[بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم] روحيۀ شهادت‌طلبى جوانان كشور من وقتى شما جوانها را مى‌بينم كه با صداقت، با سلامت روح فعاليت براى اسلام مى‌كنيد و خودتان را در معرض خطر مرگ قرار مى‌دهيد مباهات مى‌كنم. افتخار مى‌كنم كه در بين مسلمانها يك همچو جوانهاى رشيد متعهد هست. از اين جهت، ما نبايد از قدرتمندهايى كه اتكال به خدا ندارند، اتكال به مسلسل دارند، ما نبايد بترسيم. ترس مال آن است كه براى شهادت حاضر نباشد. در روايتى است كه حضرت على بن الحسين در كربلا كه بودند به پدرشان گفتند كه ـ قريب به اين معنا ـ كه به آنها گفته بودند كه شما كشته مى‌شويد. عرض كرد به سيدالشهدا كه مگر ما بحق نيستيم؟ فرمود چرا. گفت ديگر مبالات از مردن نداريم^۱ كسى كه بحق است و كسى كه قائل است به اينكه اين عالم تمام يك مدبر دارد و او خداست، و عالم طبيعت پايينترين عوالم است ـ در قرآن از او به دنيا تعبير شده، دنيا اين پايين ـ وقتى بنا باشد كه شهيد منزلش در ملأ اعلى باشد، اين چه خوفى دارد؟ خوف را بايد امثال كارترها داشته باشند كه اعتقاد به اين مسائل ندارند. اينهايى كه همۀ مقصدشان اين است كه در اينجا چند روزى به يك قدرتمندى برسند يا به يك جنايتكارى برسند، آنها بايد بترسند. اما جوانهاى ما كه اعتقاد به ماوراى طبيعت دارند، و شهادت را براى خودشان يك فوزى مى‌دانند، اينها ترس ندارند. ما فرض مى‌كنيم كه همچو قدرتى براى آن قدرتمندان باشد كه بريزند و بكشند و همه چيز را از بين ببرند، مع ذلك ما چون بحق هستيم نبايد بترسيم. نقض قوانين بين الملل در طبس توسط امريكا در صورتى كه نه اينطور هم نيست مسائل. آقاى كارتر از روز اول هى با فرياد و با صدا مى‌خواست تحميل كند. اگر شما يادتان باشد، اوّلى كه اين جوانهاى ما رفتند و اين لانۀ جاسوسى را گرفتند، هى مسائلى را اينها پخش مى‌كردند. يعنى آنها تعليم مى‌دادند و اينهايى كه در ايران داشتند، اينها پخش مى‌كردند «بناست كه بيايند به آن لانۀ جاسوسى و چتربازها بيايند و اينها را بيهوش كنند و ـ عرض مى‌كنم كه ـ وارد بشوند و چه بكنند يا همۀ تهران را بيهوش بكنند». وقتى اعتنا به اين حرف نشد معلوم شد مسئله اين نيست. حالا هم كه اينها امتحان كرده‌اند كه آمدند و با آن تجهيزاتى كه مى‌گويند زياد بوده است آمدند و در ايران هم پياده شدند، خوب ضربۀ سياسى خوردند، ضربۀ روحى خوردند. جوانهاى مردم را آوردند اينجا به كشتن دادند. و به نظر من مى‌آيد كه بيشتر از اين مقدارى است كه اينها مى‌گويند. اينها كه، بعضى از اينها كه رفتند آنجا را ديدند مى‌گويند نخير آن يك مقدارى از اينها همچو سوخته شده‌اند كه از آنها اثرى خيلى باقى نمانده است. اين همچون جنايتكارى كه جوانهاى مملكت خودش را براى جنايت مى‌فرستد به اينجا، اين آقايى كه هى فرياد مى‌زند كه شما نقض قراردادهاى اجتماعى و بين‌المللى را كرديد، خودش همين نقض قرارداد بين‌المللى را كرده است كه نظامى وارد كرده در يك مملكتى كه مستقل است. اين يكى از چيزهايى است كه نقض حقوق بين‌المللى است. نقض قراردادهاى بين‌المللى است. اين نقض قرارداد بين‌المللى را كه ايشان آنجا هى فرياد مى‌زند، خودش نقض مى‌كند. و اينقدرها هم اين مجالسى كه در دنيا هست از او انتقاد نمى‌كنند. البته در اين قضيه كه حالا شكست خوردند انتقادات زياد است. لكن بدانيد كه اگر اين توفيق پيدا كرده بود، همۀ اين انتقادهايى كه اينها مى‌كردند برمى‌گشت به تعريف و ثنا خوانى. آمادگى ملت ايران در مقابله با متجاوزان در هر صورت ما از اينطور ارعابها نمى‌ترسيم. من نمى‌گويم كه ما يك قوۀ سلاح زيادى داريم كه مى‌توانيم با همۀ قدرتها طرف بشويم، همچو چيزى ما نمى‌گوييم. آنها شايد به اندازۀ جمعيت ايران قواى انتظامى داشته باشند. فرض كنيد ما مى‌گوييم كه ما اتكال به يك مبدأيى داريم . به اتكال به آن مبدأ از مردن نمى‌ترسيم. شما هم آخر كارتان اين است كه بياييد همۀ ما را بكشيد. همانى كه جوانهاى ما كراراً از من خواستند كه شما دعا كنيد ما شهيد بشويم. كسى كه مى‌گويد دعا كنيد شهيد بشويم، ديگر نمى‌ترسد از اينكه آقاى كارتر بفرستند اينها را به شهادت برسانند. بنابراين، ابداً خوفى از اين مسائل نيست. قوى باشيد. قدرتمند باشيد. اتكال به خدا بكنيد. يك نفر شما وقتى اتكال به خداى تبارك و تعالى دارد، با عده‌اى از آنها مى‌تواند مقابله كند. اينها اگر هم يكوقتى بى‌عقلى كنند و فرض كنيد بريزند به ايران، اين جوانهاى ما آنها را با چنگ و دندان از بين مى‌برند. نمى‌گذارند اينها يكى‌شان هم بروند. اگر هم اين كارى كه كرده بود رسيده بود به آنجايى كه بيايند در تهران،و بيايند در اين لانۀ جاسوسى، آن وقت مى‌فهميدند كه با چه اشخاصى طرف هستند. در هر صورت من از شماها تشكر مى‌كنم كه خودتان بدون اينكه غير از خدا يك كسى وادارتان بكند، اين چيزى است كه از مبدأ الهى جوشش پيدا كرده، خودتان وارد اين ميدان شديد. اينطور نبوده است كه يك كسى بيايد شما را وادار كند. سرتاسر ايران يكدفعه سپاه پيدا شد. نه يك جمعيتى بودند كه بروند يكى يكى اينها را اسم نويسى كنند و چه، نه مسئله الهى بود. وقتى كه ديدند كه يك مطلبى است كه براى حفظ مملكت اسلامى است و اين اطاعت خداست، از سر تا ته ايران ديديم كه يكدفعه جوشش پيدا كردند. از متن ملت اسلامى جوشش پيدا كردند و خودشان هم تنظيم امور را كردند و خودشان هم كارها را درست كردند. بله، آن چيزى كه بايد من عرض كنم به شما آقايان كه سران اين جمعيتها هستيد، اين است كه، كارى بكنيد كه اين نهضت لكه‌دار نشود. شما الآن جزء جنود الهى هستيد. جُنداللّه‌ شما هستيد. شما لشكر خداييد. كسى كه لشكر خداست اگر خداى نخواسته يك كارى بكند كه مرضىِ خدا نباشد و آن وقت يكجورى باشد كه گفته بشود كه خوب، اينها هم مثل سابق، اينها حالا دستشان رسيده به يك چيزى، اينها هم زور مى‌گويند به مردم، اينها هم اذيت مى‌كنند مردم را، اينها هم مثلاً مال مردم را خداى نخواسته برمى‌دارند، اينطور نباشد. به جوانهايتان سفارش كنيد. از قول من سلام به همه برسانيد. سفارش كنيد كه شما جوانها جُند خدا هستيد. شما دست خدا هستيد. شماها كارى بكنيد كه ايران سربلند باشد در دنيا. ما پيش خدا سربلند باشيم. خود شما پيش خدا آبرومند باشيد. يكوقتى كارى نشود كه ملتها، ديگران ما را تَعْييبْ^۲ كنند به اينكه، شما دستتان نمى‌رسيد. حالا كه دستتان رسيد شما هم همان هستيد. بفهمانيد به آنها كه نه، ما براى دنيا پا نشديم راه بيفتيم، وگرنه معقول نيست كه آدم جانش را بدهد براى دنيا. كسى كه دنيا را مى‌خواهد، جانش را مى‌خواهد حفظ كند تا دنيا را ببلعد. شمايى كه جانتان را در معرض خطر قرار داديد، اگر يكوقت در بينتان يك جوانى، يك جاهلى پيدا شد كه يك كارى انجام داد خلاف موازين، خودتان جلويش را بگيريد. نصيحتشان كنيد. نگذاريد يك طورى بشود كه در دنيا منعكس بشود كه ايران وقتى كه به نوا رسيدند خودشان ... و چه كردند و چه كردند. من اميدوارم كه خداوند مؤيد شما باشد. خداوند پشتيبان شما باشد. با قدرت جلو برويد. اتكالتان به يك مبدأ قدرتى است كه هيچ قدرتى در مقابل او چيزى نيست. با همان قدرت جلو برويد و شما پيروزيد بحمداللّه‌. مقايسۀ انقلاب اسلامى با ساير انقلابات من اميدوارم كه تا آخر پيروز باشيد. و شما بدانيد كه در تمام تاريخ يك همچو قضايايى كه در ايران واقع شد، واقع نشده است. در تمام اين انقلاباتى كه در دنيا واقع شده است، مثل انقلاب اكتبر، مثل انقلاب فرانسه، ساير انقلاباتى كه در ممالك كوچكتر پيدا شده است، اينطور نبوده است كه به اين آسانى و سهلى؛ اولاً مرحوم «قرنى»،^۳ خدا رحمتش كند، به من گفت كه، بعد از پيروزى گفت اين مبارزۀ ما بين ملت و دولت سه ساعت و نيم بود، سه ساعت و نيم ، اينها غلبه كردند. اين يك مسئلۀ خيلى نادرى است در دنيا يا غير واقع است. آن وقت بالاتر از اينكه، دنبال اينكه شما غلبه كرديد آن كارهايى كه در انقلابهاى ديگر مى‌شد هيچ نشد. انقلاب كه مى‌شد، اول مى‌ريختند و يك عدۀ زيادى را، شايد گاهى يك ميليون جمعيت را مى‌كشتند. اينها در اين صورتى كه به من داده بودند حالا يادم نيست، اما در آن بود كه در انقلاب فلان يك ميليون جمعيت كشته شد، يك ميليون و نيم حبس شد، تمام مطبوعات، تمام راديوها، تمام چيزها كنترل شد، تمام احزاب را درش را بستند. اول كارى كه مى‌كنند، اينهايى كه احتمال مى‌دهند كه يك صدايى بكنند، اين را خفه مى‌كنند. ايران وقتى كه انقلاب كرد تقريباً تا پنج ماه به تمام احزاب و به تمام روزنامه‌ها و به تمام [اينها] اجازه داد كه هر چه بخواهيد بگوييد. تمام راهها هم باز بود براى همه بيايند، بروند. اين در دنيا سابقه ندارد. اين براى اين بود كه اين انقلاب، انقلاب اسلامى بود. خود ملت بودند، انقلاب كرده بودند. خود ملت مسلمان بودند انقلاب كرده بودند. اين جور نبود كه يك كودتايى واقع بشود. يك قدرتمندى بيايد و يك قدرتمند ديگر را بيرون كند. يك امير لشكرى بيايد، يك مثلاً رئيس جمهور را از بين ببرد. اين جور نبود. خود اين ملت بودند. همۀ كارها هم دست خود ملت بود. ملت ما هم مسلمان بودند و آداب اسلامى داشتند. از اين جهت نه جلو گرفتند، و دولت ما هم همين طور آداب اسلامى داشتند نه جلو گرفتند و نه ـ عرض مى‌كنم كه ـ آن حرفها و آن كشتارها و اينها واقع شد. يك عدۀ معدودى كه همه مى‌شناختندشان اينها چكاره بودند، يك عده‌شان فرار كردند. يك عده‌شان كه اينجا ماندند اينها را گرفتند محاكمه كردند. و در حبس هم من وقتى سؤال مى‌كردم مى‌گفتند خيلى حالشان خوب است در حبس. جايشان هم خوب است. محاكمه كردند. هر كدام اشخاص را كشته بودند يا اينكه بساط و آنطورها كرده بودند، به جزايشان رساندند. اينها چيزهايى است كه سابقه ندارد در دنيا. از آن طرف يك سال و دو ـ سه ماه است كه از پيروزى مى‌گذرد. در اين يك سال و دو ـ سه ماه همۀ كارها اصلاح شده، همۀ كارها. در بين خودمان البته يك دسته شيطان، يك دسته فضول هست در ايران كه اينها تتمۀ همانهايند، تتمۀ همان جمعيتى‌اند كه كشته شدند يا فرار كردند. طرفدارهاى شاه مثلاً هستند. يك عده‌اى‌اند اينها، منتها يك عده‌اى هستند كه چون چيزها از آنها گرفته شده، قدرتها از آنها گرفته شده، منابع انتفاعات از آنها گرفته شده است، فعاليت زياد مى‌كنند. بايد همه، خود ايران، خود ملت اينها را شناسايى كنند. جلوشان را بگيرند تا تمام بشود قضيه. همۀ كارهايى كه در مملكتهاى ديگر بعد از سى سال، چهل سال، پنجاه سال كه انقلاب كردند نتوانستند درست كنند. قانون اساسى نتوانستند درست كنند. ايران، هم رئيس جمهور تعيين كرد، هم قانون اساسى تعيين كرد، هم رأى به جمهوريت اسلامى داد، و هم مجلس ـ عرض كنم ـ خبرگان درست كرد، و هم قانون نوشت و همۀ كارها را كرد. و انتخابات هم مى‌بينيد كرده است و يك قدرى‌اش را هم چند وقت ديگر، چند روز ديگر تمام مى‌كند. اين كارهايى است كه در بعضى جاهاى ديگر بعد از بيست سال يا ده سال پيروزى باز قانون ندارند. همين طورى دور هم مى‌نشينند يك چيزى درست مى‌كنند. ما نبايد از اين چيزها بترسيم. اينها هم كه فرض كنيد كه در كردستان فضولى مى‌كنند، يا دولت عراق هم كه در آنجا هى تأييد مى‌كند و هى هجوم مى‌كند، اينها چيزى نيستند. اينها قابل ذكر خيلى نيستند. شيطنتهايى مى‌كنند. شمايى كه يك همچو قدرتى را از ايران بيرون كرديد و تمام قدرتهاى دنيا هم پشت سرش بود و اعتنا نكرديد و بيرون كرديد، ديگر از اين چهار نفرى كه فضولى مى‌كنند و يك خلافكارى مى‌كنند، يا توى دانشگاه مى‌روند بچه بازى در مى‌آورند، يا شرارت مى‌كنند، اينها ديگر هيچ خوفى ندارند. البته بايد ما آدابمان آداب اسلامى باشد. همۀ جهات اسلامى را ملاحظه بكنيم. همه‌تان ملاحظه بكنيد و ان‌شاءاللّه‌ خداوند به شما سعادت بدهد، پيروزى بدهد، و همۀ كارها اصلاح بشود، و مملكتمان يك مملكت اسلامى باشد كه همۀ قشرها در آن راحت باشند. سلام بر همۀ شما ان‌شاءاللّه‌.

1. ـ بحار الانوار، ج 44، ص 367.
2. ـ به عيب نسبت دادن.
3. ـ شهيد ولى‌اللّه‌ قرنى، اولين رئيس ستاد ارتش پس از پيروزى انقلاب اسلامى.