
عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...

بسم اللّه الرحمن الرحيم تبليغات قدرتها به ناتوانى ملتها به جهت استعمار آنان اساس همۀ شكستها و پيروزيها از خود آدم شروع مىشود. انسان اساس پيروزى است و اساس شكست است. باور انسان اساس تمام امور است. غربيان و در سابق انگلستان و بعد از او امريكا و ساير كشورهاى قدرتمند دنبال اين بودند كه با تبليغات دامنهدار خودشان به ممالك ضعيف بباورانند كه ناتواناند، بباورانند كه اينها نمىتوانند هيچ كارى انجام بدهند؛ اينها بايد در صنعت، در نظام، در ادارۀ كشورها، دستشان به طرف قدرتهاى بزرگ از شرق و غرب دراز باشد. آنهايى كه مىخواستند مخازن اين كشورهاى ضعيف را ببرند، نقشههاى درست فكر كردۀ آنها اين بود كه مردم اين كشور را، ملت اين كشورها را، باورشان بياورند كه خودشان ناتوانند؛ ناتوانى را به خورد كشورهاى مستضعف بدهند و خود مردم باور [كنند] كه ما نمىتوانيم صنعتى را خودمان ايجاد كنيم و نمىتوانيم لشكرى را خودمان اداره كنيم و نمىتوانيم ادارۀ مملكت خودمان را بكنيم. اين باور كه به وسيلۀ تبليغات غربزدگان در اين ممالك پياده شد، اين كشورها را به تباهى و عقبماندگى كشاند. هر كارى را كه انسان باورش اين است كه ضعيف است نسبت به آن كار، نمىتواند آن كار را انجام بدهد. هر قدر، قدرت ارتشى زياد باشد، لكن قدرت روحى نداشته باشد و باورش آمده باشد كه در مقابل فلان قدرت و فلان قدرت نمىتواند ايستادگى كند، اين ارتش محكوم به شكست است و هر كشورى كه اعتقادش اين باشد كه نمىتواند خودش صنعتى را ايجاد كند اين ملت محكوم به اين است كه تا آخر نتواند و اين اساس نقشههايى بوده است كه براى ملل ضعيف دنيا قدرتهاى بزرگ كشيدهاند و قلمفرسايانى كه در راه آنها قلمفرسايى مىكردند و غربزدگانى كه وابسته به آنها بودند، اين مطلب را به طور وسيع تبليغ كردند، به طورى كه اين ممالك باورشان آمده بود كه هيچ كارى از آنها ساخته نيست و هيچ امرى از امور كشورى و لشكرى و صنعت و ساير امورى كه در تمدن بشر دخالت دارد از عهدۀ اينها ساخته نيست و بايد از غرب و از قدرتهاى بزرگ اينها تبعيت كنند، لشكرشان مستشار لازم دارد و كشورشان مدبّر. اين باور مادامى كه در كشورهاى جهان و كشورهاى مستضعف هست، براى خاطر همين باور تا آخر مبتلا و وابسته هستند. خودباورى، اساس انقلاب ملت ايران شما چنانچه باورتان آمده باشد كه نمىتوانيد صنعت درست بكنيد و نمىتوانيد صنايع بزرگ و كوچك را و چيزهايى كه احتياج به غرب بوده است خودتان آنها را درست بكنيد، تا اين باور هست، نمىتوانيد كه انجام بدهيد. اول بايد خودتان را درست كنيد؛ اول بايد باورتان بيايد كه ما هم انسانيم، ما هم قدرت تفكر داريم، ما هم قدرت صنعت داريم. اين قدرت در همۀ افراد بشر بقوه هست. اگر اين باور براى شما پيدا شد [موفق خواهيد بود]. با اين تجربهاى كه در اين دو سال شماها كرديد، ديديد كه آن حرفهايى كه گفته مىشده است تبليغات بوده است و مسائل آن طور نبوده است. اين تبليغات بوده است كه در مقابل قدرتهاى بزرگ نمىشود نفس كشيد و بايد تسليم قدرتهاى بزرگ شد. شما در اين مدتى كه انقلاب كرديد و قيام كرديد خودتان باورتان آمد و به دولتهاى مستضعف و ملتهاى مستضعف هم باورانديد كه مىشود در مقابل امريكاى جهانخوار و شوروى جهانخوار ايستادگى كرد. شما دو سال است كه قيام مردانه كرديد و در مقابل آنها ايستاديد و همۀ آنها را دستشان را از كشور خودتان قطع كرديد و ديديد كه يك مطلبى است امكان دارد و شما خودتان مىتوانيد در عين حالى كه قدرت نظاميتان مثل آنها نيست و قدرت صنعتيتان مثل آنها نيست، لكن مىتوانيد ايستادگى كنيد. و يك ملت وقتى كه يك مطلب را باور كرد كه مىتواند انجام بدهد، انجام خواهد داد. اساس، باور اين دو مطلب است؛ باور ضعف و سستى و ناتوانى و باور قدرت و قوه و توانايى. اگر ملت اين باور را داشته باشد كه ما مىتوانيم در مقابل قدرتهاى بزرگ بايستيم، اين باور اسباب اين مىشود كه توانايى پيدا مىكنند و در مقابل قدرتهاى بزرگ ايستادگى مىكنند. استقلال و رهايى از وابستگى در گِرو خودباورى اين پيروزى كه شما به دست آورديد، براى اينكه باورتان آمده بود كه مىتوانيد؛ باورتان آمده بود كه امريكا نمىتواند به شما تحميل بكند. اين باور اسباب اين شد كه آن كار بزرگ معجزهآسا را شماها انجام داديد و چنانچه شما ملاحظه مىكنيد كه در اين دو سال در كشور ما صنعتهاى زيادى كه آنها انجام مىدادند، خودشان انجام مىدهند و باورتان باشد كه خود ما هم مىتوانيم، صنعتى داشته باشيم و مىتوانيم ابتكارى داشته باشيم. همين باورِ توانايى، شما را توانا مىكند. اساس اين باور است كه آنها۱ از ما گرفته بودند. آنهاما را از همه چيز تهى كرده بودند، به طورى كه افكار ما، باورهاى ما، همه وابستگى داشت. اگر افكار يك ملتى وابستگى به قدرت بزرگى داشته باشد، تمام چيزهاى آن ملت، وابستگى پيدا مىكند. عمده اين است كه افكار شما آزاد بشود، افكار شما از وابستگى به قدرتهاى بزرگ آزاد بشود. اگر افكار شما آزاد شد و باورتان آمد كه ما مىتوانيم كه صنعتمند و صنعتكار باشيم، خواهيد بود. اگر افكارتان و باورتان اين باشد كه ما مىتوانيم مستقل باشيم و وابسته به غير نباشيم، خواهيد توانست. اگر كشاورزان ما باورشان اين باشد كه ما مىتوانيم در كشاورزى به جايى برسيم كه صادر كنيم و وابسته به غير نباشيم، بلكه ديگران به ما محتاج باشند، مىتوانند. اگر شماهايى كه در صنعت هستيد و پرسنل صنعتى [هستيد] در ارتش اين باور را داشته باشيد و به تجربه اين باور را امروز داريد كه مىتوانيد صنّاع۲ باشيد و مىتوانيد كارهاى ابتكارى بكنيد، خواهيد توانست. آن طورى كه به من اطلاع دادند، در اين پرسنل صنعت، كارهاى بسيار مثبت انجام گرفته است و من اميدوارم كه از اين به بعد كارهاى بالاتر از شما انجام بگيرد، به طورى كه دست ما به طرف غرب و شرق دراز نباشد و خود ما بتوانيم كارهاى خودمان را انجام بدهيم. خود ما بتوانيم كه كشور خودمان را به استقلال تامّ تمام، بدون وابستگى در هيچ امرى از امور به غير، بتوانيم اداره بكنيم. باورمان بيايد كه ما هم مثل ساير موجودات عالم مىتوانيم كارهايى انجام بدهيم. با اين باور انشاءاللّه، به پيش برويم. انشاءاللّه، خداى تبارك و تعالى به شما كمك كند، همان طورى كه تا كنون كمكهاى غيبى خداى تبارك و تعالى بوده است و اين كشورى كه كشور ائمۀ هدى و كشور صاحبالزمان ـ سلاماللّه عليه ـ است كشورى باشد كه تا ظهور موعود ايشان به استقلال خودش ادامه بدهد؛ قدرت خودش را در خدمت آن بزرگوار قرار بدهد كه عالم را ان شاءاللّه، به عدل و داد بكشد و از اين جورهايى كه بر مستضعفان مىگذرد جلوگيرى كند. والسلام عليكم و رحمةاللّه و بركاته
عنوان :
خودباورى و رهایى از وابستگیها
مرجع :
صحیفه امام (۱۴) صفحه ۳۲۶
مکان :
تهران، حسینیه جماران
تاریخ :
۱۳۶۰-۰۱-۳۱
حضار :
پرسنل صنایع نظامى کشور، اعضاى مکتب الزهراى یزد