[بسم اللّه الرحمن الرحيم. سلام بر امام عزيز و بزرگوارمان، خمينى روح خدا امام عزيز، ما بچه‌هاى كلاس پنجم جهاد مدرسۀ فاطميه هستيم. چون در كتاب دينى ما نامۀ امام محمدتقى ـ عليه‌السلام ـ را به فرمانده سيستان و نصيحتهايى را كه امام، به ايشان كرده‌اند نوشته، ما هم تصميم گرفتيم كه براى شما نامه‌اى نوشته و شما را نصيحت كنيم. ولى اماما، ما شما را نمى‌توانيم نصيحت كنيم. زيرا شما بزرگواريد و از همۀ گناهان به‌دوريد. شما آن امام بت شكنى هستيد كه مدت چهل سال است نمازهاى شبتان ترك نشده. اى بزرگى كه ما را از قعر زشتيها و فسادها و بى‌ايمانيها به ساحل نجات رساندى. ما در اين ماههاى عزاى محرّم و صفر، عزا مى‌گيريم، زياد نمى‌خنديم و سينه‌زنى و نوحه‌خوانى مى‌كنيم؛ چون شما به آن تأكيد كرده‌ايد. اماما، اگر مى‌توانستيم كه چهرۀ پاك و نورانى شما را از نزديك ببينيم، خيلى خوب مى‌شد. ولى باز شكر كه لياقت آن، براى ما پيدا شده كه براى شما نامه بنويسيم. اى خمينى عزيز و جانمان، شما پدر همۀ ما بچه‌ها هستيد اى پدر بزرگوار، ما شما را به اندازۀ ريگهاى روى زمين، آبهاى توى دريا و ابرهاى آسمان، دوست داريم. اماما، اى كاش مسئولين مدرسه وسائلى فراهم كنند كه، بتوانيم از نزديك، شما را ببينيم، همۀ ما اميدواريم يك‌بار هم كه شده در عمرمان تو را اى آنكه وصفت را فقط خدا مى‌تواند بكند، ببينيم. اى امام عزيزمان، خواهش مى‌كنيم از اينكه از شما تعريف كرديم، ناراحت نشويد. به خدا، قلم در وصف شما خود مى‌رود و نمى‌توانيم جلوى آن را بگيريم. اماما، بدان كه ما مانند مردم كوفه تو را تنها نخواهيم گذاشت. اماما، ما از همين بچگى نماز مى‌خوانيم، مقنعه سر مى‌كنيم. براى مبارزه با امريكاى جنايتكار و شوروى كثيف و براى كورى چشم دشمنان، حتى ورق دفترمان را تا آنجا كه بتوانيم، نمى‌كَنيم. اى امام عزيزمان، بگذار آخرين حرفهايمان را ـ گو اينكه دلمان نمى‌خواهد نامه را تمام كنيم ـ بنويسيم. اى امام عزيز، تو مانند قلمى مى‌مانى كه هميشه سعى داشته‌اى و سعى مى‌كنى كه بر روى كاغذ دلها، نام خدا را بنويسى. اماما، ما بچه‌هاى كوچك از ته قلبمان، سه خواهش از شما داريم و اميدواريم لياقت آنها را داشته باشيم. اول آنكه: اى پدر بزرگوارمان، اى پيرجماران، اى روح خدا با خط زيباى خودتان براى ما جواب بنويسيد و ما و آموزگارانمان را در آن نصيحت كنيد. دوم آنكه: عكسى از خودتان را با امضاتان همراه آن، براى ما بفرستيد و در آخر آنكه: امام جان، همۀ ما فداى يك لحظه عمر تو. اى رهبر عزيز كه هنوز ما مسلمانان قدر تو را نمى‌دانيم؛ آقاى خمينى عزيزمان، با چشمانى مشتاق، منتظر جواب نامۀ شما هستيم. تو اى صدام پست، اى ريگان خائن و اى بگين بيحيا، بدانيد كه خون بر شمشير پيروز است. اين گفتۀ روح خدا، امام است. خدايا، خدايا، تا انقلاب مهدى خمينى را نگه‌دار ـ از عمر ما بكاه و به عمر او بيفزاى ـ از صحنۀ روزگار منافقين رو بردار ـ ستارگان چو رفتند، تو خورشيد رو نگه‌دار. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه و بركاته.] بسمه تعالى فرزندان عزيزم! نامۀ محبت‌آميز شما را قرائت كردم. كاش شما عزيزان مرا نصيحت مى‌كرديد كه محتاج آنم. اميد است با نشاط و خرمى درسهايتان را خوب بخوانيد و در همان حال، به وظايف اسلامى كه انسانها را مى‌سازد، عمل كنيد و اخلاق خود را نيكو كنيد و اطاعت و خدمت پدران و مادرانتان را غنيمت شماريد و آنها را از خود راضى كنيد و به معلمهايتان احترام زياد بگذاريد. سعى كنيد براى اسلام و جمهورى اسلامى و كشورتان مفيد باشيد. از خداوند تعالى، سلامت و سعادت و ترقى در علم و عمل براى شما نور چشمان آرزو مى‌كنم. سلام بر همۀ شماها. 29 شهر صفر 1403 روح‌اللّه الموسوى الخمينى