بسم‌اللّه الرحمن الرحيم ويژگى نهضت ايران مع‌الأسف آقايان وقتى آمدند كه ظهر است و من وقتى ندارم. لكن چند كلمه عرض مى‌كنم. اين نهضت ايران؛ نهضت مخصوص به خودش نبوده و نيست؛ براى اينكه اسلام مال طايفۀ خاصى نيست. اسلام براى بشر آمده است؛ نه براى مسلمين و نه براى ايران. انبيا مبعوث‌اند بر انسانها، و پيغمبر اسلام مبعوث بود بر انسانها. خطاب به ناس [است:] «يا أيّها الناس». ما كه نهضت كرديم، براى اسلام نهضت كرديم؛ جمهورى جمهورى اسلامى است؛ نهضت براى اسلام نمى‌تواند محصور باشد در يك كشور، و نمى‌تواند محصور باشد در حتى كشورهاى اسلامى. نهضت براى اسلام، همان دنبالۀ نهضت انبياست. نهضت انبيا براى يك محل نبوده است. پيغمبر اكرم اهل عربستان است؛ لكن دعوتش مال عربستان نبوده؛ محصور نبوده به عربستان؛ دعوتش مال همۀ عالم است. هدف انبيا، تربيت انسان انبيا آمدند كه انسان بسازند. انسان يك موجودى است در ابتدا مثل ساير حيوانات است. اگر رشد بكند، يك موجود روحانى مى‌شود كه بالاتر از ملائكة‌اللّه مى‌شود. و اگر طرف فساد برود، يك موجودى است كه از همۀ حيوانات پست‌تر است. الآن شما در اين انسانهايى كه در دنيا هستند و ادعاى انسانيت مى‌كنند، ادعاى طرفدارى از بشر مى‌كنند، ادعاى حمايت از حيوانات مى‌كنند! شما الآن اين اشخاص را كه يك همچو ادعاهايى دارند ملاحظه مى‌كنيد، گمان ندارم در تمام حيوانات يك حيوان به آن درّندگى پيدا بشود! يك حيوانى كه، يك موجودى كه تمام اين بشر و بشريت را براى نفع خودش مى‌خواهد. ميليونها آدم را مى‌كشد، براى اينكه يك نفعى ببرد! حيوانات چنانچه حيوانخوار هم باشند به اندازۀ شكمشان [مى‌خورند] وقتى سير شدند رها مى‌كنند. و وعدۀ ديگر مى‌روند سراغ شكار. اما اين انسانى كه ـ انسان كه از حيوانات است، و بدترين حيوان است ـ براى يك منفعت جزئى حاضر است كه فوج فوج اين انسانها را بكُشند. انسانهاى ديگرى، آنهايى كه سر راه نفع او ايستاده‌اند، يا لااقل به نفع او عمل نمى‌كنند، اين انسانها پيش آنها اصلاً موجوديتشان مطرح نيست. آنها حاضرند كه چند صد هزار، چند صد ميليون، جمعيت را بكشند تا اينكه يك جايى را براى سياست خودشان تصاحب كنند. مدعيان دروغين حقوق بشر جنگهايى كه الآن در دنيا هست و بوده است و سابق بوده است شما ملاحظه كنيد كه چه مى‌كنند اينها با اين بشرى كه ادعا مى‌كنند كه ما براى «حقوق بشر» مثلاً طرح داريم، مجلس داريم. همينها وقتى كه چهار نفر در ايران به واسطۀ جنايات پنجاه ساله‌شان كشته مى‌شوند، در محاكم اينجا محكوم به اعدام مى‌شوند، همينها در آنجا در روزنامه‌هايشان شروع مى‌كنند به نوحه‌سرايى كردن و انتقاد از محاكم اينجا! همينهايى كه الآن در ميدانهاى جنگ [مشغول‌اند به] سركوبى و كشتن آدمها براى رسيدن به يك چيزى كه مثلاً فرض كنيد براى او به حسب توهم يك نفعى دارد. اينهايى كه الآن مشغول كشتن فوج فوج آدم هستند، [براى] دو سه نفر، چند نفر آدمى كه در اينجا پنجاه سال جنايت كرده‌اند و چند صد نفر آدم يا كشته يا امر به كشتن كرده‌اند، وقتى كه اينها را در محاكم محكوم به اعدام مى‌كنند، فريادشان بلند مى‌شود! در همين حالى كه افراد آنها الآن مشغول آدمكشى هستند، فوج فوج مردم را مى‌كشند، در همين حال براى اينها نوحه‌خوانى مى‌كنند! و مع‌الأسف در بين خود جمعيتهاى اسلامى، جمعيت شرقى، در مملكت ما، در مملكت شما، موجودهايى هستند كه يا باورشان آمده است حرفهاى اينها را، كه [بايد] آدم بگويد اينها بسيار عقب مانده‌اند از حيث افكار. يا باورشان نيست، لكن براى آنها كار مى‌كنند كه بايد بگوييم خيانتكارند. در بين ما هست در بين شما هم هست افرادى كه همان مسائلى كه آنها مى‌خواهند، همان مسائلى كه در غرب گفته مى‌شود، آنها در بطن جامعۀ خودشان طرح مى‌كنند و مى‌گويند، همان طورى كه مطبوعات امريكا مطبوعاتى [است] كه تحت نظر مستقيم صهيونيسم هستند، همان مطالبى را كه آنها مى‌نويسند، نويسنده‌هاى ما بعضيشان، و گوينده‌هاى ما بعضيشان همان مسائل [را مى‌نويسند.] در ممالك شما هم هست. زندگى شرافتمندانۀ مسلمين ممالك شرق، ممالك اسلامى، تا اسلام را نيابند، نمى‌توانند زندگى شرافتمندانه بكنند. مسلمين بايد اسلام را پيدا كنند. اسلام از دستشان فرار كرده بود. ما الآن اسلام را نمى‌دانيم چيست. اين قدر به مغز ما خوانده است اين غرب و اين جنايتكارها، كه اسلام را ما گُمَش كرديم. تا اسلام را پيدا نكنيد نمى‌توانيد اصلاح بشويد. از آن مركز، كه كعبۀ معظّمه است و مركز اجتماع مسلمين است در هر سال، گرفته تا آخر بلاد مسلمين، اسلام گُم است پيششان، نمى‌دانند چيست. و لهذا مسلمين جمع مى‌شوند در مكۀ معظّمه، در يك محلى كه خداى تبارك و تعالى آن محل را قرار داده براى اجتماع مسلمين، اجتماع معنوى مسلمين جمع مى‌شوند و نمى‌دانند چه مى‌كنند؛ استفادۀ اسلامى از آن نمى‌كنند. يك همچو مركز سياسى را متبدلش كردند به يك امورى كه اصلاً غفلت از همۀ مسائل مسلمين [است. ]بايد اسلام را پيدايش كنند. مسلمين اگر حج را پيدا كنند، اگر آن سياستى كه در حج به كار رفته است از طرف اسلام، همان را پيدا كنند، كافى است براى اينكه استقلال خودشان را پيدا بكنند، ولى مع‌الأسف ما گم كرديم اسلام را. آن اسلامى كه الآن دست ماست كه بكُلّى از سياست جدايش كردند؛ سرش را بريدند. آن چيزى كه اصل مطلب است از آن بريدند و جدا كردند، و مابَقيش را دست ما دادند. همان ما را به اين روز نشانده است كه ما نمى‌شناسيم سَرِ اسلام را، ما نمى‌شناسيم. ما تا پيدا نكنيم اسلام را، تا همۀ مسلمين پيدا نكنند اسلام را، نمى‌توانند به مَجْد خودشان برسند. مَجدِ اسلام آن بود كه در صدر اسلام بود. آن بود كه با يك جمعيت كم دو تا امپراتورى۱ را از بين برد، آن مجد اسلام بود، نه براى كشورگشايى؛ براى آدمسازى. اين خيال است، اشتباه است كه خيال مى‌كنند كشورگشايى مى‌كند اسلام. اسلام كشورگشايى نمى‌كند. اسلام مى‌خواهد همۀ كشورها آدم بشوند. اسلام دنبال اين مى‌رود كه آنهايى كه آدم نيستند آدمشان كند. در يك جنگى وقتى كه اسير كرده بودند يك عدّه‌اى را ـ به حَسَب تاريخ هست ـ اينها را بسته بودند داشتند مى‌آوردند. رسول اكرم گفت: ببين! من بايد با زنجير اينها را به بهشت ببرم.۲ اسلام براى اصلاح جامعه است. اگر شمشير كشيده، شمشير را براى اين كشيده است كه مفسده‌هايى كه نمى‌گذارند اين جامعه‌ها اصلاح بشود از بين ببرد، تا سايرين اصلاح بشوند. مسائلى هم كه آن آقا خواندند ـ و مسائل كثيرى بود ـ اينها ان‌شاءاللّه اميدوارم كه اگر ما توفيق پيدا بكنيم، اگر مسلمين توفيق پيدا بكنند، با تدريج درست بشود. حالا ما گرفتاريهاى زيادى داريم كه محتاجيم به دعاى همۀ مسلمين. خداوند همۀ شما را تأييد كند.
