[بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم] كوشش براى قطع ايادى استعمار شما عزيزان مى‌دانيد كه ملت ما در اين پنجاه و چند سال با چه مصايبى مواجه بود. ملت ما در زير يوغ استعمار و چكمه‌هاى پليد عمال استعمار جان داد. اين آخر هم كه مى‌خواست از اينجا برود، جوانهاى ما را به خاك و خون كشيدند و رفتند، تمام ذخاير ما را بردند. جنايتكاران فرار كردند و بعضى از آنها به سزاى اعمال خودشان رسيدند و بعضى ديگر مى‌رسند؛ ما عجالتاً نصف راه را رفته‌ايم و نصف ديگر باقى است. بايد بدانيد كه اگر خداى نخواسته سستى بشود و يا ترديدى در اين نهضت بشود، ممكن است كه ايادى پليد استعمار به رنگ ديگر بر ما تسلط پيدا كنند. با فرم ديگر مقاصد شوم خودشان را انجام دهند. ما موظفيم كه نگذاريم اين نهضت فرونشين بكند. ما موظفيم كه تا وقتى كه حكومت جمهورى اسلامى بپا شود، نهضتمان را حفظ كنيم. شورى كه در ملت هست، نگذاريم به سستى بگرايد. شما عزيزان بايد شور خودتان را حفظ كنيد؛ نهضت خودتان را حفظ كنيد. ملت ايران بايد رمزى را كه ديده است براى جلوگيرى از مقاصد شوم استعمار و قطع ايادى آنها، كه ـ آن رمز، وحدت كلمه و اتكال به خداى متعال بود ـ حفظ كند؛ با حفظ اين رمز مى‌توانيد بر مشكلات غلبه كنيد. لزوم پشتيبانى از دولت در حل مشكلات مشكلات ما زياد است؛ مشكلات دولت اسلامى زياد است. نبايد توقع داشته باشيد كه بر اين مشكلات به اين زودى بتوانيم غلبه كنيم. بايد همۀ ملت كمك كند به دولت اسلامى؛ بايد همه همرأى و هم‌صدا باشند با دولت اسلامى؛ دولت اسلامى را همراهى كنند، پشتيبانى كنند، تا بتواند بر مشكلات غلبه كند. مشكلات يكى و دوتا نيست؛ مشكلات زياد است؛ اقتصاد ما ورشكسته است؛ بايد به اين اقتصاد كمك كنيم، اقتصاد سالم به دست بياوريم. بايد كشاورزها به كشاورزى خودشان ادامه بدهند؛ كشاورزى در آن چيزهايى كه غذاى ملت است. كشاورزى در گندم، در جو، در برنج و امثال آنها. از كشاورزيهاى ديگر و از بذر چيزهاى ديگر، حتى‌الامكان خوددارى كنند كه ما محتاج به خارج نباشيم. مملكت ما قوۀ اين را دارد كه صادر كند و صادر مى‌كرده است. در اين چند سال اينها به اسم «انقلاب سفيد» مملكت ما را به عقب راندند، فرهنگ ما را هم به عقب راندند؛ زراعت ما را هم خراب كردند؛ كشاورزى ما را هم به عقب راندند. بايد همه با هم، دست به دست هم يكصدا، اين خرابه را آباد كنيم. اگر چنانچه سستى كنيم ممكن است كه به حال اول، به مسائل و مصايب سابق مبتلا بشويم. بايد همه هم‌صدا و همرأى [باشيم] و همبستگى داشته باشيم. بدانيم كه رمز پيروزى ما، همين وحدت كلمه و اتكال به خداى متعال بود. كسانى كه در بين مردم افتاده‌اند و تفرقه ايجاد مى‌كنند و كارشكنى مى‌كنند در كار دولت؛ تفرقه ايجاد مى‌كنند؛ اينها بدانند كه اين خدمت به استعمار است؛ دانسته يا ندانسته. اگر خداى نخواسته دانسته باشد، خيانت است و اگر ندانسته باشد، بدانند و اين جهالت را رفع كنند از خودشان. هر روز يك صدايى در نياورند؛ مردم را متفرق نكنند؛ جناحها را از هم جدا نكنند. بايد همۀ ما با هم باشيم؛ همۀ ما هم‌صدا باشيم؛ همۀ ما يك مقصد داشته باشيم. تقويت اسلام در رأى‌دادن به جمهورى اسلامى ما كه مصلحت اسلام و مسلمين را مى‌خواهيم؛ ما كه مصلحت كشور خودمان را مى‌خواهيم؛ ما كه مى‌خواهيم دست اجانب كوتاه بشود، رأى بدهيم به جمهورى اسلام همه با هم؛ همۀ اقشار ملت با هم به جمهورى اسلام رأى بدهيم: جمهورى اسلام، نه يك حرف كم و نه يك حرف زياد. خود من اين رأى را مى‌دهم؛ از شما هم تقاضا دارم كه همين رأى را بدهيد؛ و كسان ديگر هم آزادند كه رأى بدهند، هر طورى كه مى‌خواهند رأى بدهند، ليكن كسانى كه علاقه به اسلام دارند، علاقه به كشور خودشان دارند؛ احراز اين را كرده‌اند كه اسلام براى آنها سعادت است، هم سعادت دنياست و هم سعادت آخرت، آنها خوب است فكر كنند؛ و من از آنها تقاضا مى‌كنم كه رأى بدهند به جمهورى اسلامى. اسلام را تقويت كنند؛ مملكت اسلامى را تقويت كنند، حكومت اسلامى را تقويت كنند و اينقدر عجله نكنند راجع به اصلاحات امور؛ كارْ بسيار مشكل است؛ نه دولت به تنهايى مى‌تواند اصلاح امور را بكند؛ نه اقشار ملت بعضى‌شان، مى‌توانند انجام بدهند؛ مسئله‌اى است كه همه بايد با هم انجام بدهيم. من اميد دارم كه اگر جمهورى اسلامى در ايران مستقر شود، مقاصد اسلام انجام بگيرد، بتوانيم همۀ مقاصد اسلام را انجام بدهيم؛ البته محتاج بتدريج است؛ محتاج به گذراندن وقت است. الآن هم دولت مشغول است ليكن كارْ زياد است. بايد ما مهلت بدهيم به دولت تا مشكلات را رفع كند؛ تا آنكه بتوانند اينها بر اين مشكلات زياد، تسلط پيدا بكنند. من از خداى تبارك و تعالى سعادت ملتهاى اسلام، خصوصاً ملت ايران را مى‌خواهم، و سعادت شما جوانان برومند را از خداى تبارك و تعالى مى‌خواهم. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه‌ و بركاته