بسم اللّه الرحمن الرحيم عمل الهى در گرو مقصد الهى اين يك واقعيتى است كه در آيه هست: الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِى سَبِيلِ‌اللّه‌ِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِى سَبِيلِ الطَّاغُوتِ۱ . اين آيه محك است براى اينكه ما خودمان را بشناسيم. هر كسى مى‌داند كه خودش چه مى‌كند؛ مى‌داند كه چه مقصدى دارد؛ و كارهايى كه انجام مى‌دهد روى چه مقصدى انجام مى‌دهد. اگر چنانچه مقصد، مقصد طاغوتى است، عمل، عمل طاغوتى مى‌شود. و اگر مقصد، مقصد الهى است، عمل، عمل الهى مى‌شود، و راه فهم هم خود آدم است. خود ما هم مى‌دانيم، مى‌فهميم كه كارهايى كه انجام مى‌دهيم ـ چه قتال باشد و چه كارهاى ديگر ـ آيا كارهاى ما روى مقاصد طاغوتى انجام مى‌گيرد؛ بر ضد مصالح مملكت، بر ضد مصالح اسلام؛ يا بر مسير اسلام، بر مسير ملت، است. اگر بر مسير اسلام، بر مسير ملت اسلامى شد، اين كسى كه عمل مى‌كند عملش الهى است و فى‌سبيل‌اللّه است. و اگر خداى نخواسته برخلاف مسير ملت و ملت اسلامى و برخلاف مسير اسلام شد، بايد بفهمد كه اين مسير، مسير طاغوت است و عمل، عمل طاغوتى، حالا چه قتال باشد و چه كارهاى ديگر فرقى نمى‌كند. شماها كه در مخابرات هستيد و به منزلۀ اعصاب يك ارتش هستيد، خودتان بايد بفهميد در يك همچو كار مهمى كه وارد هستيد، آيا مقصد، مقصد خداى نخواسته طاغوتى است؛ يا مقصد، مقصد الهى است و آيا در اين مخابرات هيچ خداى نخواسته خيانتى، كارشكنى مى‌شود؛ يا نه، همه‌اش بر وفق مصالح كشورتان، [به] مصالح اسلام عمل مى‌كنيد. در همين مخابرات هم مى‌تواند انسان خودش را تشخيص بدهد كه از اولياى شيطان است يا از اولياى خداست ما خودمان مى‌توانيم اعمال خودمان را تشخيص بدهيم. قبل از اينكه اين نامۀ اعمال ما براى پيشگاه خدا و قبل از آن براى پيشگاه امام زمان ـ سلام‌اللّه عليه ـ برسد، خودمان بايد نظر كنيم به اين نامۀ اعمالمان، يعنى صفحۀ قلبمان، كه همه چيز درش نقش مى‌شود همان صورتِ نامۀ اعمال است. خودمان بفهميم چه كاره هستيم. آيا ما در اين كارى كه به ما محوّل است، با صداقت، صميميت، براى صلاح ملت و براى صلاح اسلام كار مى‌كنيم؟ چه من كه يك طلبه هستم و كارهاى طلبگى مى‌كنم و شما كه در مخابرات هستيد و كارهاى مخابراتى مى‌كنيد، يا آنهايى كه در ميدان جنگ هستند، همه بايد خودمان تشخيص بدهيم چه مى‌كنيم. بقاى نتيجۀ اعمال برادرهاى ما! اين چند روز عمر را براى خدا صرف كنيد. عزيزان من! اين چند روزى كه ما هستيم براى خدا صرف كنيد. اين را، اين حيات از دست ما مى‌رود؛ اين دنيا براى هيچ كس باقى نمى‌ماند. آن چيزى كه براى همه باقى مى‌ماند نتيجۀ آن اعمالى است كه از ما صادر مى‌شود. هر عملى كه از ما صادر مى‌شود يك صورتى در آن عالم دارد و ما آن را مى‌بينيم: فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ۲ خودِ او را مى‌بينيم. هر ذرّه خيراتى كه از شما صادر مى‌شود، هر عمل انسانى كه از شما صادر مى‌شود، هر عمل اسلامى كه از شما صادر مى‌شود، يك صورتى در آن عالم دارد؛ و شما آن را مى‌بينيد. و چنانچه خداى نخواسته يك امر غير انسانى، يك امرى برخلاف مسير اسلام، برخلاف مصالح كشور اسلامى از ما صادر بشود، صورتش در آن عالم با مناسبت هست و ما مى‌بينيم. كارى بكنيد كه وقتى از اينجا بار را بستيد، در حضور خداى تبارك و تعالى با روسفيدى باشيد. كارى نكنيد كه خداى نخواسته در آنجا غير از اين صورتى كه اينجا داريد داشته باشيد. كار شما مهم است، اين كار مهم را خوب انجام بدهيد. همه كارهايمان مهم است، همه بايد كارهايمان را خوب انجام بدهيم. خداوند ان‌شاءاللّه شما را تأييد كند؛ موفق كند به اينكه اعمال صالح انجام بدهيد. اين كارى كه محوّل [به] شماست اگر خوب انجام داديد، اين عمل صالح است. اگر خداى نخواسته بد انجام بگيرد، عمل ناصالح و نتيجه‌اش عايد خودتان مى‌شود. ان‌شاءاللّه موفق باشيد و مؤيد.
