

بسم اللّه الرحمن الرحيم گسترش تبليغات دشمن دامنۀ اين مبارزات هر چه گستردهتر مىشود، دامنۀ تبليغات هم بر ضد آن گستردهتر مىشود. اول كه مبارزات كمتر بود و آرامتر بود، تبليغات هم به همان حجم كمتر بود در داخل و خارج؛ و حالا كه مبارزات بالا گرفته است، دست و پا مىكنند آنهايى كه مىخواهند شاه را نگه دارند، چه قشرهايى كه در داخل دارد از عمال و چه قشرهايى كه در خارج هستند، چه آنهايى كه طمع به كيسه شاه دارند و چه آنهايى كه طمع به مخازن ايران دارند، اينها همه دستهجمعى به دست و پا افتادند و دامنۀ تبليغات را هر چه بيشتر گستردهتر كردند و مىكنند. از جمله چيزهايى كه اخيراً گفتند ـ و تذكرش هم دادم ـ و كلمهاى كه صادر شده است از كارتر، من را بسيار متأسف كرده و متأثر؛ اينكه ايشان ابتدائاً مىگويد كه يك ايران قدرتمند و يك ايران مستقل براى ثبات منطقه لازم است ـ با اين تعبير تقريباً ـ و دنبالش مىگويد كه ما نمىتوانيم ببينيم كه «اراذل پست» شاه را كنار بزنند و اين رژيم را از بين ببرند! اين يك تبليغات است و يك تهديد. ثبات ايران در گرو سقوط شاه اينكه تبليغ است آن است كه ـ خود شاه هم هميشه در حرفهايش هست و بوده است، و عمالى هم كه در خارج دارد و ارتزاق از او مىكنند همين حرف را مىزدند و مىزنند، و آنهايى هم كه منافعشان را مىخواهند تأمين بكنند به دست شاه، آنها هم اين حرف را مىزنند ـ كه ايران اگر شاه برود ثباتش از بين مىرود! الآن كه شاه هست، الآن ثبات دارد ايران؟! اينها اصلاً فكر [نمىكنند] اين حرفى كه مىزنند خوب، منعكس مىشود. اين يك آدمى است كه قدرتمند است، از ابرقدرتهاست، حرفش را منعكس مىكنند؛ در ايران منعكس مىشود، در ساير ممالك منعكس مىشود كه الآن كه شاه هست الآن ايران در ثبات و آرامش دارد زندگى مىكند! مردم همه آرام، همه راحت [در] منزلهايشان مىخوابند! اينجا هم به راحتى مشغول كسب و كارشان هستند! و مدارس هم همه آرام! دانشگاهها هم همه مشغول به تحصيلشان هستند با آرامش، با خوشى ـ براى اينكه شاه هستند در ايران! خوب، اين منعكس مىشود در دنيا كه يك همچو انقلابى كه الآن در ايران هست، در غياب شاه هست يا در حضور شاه هست؟ شاه نيستند و اين ناآراميهاى سرتاسرى هست؟ يا شاه هم تشريف دارند، در حضور مبارك «اعليحضرت» همۀ مردم ايستادهاند و مىگويند مرگ بر اين شخص، مرگ بر اين سلسله؟! اين كشتارهايى كه در سرتاسر ايران ما هر روز مىشنويم، هر روز ـ تقريباً ـ از تلفنهايى كه از ايران مىشود اطلاع مىدهند كه فلان جا چند نفر كشته داشت، فلان جا چند نفر كشته داشت، فلان اعتصاب واقع شد، فلان جا اعتصاب شد فلان اداره اعتصاب شد، فلان دستگاه اعتصاب شد، اينها همه آرامش است كه با وجود شاه الآن يك مهد آرامى است ايران و ثبات دارد؟! يا اگر شاه باشد آرامش نيست؟ ما مىگوييم كه اگر شاه الآن باشد و بخواهد ادامه بدهد اين سلطنت غيرقانونى و اين سلطۀ جهنمى را، ثبات ايران از بين مىرود؛ و رفته است و ايران در معرض سقوط است. لاف و گزاف كارتر آن شخص مىگويد كه اگر چنانچه شاه [بماند] يك ايران مستقل، يك ايران برومند، يك ايران قدرتمند، ثبات منطقه را، ثبات ايران را حفظ مىكند! و دنبالش هم آن انگشت مىگذارد روى آن قدرتمند و آن كسى كه استقلال را در ايران ايجاد كرده است و يك دولت برومندى است كه آن عبارت از دولت شاه است كه آرامش را حفظ كرده و استقلال را حفظ كرده است! و اگر چنانچه او برود، اين استقلال و آرامش ـ اين آرامش از بين مىرود، استقلال از بين مىرود، آزادى از بين مىرود. همه چيز ما بسته به اين وجود ذىجود۱ است! آخر اين چه حرفى است كه ... يك كسى كه مىگويد من رئيس جمهورم و ابرقدرت و از آن حرفها و لاف و گزافها مىگويد، اين چه حرفى است كه مىزند؟ آخر چرا آدم يك حرفى بزند كه ما در اين گوشۀ دنيا هم انتقاد از او بكنيم؛ و هر كه بشنود و سر عقل باشد انتقاد از او مىكند كه آقا كدام ثبات را شما الآن داريد حرف مىزنيد؟ الآن ثبات در ايران هست؟ شما از كدام استقلال ايران حرف مىزنيد؟ ايران نظامش مستقل است؟ ايران فرهنگش مستقل است؟ ايران صنعتش مستقل است؟ اقتصادش مستقل است؟ آخر چه چيز ايران استقلال دارد تا اينكه به وجود شاه اين استقلال مىگوييد هست، و وقتى استقلال باشد ثبات پيدا مىكند منطقه، و الآن استقلال هست و ثبات هم دارد منطقه! اگر برود ثباتش به هم مىخورد! آخر چه استقلالى ما داريم؟ تو كه مىدانى، ما هم كه مىدانيم كه چه مىگويى، تو هم مىدانى ما مىدانيم دروغ مىگويى! [خندۀ حضار ]استقلال دارد ايران؟! ايران پايگاه منافع امريكا تو خودت مىدانى كه ايران را پايگاههاى امريكا درست كرد؛ پايگاه براى امريكا درست كرديد. اگر يك مملكتى مستقل باشد تو[ى] دهن تو مىزند كه پايگاه در ايران بخواهى درست كنى! تو كه مىدانى كه در كوهستانهاى ايران پايگاه براى شما درست شده است، يك مملكت مستقل ـ يك حكومت مستقل ـ كه نمىگذارد كه در مملكتش پايگاه درست بشود و كوهستانهايش چه بشود. تو مىدانى كه به سر اقتصاد ايران چه آوردى و خزاين ايران و مخازن ايران را چطور غارت كرديد و برديد. اگر يك حكومت با شرف ما داشتيم، يك سلطان با شرف ما داشتيم، امكان داشت كه اينطور مخازن ما را به خورد شما بدهد؟ براى اينكه چند روز ديگر مىخواهد، يك آدم قريبِ شصت ساله مىخواهد چند روز ديگر هم زندگى كند و زندگى پست و رذلش را مىخواهد ادامه بدهد، منافع يك ملت بزرگ را همه را از دست مىدهد و هيچ فكر آتيۀ اين مملكت نيست و فكر حال اين مملكت هم نيست. خوب تو چرا اين حرف را مىزنى كه مىدانى؟ جز اين است كه مىخواهى اغفال كنى؟ خوب كى را اغفال كنى؟ اهل مملكت خود ما را اغفال كنى؟ خوب مملكت ما مىدانند كه الآن آرامشى در كار نيست؛ مىدانند كه استقلالى ما نداريم. «اراذل» در منطق كارتر يك روز مىگويد كه يك آزادى «تندى» به مردم دادند و از اين جهت كه آزادىِ تند است، مردم به هياهو درآمدند! من نمىدانم اين حرفها، آدم چطور جواب اين حرفها را بدهد. خوب اگر يك آدم عادى بود، آدم مىگفت خوب نامربوط گفته ولش كن! اما يك كسى است كه مىخواهد با اين حرفها تبليغ كند، مىخواهد با اين حرفها حكومت شاه را حفظ بكند. بعد دنبالش آن حرفى كه هر انسانى را ـ هر انسانى را ناراحت مىكند؛ كه يك آدم يك سر و دو گوشى كه هوشش سر جايش است ـ باز ديوانه نشده است ـ مىگويد كه ما نمىتوانيم ببينيم كه «اراذل پست» اين سلطنت را ساقط بكنند!۲ سى و پنج ميليون جمعيت مُسْلم كه ايستادهاند و مىگويند كه ما مىخواهيم آزاد باشيم، ما مىخواهيم مستقل باشيم! آزادى و استقلال طلبى، اراذلى و پستى است؟! شما كه مىگوييد كه آزاد كردند شما را و شما به واسطۀ آزادى يك همچو حرفى مىزنيد، مردم ايران آزاد هستند؟! مطبوعات ايران الآن آزاد است؟! پس چرا تعطيل است مطبوعات؟ اگر اينها آزادند چرا براى اينكه سانسور نباشد الآن همۀ مطبوعات ايران تعطيل است؟ مخابرات ايران چرا تعطيل است؟ همه چيز ايران الآن تعطيل است، هر ادارهاى كه برويد تعطيل است، خوب چرا؟ چرا مطبوعات ايران الآن تعطيل است؟ خوب، اين را از آقاى كارتر بپرسيم كه چرا مطبوعات ايران الآن تعطيل است؟ مطبوعات ايران هم به واسطۀ اينكه يك مردم اراذل پستى هستند تعطيل كردند؟! و چاپخانهها هم هيچ روزنامهاى را طبع نمىكنند تا سانسور هست، يا سانسور و اختناق و كارهايى كه خلاف انسانيت است در آنجا دارد انجام مىشود و مردم برخلاف اين قيام كردهاند. مردم مىخواهند كه يك انسان باشند، مردم ايران مىخواهند آدم باشند، انسان باشند؛ نه اينكه تحت نظارت يك اشخاصى [باشند] كه هيچ چيز ندارند. آن وقت يك مردمى كه قيام كردهاند و بچههايشان را، جوانهايشان را دارند فدا مىكنند براى آزادى، براى استقلال، براى اسلام، براى حكومت عدل، اينها «اراذل پست» هستند در منطق شما؟! اصلاً يكوقت عرض كردم كه الفاظ از معانى خودش تهى است. اين عصر ما يك عصرى است كه الفاظ گفته مىشود لكن معنا آن معنا را نمىدهد. ايشان مىگويد كه ايران «آزاد» است، زياد آزاد است! در همين حرفش هم گفته من خوشحالم از اينكه شاه آزادى به مردم داده است! شما خوشحالى؟! اين آزادى است كه به ما داده؟! الفاظ را مىگويند اما معنا ندارد اين الفاظ! الفاظِ بىمعنى مىگويند. آزادى، يا معنايش به معناى اختناق است ـ ايشان آزادى را مىگويد و مرادش اختناق است ـ يا مىگويد و سرش نمىشود چه مىگويد! نمىتوانيم ما بگوييم كه يك آدمى الفاظى را مىگويد و نمىفهمد چه چيز دارد مىگويد. تو ملتفت هستى كه دارى چه مىگويى كه ايران آزاد است؛ من خوشحالم كه ايران آزاد است! بله، من متأسفم كه بعضى را مثلاً كشته شدهاند لكن اين لازم بوده! دنبال اينكه مىگويد من متأسفم، مىگويد لكن يك مطلب لازمى بوده! «مطلب لازمى بوده» مىدانيد يعنى چه؟ يعنى اگر اين آدمها را هم نكشند نفت ما نجات پيدا نمىكند! اگر اينها را نكشند پايگاههاى ما ممكن است از بين برود! اين لازم بوده است ... براى استفادۀ خارجيها، براى غارتگرى اينها. براى اينكه نفت ما را ببرند و خودشان پايگاه درست كنند، عوض پول نفت پايگاه براى خودشان درست كنند، مىگويند لازم بوده اين. البته تأسف دارد ـ البته! كاشكى مردم هيچ حرف نمىزدند تا ما نفتهايمان را مىبرديم! كه مردم حالا حرف زدهاند اين يك خرده تأسف دارد! آدمكشى هم تأسف دارد لكن اين آدمكشى لازم بوده! يك انسانى كه مىگويد كه حقوق بشر، اسم از حقوق بشر مىبرد، آن وقت يك همچو حرفى مىزند كه يك مردمى كه ايستادهاند و يك حق اوليۀ بشر را دارند مطالبه مىكنند، اينها «اراذل پست» هستند و كشتن ايشان هم لازم است! اينهايى كه مىگويند ما مىخواهيم آزاد باشيم و مىخواهيم مستقل باشيم، اينها كشتنشان لازم است! يك امر لازمى بوده ولو تأسف دارد كه چرا اينها يك همچو حرفى مىزنند! خوب بود اين حرفها را نزنند! باشد، مردم باشند تحت همين مِهْميز! «اعليحضرت» باشند تا ما هم نفتها را ببريم و راه باز باشد براى ما! با سرنيزه ريختند آبادان و آن چيزها را، مىخواهند باز نفتها را ببرند. مردم تا حالا حاضر نشدهاند؛ نمىدانم الآن وضع امروز چه جورى است. تناقضگويى كارتر در ادعاى حقوق بشر در هر صورت ما در يك محيطهايى واقع شديم، در يك عصرى واقع شديم كه عجايب و غرايب ما مىبينيم! از آن طرف مردك دَم از آزادى بشر مىزند و حفظ حقوق بشر، از آن طرف مىگويد كه در مثل ايران ديگر حفظ حقوق بشر مطرح نيست! در يكى از فرمايشاتشان آقاى كارتر اينطور مىگويند كه در مثل ايرانى كه ما يك منافعى داريم و قضيۀ سوقالجيشى است، اينجا ديگر حقوق بشر مطرح نيست! حقوق بشر در جاهاى ديگر مطرح است؛ در مثل ايران و امثال ايران، نه ديگر لازم نيست كه حقوق بشر را ما حفظ بكنيم! از آن طرف هم اين حرفها را مىزند كه يك مشت اراذِل ـ عرض مىكنم ـ پَست، اينها هستند! آيا آن كسى كه سلب آسايش مردم را مىخواهد بكند اراذل است يا آن كسى كه مىگويد مىخواهم آزاد باشم؟ آن كسى كه منافع مردم را مىخواهد بچاپد از اراذل و اوباش است يا آن كسى كه مىگويد منافعمان را براى خودمان مىخواهيم؟ خوب اين را حساب بكنيد؛ بيحساب حرف نزنيد. حساب بكنيد كه اين مردم چه مىخواهند؛ ببينيم خواست مردمْ اراذلى است و پستى است يا آنكه جلو اين خواست را مىخواهد بگيرد اراذل و پست است؟ خواست مردم ايران، استقلال ـ آزادى مردم ايران حرفشان واضح است: دارند داد مىزنند، از بچۀ دبستانى تا دبيرستانى تا ـ عرض مىكنم كه ـ همه جا تا برسد به پيرمردها، تمام مدارس ايران، جوانهاى ايران در مدرسه، در دانشگاه، در هر جا فريادشان اين است كه ما آزادى مىخواهيم، ما استقلال مىخواهيم، ما يك حكومتى كه استقلال را از ما سلب كرده است اين را نمىخواهيم. اين آيا اسمش اين است كه مردمِ اراذلى هستند، مردمِ پستى هستند كه مىگويند ما آزاد مىخواهيم باشيم، ما مستقل مىخواهيم باشيم، ما مىخواهيم تحت حكومت غير نباشيم؟ اين از پستى آنهاست كه مىخواهند نباشيم؟ كه اگر تحت ارادۀ شما باشند آن وقت خيلى مردم شريفى هستند؟! اگر نفتها را دستْ همه توى مشتشان بگيرند و بيايند تقديم كنند و كليدهاى مخازن را تقديم شما كنند، آن وقت يك مردم شرافتمندى، بزرگوارى هستند؟! حالا كه مىگويند كه غارتمان نكنيد حالا پستند، اراذلند؟! اين منطق است كه شما داريد؟! يا منطق اوباش است اينها! منطق اراذل است اين حرفها نه منطق يك انسان! انسان نمىتواند اينطور حرف بزند. تو اگر اين جور تعبير نكرده بودى، من هم اين جور تعبير نمىكردم. من عار دارم كه با تو حرف بزنم! در هر صورت حالا وضع ايران ما به اينجا رسيده؛ و من اميدوارم كه با خواست خداى تعالى پيش ببرد ايران [ان شاءاللّه حضار] و اميدوارم كه پيروز بشود ايران [ان شاءاللّه حضار] و شمايى كه اينجا هستيد، و از هر جايى كه آمديد، همهتان مكلفيد كه به ايران خدمت بكنيد و به اين نهضت كمك بكنيد. كمك تبليغاتى اينجا كه هستيد مىتوانيد بكنيد. تبليغات مىتوانيد بكنيد تا اينكه اين قشر تبليغاتى كه مُرْتَزِق۳ از شاه هستند درِ دهنشان را ببندند. در خارج البته دارند. تبليغات متقابل اينها يك اشخاصى كه تبليغات مىكنند براى حفظ شاه، شما هم تبليغ بكنيد؛ مردم را آشنا كنيد به اينكه مردم ايران چه مىخواهند. اين ملتى كه الآن پانزده سال است ـ بيشتر ـ قيام كرده و يك سال است كه دائماً دارد خون مىدهد، دائماً دارد جوانهايش را فدا مىكند، اينها چه مىخواهند؟ اينها چه ارزشى قائلند براى اين آزادى و استقلال كه جوانشان را مىدهند و معذلك باك ندارند؟ بايد كمك كنيد به اينها. بايد به مردم بگوييد، به مردم اين حدود بگوييد كه ايران يك همچو چيزى مىخواهد. گوش نكنيد به اين حرفهايى كه، تبليغاتى كه از اطراف مىشود كه خير، اينها يك مردم اراذلى هستند و يك مردم پستى هستند، اينها وحشى هستند! آن مردكۀ امريكايى گفته بود اينها يك مردم وحشىاى هستند، كه آن خبرنگار ـ باز آن هم اروپايى بود ـ گفته آقا اينها كه آزادى مىخواهند، چطور وحشىاند؟! يك ملتى كه اينطور ايستادهاند و دارند ـ در آن روزى كه آرام هم مردم داشتند مىرفتند ـ مردمى كه اينطور يك ميليون جمعيت آرام دارد مىرود و لكن براى يك خواست انسانى است، چطور تو مىگويى وحشى است؟! آنها غير وحشى را عبارت از اين مىدانند كه منافع آنها را تأمين بكند! هر كه منافع امريكا را تأمين كرد، اين آدمى است كه خير، آدم شريفى است! اراذل نيست! از اوباش نيست! پست نيست! شريف است! و هر كس كه بخواهد منافعش را، درِ جيبش را ببندد كه قاچاق نبرند مالش را، اين آدم پستى است، آدم اراذلى است! ان شاءاللّه خداوند همهتان را توفيق بدهد و همه را پيروز كند، يك روزى به وطن خودتان بياييد با سرافرازى؛ الآن هم سرفراز هستيد. يك ملتى را شما زنده كرديد؛ شما ملت ايران زنده كرديد ايران را؛ آن مردهها را زنده كرديد شماها، جوانها. خداوند ان شاءاللّه همهتان را حفظ كند؛ موفق باشيد. [آمين حضار].