بسم اللّه الرحمن الرحيم عشاير ايران، پشتوانه‌هاى كشور من اميدوارم كه اين جوانهاى برومند ما بتوانند آن خدمت شايسته‌اى كه بايد به اسلام و كشور خودشان هست بكنند. و من اميدوارم كه ما با نيروى اسلامى و در پناه اسلام بتوانيم به مشكلاتى كه هست غلبه كنيم. عشاير ايران در زمان سابق يكى از پشتوانه‌هاى كشور بودند كه به واسطۀ سلطۀ اين رژيم و دستيارى اجانب، اينها را يكى بعد از ديگرى تضعيف كردند. اين عشاير بودند كه مى‌توانستند در مقابل اينكه ديگران بخواهند تجاوز كنند به كشور خودشان جلوگير باشند. لكن پدر اين محمدرضا ـ رضا خان ـ كه آمد، دستور اين را ظاهراً داشت كه اين عشاير را تضعيف كند. البته بعضى از خان‌هايى كه در آن وقت بودند تعديات داشتند؛ لكن رضا خان نه از اين باب تضعيف كرد آنها را، بلكه شايد دستوراتى داشت كه نباشند اين كسانى كه مى‌توانند از كشور خودشان دفاع كنند و نمى‌گذارند ديگران تجاوز كنند. يك دستور هم اين بوده است كه عشاير را از بين ببرند. آنها همه قدرتهايى كه احتمال مى‌دادند كه در مقابل اجانب ايستادگى كنند شكستند. قدرت روحانيت را شكستند؛ قدرت عشاير را شكستند، و هر جايى كه مى‌شد، مى‌توانستند، اينها را از بين بردند، و كوچ دادند، از اين جهت، يك خيانتى به ايران كردند. و حالا كه دست اينها كوتاه شده است، بايد عشاير ايران به وظايف ملى خودشان عمل كنند؛ به وظايف اسلامى خودشان عمل كنند. و طورى نكنند كه گفته بشود ـ كه ـ حالا كه رژيم رفته است اينها به جان هم افتادند يا به جان مردم افتادند. بايد اين جهت خيلى مراعات بشود كه همۀ جهات اسلامى باشد. اهتمام دولت و مردم به امر كشاورزى يك كشورى كه الآن مال خودتان شده است، آن كشور به دست خودتان اداره بشود، مثلاً در سطح مملكت يكى از امورى كه براى ما الآن لازم است اين زراعت است. الآن فصل زراعت است، فصل زراعت پاييزى است. اين زراعت را كوشش كنند كه به طور شايسته انجام دهند. ما اگر چنانچه زراعت خودمان، كشاورزى خودمان، نتواند كفاف براى خودمان باشد، و دستمان دراز باشد پيش امريكا و امثال امريكا براى ارزاقمان، خوب ما وابسته خواهيم بود؛ نمى‌توانيم كارى انجام بدهيم؛ آن وقت در جهات سياسى هم بايد وابسته بشويم. بايد شماهايى كه، مردمى كه مشغول كشاورزى بودند، باز هم مشغول باشند. كسانى كه پيشتر به واسطۀ مشكلاتى كه برايشان ايجاد شده بود، نمى‌توانستند عمل بكنند، حالا عمل كنند، دولت هم لازم است كه پشتيبانى كند از كشاورزها؛ همراهى كند با آنها؛ هم آنها مشغول باشند؛ و هم دولت تا اينكه راجع به كشاورزى ـ كه يكى از امور مهمۀ مملكت ماست و ما بايد صادر كنيم محصولات خودمان را به خارج ـ اينطور نباشد كه ما باز هم گرفتار باشيم، و دستمان پيش خارجيها دراز باشد براى اينكه نان به ما بدهيد. اين براى يك مملكتى اولاً، يك مملكت اسلامى، عار است كه دستش را دراز كند طرف امريكا كه شما نان ما را بدهيد، حالا بفروشيد به ما! اين يك عارى است براى ما. ما بايد خودكفا بشويم در همه چيز، مِنْ‌جمله در قضيۀ كشاورزى. ايران يك مملكتى است كه كشاورزى او كشاورزى غنى‌اى بايد باشد. ايران يكى از استانهايش مى‌تواند مال خودش را كفاف بدهد، و مابَقى صادر بشود. چرا بايد ايران محتاج باشد به غير؟ اينها اين كار را كردند، به اسم «اصلاحات ارضى» بكلى كشاورزى را از بين بردند، و مملكت ما را به تباهى كشيدند. حالا با خود شماهاست، با خود كشاورزهاست، كه كم‌كارى نكنند؛ مسامحه نكنند. مملكت مال خودشان ـ الآن ـ شده است؛ مملكتى كه مال خودتان است، خودتان بايد آبادش بكنيد. يك باب باب كشاورزى است، كه بايد كشاورزى به طور شايسته عمل بشود. و در طرف شماها ـ كه مناطق كشاورزى است ـ و هر منطقه‌اى، ايران همه مناطقش تقريباً مناطق كشاورزى است، و در همه مناطق كه زمين دارند و صلاحيت دارد زمينها از براى كشاورزى، كشاورزى بكنند. و جهات البته اسلامى و شرعيش را حفظ بكنند. كشاورزى بكنند تا ان‌شاءاللّه از اين جهت مستغنى بشويم. مشكل كم‌كارى در كارخانجات و ادارات باز يكى از گرفتاريهايى كه هست قضيۀ كارگرهاست؛ در كارخانه‌ها يك قدرى اخلال مى‌شود؛ كم‌كارى مى‌شود؛ بيكارى مى‌شود. اين كارخانه‌ها مال خودتان است. حالا بايد شما هم، كسانى كه در كارخانه‌ها هستند، آنها هم كار بكنند. بلكه كار را زيادتر بكنند از سابق تا جبران بشود. چنانچه يكى از مشكلات و چيزهايى كه هست قضيۀ كارمندهاى دولت است. كارمندهاى دولت هم از قرارى كه اطلاع به ما مى‌دهند، كار نمى‌كنند؛ كم‌كارى مى‌كنند، آن تشريفات طاغوتى باز هست. اينها غلط است، اينها بايد همه تبديل بشود، و درصدد برآيند كه اصلاح بكنند. وزارتخانه‌ها درصدد برآيند كه هر وزارتخانه‌اى خودش را اصلاح بكند. تا كى بايد ما در قيد و بند آن مسائل طاغوتى باشيم. يك مطلبى كه دولت تصويب مى‌كند، وقتى كه گرفتار كاغذبازيها مى‌شود، باز تا مدتى اين گرفتارى وجود دارد. اين شكايات، مكرر دارد براى ما مى‌آيد. در هر روز شايد شكايت بيايد از دولت، از كارمندها، از ادارات، از اينها. اينها بايد اصلاح بشود، نمى‌دانم كِى مى‌خواهند اصلاح بكنند اين امور را؟ لزوم پاكسازى و اصلاح تلويزيون در هر صورت، من از شماها متشكرم. و از اين مادرها و برادرها كه در جهاد سازندگى هستند و زحمت كشيدند خيلى تشكر مى‌كنم. من وقتى كه در تلويزيون اين جهاد سازندگى را ارائه مى‌دهند البته آنطورى كه بايد ارائه نمى‌دهند، و دستهايى در تلويزيون هست كه انحراف پيدا مى‌شود در آن، مثل اينكه مديران تلويزيون درست نمى‌توانند درست برسند به مسائل. دستهائى فاسدى هست كه بسيارى از كارها و بسيارى از چيزهايى كه در تلويزيون هست، چيزهاى انحرافى است. بسيارى از شعارهايى كه در تلويزيون هست، اشعارى كه در آنجا مى‌خوانند، چيزهايى كه در آنجا مى‌گويند، از همين گروههاى انحرافى است. اينها بايد اصلاح بشود. تا كِى بايد كه باز تلويزيون ما تابع مسائلى باشد كه همه‌اش انحرافى است؟ يك مسئلۀ انحرافى را چند دفعه در تلويزيون مى‌گويند، اظهار مى‌كنند. آن مصاحبه‌گر مى‌رود مصاحبه مى‌كند، توى دهان مردم مى‌گذارد چيزهايى را كه براى ناراحتى مردم [است]. چند دفعه تكرار مى‌كند يك مطلب را كه از آنها يك اقرارى بگيرد، هر چه آن هم مى‌گويد حالمان خوب است، اين باز اصرار مى‌كند به اينكه مردم را به وحشت بيندازد كه كار هيچ خوب نيست! همۀ جهات فاسد است! اينها را بايد بريزند بيرون از تلويزيون. اگر نمى‌توانند، من بفرستم بكنم اين كار را. چرا بكنم؟ مسامحه اين همه دارد مى‌شود و در همه جا، در همه جا، دارد مسامحه مى‌شود. و ما نمى‌دانيم بايد چه بكنيم با اين وضعى كه هست، همه‌شان اهل مسامحه هستند. همه‌شان اهل اين هستند كه مى‌خواهند براى خودشان يك مسئله‌اى درست بكنند كه مبادا يك قلمى برخلافشان گفته بشود. بايد يك جورى عمل بكنند كه موافق رضاى خدا باشد؛ موافق مسير ملت باشد. بايد اين امور اصلاح بشود. اگر اين امور اصلاح نشود، ما عقب‌افتاده مى‌مانيم. و جهاد سازندگى را در عين حال بعضى از جاهايش را كه مى‌بينم خيلى خوشحال مى‌شوم. حلّ مشكلات در پرتو وحدت كلمه من اميدوارم كه خود ملت هيچ اتكال به قواى ديگر نكنند؟ خود ملت مشغول بشوند به اصلاح كارهايشان. و اميدوارم كه با وحدت كلمۀ ملت و با پشتكارشان كارها اصلاح بشود و مملكت ما سر و سامان پيدا كند. و مطمئن باشيد و مطمئن باشيد كه با اين وضعى كه الآن شما داريد كه خانمهايى كه بايد مثلاً در شهرها باشند و به رفاه ـ به قول آن سابقيها باشند ـ حالا مى‌روند در دهات و در جهاد سازندگى وارد مى‌شوند. مهندسين مى‌روند؛ اطبا مى‌روند؛ تحصيلكرده‌ها مى‌روند. و اين همدردى كه پيدا شده است در بين ملت ما اسباب اطمينان است كه ان‌شاءاللّه مسائل حل بشود و ما بر همۀ مشكلات غلبه كنيم، و ان‌شاءاللّه اطمينان داشته باشيد كه شما پيروز هستيد. همۀ مسائل به دست خودتان حل مى‌شود. من اميدوارم كه كردستان هم به دست شما جوانها و به دست پاسدارها و به دست ارتش و ژاندارمرى و اينها [مسائلش] حل بشود. چيزى نيست، با قدرت پيش برويد. خداوند همه‌تان را حفظ كند.
