عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...
بسم اللّه الرحمن الرحيم برترى يك روز كارگر بر يك عمر سرمايه‌دار من اين روز مبارك كارگر را بر شما و همۀ كارگرانى كه در طول تاريخ رفته‌اند و خواهند آمد، تبريك عرض مى‌كنم. مبارك باد بر شما قشر عزيزِ عامل ارزشهاى بزرگ انسانى! و مبارك باد بر شما و بر همۀ ملت ما اين روز مبارك! كه بحمداللّه امروز كشور ما طورى است كه روز كارگر، روز همه است و روز ارتش روز همه است و روز زن، روز همه است و همه با هم منسجم‌اند و يك واحد الهى را متحقق كرده‌اند. آن وحدتى را كه خداى تبارك و تعالى امر فرموده‌اند،۱ بحمداللّه، در قشرهاى ملت مسلمان ايران متحقق شده است و اگر يك اقليت ناچيزى هم باشد، در اين اكثريت مستهلك است. من نمى‌دانم كه راجع به كار و كارگر از چه بعدى با شما سخن بگويم. همۀ ابعادش [را] كه در ذهن من است يا بيشترش در ذهن من است، نمى‌توانم در يك جلسۀ محدود عرض كنم. ناچارم كه بعض از ابعادش را در اينجا خدمت شما عزيزان عرض كنم و مطالبى را كه عرض مى‌كنم، شما به وجدان خودتان عرضه كنيد و اگر پذيرفتيد، من متشكر مى‌شوم. و من مى‌خواهم كه با وجدان پاك خودتان ارزيابى كنيد و بدانيد كه شما چه وضعى در كشورتان داريد و كارگران چه وضعى در كشورهاى ديگر دارند. من يك جهت نازل كارگرى را ابتدائاً عرضه مى‌كنم و آن اين است كه شما توجه كنيد به گروه كارگران، اعم از شما كارگرانى كه در كارخانه‌ها و در صنعتها هستيد و زحمت مى‌كشيد و آن گروههايى كه در مزارع زحمت مى‌كشند و بالاخره گروه فعال زحمتكش، كه امروز روز شماست و البته روز همه است. شما يك توجهى به اين مطلب بكنيد كه اين گروههاى كارگر نشاط خودشان [را] و جهات همان ماديت را؛ شما ملاحظه كنيد، ببينيد كه اين گروه كارگر از سلامت بدن و از سلامت روح بيشتر برخوردارند يا آن گروههايى كه ـ اصطلاح ـ كارفرما هستند؟ و آن سرمايه دارهايى كه كار نمى‌كنند و كنار نشسته‌اند و با بى‌كارى عمر خودشان را مى‌گذرانند؟ شما به وجدان خودتان رجوع كنيد. اگر يك همچو مجلسى كه الآن نمونه‌اى از كارگر است ـ كه بحمداللّه امروز اينجا تشريف آوردند ـ اگر اين مجلس در كنارش يك مجلس ديگرى بود از سرمايه‌دارها و بى‌كارها و آنهايى كه نشسته‌اند خانه و مى‌خورند و مى‌خوابند، اگر يك كسى از خارج بيايد و چهره‌هاى شما را ببيند، بازوان شما را ببيند، سينه‌هاى فراخ شما را ببيند، بشاشت چهره‌هاى شما را ببيند و آهنگ صوتهاى شما را بشنود و بعد نظر بكند به آن مجلسى كه آن عده كار فرما و سرمايه دار و بى‌كار و هرزه گرد نشسته‌اند، مى‌بيند كه اينها يك جوانهاى سالم، سرنشاط [هستند] و آنها يا چرت مى‌زنند و يا خميازه مى‌كشند و يا از درد دل و پهلو و سر خودشان مى‌نالند. و اين، براى اين است كه كسانى كه كارگر نيستند ـ به آن معناى عامش ـ اينها اين طور نيست كه شما گمان كنيد يك روزگار خوشى دارند. شما توجه به اين معنا شايد بسياريتان نداشته باشند كه روزگار تلخى كه بر سرمايه‌دارها و كارفرماها و داراى كذا و كذاها، خانها و فئودالها و امثال اينها مى‌گذرد، آن روزهاى سخت چقدر براى آنها ناگوارى دارد و يك روز شما به يك عمر آنها ارزش دارد. آنها براى خاطر بى‌كارى و پرخورى و خواب و هرزه‌روى پناه مى‌برند به ترياك، افيون، منقل و يا هروئين و يا مراكز فحشا؛ براى اينكه نمى‌توانند تحمل آن چيزهايى [را] كه در نفسشان مى‌گذرد و آن ناراحتيهايى كه دارند نمى‌توانند [تحمل ]بكنند. و من آن قدرى كه اطلاع دارم و در جوانى ديدم، اكثر اين خانها و فئودالها به وافور پناه برده بودند، آنهايى كه تدينشان ديگر خيلى نيست، آنها به مشروبات و به هروئين و به امثال اين چيزها يا به مراكز فحشا و دنبال مراكز فحشا. آن طور زحمتهايى كه دارد و آن طور مرضهايى كه هست و آن طور گرفتاريهايى كه هست، شما كارگرها بحمداللّه، نديديد و اميد است كه نبينيد. شما قدر اين كارگرى را بدانيد كه اين كارگرى، هم مزاج شما را سالم نگه مى‌دارد [و هم روح شما را.] و اگر چنانچه انسان بى كار بيفتد، آن فعاليتهايى كه در بدنش و در سلولهاى بدنش بايد بشود، آنها هم از كار مى‌افتد. و كسانى كه فعاليت دارند. به اندازه‌اى كه فعاليت دارند، [سلولهاى] آنها هم به كار مى‌افتد و جبران مى‌كنند نقيصه‌ها را. و شما مى‌بينيد كه در يك گروه زياد از كارگرها يكى دو نفر را شايد پيدا بكنيد كه اينها مريض باشند و افسرده باشند. و اينها همه الحمدللّه، سر حال‌اند و خيال مى‌كنند كه آنها آسوده‌اند. اين، خيالى است كه آنها مى‌كنند، در صورتى كه آنها، آن طبقۀ ـ به اصطلاح خودشان ـ بالا و به حسب واقع، پايين، آنها اين قدر افسردگيها و گرفتاريها را دارند كه به حساب نمى‌آيد. اين يك مسئله‌اى است كه بايد شما خودتان بعد فكرش را بكنيد و مطالعه كنيد در بين خودتان. جوانهاى خودتان را مقايسه كنيد با آنهايى كه بى‌كار مى‌گذرانند و به هرزه‌درى و به هرزه‌گرى عمر خودشان را مى‌گذرانند، و آن ارزشى كه شما داريد، شما برادران داريد و آن ارزشى كه اسلام به شما داده است. از پيغمبر اكرم شنيده‌ايد كه نقل شده است كه كف دست يك كارگر را ـ يعنى، همان محلى كه كار درش تأثير كرده و پينه‌بسته ـ آنجا را بوسيد و اين، يك نشان ارزش است براى كارگر در طول تاريخ؛ پيغمبر اسلام، كه اولين فرد انسانهاست و بزرگترين انسان كامل است، نسبت به كارگر آن‌طور تواضع بكند و كف دست او را كه علامت كار است، ببوسد! اين نكته دارد كه كف دست را بوسيده، نه پشت دست را؛ كف دست آثار كار درش هست، مى‌خواهد ارزش كار را به عالميان اعلام كند، به مسلمين اعلام كند كه ارزش كار اين است كه آنجايى كه كارگر كار كرده است، در اثر كار يك نشانه‌اى پيدا كرده است؛ من آنجا را مى‌بوسم كه ملتهاى اسلامى و بشر ارزش اين كارگر را بداند. و من امروز عرض مى‌كنم كه كارگر امروز، با كارگر آن وقت بسيار فرق دارد. آن وقت در آن محيطى كه رسول خدا ـ صلى‌اللّه عليه و آله و سلم ـ زندگى مى‌فرمودند و ساير جاهايى كه مردم ديگر هم زندگى مى‌كردند، خصوصاً حجاز كه پيغمبر اكرم تشريف داشتند، آنجا روابط با ساير كشورها، يا هيچ نبود يا اگر بود بسيار كم. و اگر چنانچه كمبودى براى يك شهر پيدا مى‌شد، آن كمبود از شهرهاى ديگر بايد جبران بشود. احتياج به همان، هم كشورهاى خودشان داشتند، و رفع نقيصه را اگر يك وقتى نمى‌توانست در خود يك شهرى بكند، از يك شهر ديگرى انجام اين كار را مى‌داد. اين وابستگيهايى كه امروز در دنيا هست و اين زندگى كه محيط دنيا را و وضع دنيا را با سابق جدا كرده است و اين طور روابط زيادى كه امروز وقتى كه شما اينجا يك صحبت بكنيد، قبل از اينكه به ـ فرض كنيد كه ـ بيرون اينجا برسد، امريكا هم از آن مطلع مى‌شود و وابستگيهايى كه دنيا به هم دارد و وابستگيهايى كه كشورها به كشورهاى بزرگ سرمايه دارى يا كمونيستى دارد، در زمان رسول خدا نبوده است. ارزش كار در آن وقت همين مقدار بوده است كه خودِ كار شريف است و خودِ كار براى انسان و روحيات انسان مفيد است. و كار، اثرش هم علاوه بر آنكه براى خود انسان و مزاج انسان مفيد است و در روح انسان هم تأثير دارد، براى يك شهرى هم فايده دارد.اما ديگر مطرح نبود كه اگر كار نكنم، وابسته به امريكا مى‌شوم يا وابسته به شوروى؛ اين مسئله آن وقت مطرح نبود. نجات از وابستگى در اثر تلاش كارگران امروز ارزش كار شما به همان اندازه است كه دنيا پيشرفت كرده؛ همان معنايى كه در دنيا، پيشرفتهايى كه در دنيا شده است و اگر كارگر به آن طورى كه بايد كاركند، كار نكند، وابستگيهايى كه در يك كشورى، در يك محيطى مى‌شود، غير از آن وابستگيهايى است كه در سنين سابق، در قرون سابق بوده، در زمان رسول‌اللّه بوده است. امروز شما با كار خودتان مى‌توانيد كه يك ارزشى ايجاد كنيد كه اصلش آن وقت مطرح نبوده است. با كار خودتان مى‌توانيد كه اين وابستگيهايى كه در طول تاريخ [بوده،] از آن وقتى كه شرق و غرب به اينجا راه پيدا كردند و در طول سلطنت منحوس پهلوى پيدا كرده اين كشور [از بين ببريد] كه مى‌دانيد همه چيزهايش وابسته شده است و همۀ افرادش را اينها وابسته كرده بودند و همۀ گروهها را وابسته كرده بودند. امروز اگر شما كار بكنيد و فعال در كار كردن باشيد، ارزش [كار شما] اين است كه علاوه بر آن ارزشهاى معنوى و مادى كه براى شخص خود شما دارد، علاوه بر اين، يك كشور را شما نجات مى‌دهيد از وابستگى. ما تا كى بايد وابسته به امريكا، وابسته به شوروى باشيم؟! بالاخره بايد يك اَمَد۲ داشته باشد. ما بايد ادراك اين معنا را بكنيم كه ما كه در هر جا كار مى‌كنيم؛ در امر كشاورزى كار مى‌كنيم، در امر صنعت و در كارخانه‌ها كار مى‌كنيم، بايد خودمان به خودمان تلقين كنيم كه ما مستقليم و ما بايد مستقل باشيم. و ما نبايد دستمان را به ديگرى دراز كنيم براى امورى كه كشورمان محتاج است. ارزش كار شما امروز ارزش يك امرى است كه نمى‌شود مقايسه‌اش كرد با زمانهاى سابق. رسول اللّه در آن محيط، ممكن است ـ كه توجه، لابد توجه به همۀ محيطها داشته است ـ در آن محيط، دست كارگر را آن طور كه نقل مى‌كنند، كف دست كارگر و محل كار را بوسيده تا ارزش كار را در تاريخ عرضه كنند. و ما مفتخريم و شما و همه مفتخرند به اينكه يك همچو نشانى پيغمبر اكرم به شما داده. يا در بعض روايات فرموده‌اند كه قطرۀ عرقى كه از بدن كارگر مى‌آيد مثل قطره خونى است كه از شهداى در راه خدا بيايد. چقدر اين ارزش دارد! آنهايى كه الآن در جبهه‌ها جنگ مى‌كنند و در جبهه بحمداللّه، پيروزمندانه جنگ مى‌كنند و اخيراً هم پيروزى بزرگى به دست آورده‌اند. و اميد است پيروزى نهايى را به دست بياورند ان‌شاءاللّه، اين چقدر ارزش دارد! عرق شما هم، كه در كارخانه‌ها مى‌ريزد، همان ارزش را دارد؛ براى اينكه، شما هم براى احياى يك كشور، براى وابسته نبودن يك كشور به خارج، براى استقلال كشور اسلامى زحمت مى‌كشيد، آنها هم براى دفاع از يك كشور اسلامى، دفاع از اسلام زحمت مى‌كشند. آنها كارگرند مثل شما و شما مجاهديد مثل آنها و اين يك نعمت بزرگى است كه نصيب كارگرها در قشر وسيع و شما عزيزان [شده] كه در كارخانه‌ها و در مواردى كه صنعت در آنجا حكمفرماست، كار مى‌كنيد. و بايد توجه كنيد كه نگذاشتند شما، آن اشخاصى كه خائن بودند به اين كشور، آن اشخاصى كه وابستگى داشتند به كشورهاى ابرقدرت، آنها كوشش كردند كه شما نتوانيد آن چيزهايى كه كشورتان احتياج دارد، بسازيد. اگر نبود در طول تاريخ، در اين سده‌هاى آخرى كه خارجيها به اينجا راه پيدا كردند و نبود خيانتهايى كه حكومتهاى ما بر ما كردند، شما هم امروز، الآن از همان صنعتهاى پيشرفته مى‌توانستيد تحقق بدهيد، و امروز هم بايد در اين فكر باشيد. تا در اين فكر نباشيد، نمى‌توانيد كشور خودتان را و نسلهاى آينده را نجات بدهيد. بايد به اين فكر باشيد كه خودتان قادر بر اين هستيد كه آن چيزهايى كه در خارج درست مى‌كنند و شما احتياج به آن داريد و كشور شما احتياج به آن دارد، خودتان درست كنيد. ارزش كار و كارگر از نظر اسلام و من يك نكته ديگرى [را] هم به شما عرض مى‌كنم كه توجه كنيد كه اينهايى كه از كارگرها پشتيبانى مى‌خواهند بكنند و آنهايى كه مى‌خواهند كشور را به سوى غرب بكشند [يا] به اسم شرق [فعاليت مى‌كنند] و خود كشورهاى كمونيستى و سرمايه‌دارى، اين دو بلوك سرمايه‌دارى و كمونيستى، نسبت به كارگر چه جور هستند و اسلام نسبت به كارگر چه جور است. اول شخص اسلام را من عرض كردم. اول شخص اسلام، مصدّع۳ اسلام بود و شارع اسلام از قِبلَ خداى تبارك و تعالى. رفتار او با كارگر آن بود عرض كردم كه كف دست كارگر را با تواضع بوسيد و اين نشان كارگرى را بوسيد و براى كارگران افتخار ايجاد كرد. ارزش انسانى را توجه داشت كه كارگر [انسان است؛ ]كارگر آن روز استقلال داشت و هرچه كار مى‌كرد براى خودش بود و استقلال داشت و ارزش داشت و آن ارزش را، محل ارزش را بوسيد پيغمبر اكرم و اعلام كرد ارزش كارگر را. و دوم شخص اسلام، على بن ابى‌طالب ـ سلام اللّه عليه ـ است. ايشان خودش يك كارگر بوده؛ يعنى، قنات حفر مى‌كرده، مى‌رفته است قنات مى‌كنده است آب بيرون مى‌آورده، لكن براى خودش نه، بعد از آنكه بيرون مى‌آمده، وقف مى‌كرده براى مستمندان، براى آنها. يك نفر كارگر بوده است كه براى اعاشۀ خودش هم كار مى‌كرده و در عين حالى كه آن طور قنات‌ها را ـ چندين قنات از ايشان هست ـ كنده با دست خودش. و همان روز ـ به حسب نقل ـ همان روزى كه بيعت به امامت كردند براى او و به خلافت، وقتى بيعت تمام شد، همان روز بيل و كلنگ خودش را برداشت دنبال كار... اين، دو نفر شخص اول اسلام كه كارشان بايد سرمشق باشد براى همۀ ما، شما مقايسه كنيد اين احترامى كه كارگر در اسلام به واسطۀ عمل اين دو بزرگمرد تحقق پيدا كرده و اين ارزشى كه به شما داده است كه خودش هم در عرض شما آمده است. و اين فقط [مختصّ] على بن ابى‌طالب ـ سلام اللّه عليه ـ نيست، حضرت صادق، حضرت باقر، آنها هم، از آنها نقل كرده‌اند كه در يك محلى كه داشتند، مى‌رفتند كار مى‌كردند. به حضرت صادق بعضى مى‌گفتند آقا ـ حضرت صادق شغلش خيلى بود. شغل معنويش زياد بود و كار تبليغاتى و كار تعليماتى‌اش زياد بود، مع‌ذلك، خودش تشريف مى‌برد به حسب اين نقل و در آن جايى كه داشت، كار مى‌كرد ـ به او عرض كردند كه خوب، اين را به ما واگذار كن. فرمود: من ميل دارم كه كارى كه مى‌خواهم براى خودم بكنم، حرارت آفتاب را در بدن خودم حس كنم.۴ اين چقدر ارزش مى‌دهد كه يك نفر، كه در زمان خودش شخص اول بود و داراى آن مقامات بود، خودش كار مى‌كند و تعليم مى‌دهد كه ارزش كار چى است! شما در بلوك كمونيستى سران اينها را ببينيد! ادعاها و شعارها زياد است. در طول زمان، اينها شعار داده‌اند و ادعا كرده‌اند، لكن وقتى كه مى‌بينيد كه خود آنها وضعشان چه جورى است، سلوكشان با كارگر چى است، به كارگر چه نظرى دارند، چه جور نگاه مى‌كنند، سرمايه دارى [را] هم ملاحظه كنيد، آنها چه مى‌كنند؛ هر دو [ى] اينها كارگر را آلت استفادۀ خودشان قرار داده‌اند. اين هر دو بلوك اينها را، او آن به يك وضعى، آن به وضع ديگر، آلت قرار داده‌اند و ابزار قرار داده‌اند براى منافع خودشان و براى چى. در كشورهاى كمونيستى، اصل براى كارگر ـ من نمى‌توانم كه نسبت به كارگر اين تعبير را بكنم ـ اينها را مثل يك حيوان كارگر را فرض كردند كه هيچ نبايد [داشته باشند،] فقط خوراك به شما مى‌دهيم؛ شما بايد كار كنيد خوراك بگيريد آن وقتى كه كارى ازشان نمى‌آيد، طردشان مى‌كنند و به رأى بعضيشان بايد ريختشان به دريا! آن دستۀ ديگر هم شما را بازى داده‌اند؛ كارگرها را بازى داده‌اند و از راه ديگر مى‌چاپند آنها را. اسلام براى كارگر ارزش قائل است، براى كارگر و كار ارج قائل است و ارزش قائل است و احترام قائل است؛ يعنى، همان طورى كه يك شخص عالم، يك شخص مجاهد را توصيف مى‌كند، شخص كارگر، زارع؛ هر كارگرى را [توصيف مى‌كند؛] مى‌گويد همه شان مثل هم‌اند؛ مثل شانه‌اى كه اين رده‌هايى كه دارد، همه همقد هستند، مثل هم هستند ـ آن شانه‌هاى آن وقت اين طور بودند ـ اينها همين طور همه برابر هستند. در قرآن كريم هم تصريح مى‌كند كه امتيازها به اين مسائلى كه سرمايه داشتن، قدرت داشتن ـ نمى‌دانم ـ و امثال اينها نيست، ارزشها و بزرگيها به تقواست، به ارزش انسانى است.۵ ارزش انسانى را اين دو بلوك اصلاً فراموش كرده‌اند؛ توجه به اينكه انسان‌اند، مثل خود ما هستند. آن وقتى كه استالين متولد شده با يك رعيت ديگرى، يك رعيتى، فرقى با هم نداشتند. بعداً او به قدرت رسيده، آن طور عمل كرده و اين بيچاره‌ها تحت ستم، اين طور بايد عمل كنند براى آنها يا آن بلوك سرمايه‌دارى هم همين طور؛ ارزش براى انسانها قائل نيستند. آنها ارزش براى قدرت خودشان قائلند. هر كشورى كه تحت قدرت آنها باشد، به او كمك مى‌كنند. توصيۀ كارگران به تلاش براى قطع وابستگى الآن اگر يك گرايش بكند اين كشور اسلامى به يك طرف از اينها، برايش سرشار، همه كارى مى‌كنند، لكن ارزش انسانى و ارزش اسلامى اقتضا مى‌كند كه به هيچ يك از آنها گرايش پيدا نكند. هر مملكتى كه از آنها بخواهد استقلال داشته باشد،جدا بشود ـ مثل كشور ما ـ گرفتار آنها مى‌شود. الآن كشور شما گرفتار اين دو بلوك هستند؛ هر كدام به يك راهى، به يك طورى. و تمام اين فسادهايى كه واقع مى‌شود در اين كشور از اين گروهكهاى فاسد و تمام تبليغاتى كه خود اين گروهها در خارج مى‌كنند، اينها همه براى خاطر اين است كه دستور از آنها گرفته‌اند آن روزى كه كشور ايران ـ خداى نخواسته و خدا نياورد آن روز را ـ گرايش پيدا كند به امريكا، خواهيد ديد كه تمام اينهايى كه در پاريس جمع شده‌اند و اسباب زحمت ايرانيها را خيال مى‌كنند مى‌توانند فراهم كنند، همه قلمهايشان بر مى‌گردد و ثناگو مى‌شود. از اين طرف هم همين طور. ما مى‌خواهيم مستقل باشيم. ما مى‌خواهيم كه ـ امريكا در طول زمان، قبلاً انگلستان و بعد امريكا، در طول سلطنت اين دو مرد فاسد۶ [چنان]به سرما آمده است [كه] تمام ارزشهاى انسانى را مى‌خواستند از ما بگيرند و جوانهاى ما را به فساد بكشند و جوانهاى ما را به مراكز فساد بكشند، و انسانيت را از آنها بگيرند اينها ـ مى‌خواهيم ما كه ديگر تحت آن سلطه نباشيم و خودمان يك انسان مستقل باشيم. شما كوشش كنيد. صلاح و فساد اين كشور امروز به دست خود ملت است. شماها هم يك عضو بسيار مهمى در اين كشور هستيد و [عضو] بسيار مؤثرى براى رفع وابستگى كشورتان به خارج. كشاورزان هم يك عضو بزرگ اين كشورند براى رفع وابستگى اين كشور به خارج. شما دو بازوى بزرگ اين كشور كوشش كنيد كه ما در كشاورزى محتاج به اينكه به ديگران مراجعه كنيم و از ديگر جاها بياوريم، نباشيم و در امور صنعتى هم نباشيم. و بدانيد كه از حالا كه شروع كنيد، مى‌توانيد اين عمل را بكنيد، منتها كشاورزها زودتر مى‌رسند به آنجا و شما يك قدرى ديرتر، منتها ارزش عمل شما بسيار زياد است و كارهاى شما فنى است. خيال نكنيد كه فقط آنها مى‌توانند كه اين كارها را بكنند، آن طورى كه تبليغاتشان تاكنون در گوش ما خوانده شده است كه ما بايد وابسته باشيم. ما نبايد وابسته باشيم؛ ما بايد مستقل باشيم. ما بايد هر مقدارى كه خودمان كار مى‌كنيم، به همان مقدار اكتفا كنيم؛ در صدد باشيم كه خود را به آن حدى برسانيم كه از كشورما هم ارزاق و گندم و جو و امثال اينها صادر بشود. و اين كشور بسيار مستعد براى اين معناست. و هم كوشش كنيم كه ديگران به ما محتاج باشند در امور صنعتى. و مى‌توانيم و مى‌توانيد و مى‌توانيم. ما فرضاً هم نتوانيم ـ ما فرض مى‌گيريم كه خير، نمى‌توانيم ـ اما كوشش خودمان، كه يك عبادتى است، يك كار ارزشمندى است، ما كوشش خودمان را مى‌كنيم. من كراراً اين مطلب را گفته‌ام كه ما صد درصد اين طور نيست كه كار مى‌كنيم كه پيروز بشويم؛ البته ميل داريم، اما اين طور نيست كه حتم داريم كه ما پيروز مى‌شويم. نه، اما در عين حالى كه حتم به پيروزى نداريم، تكليف خودمان را عمل مى‌كنيم. ما يك انسان هستيم، شما انسان هستيد و ارزشمند هستيد. شما مى‌خواهيد ارزش خودتان را حفظ كنيد. شما نمى‌خواهيد كه به شما ـ فرض كنيد كه ـ عروسكها را بياورند بفروشند يا شما را به مراكز فحشا بكشانند و ارزشتان را از بين ببرند و شكمتان را سير كنند. شما مى‌خواهيد ارزشتان را حفظ كنيد و دنبال آن ارزش، كه در مركز اعلا واقع شده است، كشور خودتان را هم نجات بدهيد. ما و شما و همۀ دوستان و همۀ كشاورزان و همۀ كارگران و همۀ ملت ايران، توجه به اين داشته باشند كه اين ارزشى كه خداى تبارك و تعالى نصيب شما كرد و اين استقلالى كه نصيب شما كرد و اين امرى كه الآن در تمام دنيا شما مطرحيد، هرچه مى‌خواهند اين قلمهاى فاسد از شماها تكذيب كنند، از ايران تكذيب كنند، هرچه مى‌خواهند از دادگاهها تكذيب كنند، از دولت تكذيب كنند، لكن دنيا فهميده است كه شما ارزش داريد و دنيا فهميده است كه شما يك ملتى هستيد كه نظير شما در طول تاريخ تا حالا نبوده است. كم‌نظير بودن خدمات شهيد مطهرى و من اميدوارم كه ملتهاى ديگر هم به تبعيت از شما و به تبعيت از اسلام عزيز، نظير شما بشوند؛ استقلال خودشان را و آزادى خودشان را به دست بياورند. خداوند همۀ شما را ان‌شاءاللّه صحت و سلامت بدهد. و چون روز مطابق است، منطبق است با سالروز وفات مرحوم مطهرى ـ رحمه‌اللّه ـ من بايد يك كلمه هم از آن به شما عرض كنم. مرحوم آقاى مطهرى يك فرد بود، جنبه‌هاى مختلف در او جمع شده بود و خدمتى كه به نسل جوان و ديگران مرحوم مطهرى كرده است، كم كسى كرده است. آثارى كه از او هست، بى‌استثنا، همه آثارش خوب است. و من كسى، ديگرى را سراغ ندارم كه بتوانم بگويم بى‌استثنا آثارش خوب است. ايشان بى‌استثنا آثارش خوب است، انسانساز است؛ براى كشور خدمت كرده، در آن حال خفقان خدمتهاى بزرگ كرده است اين مرد عاليقدر. خداوند به حق رسول اكرم او را با رسول اكرم محشور بفرمايد. و خداوند همۀ شهداى ما را ان‌شاءاللّه رحمت بفرمايد. و خداوند جنگنده‌هاى ما را تا كه الآن درصدد پيروزى آخرى هستند و ان‌شاءاللّه تحقق پيدا مى‌كند، آنها را، پيروزى آخرى را به آنها نصيب فرمايد. و خداوند شما كارگران عزيز را و همۀ كارگران را ان‌شاءاللّه، اجر شهدا عنايت كند. والسلام عليكم ورحمة اللّه
عنوان :
اهمیت کار و کارگر در اسلام
مرجع :
صحیفه امام (۱۶) صفحه ۲۵۲
مکان :
تهران، حسینیه جماران
تاریخ :
۱۳۶۱-۰۲-۱۱
حضار :
توکلى، احمد(وزیر کار و امور اجتماعى)، کارگران واحدهاى صنعتى و تولیدى کشور.
