

بسم اللّه الرحمن الرحيم اهتمام صدا و سيما به نقش مردم من نظرى به ديگران ندارم، راجع به خودم مىگويم از اين وضع راديو ـ تلويزيون خوشم نمىآيد. واقع آن است كه آن قدر كه پابرهنهها به راديو ـ تلويزيون حق دارند، ما نداريم. اين يك واقعيت است و تعارف نيست؛ واقع اين است كه آنها اين نظام را درست كردهاند و اين نهضت را به وجود آوردند؛ همين جمعيت هستند كه پيروزيها را به دست آوردند؛ از قشر بالا كسى در اين مسئله حقى ندارد. البته ما هم در اصل مطلب شركت داشتهايم، اما حق با آنهاست. من مدتهاست كه وقتى مىبينم راديو ـ تلويزيون را هر وقتى بازش مىكنم از من اسم مىبرد، خوشم نمىآيد. ما بايد به مردم ارزش بدهيم، استقلال دهيم و خودمان كنار بايستيم و روى خير و شرّ كارها نظارت كنيم. ولى اينكه تمام كارها دست ما باشد، راديو ـ تلويزيون دست ماها باشد، اما آن بيچارهها كه كار مىكنند هيچ چيز دستشان نباشد، ولى ما كه هيچ كاره هستيم دست ما باشد، به نظر من اين صحيح نيست. من گفتهام كه آن چيزهايى كه مربوط به من است گفته نشود، من با آقايان كارى ندارم. البته در بعضى مواردى كه لازم مىشود چيزى گفته شود ـ كه آن هم با تشخيص خود من است ـ در راديو گفته و يا در تلويزيون [نشان داده] شود مضايقه ندارم، مثلاً عيد فطر، عيد قربان، تنفيذ رئيس جمهور، اينها مسائلى است، اما مابقى، مثل ملاقات امروز من با شما كه با هم صحبت مىكنيم، اين ديگر در راديو ـ تلويزيون گفتن ندارد كه راديو بگويد، تلويزيون بگويد، راديو چند دفعه، تلويزيون چند دفعه، اين كارها مردم را خسته مىكند هيچ محتوا هم ندارد. من و شما صحبت مىكنيم و همين طور ديگران؛ يعنى ديگران با من صحبت مىكنند، آنها را من قطع مىكنم. و همين طور آن چيزهايى كه الآن در تلويزيون موجود است؛ مثلاً اول خبر كه مىخواهد شروع كند عكس مرا مىگذارند، آن را برداريد، و اگر كسى از شما سؤال كرد بگوييد فلانى گفته است. [آقاى محمد هاشمى، مدير عامل راديو ـ تلويزيون اظهار داشت: شما در قلب مردم جا داريد. و امام فرمودند:] قلب مردم در غير از اينهاست. مسئله اينها نيست، ما سابقاً با مردم تماس داشتيم و به آنها ارادت داشتيم و مردم به ما لطف داشتند، ولى اين طور نبود كه ما راديو ـ تلويزيون داشته باشيم، آن باب ديگرى است. در هر صورت بعضى مواردى كه لازم است مانعى ندارد، در غير آن موارد، من ميل ندارم، ديگران خودشان مىدانند.