27 ج 2 89 بسمه تعالى به عرض عالى مى‌رساند، مناسب بود تلگراف كنم لكن مى‌دانيد كه خداوند تعالى مقدر فرموده ماها از استفاده مراكز عمومى و ملى محروم باشيم و به همين نحو بهتر است از اينكه در مدت گرفتارى جزئى نقاهت داشته‌ايد متأثر بوده‌ام و از دعا براى عموم و خصوص مخصوصين بحمداللّه‌ تعالى غافل نبوده‌ام. اينك كه بحمداللّه‌ تعالى امد گرفتارى شما به سر رسيده است از خداوند متعال خواستارم كه اوضاع را به نحوى فرمايد كه تكرار نشود گرچه تكرار هم خيلى اشكال ندارد و شما كه اول نشاط جوانى را دارا هستيد بايد مجهز باشيد كه در آتيه مشكلات به حسب ظواهر بيشتر است مگر آنكه خداوند منان ـ جل اسمه ـ اصلاح فرمايد. به عقيده اينجانب اگر انسان به تكليف عمل كند با اخلاص، چه نتيجه منظوره وصل شود و چه نشود برد نموده است. واللّه‌ لا يضيع اجرالمحسنين. شما از دودمان پيغمبر اسلام ـ صلى‌اللّه‌ عليه و آله و سلم ـ هستيد و تاريخ گذشتگان اين سلسله جليله مشحون است از قيام به امر معروف و حبس و زجر و قتل در دنبالش. «پس چه نالم كى ز مردن كم شدم».^۱ بحمداللّه‌ تعالى احترامات اين سلسله محفوظ است و خداوند تعالى عظمت معنوى و صورى براى آن خواسته است. قتل اين سلسله خاندانهايى را به هم زد. واللّه‌ من ورائهم محيط. از سلامت خودتان مطلعم فرماييد. والسلام عليكم روح‌اللّه‌ الموسوى الخمينى

1. ـ اشاره است به بيتى از دفتر سوم مثنوى معنوى: مردم از حيوانى و آدم شدم پس چه ترسم كى ز مردن كم شدم