بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم محروميت در سراسر ايران گرفتارى اقشار ملت زياد است. هر كس خيال مى‌كند فقط منطقۀ اوست كه برق و آب ندارد و حال آنكه در تهران، مردمِ حدود سى محله يا بيشتر با وضع تأسّف‌بارى زندگى مى‌كنند و از همۀ مزاياى تمدن و زندگى محرومند. عشاير بختيارى هيچ چيز ندارند؛ و به هر قسمت كه برويد همين طور است زيرا مال اين ملت را به غارت برده‌اند، از پول نفت ما براى امريكا پايگاه ساخته‌اند؛ و به اسم ما اسلحه وارد كرده‌اند اما براى خودشان پايگاه در مقابل شوروى ساخته‌اند. ايران احتياج به اسلحه نداشت كه ابرقدرت بشود، و اين سلاحها فقط براى پايگاههاى امريكايى در ايران بود. شما فقط از اطراف خوزستان اطلاع داريد اما هر كس كه به اينجا مى‌آيد مى‌گويد كه ما از محرومترين نقاط آمده‌ايم؛ در صورتى كه همه جاى اين مملكت همين طور است. جوّ سازى و كارشكنى براى كودتا اما چيزى كه در حال حاضر مهمتر است اين است كه بايد ما همه دست به دست هم داده و جلو افرادى را كه بين مردم مى‌افتند و مى‌خواهند اختلاف بيندازند بگيريم. اين افراد يك سِرى از جوانان ما را اغفال مى‌كنند و به اسم كمك به مردم، بذر اختلاف مى‌پاشند و مى‌خواهند وضع را به عقب برگردانند. در حالى كه وقتى مملكت آشفته شد، ناراحتيها زياد مى‌شوند و كودتايى بپا خواهد شد. اينها مى‌خواهند ما را به حالت اول برگردانند و جوانان را با مطالب فريبنده اغفال كنند. من بارها گفته‌ام اگر اينها واقعاً دلشان براى كارگر و مستضعفين مى‌سوزد، كمكهاى عمرانى كنند نه كارشكنى. همان‌گونه كه صندوقهاى رأى را سوزاندند اينها! چرا مخالفت كردند؟ وظيفۀ هر كس در محل خودش اين است كه نبايد بگذارد بين جوانان نفوذ كنند و اختلاف بيندازند. اينها نمى‌خواهند بگذارند كارخانه‌ها به كار بيفتد. اما ما در برابر نسلهاى آينده مسئول هستيم. جوانان را آگاه كنيد كه افراد مغرض نمى‌خواهند بچه‌ها درس بخوانند، آنها مى‌خواهند آشوب بپا كنند و وضع گذشته را پيش آورند ولى ما بايد همه با هم اين نهضت را گرم نگه داريم. خدا همگى شما را حفظ بفرمايد.