرها و برادرهاى ما بايد بدانند كه عهده‌دار چه خدمتى هستند. چنانچه مطبوعات اصلاح بشود، رسانه‌هاى گروهى اصلاح بشود، يك جامعه اصلاح مى‌شود. اگر مطبوعات جوانها را نكشاند به طرف فحشا و ببرد طرف صراط مستقيم، مراكز فحشا هم برچيده مى‌شود. آنهمه مراكز فحشايى كه درخصوص تهران، كه بايد مركز همۀ خوبيها و همۀ فعاليتهاى انسانى باشد، ايجاد شده بود كه شماها مى‌دانيد كه چه خبر بود و چقدر مراكز فحشا بود و چقدر مراكزى بود كه جوانهاى ما را از هستى ساقط مى‌كرد و مغزهاى جوانهاى ما را به طرف فساد مى‌كشاند! اگر مطبوعات متحوّل بشود ـ و ان‌شاءاللّه‌، مى‌شود و شده است ـ متحول بشود به يك مراكزى كه بخواهند تقوا را در جامعه منتشر كنند، وقتى جوانها و بچه‌هاى تازه‌رس ما وارد مى‌شوند در ميدان فعاليت اجتماعى، بروند دنبال روزنامه، روزنامه مربّى باشد، گوش كنند به راديو، راديو مربّى باشد، نگاه كنند به تلويزيون، تلويزيون مربّى باشد، نگاه كنند به مجلات، مجلات، مجلاتى باشد كه تربيت بكند، اين جوان وقتى كه به هر جا توجه كرد، ديد كه گوش و چشمش پر شده از تربيت، اينطور بار مى‌آيد. اگر رها بشود، هرزه بار مى‌آيد. اگر بِكِشندش در طرف فساد، مى‌رود آن طرف و اگر بكشندش در طرف صلاح، مى‌آيد اين طرف. و ما در سالهاى طولانى، همۀ جهاتى كه در ايران بود و اسباب را فراهم كرده بودند، همۀ جهات براى اين بود كه جوانهاى ما را بِكِشند طرف فساد. و نظر اصلى آنها اين بود كه يك جمعيتى در اينجا وجود داشته باشد كه هر چه سرش مى‌آورند توجه نداشته باشد؛ مملكتش به باد مى‌رود، او عيش و عشرتش باشد، اشكالى ندارد؛ مذهبش عقب مى‌رود، چون عيش و عشرتش به كار است، مانعى ندارد؛ اختناق در مملكت هست، اختناق در فحشا نيست، اين اشكال ندارد؛ هر بساطى سرش درآورند، بى‌تفاوت باشد. يك همچو مملكتى كه آنها مى‌خواستند اين بود كه يك طايفۀ زيادى از اين جوانهاى ما را به هروئين بكشند، يك طايفۀ ديگر را به مُسكرات بكشند، يك طايفۀ ديگرى را به فحشا و مراكز فساد بكشند، گوش را به هرچه بدهد، يا تعليم فاسد است يا غنا و امثال اينها كه مغز را فاسد مى‌كند، هر اجتماعى كه باشد، اجتماعى است كه گوينده‌اش گوينده‌اى است كه جوانها را مى‌كِشد طرف فساد و مغزهاى اينها را فاسد مى‌كند. اين يك مطلب اتفاقى نبود كه به طور اتفاق حاصل شده باشد، يك مطلبى بود كه با تمام توجه و نقشه، اين امور شده بود و ديديد چطور بود. چه شد كه يكدفعه خداى تبارك و تعالى، به اين ملت تفضّل فرمود و يكدفعه متحول شد؟ اين جوانى كه بنايش بر اين بود كه برود در مراكز فحشا، آمد در خيابان و مشغول جنگ شد. آن جوانهايى كه به حسب نقشۀ آنها، بايد آن مفسده‌ها را داشته باشند و آن مغزها را داشته باشند. يكدفعه متحول شد به يك مغزهاى نورانى انسانى اسلامى. اگر نشده بود، نمى‌توانست اين ملت اين قدرت بزرگ را، اين قدرتهاى شيطانى را در هم بشكند. اول اين تحول در خود جمعيت پيدا شد، و به تدريج، اين تحول كه در جمعيت پيدا شد، رشد پيدا كرد، آن هم نه رشدى كه به حسب موازين عادى باشد. به حسب موازين عادى، اگر يك جوانى آنطور تربيت شده است كه از دانشگاه گرفته تا همه جا، اين را به فساد كشيده بودند، بايد اقلاً بيست سال طول بكشد تا بشود آنرا از آن مغز غير انسانى ـ غير اسلامى متحول كرد به يك مغز انسانى. اين چه بود كه يك شبه كَاَنَّهُ آن تحول را پيش آورد و كمتر از يك سال، يك سال و نيم اين مملكت را يكدفعه كرد يك موجودهاى ديگرى؟ از اين موجوداتى كه همۀ توجه‌شان به عيش و عشرت بود و همۀ توجه‌شان به مفاسد بود و همۀ نظرشان با تبليغات بزرگى كه كرده بودند، به ضد اسلام و به ضد روحانى بود، يكدفعه برگشت و يك طور ديگرى شد؟ اين با موازين عادى درست در نمى‌آيد. آن يك دست الهى بود پشت سر اين ملت و اين تحول باعث اين شد كه بايد همه بروند به شميرانات و بين تهران و شميران و آن بساط و آن عشرتكده‌ها، [اما] همه ترك كردند، آمدند در ميدانها دنبال جانفشانى. شهوترانى متبدّل شد به جانفشانى در راه اسلام و راه كشور اسلامى. لزوم تصفيه عمومى در كشور برادران عزيز، خواهران محترم كه در اين دستگاه مشغول خدمت هستيد و بحمداللّه‌ آن گردانندگان كذايى متبدّل شدند به امثال آقاى دعايى و ديگر اشخاص سالم و خدمتگزار، توجه كنيد كه راه را درست برويد و مستقيم و متعهد باشيد و مصمم باشيد كه براى كشور خودتان خدمت كنيد و نگذاريد ديگر دست آنهايى كه مى‌خواهند فساد ايجاد كنند و باز كشور شما را برگردانند به حال سابق [باز شود.] نگذاريد كه آن نقشه‌ها ـ نقشه‌هاى خائنانه ـ دوباره رشد پيدا بكند. هر ريشه‌اى را كه ديديد، با گفتار خودتان، با قلم خودتان و با قدم خودتان، با اقدام خودتان، اين ريشه را قطع كنيد تا ان‌شاءاللّه‌، مملكت شما تصفيه بشود؛ يك تصفيۀ عمومى، نه تصفيۀ فقط ادارى، يك تصفيۀ عمومى؛ تصفيه در همۀ جهات مملكت. بازار تصفيه بشود؛ تصفيه‌هاى روحى. بازار از آن بازار طاغوتى درآيد به يك بازارى كه موافق احكام اسلام است اداره بشود و ادارات و كارخانه‌ها و كشاورزها و همۀ اينها متبدّل بشوند به يك مراكزى كه در هر جا وقتى كه برويد، آنجا خداست و تعليمات خدا. اگر يك همچو مملكتى ايجاد كرديد و شما كه مسئوليد در ـ مثل ـ روزنامۀ اطلاعات و ديگران كه در ساير روزنامه‌هاى مملكت و مطبوعات مملكت هستند، توجه بكنند به اين معنا كه بايد همه‌شان در اين راه باشند كه بخواهند كشور خودشان را از همۀ چيزهايى كه غيرانسانى است تصفيه بكنند ـ همه به فكر تصفيه باشند، همه به فكر تهذيب باشند ـ اگر اينطور بشود و اميد است كه باشند، مطمئن باشيد كه كشور شما ديگر آسيب نخواهد ديد. يك كشورى وقتى آسيب مى‌بيند كه ملتش بى‌تفاوت باشد راجع به آسيبها. آن وقت كه مملكت شما را، آنها مى‌آمدند و همۀ آن كارهاى خلاف مصالح شما را مى‌كردند، براى اينكه ملت يك ملتى بود كه خوابش كرده بودند، مخمورش كرده بودند، تهى كرده بودند ملت را از خودش. خودش را، اصلش نمى‌شناخت. هر چه مى‌ديد غرب مى‌ديد، هر چه مى‌ديد مراكزى كه مراكز قدرت بود مى‌ديد، قدرت خودش را فراموش كرده بود. حالا كه شما خودتان را يافتيد و قدرت خودتان را فهميديد چى است؛ قدرتى است كه در مقابل قدرتهاى بزرگ جهان، يكسره قدرتهاى عالم، اين قدرت غلبه كرد بر تمام قدرتهاى عالم و شما فهميديد كه خودتان قدرتمند هستيد و شما متّكل به خدا هستيد و هر كس متّكل به مركز قدرت باشد، قدرتمند است. حفظ كنيد اين معنا را، اين الهيّت را حفظ كنيد، در عمل حفظ كنيد و موافق با احكام خدا عمل كنيد. در اخلاق، حفظ كنيد و مطابق اخلاق الهى حفظ كنيد و در عقايد هم حفظ كنيد و عقايد انسانى را ياد بگيريد و توجه كنيد. اگر اينطور شد و همه جا اينطور شد، ان‌شاءاللّه‌، شما مطمئن باشيد كه هيچ كس نمى‌تواند يك همچو كشورى را آسيب به آن برساند. نه اين گروههايى كه در خود ملت گاهى پيدا مى‌شود و با اسمهاى مختلف به شما مى‌خواهد صدمه بزند، نه اينها ديگر قابلند، نه آنهايى كه براى ما مى‌خواهند نقشه بكشند و توطئه ايجاد كنند. هيچ كدام از اينها ديگر نمى‌توانند كارى انجام بدهند. شما خودتان را درست كنيد، كشورتان درست مى‌شود و آسيبى هم نخواهد ديد. من از خداى تبارك و تعالى سلامت همۀ افرادى كه براى اسلام مشغول خدمت هستند و سعادت همه را خواهان هستم و از شما آقايانى كه آمده‌ايد در اينجا و در اين وضع گرما و فشار هستيد، معذرت مى‌خواهم از شماها و اميدوارم كه خداى تبارك و تعالى همۀ شما را سعادتمند كند و همۀ شما در خدمت خدا باشيد. والسلام عليكم و رحمة اللّه‌