

بسم اللّه الرحمن الرحيم وَ مَنْ يُقاتِل فى سَبيلِ اللّهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤتيهِ اَجْراً عَظيماً۱ اين اجر عظيم كه به قلم با عظمت عظيم مطلق وعده داده شده است، چگونه آن را با فكر ناچيز بشر مىتوان تحليل كرد. گويى اين اجر عظيم همان حب خداوند تعالى است كه در سورۀ مباركۀ صف آمده است: اِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلُونَ فى سَبيلِهِ صَفّاً كَاَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ.۲ محبوبيت نزد بارگاه احدى را كدام فيلسوف توانا يا عارف علمى بزرگ دانا مىتواند درك كند تا از آن سخن گويد و يا به سخن قلم درآورد؟ آيا اين حب نافله است كه در نتيجۀ تقرب به آن بندۀ خاكى پا بر سر ملك و ملكوت اعلا نهد و حق ـ جل و علا ـ با جاذبۀ غيبى خويش سمع و بصر و قلب او شود و آنچه بشنود يا ببيند يا ذوق عرفانى كند با سمع و بصر و قلب حق ـ جل و علا ـ باشد و نبيند جز به بصر حق و نشنود جز به سمع حق و نداند جز به علم حق و حجابها مرتفع شود و جهان را آنچه كه هست مشاهده كند كه اَللّهُمَّ أَرِنِى الْأَ شْياءَ كَما هِىَ،۳ يا قرب فريضه است كه در آن شخص و شخصيت محو شود و صعق۴ رخ دهد و خود و خودى از ميان برود و كثرت به تمام معنى رخت بربندد و نه چشمى باشد و نه گوشى و نه باطنى و نه ظاهرى؛ هُوَ الاَوَّلُ وَ الآخِرُ وَ الظّاهِرُ وَ الْباطِنُ.۵ ديگر سبيل اللهى در كار نيست و اسم و رسمى به جا نمىماند، اينان از خانه خارج شدند و موت آنان را ادراك نموده و قدمها و قلمها شكسته شده است. بارالها! اين وصف مجاهدان فى سبيل اللّه و اجر عظيم آنان است كه در صحنههاى كارزار با دشمنان تو و دشمنان رسول معظم تو و دشمنان قرآن كريم تو به شهادت رسيدهاند يا در اين راه پيروز گرديدهاند و تو خود شاهدى كه در اين سال ما جانبازان و مهاجران و مجاهدانى داشتيم كه به سوى تو و به سوى خانۀ امن تو كه از صدر خلقت تاكنون مأمن هر موجودى بودهاست هجرت كردند و در پيش چشمان حيرتزدۀ مسلمانان كشورهاى جهان به دست پليد امريكا كه از آستين آل سعود به در آمده است، به خاك و خون كشيده شدند و در آستانۀ عاشوراى ولى اللّه اعظم ـ سلام اللّه عليه ـ عاشورايى ديگر با ابعاد مختلف در جوار تو و خانۀ امن تو در جمعۀ خونين پديد آوردند كه اى كاش نبودم تا آن را ببينم و يا بشنوم، نه براى شهادت عزيزانى مجاهد و مهاجر، كه شهادت امرى است كه آرزوى عزيزان ما است و شهدى است آشنا براى زنان و مردان و كودكان ما كه در يورشهاى مغولانۀ صدام عفلقى شديدتر و فجيعتر آن را چشيدهاند و ديدهايم، بلكه براى مصيبتى است كه نه تنها براى پيغمبر اسلام ـ صلوات اللّه عليه ـ كه براى تمامى انبيا و مرسلين از آدم تا خاتم پيش آمد و به فرمان كاخ سياه۶ به دست ناپاك آل سعود، اين شقيترين جانيان عصر، بالاترين مقام قدس الهى شكسته شد. اگر در عاشوراى حسينى ولى خدا با يارانش در راه تو جنگيدند و شهيد شدند، در عاشوراى جمعۀ خونين مكه با تو و رسول تو و زائران ما، اين رسولان مكتب رسول تو كه به خاطر دين تو هيچ گونه وسيلهاى حتى براى دفاع از خود نداشتند چنان كردند كه تنها از دست امريكا، شيطان بزرگ و اذنابش ميسر بود. امريكا و دست نشاندگانش در اين كشتار سبعانه انتقام از اسلام عزيز و مهبط وحى و محل امن خدا باز گرفتند. اسلامى كه در آيندهاى نه چندان دور مكتب تمامى كشورهاى زير يوغ شرق و غرب مىگردد. خداوندا! امروز تمامى قدرتها و ابر قدرتها مصمم شدهاند تا ريشۀ اسلام ناب رسول گرامىمان ـ صلىاللّه عليه وآله وسلم ـ را قطع كنند. بار الها! امروز صداميان با كينهاى كه از دين تو دارند، دست در دست تمامى شياطين جهان دادهاند تا صداى اسلام محمدى را خاموش سازند. از تو مىخواهم تا ما را در راهت صبورتر و شكيبايى خانوادههاى عزيز و بزرگوار شهدا، جانبازان، مفقودين و اسرامان را بيشتر گردانى. پروردگارا! شهداى ما را با سيدالشهدا ـ عليهالسلام ـ محشور فرما و جانبازان عزيز و مقتدر انقلاب اسلامى خودت را شفا عنايت فرما. اسرا و مفقودين ما را هر چه زودتر به اوطانشان بازگردان. خداوندا! به تمام ملتهاى اسلامى خصوصاً ملت شجاع و حماسه ساز ايران تحمل بيشتر فشارهاى نظامى استكبار از زمين و دريا و هوا وفشارهاى اقتصادى و سياسى روزافزون كانونهاى فساد را عنايت فرما. خداوندا! باطن دلهاى معتقدان به دين رسول اكرم ـ صلىاللّه عليه و آله و سلم ـ را تنها از رضايت خود لبريز گردان. «انك مجيب الدعوات».۷ روح اللّه الموسوى الخمينى