
عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...

بسم اللّه الرحمن الرحيم بيان ويژگيهاى انقلاب اسلامى اين عيد سعيد مبارك فطر را به همۀ مسلمين جهان و به شما آقايانى كه در اينجا حاضر هستيد، تبريك عرض مىكنم. مبارك آن روزى است كه تمام دولتهاى اسلامى با ملتها با هم باشند و همه با هم، همصدا و همه باهم، هممقصد و اسلام را در همه جا زنده كنند و همۀ ممالك اسلامى متحد شوند تا اينكه دست ابرقدرتها را از ممالك خودشان قطع كنند. من حالا مىخواهم يك قدرى از ويژگيهاى اين انقلاب اسلامى [را]، كه در ايران واقع شده است، به شما عرض كنم. ما مىخواهيم كه همۀ ممالك اسلامى اين ويژگيها را داشته باشد و اين معنايى كه در ايران تحقق پيدا كرده است در همۀ ممالك اسلامى باشد و اين انقلاب صادر بشود به همۀ ممالك اسلامى و همۀ مستضعفان جهان در مقابل مستكبران بايستند و مسائل خودشان را اخذ كنند و حق خودشان را بگيرند و بايد بدانند كه حق، گرفتنى است، و الاّ اعطا نخواهند كرد. من بعضى از ويژگيهاى اين انقلاب را به شما آقايان و به كسانى كه مىشنوند كلام من را عرض مىكنم تا ببينند كه آيا اين وضع بهتر است يا اوضاعى كه در جاهاى ديگر هست. مردمى بودن و هدايتگرى مسئولان نظام شما به من بگوييد كه در كجاى ممالك اسلامى و غير اسلامى، اينطور است كه رئيسجمهور از همين مردم و در دامن همين مردم باشد و هر روز و در ماه مبارك، هر شب برود توى جمعيتهاى متفرق و مردم را ارشاد كند، بدون اينكه خوفى در دلش باشد. ما مىديديم كه در زمان حكومت غاصب شاه مخلوع، اگر اين آدم مىخواست در يكى از خيابانهاى تهران ظاهر بشود، قبل از اينكه او بخواهد بيرون برود، مأمورهاى ساواك تمام خيابانها را و تمام خانههاى اطراف خيابانها را خالى مىكردند و مأمور مىگذاشتند و محافظت مىكردند؛ براى اينكه او از ملت نبود، او در مقابل ملت بود و الآن رئيسجمهور۱ كه در رأس واقع شده است، در هر مجلسى كه او را دعوت كنند مىرود و در هر شهرى كه از او تقاضا كنند، مىرود و مردم را ارشاد مىكند، بدون اينكه يك ذره خوف در دل او باشد؛ براى اينكه، ملت را از خودش مىداند و ملت هم او را از خودش مىداند. برادر هستند. رئيسجمهور با ادنى شخصى كه در ايران زندگى مىكند، برادر است و مردم با هم برادرند و پشتيبانى مىكنند. همينطور، در كدام مملكت، شما سراغ داريد كه رئيس مجلس۲ منبر برود و مردم را هدايت كند و در ماه مبارك، شايد بيشتر از سى تا منبر رفته باشد و مردم را هدايت كرده باشد؟ و در كجا شما سراغ داريد كه رئيس ديوانعالى كشور۳ يك عالِمى باشد كه برود مردم را هدايت كند و مردم هم از او هدايت بشوند؟ و همين طور دادستان كل كشور۴ و همين طور وزيركشور۵ و همين طور ساير ارگانى كه هستند، با كمال اطمينان، بدون اينكه از كسى خوف داشته باشند؛ براى اينكه مبادى خوف دركار نيست، همه پشتيبان هستند، همه برادر هستند. در كجا سراغ داريد كه مجلس شوراىِ آنجا مثل مجلس شوراى اسلامى ما باشد؟ در سابق، زمان شاه مخلوع و رضاخان مطرود، مجلس پر بود از «دوله»ها، «ممالك»ها، «سلطنه»ها، «سلطان»ها، متمكّنين، اشراف، طرفدارهاى شرق و غرب، نوكرهاى ممالك اجنبى، ولى الآن در مجلس شوراى ما يك چهره پيدا نمىكنيد كه از اين طبقۀ اشراف باشد، از اين طبقۀ بالا باشد، همه از همين مردمند كه در بين بازار راه مىروند، و از همين جمعيت هستند؛ عدهاىشان از علما و فقها هستند، عدهاىشان از چهرههاى متديّن هستند. مجلس شوراى اسلامى ما الآن در هيچ جا نظير ندارد، چنانچه ساير ارگانهاى دولتى ما اينطور است. مردمى بودن نيروهاى نظامى و انتظامى در كجا شما سراغ داريد كه ارتشش اينطور ملّى و در بين مردم باشد كه وقتى ارتش در بين مردم برود يا ژاندارمرى برود يا سپاه پاسداران برود، گل بر او نثار كنند وتظاهرات كنند براى او؟ آنها هم از باب اين است كه از همين مردمند؛ از همين جمعيت هستند. تمام جاهايى را كه شما ملاحظه كنيد، همه چون از خود ملتند، از اين جهت، با ملت اينطور روبهرو مىشوند. در كجاى دنيا شما سراغ داريد كه از باطن ملت، بدون اينكه هيچكس دعوت كند، اينقدر كميته، اينقدر دادگاه، اينقدر پاسدار، كه خون خودشان را در راه اين كشور و در راه اسلام فدا مىكنند، بدون اينكه كسى آنها را دعوت كرده باشد؟ در سرتاسر كشور، اين سپاه پاسداران، اين كميتهها، اين دادگاهها، همه براى همين اسلام و براى همين كشور خدمت مىكنند. در كجاى دنيا سراغ داريد كه ملت آنچنان در خدمت اسلام باشد، آنچنان در خدمت دولت اسلامى باشد كه هر وقت غائلهاى پيش بيايد خود ملت پيشقدم باشد و پشتيبانى كند؟ ارائه الگوى مردمى بودن نظام در صدور انقلاب ما كه مىگوييم انقلابمان را مىخواهيم صادر كنيم به همۀ كشورهاى اسلامى، بلكه به همۀ كشورهايى كه مستكبرين بر ضد مستضعفين هستند، مىخواهيم يك همچو وضعيتى پيش بياوريم كه دولت يك دولت زورگوى جبّار آدمكش ـ امثال ذلك ـ نباشد و ملت يك ملتى نباشد كه دشمن با دولت است. ما مىخواهيم بين ملتها و دولتها آشتى بدهيم. دولتها اگر توجه بكنند و يا مطالعه كنند وضع ايران را و ببينند ملت ايران با دولت چه وضعى دارد، گمان ندارم كه آنها تحت تأثير واقع نشوند. البته قلمهاى مسموم خارج، قلمها و نوشتههاو مطبوعات خارجى، رسانههاى گروه خارجى، همه بر ضد ايران و بر ضد دولت و ملت ايران تبليغات مىكنند، لكن شما كه داخل اين كشور هستيد، مىدانيد كه تبليغات آنها براى چه هست. براى اين است كه اين ملت و دولت با هم شدهاند. وقتى ملت و دولت با هم شد، قشرهاى روحانى و قشرهاى دانشگاهها و ساير قشرها، ارتشى و اشخاصى ديگر همه با هم هستند و همه يك فكر مىكنند، البته منافع ابرقدرتها ديگر نمىشود تأمين بشود، يك حكومتى نمىآيد روى كار كه براى يك ابرقدرتى يك كلمه بگويد، اگر يك وكيلى، يك نخست وزيرى، يك كلمه راجع به منافع ممالك ديگر، منافع اجنبيها حرف بزند، همين ملت است كه در مقابلش مىايستد و نمىگذارد. ما ميل داريم كه همۀ ممالك اسلامى، همۀ كشورهاى اسلامى، همۀ كشورهاى مستضعفين دنيا اينطور بشود كه يك جمعيت باشند. در بين خود اين جمعيت و در بين همين جمعيت، نخست وزير، رئيس جمهور، مجلس، افراد ديگرى كه در بنگاههاى دولتى هستند، تعيين بشوند تا آسيب بردار نباشد. روحانيت وابسته در خدمت ابرقدرتها ما علاوه بر اينكه گرفتار امريكا هستيم و گرفتار شوروى هستيم، گرفتار بعض اشخاصى [هستيم] كه دعوى اسلام مىكنند؛ بعضيها كه در رأس روحانيتِ بعضى ممالك واقع هستند، گرفتار آنها هم هستيم. آنها هم ما را تكفير مىكنند، آنها هم كلمات ما را تعبير مىكنند و دنبالش تكفير مىكنند. اينها اگر چنانچه واقعاً خطاكار هستند، خوب است كه مطالعه كنند، بفهمند دارند چه مىگويند و به نفع كى كار مىكنند و اگر متعمّد هستند و در مقابل يك كشور اسلامى، در مقابل يك كشورى كه كوشش مىكند كه بين همۀ برادرها را متصل كند و همه را با هم آشتى بدهد،و ما قبل از بيست سال به اين طرف، دنبال اين معنا بوديم كه ممالك اسلامى، همه با هم برادر باشند، اين او را تكفير نكند، او اين را تكفير نكند. اينهايى كه اينطور سمپاشى مىكنند و معالأسف در لباس مفتى هستند و يا مفتى اعظم هستند، اينها نمىدانند كه اين كارها بر ضد اسلام و بروفاق ميل ابرقدرتهاست؟ اينها نمىدانند كه دانسته يا ندانسته، براى ابرقدرتها دارند خدمت مىكنند؟ چطور اينها در مقابل «سادات» وآنهمه جناياتى كه كرده است نمىايستند و تكفيرى ما نشنيديم از آنها؟ اما ما كه از امام مهدى كه قوّۀ اجرايى اسلام است صحبت مىكنيم و مىگوييم كه عدل در زمان او فراگير خواهد شد و از طرق خود آنها هم همين معنا هست كه يَمْلَأُ الأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً بَعْدَ ما مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً۶ ، ما كه راجع به آن مىگوييم و مىگوييم كه انبيا موفق نشدهاند اجرا كنند مقاصد خودشان را و خداوند در آخر زمان كسى را مىآورد كه اجرا كند مسائل انبيا را، اين بيچارهها براى خدمت به اجانب يا نفهميده، تأويل مىكنند كه فلان گفته است كه حضرت مهدى تتميم مىكند شريعت را. اين بسيار ناگوار است براى ما. ما حضرت مهدى را يكى از افرادى مىدانيم كه تابع اسلام است، تابع پيغمبر اسلام است، لكن تابعى است كه نور چشم پيغمبر اسلام است و اجرا مىكند آن مطالبى را كه حضرت رسول اكرم ـ صلىاللّه عليه وآله و سلم ـ فرموده است. ايجاد تفرقه با تأويل گفتار چرا بايد اينها در حجاز، در كويت، در بعضى جاهاى ديگر تأويل كنند حرفها را بر ضد يك مملكت اسلامى كه كوشش دارد همۀ برادرها را با هم مجتمع كند و كوشش دارد دست ابرقدرتها را از سر اين ممالك اسلامى كوتاه كند، آنها در خدمت ابرقدرتها دانسته يا ندانسته هستند و مىخواهند كه تفرقه بين مسلمين بيندازند. اينها نمىدانند كه نبايد تفرقه بين مسلمين انداخت و بر خلاف نص قرآن است؟ اينها مطّلع نيستند يا اينكه در خدمت ـ خداى نخواسته ـ ابرقدرتها هستند؟ ما مىخواهيم كه همۀ ممالك اسلامى اولاً، در محيطى كه خودشان هستند، به حسب حكم اسلام، بين حكومت و بين مردم مخالفت نباشد و همه با هم باشند و ممالك اسلامى همه با هم باشند و همه متحد بشوند تا اينكه آسيبى براى آنها واقع نشود. شما ديديد كه ما وقتى كه در ايران ملتمان اتحاد پيدا كرد، چه قدرت بزرگى را شكست داد. ما مىخواهيم كه يك ميليارد جمعيت دنيا از مسلمين، اينطور با هم متحد بشوند. اگر متحد بشوند، نه قضيۀ قدس ديگر باقى مىماند و نه قضيۀ افغانستان و نه قضاياى ديگر و اگر وعّاظ السلاطين بگذارند و اتحاد ما را به هم نزنند، انشاءاللّه، پيروز خواهيم شد و دوَل اسلامى و ممالك اسلامى پيروز خواهند شد. من از خداوند تبارك و تعالى، عظمت اسلام و مسلمين و وحدت كلمۀ اسلام و مسلمين را خواهان هستم و اين عيد سعيد را باز هم به همۀ مسلمين و همۀ كشورهاى اسلامى تبريك عرض مىكنم. والسلام عليكم و رحمة اللّه
عنوان :
ترسیمى از چهره نظام اسلامى ایران
مرجع :
صحیفه امام (۱۳) صفحه ۱۱۳
مکان :
تهران
تاریخ :
۱۳۵۹-۰۵-۲۱
حضار :
قطبزاده، صادق (وزیر امور خارجه) نمایندگان و سفراى کشورهاى اسلامى اقشار مختلف مردم