بسم اللّه الرحمن الرحيم جمهورى اسلامى يعنى حكومت خدا و قانون خدا من توفيق همۀ گروههاى ملت و خصوصاً قواى انتظامى و شما پرسنل شهربانى يزد را از خدا مى‌خواهم و به همۀ شما دعا مى‌كنم كه موفق باشيد و به وظايفى كه امروز به همه محول است، شما هم عمل كنيد. امروز تمام قواى انتظامى، اينها همه در خدمت اسلام هستند. يكوقت بود كه شهربانى و همين طور ساير گروههاى انتظامى در خدمت طاغوت بودند و تكليف آن روز يك طور بود و تكليف امروز سنگين است. امروز كه شما شهربانى جمهورى اسلامى هستيد، يعنى پرسنل شهربانى اسلام، يعنى شهربانى امام زمان، آن كارى كه لشكر امام زمان بايد بكند، با آن كارى كه لشكر طاغوت مى‌كرد فرق دارد، همان طورى كه خود امام زمان با طاغوت فرق داشت. آن حكومت جور بود و اين حكومت عدل، آن حكومت طاغوت بود و اين حكومت خدا. در اسلام يك حكومت است و آن حكومت خدا، يك قانون است و آن قانون خدا، و همه موظفند به آن قانون عمل كنند. تخلف از آن قانون هيچ كس نبايد بكند. قانون عدل است، عدالت است، جامعۀ عدل و جامعه‌اى كه در آن عدالت اجرا بشود. و يك اشتباه گاهى ديده مى‌شود كه بعضى از افراد منحرف، در بين پرسنل شهربانى يا در بين درجه‌دارهاى ارتش يا ژاندارمرى پخش مى‌كنند و جوانها را وادار مى‌كنند به بعضى از كارهايى كه ناشايسته است. آن اين است كه به آنها مى‌گويند كه حالا كه انقلاب شده است و طاغوت از بين رفته و جمهورى اسلامى آمده است، ديگر درجه‌دار و افسر و سرباز ندارد جامعۀ توحيدى. آن يك اشتباهى است كه آنهايى كه مى‌خواهند نگذارند اسلام آنطورى كه هست، در كارش تحقق پيدا بكند، آنها اين حرفها را در اذهان جوانها انداخته‌اند، جوانها هم غافل از مسائل، دنبال كرده‌اند. برداشت نادرست از جامعۀ توحيدى جامعۀ توحيدى به آنطورى كه آنها مى‌گويند يعنى جامعۀ هرج و مرج! حالا مثلاً در شهربانى اگر بنا باشد كه زيردست رئيس شهربانى از رئيسشان اطاعت نكند، خودش خودسر، به اسم اينكه جامعۀ توحيدى است، رياست و مرؤوسيت اصلش در كار نباشد، همه يا بايد مثلاً فرض كنيد سرلشكر باشند يا همه سرباز. اگر يك لشكرى، يك شهربانى همه‌شان رئيس باشند، اين شهربانى قابل دوام است؟ همه‌شان سرباز باشند، همه‌شان پاسبان باشند، هيچ ديگر آن كسى كه بايد فكر كند و روى افكارش فرمان بدهد، او نباشد در كار، اين شهربانى ديگر شهربانى نيست. در ارتش هم همين طور. اگر همه سرباز باشند تا جامعۀ توحيدى به آن معناى غلطى كه در اذهان انداختند باشد، يا همۀ آنها سرگرد باشند، يا همۀ آنها سرلشكر باشند مثلاً، آيا اين ارتش مى‌شود براى يك مملكتى يا هرج و مرج مى‌شود؟ اساس ارتش، اساس ژاندارمرى، اساس نظام در عالم، نه فقط در اينجا، در عالم از اوّلى كه يك نظامى در عالم پيدا شده، اساس بر اين بوده است كه مراتب محفوظ باشد. فرق مابين دولت اسلامى و غيراسلامى اين است كه ظلم نشود از بالا به پايين. نه، فرمان داده نشود، اطاعت بايد بشود، ظلم نبايد بشود. در زمان رسول‌اللّه هم، همه مطيع رسول‌اللّه بودند و او فرمانفرما بود، اما از طرف ايشان ظلم به كسى نمى‌شد. در زمان حضرت امير هم، حضرت امير امر مى‌كرد و همه اطاعت مى‌كردند. مالك اشتر هم در آنجايى كه حكمفرما بود امر مى‌كرد و همه مكلف به اجرا بودند، لكن از طرف مالك اشتر ظلم به كسى نمى‌شد. معناى واقعى جامعۀ توحيدى جامعۀ توحيدى عبارت از جامعه‌اى است ـ توحيدى به معناى حقيقى، نه به آن معناى غلطى كه گفته شده است ـ عبارت از جامعه‌اى است كه با حفظ همۀ مراتب يك نظر داشته باشند، كأنّه يك موجودند. شهربانى، شهردارى ـ عرض مى‌كنم كه ـ ارتش، ژاندارمرى، ساير قشرهاى دولت، ملت، رئيس جمهور، پايينتر، همه با حفظ مراتبشان يك مقصد داشته باشند و آن يك مقصد الهى، كأنّه همان طورى كه يك جامعۀ توحيدى در خود بدن انسان است. انسان به منزلۀ جامعۀ توحيدى است. چشم، گوش، دست، اينها، اما هم فرمانفرما دارد، هم فرمانبر دارد. مغز فرمان مى‌دهد، دست فرمان مى‌برد، اما همه يك راه دارند. همه براى اين است كه اين كشور فردى را ـ انسانى را ـ اداره كنند. همه دنبال اينند كه فرمان از بالا مى‌آيد و پايين هم اطاعت مى‌كند، لكن جامعۀ توحيدى است. اعضاى يك موجودند، اعضاى يك هيكلند، يك هويتند، لكن در عين حالى كه اعضاى يك هويتند و همه هم براى همين هويت دارند زحمت مى‌كشند، لكن فرمانفرما و كارفرما و كاربرداريم. مغز فرمان مى‌دهد، اعصاب دنبالش فرمان مى‌برند، دستها، پاها، چشم، گوش، همۀ اينها فرمان مى‌برند. جامعۀ توحيدى است يعنى، همه‌شان براى يك مقصدند. جامعۀ توحيدى را وقتى كه از انسان آورديم براى جامعه، اين فرد كه به منزلۀ يك جامعۀ توحيدى بود، يعنى قواى مختلفه، اعضاى مختلفه در يك فرمان و در يك راه تخطى نمى‌كنند. قوا مختلف؛ قواى باطن، ظاهر، اجزا و اعضاى مختلف؛ دست، پا، سر، چه، لكن همه در فرمان مغز هستند، يا روح هستند. و همه رو به يك مقصد هستند و آن براى حفظ مثلاً خودش، حفظ هويت خودش، حفظ مصالح خودش. جامعۀ توحيدى معنايش اين است كه در عين حالى كه فرمانبر و فرمانفرما هست، در عين اينكه رئيس جمهور هست و ـ عرض مى‌كنم ـ مجلس شورا هست و مردم عادى هستند و سرلشكر هست و رئيس ستاد هست و اينها، همه بايد فرمان ببرند از آن كسانى كه فرمانفرما هستند و روى قواعد، لكن همه‌شان مثل يك بدن مى‌مانند، همه براى يك مقصد باشند، ارتش نكِشد يك طرفى و ژاندارمرى يك طرف. و در يك كشور اگر ارتش يك طرف بكِشد، ژاندارمرى يك طرف بكشد، شهربانى يك طرف بكشد، اين اختلاف پيدا مى‌شود. همه بايد با هم، هم مقصد باشند براى حفظ كشورشان، مقصد حفظ كشور باشد. توطئۀ هرج و مرج با شعار جامعۀ توحيدى معنى جامعۀ توحيدى، به اينطورى كه اين اشخاص منحرف القا كرده‌اند در اينها، معنايش يك جامعۀ حيوانى است. در غير حيوان، جامعۀ توحيدى ما نداريم. حيوانها هم، همه اين جور نيستند. حيوانها هم يك دسته‌شان متمدنند مثل موريانه، مثل زنبور نر، مثل مورچه. اينها نحو تمدن دارند. اينها هم بالا و پايين دارند. در حيوانات پايينترى كه ادراكاتشان به آن اندازه نيست، جامعۀ توحيدى است! يعنى الاغها همه يكجورند. گاوها هم همه يكجورند. فرمانبر و فرمانبردار ندارند؛ يك همچو جامعه‌اى را آقايان مى‌خواهند؟ جامعۀ توحيدى كه هيچ درجه‌دارى نباشد. هيچ بالا و پايينى نباشد. ـ فرمانفر ـ همه بايد عطار باشند. اگر عطار نباشند، جامعۀ توحيدى نيست! اگر مقصود اين معناست، جامعۀ توحيدى، جامعۀ توحيدى در بشر تا حالا وجود پيدا نكرده الاّ آن وقتى كه وحشى بودند. اگر يكوقتى بشر وحشى بوده، آنجا يك جامعۀ توحيدى ـ هر كسى براى خودش مى‌رفته علفى مى‌چيده و مى‌خورده ـ اما آن روزى كه تمدن در بشر آمده است، لازمۀ تمدن اين است كه درجات باشد. لازمۀ تمدن اين است كه يكى دكتر باشد، يكى فرض كنيد كه مهندس باشد، يكى ديگرى باشد. يكى سرگرد باشد. يكى چه باشد. اين چيزهايى كه هست واقعاً در عالم، اگر اين را بردارند و بخواهند جامعۀ توحيدى به آن معنا درست بكنيد برگشت به توحش است. آنهايى كه اين مطلب را در ذهن جوانان ما القا مى‌كنند براى اين است كه منعكس بشود در خارج كه اينها يك جامعۀ حيوانى هستند. اينها قابل اين نيستند كه براى خودشان حكومت كنند. كسى كه حكومت را قبول ندارد، اين هرج و مرج است. يك جامعۀ حيوانى است. اين محتاج به سرپرست است. اينها نقشه مى‌كشند كه جوانهاى ما را در ارتش وادار كنند به اينكه هرج و مرج ايجاد كنند. در ژاندارمرى هم هرج و مرج ايجاد كنند. در پاسدارها هم هرج و مرج ايجاد كنند. در شهربانى هم هرج و مرج ايجاد كنند. قواى انتظامى ـ هرج و مرج ـ كه ستون فقرات يك جامعه است به هرج و مرج كشيده بشود. يك مملكت هرج و مرج، محتاج به يك قَيّمند. يك مملكتى كه در آن نظام نيست، در آن فرمانبردارى از بزرگترها نيست، همه براى خودشان بخواهند يك بساطى درست كنند، معنايش پوسيدن يك جامعه است از داخل. اسلام هم اين جور نبوده. هيچ، هيچ رژيمى در عالم اينطور نيست كه هرج و مرج باشد. جامعۀ توحيدى، جامعۀ توحيدى به آنطور كه من عرض كردم يك امر مطلوبى است كه همان طورى كه در بدن انسان يك جامعۀ توحيدى است، اگر يك ملتى اينطور شد، خودش را نگه مى‌دارد. شما ديديد كه يك حدودى ملت ما با هم منسجم شدند و غلبه كردند بر همه چيز. اگر همۀ قواى انتظاميه و همۀ قشرهاى ملت از روحانى تا دانشگاهى تا بازارى تا كارگر تا زارع، همۀ اينها اگر چنانچه منسجم بشوند به هم، ـ با عين ـ در عين حالى كه مراتب محفوظ است بين خودشان، لكن منسجم باشند با هم، مجتمع باشند با هم، يك بدن، حال يك بدن پيدا كنند، همان طورى كه بدن انسان جامعۀ توحيدى است، جامعه هم يك بدن بشود، اگر اينطور بشود، آسيب ديگر برنمى‌دارد اين. اين معناى جامعۀ توحيدى، به اين معنا صحيح است. اين معناى صحيح جامعۀ توحيدى است. اگر در يك كلامى، براى آدمى كه ملتفت بوده است مسائل را، يك كلمه جامعۀ توحيدى واقع شده است مقصود اين است، و اما مطلب غلطش را انداخته‌اند توى اذهان جوانهاى ما. در عين حالى كه حسن نيت دارند، در عين حالى كه صفاى باطن دارند، ولى بازى مى‌خورند. مى‌خواهند زمينه را اين شياطينى كه افتاده‌اند، توىِ هم ارتش هست، هم ژاندارمرى هست، هم شهربانى هست، هم بازار و هم كوچه هست، اينها يك شياطينى هستند كه مى‌خواهند زمينه را فراهم كنند براى حكومت طاغوتى. ايجاد اختلاف براى سلطۀ امريكا بر ايران من حالا به شما مى‌گويم ـ سنم هم اينقدرها [كم] نيست، ممكن است كه قبل از اين حرفها بروم از اينجا ـ لكن شما يادتان باشد ... اين برنامه‌اى [را] كه الآن دارند بعضى از مغرضين مى‌ريزند و جوانهاى ما را گول مى‌زنند، آن برنامه براى اين است كه امريكا را به ما مسلط كنند. ـ امريكا بفهماند ـ همۀ مطبوعات امريكا شروع كنند و غرب، همۀ اينها كه با شما دشمنند، شروع كنند به اينكه [ايران] يك مملكت هرج و مرجى است، نظام ندارد اين مملكت، بالا و پايين ندارد، مثل حيوانات همه به جان هم ريخته‌اند، همه مخالف هم هستند، همه از هم تخلف مى‌كنند، هيچ يك از هيچ كس حرف نمى‌شنود. يك همچو جامعه‌اى محتاج به قَيم است. دنيا حكم مى‌كند كه ايران محتاج به قَيم است، قَيم برايش پيدا بكنيد! راه را باز مى‌كنند براى اينكه يك قيمى مثل محمدرضا بالاى سر ما بياورند. يك قيمى مثل رضا خان بالا سر ما بياورند. حريف ما يك حريف عادى نيست. حريف ما يك حريفى هست كه كارشناسهاى آنها تمام اوضاع همۀ ممالك [را ]تحت بررسى قرار داده‌اند و همه آنجاها مضبوط است پيششان كه بايد چه كرد. يك همچو انقلابى كه ضربه به آنها زد، اين انقلاب را چه جورى بايد از بين برد؟ [بايد] با دست خود ارتش، ارتش را از بين برد. با دست خود شهربانى، شهربانى را از بين برد. با دست خود ژاندارمرى، ژاندارمرى را از بين برد. با دست خود ملاّ، ملاّ را از بين برد. با دست خود متدين، ديانت را از بين برد. اينها نقشه است آقا! اينها همين طور نيست قضيه، نقشه است اينها. اگر يك جامعه‌اى ـ سلسله ـ ارتشش سلسله مراتب نداشته باشد آن ارتش، كه منحرفين اينطور القا مى‌كنند، مى‌روند درجه‌شان را مى‌كَنند كه نه، نبايد باشد، نمى‌فهمد اينكه درجه‌اش را مى‌كَند چى است، چى مى‌خواهند. ژاندارمرى هم مثل آن بشود، شهربانى هم مثل آن بشود، پاسدارها هم آنطور بشوند، قواى انتظامى ما بپوسد، از بين بروند، اينكه بايد حفاظت يك كشورى را بكند، اين از بين برود. به اين هم قانع نيستند. مى‌روند صحراها را به هم مى‌زنند و نمى‌گذارند زراعت بشود، غارت مى‌كنند. درختها را مى‌بُرند. ـ نمى‌دانم ـ از اين بساط درست مى‌كنند. بازار مى‌روند هزار جور بساط درست مى‌كنند. دانشگاه مى‌روند هزار جور حرف درست مى‌كنند. ماها را دارند از باطن مى‌پوسانند. مايى كه بايد حالايى كه رسيديم به اينجا كه اين قدرتها را كنار گذاشته‌ايم و الآن دنيا دارد نظر مى‌كند كه اين عده‌اى كه اين كار را كردند و اعجاب براى دنيا آورده، بعد از انقلاب چه مى‌كنند. آسيب‌ناپذيرى جامعۀ توحيدى اگر مردم دنيا ديدند كه ما بعد از انقلاب هرج و مرج ايجاد كرديم به جاى اينكه بفهميم چه بكنيم، به جاى اينكه يك جامعۀ توحيدى، آنطور جامعۀ توحيدى كه همه منسجم با هم در يك راه با حفظ مراتب مثل بدن انسان، منسجم است بدن انسان، با هم است، حفظ مراتب هم مى‌كند، وليكن يك جامعۀ توحيدى است كه همه يك جهت، همه يك راه مى‌روند. اگر جامعۀ ما امروز اينطور نباشد، يعنى همۀ قواى انتظامى‌مان با هم هماهنگ نباشند، پاسدارانمان با قواى انتظامى هماهنگ نباشد، دولتمان با ملت هماهنگ نباشد، ملتمان با قواى انتظامى هماهنگ نباشد، دولتمان با ملت هماهنگ نباشد، ملتمان با قواى انتظامى هماهنگ نباشد اين جامعه‌اى است كه زود يا دير مى‌پوسد و انسجامش از بين مى‌رود. اينها بايد با هم باشند. به اين معنا جامعۀ توحيدى مى‌خواهيم. اگر اينطور شد، آسيب‌بردار نيست. اگر يك مملكتى همۀ اجزايش با هم شدند، اينها معتصم مى‌شوند، اينها ديگر آسيب برنمى‌دارند. اين جوانهاى ما ملتفت باشند كه از كجا دارند ضربه مى‌خورند. اينها خيال مى‌كنند كه خدمت دارند مى‌كنند. اينها خدمت نمى‌كنند. اينها در عين حالى كه خيال مى‌كنند خدمت مى‌كنند، دارند ضربه مى‌زنند به اين جمهورى شما. نظم در اسلام متوجه باشند آنهايى كه مى‌آيند به گوش اينها اين حرفها را مى‌زنند، ببينند از كجا تعليم مى‌گيرند اينها. كى است كه اينها را وادار مى‌كند كه «در ارتش نظم لازم نيست، در ارتش درجه لازم نيست» درجه لازم نيست، يعنى هيچ، يعنى ارتش نه. جامعۀ توحيدى ـ در ـ به آن معنايى كه آنها مى‌گويند جامعۀ توحيدى در ارتش، معنايش اين است كه ارتش نمى‌خواهيم. شهربانى هم معنايش اين است كه شهربانى نمى‌خواهيم. ژاندارمرى هم معنايش اين است كه ژاندارمرى نمى‌خواهيم. در هر جا كه يك همچو مسئله‌اى آنها پيش آوردند معنايش اين است كه هرج و مرج بايد باشد. بايد ما يك نظمى در كارمان نباشد. مملكتمان بدون نظم. خوب، رئيس جمهور هم نمى‌خواهيم. جامعۀ توحيدى است به حسب آنطورى كه آنها مى‌گويند. درجه را بكَنند كه رئيس جمهور هم نمى‌خواهيم. دولت هم نمى‌خواهيم. وزرا هم نمى‌خواهيم. اين جز اين نيست كه بفهماند به دنيا به اينكه اينها قابل اين نيستند كه آزاد بشوند. من يادم است كه در آن وقتى كه محمدرضا اينجا بود و اين گيرودارها و جنگ و نزاعها بود، كارتر در يكى از حرفهايش ـ ما پاريس بوديم ـ گفت كه به اينها زيادى آزادى داده‌اند. او با آن نظر موذيانه‌اش مى‌خواست بفهماند كه اين مملكت قابل آزادى نيست، نبايد به آن آزادى داد. ما از اين بايد درس بگيريم كه «اين زيادى به آنها آزادى دادند» آن مى‌خواست اينطور بگويد كه بايد با اين ملت همان رفتار را كرد كه محمدرضا در زمان قدرتش كرده. آزادى نبايد داد به اينها. بايد اينها در اختناق باشند تا بشود حفظشان كرد. به نظر او ماها يك حيوان سركش هستيم كه بايد مهارمان كرد. به نظر باطل او، اگر ـ ما ـ مطلب آنى است كه او مى‌گويد كه گفت او كه اينها قابل اين نيستند كه به آنها آزادى داد. حالا كه ديده جلو برده‌اند اينها و پيش برده‌اند، حالا همان نقشه را مى‌خواهد درست كند كه اين مملكت و اين افراد مملكت زود است برايشان آزادى. زود است برايشان كه كارشان دست خودشان باشد. شاهدش اين است كه در ارتشش مى‌روند درجه‌ها را مى‌كَنند كه ما نمى‌خواهيم. ما يك جامعۀ توحيدى مى‌خواهيم. كدام اسلام گفته جامعۀ توحيدى به اين معنا. اسلام مى‌گويد نظم امور بايد بشود. نظم امور با درجات است. نمى‌شود همين طورى. تو از براى خودت، من براى خودم. من براى خودم كه جامعۀ توحيدى نمى‌شود. اين ضد جامعۀ توحيدى است. اينكه نظم تو كار نباشد ضد جامعۀ توحيدى است. اگر بدن انسان اين نظم را نداشت و اين اطاعت مادون از مافوق را نداشت تمامش به هم مى‌خورد. اگر مغز حكم مى‌كرد دست اطاعت نمى‌كرد، به هم مى‌خورد اوضاعش. اين براى اين است كه به دنيا بفهمانند امروزى كه ما در مقابل قدرتها ايستاده‌ايم، قدرتمندها به دنيا بفهمانند كه اين جامعه قابل نيست از براى اينكه خودش را اداره كند. اين نظامش دارد به هم مى‌خورد و خورده است. اين بازارش هم دارد به هم مى‌خورد. اين كشتش هم دارد به هم مى‌خورد. اين محتاج به اين است كه يك قيّمى بالاى سرش باشد، آن قَيم كار را اداره كند. يك نفر آدم را بگذارند بالاى سرِ ما و پيش دنيا حجت داشته باشند به اينكه خوب، ما اين وحشيها را خواستيم مهارشان بكنيم. اى جوانهاى عزيز من! گوش به اين اشخاص ندهيد كه با برنامه دارند كار مى‌كنند. آنهايى كه با توطئه و برنامه دارند بين شما كار مى‌كنند گوش به اينها ندهيد. به خود بياييد. براى خود كار بكنيد. تا گفتند جامعۀ توحيدى، هرج و مرج در ذهنتان نيايد. آنها به شما اينطورى مى‌فهمانند. آنها وسيله‌اند از براى اينكه ما را نابود كنند. لازم است كه همه بيدار بشويم. توجه كنيم به عمق مسائل. جوانهاى ما به عمق مسائل به آنطورى كه آنهايى كه سالهاى طولانى برنامه ريخته‌اند، سالهاى طولانى مطالعه كرده‌اند در احوال همۀ ما، در احوال همۀ ملت ما مطالعه كرده‌اند آنها. مى‌دانند در چه وقت بايد چه بكنند براى اسارت ما. الآن وقت اين است كه باطن اين نظم را به هم بزنند. اين جامعۀ ما از باطن بپوسانند آن را. مى‌بينند وقت اين است. آنى كه به اينها ضربه زده اين انسجام بوده كه ضربه زده، حالا اين انسجام را از بين ببرند. جدا كنند از هم. به جان هم بريزند اينها را. هر كسى از آن ديگرى تكذيب كند. هر كسى براى آن ديگرى پرونده درست كند. هر كسى براى آن ديگرى حرفى بزند. اين معنايش اين است كه يك كشورى هست كه يك نظامى ندارد كه اگر يك كسى يك كارى كرد، اگر يك فرض كنيد كه نظامى يك كارى كرد اين را بشود مجازاتش كرد، ندارد يك همچو چيزى. هر كه هر كارى دلش مى‌خواهد مى‌كند. چهار تا تفنگ دستشان افتاده، هر كارى بخواهند مى‌كنند. اينطور ما را به دنيا معرفى كنند كه اينها يك جامعه‌اى هستند كه نمى‌توانند خودشان را اداره كنند. جامعه‌اى كه نتوانست خودش را اداره كند اين جامعه سفيه است. جامعۀ سفيه محتاج به ولىّ است. يك ولىّ‌اى بياورند، بالاى سرِ ما بگذارند. خداوند ان‌شاءاللّه همۀ شما را مؤيد و منصور قرار بدهد.
