بسم اللّه الرحمن الرحيم اتحاد توده‌ها، از بركات انقلاب چه فرصتهاى خوبى براى ما در اين انقلاب حاصل مى‌شود و حاصل شده است. ما از شما عشاير و از ساير عشاير ايران و از ساير اقشار ايران جدا بوديم. ما را جدا كرده بودند؛ ما را از دانشگاه جدا كردند، ما را از قشرهاى ديگر جدا كردند، از ارتش جدا كردند، از فرهنگيان جدا كردند، و از عشاير. نمى‌توانستيم با هم در يك محلى مجتمع بشويم و مسائلى كه لازم است با هم در ميان بگذاريم؛ شما مشكلات خودتان را بيان كنيد و ما هم مشكلات خودمان را. اين نهضت از بركاتش اين بود كه اين فرصت را براى ما پيش آورد كه مى‌توانيم با شما مجتمع شويم، و مى‌توانيم مسائل را با شما در ميان بگذاريم. تبيين «مستضعف» و «مستكبر» ايشان ذكر از مستكبرين و مستضعفين كردند؛ و من بايد بيان «مستضعف» و «مستكبر» را به اندازه‌اى كه در اين مجلس مناسب است عرض كنم. «مستكبرين» منحصر نيستند به سلاطين، منحصر نيستند به رؤساى جمهور، منحصر نيستند به دولتهاى ستمگر. مستكبرين يك معناى اعمى دارد؛ يك مصداقش همان اجانب هستند كه تمام ملتها را ضعيف مى‌شمرند و مورد تجاوز و تعدى قرار مى‌دهند؛ يك مورد هم همين دولتهاى جائر، سلاطين ستمگر كه ملتهاى خودشان را ضعيف مى‌شمرند و به آنها تعدى مى‌كنند، دست تعدى به ملتها دراز مى‌كنند. چنانچه در اين پنجاه و چند سال شما مبتلا بوديد و ما هم مبتلا بوديم و همه ملت مبتلا بودند. ملت را ضعيف مى‌شمردند و ملت را از روى استكبار نظر مى‌كردند و به ملت تعدى مى‌كردند و تجاوز مى‌كردند. آنها رفتند، و ان شاءاللّه برنمى‌گردند. امروز روزى است كه خداى تبارك و تعالى به ما آزادى و استقلال مرحمت فرموده است، و ما را با اين آزادى و استقلال امتحان مى‌كند. ما را آزادى مرحمت فرموده است كه ببيند در اين آزادى ما چه مى‌كنيم. ما مستقل شديم و خداوند به ما اين مرحمت را فرمود تا ما چه بكنيم: آيا ما هم از مستكبرين باشيم يا از مستضعفين؟ هر فرد، مى‌شود كه مستكبر باشد و مى‌شود مستضعف باشد. اگر من به زير دستهاى خودم، ولو چهار نفر باشد، تعدى و تجاوز كردم و آنها را كوچك شمردم، بندۀ خدا را كوچك شمردم، من مستكبرم و او مستضعف؛ و مشمول همان معنايى است كه مستكبرين و مستضعفين هستند. اگر شما كسانى كه زير دستتان هست ضعيف شمرديد و به آنها خداى نخواسته تعدى كرديد، تجاوز كرديد، شما هم مستكبر مى‌شويد. و آن زيردستها مستضعف. ببينيم ما از اين امتحان، از اين بوتۀ امتحان چطور بيرون مى‌آييم. آيا سرفراز بيرون مى‌آييم يا گردن كج و شكسته؟ آيا ما با بندگان خدا به طورى كه خداى تبارك و تعالى امر فرموده است رفتار مى‌كنيم؟ حالا كه آزاد شديم، آزادى را وسيله براى خدمت به خلق و خدمت به خالق قرار مى‌دهيم. يا آزادى را براى مخالفت با خدا و استكبار بر مردم؟ آزمون الهى هيچ فرق نيست مابين من طلبه و اين آقايان اهل علم، و شمايى كه از عشاير محترم هستيد و بازارى و ارتشى و ادارى و همه. همۀ ما الآن در تحت مراقبت هستيم، مراقبت شديد؛ امتحان الهى. نعمتها گاهى براى امتحان است تا آن اشخاصى كه نالايق‌اند، آن اشخاصى كه فرصت‌طلب‌اند، اينها كارهاى خودشان را بكنند و مستحق عذاب بشوند؛ و آنهايى كه لايق‌اند، آنهايى كه شريفند، آنها هم كارهاى شرافتمندانۀ خودشان و خدمت به هموطن خودشان را بكنند تا سعادتمند باشند. بسيار مشكل است، بسيار مشكل است كه از اين امتحانى كه خداى تبارك و تعالى ما را در معرض آن قرار داده است از عهده برآييم؛ و بسيار مراقبت مى‌خواهد كه مبادا خداى نخواسته ما از امتحان بد درآييم. اگر از امتحان بد درآييم، ممكن است كه باز عنايت خدا برگردد، آزادى سلب شود، استقلال گرفته بشود. همين دنيا ممكن است كه ما اگر ـ چنانچه ـ برخلاف موازين الهى رفتار كنيم و اين آزادى را اسباب دست براى تعدى به مظلومان قرار بدهيم، در همين دنيا ممكن است ما مجازات بشويم. و اميد است كه در همين دنيا مجازات بشويم، مجازات ما به عالم ديگر نرسد! مجازات عالم ديگر غير از اين مجازاتهاست! ما نمى‌توانيم تصور آن مجازاتها را بكنيم. اگر ما خطاكار هستيم ـ خدايا! اگر ما خطاكار هستيم، اگر اين آزادى را ما وسيله قرار دهيم از براى تعدى به مظلومان، ولو يك نفر باشد، تعدى به زيردستان، ولو يك نفر باشد ـ خدايا! ما را در همين عالم عذاب كن، نگذار برسد به عالم ديگر. ارزش مرزداران و عشاير دوستان من! عزيزان من! من مى‌دانم كه عشاير هر جا كه هستند، در مرزها، مرزها را نگهدارى مى‌كنند؛ در جاهاى ديگر جلوگيرى از مفسده‌ها مى‌كنند. من مى‌دانم كه شما عشاير در زمان رژيم سابق مظلوم بوديد، ما هم مظلوم بوديم؛ روحانيون هم مظلوم بودند، بازارى هم مظلوم بود. كى نبود مظلوم؟ من مى‌دانم كه ارزش مرزدارها و عشاير ما چيست. آنها عشاير را سركوب مى‌خواستند بكنند، براى اينكه راه را براى اجانب باز كنند. آنها به جزاى خودشان رسيدند و مى‌رسند؛ و به جزاى آخرت كه سخت‌ترين جزا است هم مى‌رسند. ما بايد الآن كه در بوتۀ امتحان گذاشته شديم و اختيار به ما دادند و ما را آزاد كردند، خداى تبارك و تعالى ما را از قيد و بندهاى استعمار و استبداد آزاد كرد، حالا كه آزاد هستيم، چه مى‌كنيم؟ چه بايد بكنيم؟ نباشد كه يكوقت ما هم در صف محمدرضاخان واقع بشويم! او آزادى را از يك امت سلب كرد، و ما آزادى را از يك قشر كوچك سلب بكنيم. او در وسط واقع بشود و ما در يمين و يسار او و همه از جند او! چشمهاى خودتان را باز كنيد! توجه خودتان را و دقت خودتان را در اين مسائل بكنيد. عدالت و محبت نسبت به زيردستان امروز روز امتحان الهى است. شما قدرتمنديد، شما جوانيد، شما برومنديد. من اين جوانهاى برومند را كه مى‌بينم افتخار مى‌كنم لكن شما جوانها امروز جوانهايى هستيد كه پاسدار اسلام هستيد. ديروز مملكتْ مملكت طاغوتى بود و شما در مظلوميت واقع بوديد در ظل مملكت طاغوتى؛ امروز مملكتْ اسلامى است و شما در سايۀ اسلام هستيد و شما پاسداران اسلام. پاسداران اسلام بايد احتراز كنند از تمام چيزهايى كه برخلاف اسلام است.پاسدارى فقط پاسدارى مرز نيست. پاسدارى يك معناى وسيعى دارد. هر يك از ما پاسداريم نسبت به ديگران. من بايد نصيحت بكنم به شما؛ شما به من نصيحت كنيد. من به شما بگويم كه امروز كه روز امتحان است خوب از امتحان بيرون بياييد. شما هم به من همين معنا را بگوييد. من به شما عرض كنم كه با مظلومها، با زيردستهاى خودتان، خوب رفتار كنيد؛ عادلانه رفتار كنيد. شما هم به من بگوييد همۀ ما مسئوليم: كُلُّكُم رَاعٍ و كُلُّكُم مَسؤولٌ۱ همه‌مان مثل شبانها هستيم؛ و همه‌مان مسئول هستيم از اين شبانى. همان طورى كه مى‌دانيد شبان نسبت به آن گوسفندهايى كه زيردستش است محبت دارد، آنها را در جايى كه علفزار باشد، در جايى كه آب خوب باشد، مى‌برد و آنجا تربيت مى‌كند. همۀ ما نسبت به هم اينطور بايد باشيم؛ مثل شبانى كه گوسفندهاى خودش را با محبت، بدون آزار، تربيت مى‌كند، ما هم اينطور باشيم. نبادا كه يكى از ما خداى نخواسته حالا كه آزاد است به آن دوست زيردستش، به آن شخص زير دستش، تعدى بكند، تجاوز بكند. تعدى و تجاوز عبارت از همانهايى است كه اسلام منع كرده است. پاسداران امام زمان ما همه مسئول هستيم. و خداى تبارك و تعالى الآن همۀ ما را، همۀ ملت ايران را در تحت امتحان قرار داده است. از امتحان خدا خوب بيرون بياييد. ما از شما مى‌خواهيم كه اين مرزها را خودتان حفظ كنيد. مملكت امروز مال خود شماست. ديروز اجانب در آن تصرف داشتند؛ امروز يك مملكتى است اسلامى، يك مملكتى است مال پيغمبر اسلام، يك مملكتى است مال امام زمان ـ سلام‌اللّه عليه. مملكت از آن وجود مقدس است، و ما همه پاسداران آن هستيم و بايد اين مملكت را حفظ كنيم. هركس به هر اندازه‌اى كه مى‌تواند. شما جوانهاى برومند مسلح به آن مقدارى كه مى‌توانيد بايد مرزها را حفظ كنيد؛ ما همه در اينجاها كه هستيم به اندازه‌اى كه مى‌توانيم بايد حفظ كنيم جهات را. مملكت مال خودتان است الآن. همان طورى كه با عائلۀ خودتان رفتار مى‌كنيد، محبت نسبت به عائلۀ خودتان داريد، نسبت به كشور خودتان داشته باشيد، نسبت به برادرهاى خودتان داشته باشيد. اينها برادر شما هستند، و ملت برادر هم هست. اخوت اسلامى خداى تبارك و تعالى مى‌فرمايد كه المُؤمنونَ إِخوَةٌ۲ برادرند اينها. بايد به برادرى رفتار كرد. چطور شما برادر خودتان را دلتان نمى‌آيد كه اذيت كنيد، بايد همين طور با هم رفتار كنيد. با ديگران، با ديگران همين طور رفتار كنيد. نفوس خودتان را تربيت كنيد، تهذيب كنيد. اين دنيا پايان دارد براى همۀ ما؛ من زودتر و شما بعد؛ پايان دارد؛ نمى‌مانيم؛ آنكه مى‌ماند خوبى و بدى است. صفحۀ اعمالتان منور به نور اسلام باشد، به عمل به احكام اسلام باشد تا در همه جا سعادتمند باشيد. در اينجا دلتان خوش باشد به اينكه خدمت به ملتتان كرديد، خدمت به زيردستتان كرديد، خدمت به كشورتان كرديد؛ در آنجا هم در اِزاى اين خدمت جزاهاى بسيار بزرگ است، عوضهاى بسيار بزرگ. من چون بايد آن طرف هم باز بروم، به آن آقايان هم عرض ارادت بكنم،از اين جهت من دعا مى‌كنم خداوند ان‌شاءاللّه شما را سعادتمند كند. خداوند همۀ ما را، همۀ ما را به راه راست هدايت كند. سلام بر همۀ شما.
