بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم به عرض عالى مى‌رساند، مرقوم محترم كه حاكى از سلامت مزاج محترم و تفقد از حقير بود موجب تشكر گرديد. گرچه ما آزاد نيستيم و دولت به مناسباتى كه خودشان مى‌دانند اين صحنه را ساخت كه ما را آزاد قلمداد كند و سر و صدا راه بيندازد، و الآن ما در اختيار آنها هستيم و ابداً از خود اختيارى نداريم و حق ملاقات با كسى نداريم و كسى نمى‌تواند بى‌اجازه، ما را ملاقات كند، و امروز منتقل مى‌شويم به خارج شهر،^۱ و اين تبعيد است تا اَمَد غير معلوم. از اين جهت ما از همۀ تكاليف خارج هستيم لكن مع ذلك از اظهار لطف جنابعالى و ساير آقايان محترم و علماى اعلام و جميع مسلمين متشكريم. تلگرافات آقايان نرسيد. فقط چهار تلگراف [به] زندان رسيد كه جواب دادم. از سركار نرسيد. در هر صورت اگر صلاح مى‌دانيد به نحوى اين محدوديت را به مسلمين برسانيد. از جنابعالى ملتمس دعا هستم. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه‌ و بركاته. خمينى

1. ـ منطقۀ قيطريۀ تهران كه در آن زمان جزء حومۀ تهران محسوب مى‌شد.