بسم اللّه الرحمن الرحيم لزوم توجه به كيفيت و محتواى برنامه‌هاى صدا و سيما من از اولى كه انقلاب پيروز شد و اين امور به آقايان واگذار شد، راجع به صدا و سيماى جمهورى اسلامى خيلى پافشارى داشتم كه مسائلى كه آنجا طرح مى‌شود، و وضع آنجا يك وضعى باشد كه خودش مروّج اسلام باشد. اول هم بدتر شلوغ بود، خيلى خيلى ناگوار بود. زمانى كه قطب زاده۱ هم بود به ايشان من سفارش كردم كه شما اين موسيقى‌ها را برداريد، اين چيزهايى كه نمى‌توانيد جدا كنيد از هم، اصلش آن را نگذاريد. ما يك كار حرامى را بكنيم كه يك چيزى را مى‌خواهيم نشان بدهيم، اين صحيح نيست، ايشان يا نتوانست يا نخواست، نشد. بعدش هم كه اشخاص آمدند مكرر گفتند، كه به ايشان هم گفتم كه بايد اينطور باشد كه اين يك نمايشى از جمهورى اسلامى است، هم محتواى آن و هم كيفيت، در محتوا هم نواقصى بود، خيلى بهتر شده است، لكن باز هم اصل اينطور [مطلوب] نيست كه نيست، مثلاً بعض امور كه لازم است گفته بشود يا كم گفته مى‌شود، يا گفته نمى‌شود. بعض امور كه چندان لزومى ندارد خيلى تكرار مى‌شود، اين بايد يك جورى باشد كه اين وضع [را] نداشته باشد. و همين طور بعضى از آنهايى كه مثلاً تئاترهايش مبتذل است خيلى، تئاترهاى تعزيه‌اى! من هر وقت باز مى‌كنم ناراحت مى‌شوم كه اينها خيلى مبتذل درست كرده‌اند، تئاترهاى متعارفشان اكثراً خوب است. امّا اينهايى كه به صورت تعزيه‌اى درمى‌آورند اكثراً يك چيز مبتذلى است، خلاصه انسان مشمئز مى‌شود از آن، حالا ممكن است در بين مردم يك عده‌اى باشند كه او را بخواهند، اما حالا من برداشت خودم است، اين را نمايش دادن [در] آن وقت كه جمهورى اسلامى اين وضع را دارد يك قدرى سبك است براى جمهورى اسلامى، مسائل اساسى بايد در آنجا گفته بشود. «اخبار» درست جمع‌آورى نمى‌شود از جهان. اخبار مثلاً تكرارى زياد است؛ عمرشان را صرف مى‌كنند به همين تكرارهايى كه كى باكى صحبت كرد، و كى با كى حرف زد و چى گفته اين خيلى كوچك مى‌كند اينها را بايد يك قدرى ـ حالا كه آقايان هستيد ـ اينها را بايد ان شاءالله كه به تدريج درست [بكنيد]اين راجع به اين جهتش. تكذيب نسبت نابجا به فرزند امام راجع به افراد كه در آنجا هستند، بايد يك افرادى باشند كه امين باشند، واقعاً اينطور نباشد كه مثلاً يك حرفهايى بروند در خارج بزنند كه بر خلاف امانت است، مثلاً يك آقايى آمد اينجا راجع به اينكه سابقاً آقايان يك عده‌اى بودند كه در صدا و سيما بودند بعد هم من از باب اينكه ديدم با قانون اساسى مخالفت كردند، و يك وضعى پيش آوردند كه به هم بخورد آنجا، ـ نمى‌گويم متعمّد بودند اما وضع اينطور پيش آمد ـ كه دنبال او من گفتم، به آقايان گفتم اينها را معزولشان كنيد شما گفتيد كه نه خوب نيست معزول كنيم، خوب است كه اينها استعفا بدهند. بنابراين شد كه استعفا بدهند بعد يك آقايى آمد به من گفت كه براى چه شما گفتيد استعفا بدهيد، من هيچ يادم نبود، گفتم من يادم نيست، و گفتم نه گفتم يادم نيست حالا چه گفتم به او، از قرارى كه شنيدم بعد آن آقاها رفتند بيرون، در حزب و در جاهايى حتى، ـ به من اينجور گفتند من صحت و سقم[ش را] نمى‌دانم ـ تلفن به اطراف: كه «احمد»۲ دروغ گفته به ما، از قول فلانى! شما ببينيد منزل ما را اينطور معرفى كردند كه احمد در اينجا از قول من دروغ مى‌گويد، آن هم يك همچنين دروغى، دروغى كه شما مطلع مى‌شويد از واقعش، آقاى خامنه‌اى مطلع مى‌شود، ـ عرض مى‌كنم ـ مردم همه مطلع مى‌شوند، خوب اين روى چه اساس بوده؟ روى اين اساس بوده است كه احمد را بكوبند، احمد كه كاره‌اى نيست، روى اين اساس بوده است كه اينجا را سبك كنند با يك‌چنين مسائلى. خوب، نمى‌دانم وضع چى است، اشتباه بوده است چه بوده است؟ من مترقّبم كه آقايان در امور با تفكر صحبت كنند. اين طور نباشد كه مثلاً فرض كنيد در باطن ذاتشان يك چيزى باشد، يك ناراحتى باشد، آن وقت يك دفعه بگويند كه احمد از [قول] خمينى دروغى آمده به ما نقل كرده، و حال آنكه مسئله اينطور نبوده. شما مطلعيد، آقاى رئيس جمهور مطلعند، عرض مى‌كنم كه ايشان مطلعند كه من گفتم اينها را عزل كنيد، البته نگفتم استعفا بدهند، گفتم اينها را عزل كنيد براى اينكه خلاف قانون كردند، و وضع آنجا را چنين بوده است كه به هم مى‌خورده است. بعد آقايان گفتند نه اين خوب نيست و آقاى اردبيلى۳ گفتند كه اين خوب نيست، آقايان استعفا بدهند، من هم گفتم خوب اينطور بهتر است. لزوم حفظ موازين اسلامى و آبروى افراد در صدا و سيما البته من از آقايانى كه در صدا و سيما هستند اين توقع را دارم كه مسائل را روى مسائل شخصى هيچ وقت نبرند. مسائل، روى مسائلِ مصلحت دولتى خودمان، مصلحت كشور خودمان باشد، يك كسى را من ازش ناراحت هستم، حالا بيايم در صدا و سيما مثلاً چه بكنم، كه اين چطور است! اين با مصلحت كشور مخالف است. ما بايد مسائل را اسلامى با آن برخورد بكنيم، اخلاق اسلامى داشته باشيم. و يك وقت خداى نخواسته درصدد كوبيدن يك كسى، درصدد بزرگ كردن بى‌جاى كسى، كوچك كردن بى‌جاى كسى، درصدد اين مسائل نبايد باشيم، ما بايد نظرمان بالاتر از اين معانى باشد. كسانى كه متكفل صدا و سيما هستند، اينها امانت‌دار كشور اسلامى هستند. اين با جاهاى ديگر فرق دارد، با يك وزارتخانه فرق مى‌كند. اينها مسائلى هستند كه يك وقت مى‌بينيد پخش مى‌شود، در تمام دنيا پخش مى‌شود، مسئله به دست آنها مى‌رسد، هزار جور بساط درست مى‌كنند. بايد به اين خيلى توجه بشود كه موازينْ اسلامى باشد. باز هم اين را تكرار مى‌كنم كه موسيقى‌ها باز كمى هست، بايد اشخاصى كه مطلعند اينها موسيقى هستند مشاهده كنند ببينند اگر يك چيزى را مى‌بينند موسيقى‌اش را نمى‌توانيد رد كنيد، اصلش را رد كنيد. [آقاى محمد هاشمى ]مدير عامل صدا و سيما]: منظور غنا است؟] همان را مى‌گويم [اگر]موسيقىِ حرام باشد. آن چيزهايى كه راجع به جنگ است اينها چيزى نيستند. [آقاى محمد هاشمى: سرودها؟] بله، اينها چيزى نيستند، اما گاهى هم هست كه غناست. [آقاى هاشمى: شما موارد خاصى كه به نظرتان]هست]، اگر موارد خاصى را [در نظر داريد] معيّن كنيد] من نمى‌توانم بگويم، من كه نمى‌توانم بنشينم پاى راديو ببينيم چى مى‌گويد، اينجايش چطور است. اين را بايد خود شما آقايان، اشخاصى كه مطلعند از آن، جدا كنند از هم، لابد مى‌توانند اين را، وقتى هم كه چيزى را مى‌خواهند [به پخش]بدهند، مى‌توانند اين را جداش كنند، اگر هم نتوانستند اصلش را كنار بگذارند... لزوم اصلاح تئاترهاى مذهبى تئاترهايشان، نمايشنامه هايشان، اينها را بايد خيلى مواظب باشيد كه مبتذل نباشد. گاهى سازنده است، واقعاً خوب است خيلى، غالباً من از اين تئاترهايى كه در ايران خودشان تهيه مى‌كنند به نظرم مى‌آيد خوب است، لكن آن قسمش من نمى‌دانم چه جورى است كه همان قسمى كه تعزيه مى‌گيرند و چه مى‌كنند، ثناخوانى مى‌كنند و چه مى‌كنند، آنها به نظر من خيلى مبتذلند. حالا اگر ديگران بپسندند من حرفى ندارم اما به نظرم اينجورى مى‌آيد. على أىِّ حال كلىِ مطلب اين است كه [صدا و سيما] يك بنگاهى است كه سر و كارش با دنياست، نه با ما، نه با ايران؛ يعنى مى‌تواند ايران را معرفى كند يك معرفى خوب به دنيا، و مى‌تواند معرفى كند معرفى بد به دنيا، اين مى‌تواند بهانه دست خارج بدهد، مى‌تواند بهانه‌هاى خارج را سلب بكند. اين كاره است، يك چيزى كه اين كاره است آن وقت هم در ايران شما مى‌دانيد همه دارند، راديو همه دارند، ديگر نمى‌شود گفت يك خانه فقير هست ندارد، پيشتر گوش نمى‌كردند من خودم هم گوش نمى‌كردم. الآن هم علما گوش مى‌كنند، هم طلبه‌ها گوش مى‌كنند، هم فقرا گوش مى‌كنند، هم دهاتى‌ها گوش مى‌كنند، و هرجا هم سيماى جمهورى باشد آنجا هم همينطور است. خوب علاوه اينها در خارج مى‌رود، پخش مى‌شود در خارج، و ما بايد فكرى بكنيم كه مبادا خداى نخواسته ما با دست خودمان براى ديگران بهانه درست كنيم، ما بايد كوشش بكنيم اتكال به خدا بكنيم و ديگر هرچه هم شد ما مقصر نباشيم. عمده اين است كه ما فردا مى‌رويم پيش خدا مقصر نباشيم. نتوانستيم، غير از نخواستيم است. اشتباه كرديم، غير از اين است كه عمداً كرديم. اين را بايد جورى كنيم همچو باشد كه وقتى آنجا مى‌رويم رويمان سفيد باشد، ولو اينجا شكست بخوريم. شكست اينجا مهم نيست. به نظر من اين چيزى نيست. [آقاى هاشمى: ان‌شاءاللّه اينجا هم شكست نمى‌خوريم] متكى نبودن انقلاب به اشخاص شكست توى كار نيست ان‌شاءاللّه، اما گرچه من مى‌گويم مسئله اين حرفها نيست، مسئله گذشته از اين حرفها، و من به شما عرض بكنم گاهى وقتها بعضى از نزديكان، دورها، اظهار نگرانى مى‌كنند كه اگر تو نباشى چه مى‌شود. گفتم قضيه روى غلتكش افتاد، اين ديگر تابع نيست كه كى باشد كى نباشد. اينها همانطور كه آنها خيال مى‌كردند كه اگر حزب جمهورى را چيز بكنند و اين آقايان به اين عزيزى را ببرند اين به هم مى‌خورد تمام مى‌شود، گفته بودند اين را كه يكى دو تا مانده اين دو تا هم بروند، تمام است. خوب اين از بى عقلى‌شان است، يا اينكه تشخيصشان غلط است، يا خير عمداً مى‌خواهند بگويند براى اينكه تشويق كنند كه آنها را هم بكشند. در هر صورت نه، اين روى كار خودش افتاده است، رو غلتكش افتاده است و به دنيا معرفى شده است. دنيا هم حساب رويش باز كرده است، الآن دنيا روى ايران يك حساب خاصى، اصلاً حساب فحش باز كردن خودش مسئله است، چرا به جاهاى ديگر فحش نمى‌دهند اينقدر همين فقط ايران است كه چيز مى‌كند ايران است كه ترور مى‌كند. يك جاهاى ديگر نيستند، هى در رأس همه ايران است هرجا هرچه واقع مى‌شود ايران كرده، اين براى اين است كه الآن وحشت افتاده‌اند كه مبادا اينى كه مى‌گويند اينها كه ما اسلام را مى‌خواهيم، واقع بشود. مبادا در كشورهاى ديگر هم برود اين اسلام اينها مى‌ترسند از اين اسلام اين اسلامى كه قلدرها را از بين مى‌برد، عرض مى‌كنم فاسدها را از بين مى‌برد. عياشى‌ها را مى‌خواهد از بين ببرد. شراب‌خورى‌ها را مى‌خواهد از بين ببرد. خوب اينها ازش مى‌ترسند يا بسيارى از اينها آن سرانشان اينكاره هستند، خوب مى‌خواهند اين اسلام نرود جاى ديگر اين در ايران ولو هست در خودش خفه بشود. همينجا باشد ما هم ان‌شاءاللّه دنبال اين هستيم، ما كه نمى‌خواهيم لشكركشى كنيم به جايى، همه عالم مى‌دانند. و لو اينكه نمى‌گويند كه صدام به ما تعدى كرده، مى‌گويند كه نه، ايران، خوب حالا مى‌خواهد صلح كند چه بكند ـ چطور صلح كند، كى مى‌خواهد صلح كند كسى كه الآن رفته با كردها مى‌خواهد بسازد كه به ايران چه بكند. در صورتى كه دروغ مى‌گويد به كردها، اين با كردها ساختن، نمى‌سازد مى‌خواهد الآن كلاه سر كردها بگذارد، كردها را وارد كند در يك عملى كه پدرشان را ما درآوريم، بعد هم خودش پدرشان را درآورد. اين مى‌خواهد يك همچو كارى بكند، و كردها بايد متوجه باشند كه اينطور نيست كه صدام با كردها چيز شده است و مى‌خواهد همه‌اش چه باشد و فلان. و مى‌رود با فقرا مى‌نشيند، پريشب راديو بغداد مى‌گفت كه ببينيد اين رهبر عزيز ما كه در دنيا اينقدر چطور است، الآن مى‌رود مى‌نشيند توى اين چيزهاى دهات با اين فقرا مى‌نشيند ناهار مى‌خورد، با هم صحبت مى‌كنند هيچ كس هم نگهدار او نيست، نگهبان هم اصلاً ندارد. خوب اينها حرف هست كه مى‌زنند ما مى‌دانيم خودشان هم مى‌دانند... صدور انقلاب با سخن و عمل و دنيا هم كم كم توجه به اين پيدا كرده‌اند، اين فقراى دنيا يعنى مظلومين دنيا [توجه] پيدا كرده‌اند كه اين كارى كه ايران كرده يك راهى باز مى‌شود براى اينكه همه جا [بيدار] بشود. ما مى‌خواهيم اينطورى انقلابمان را صادر كنيم نه جنگى با كسى داريم، نه مى‌خواهيم لشكركشى كنيم، ما مى‌خواهيم با صحبت و با كار خوب كه در اينجا انجام مى‌دهيم، به دنيا بفهمانيم كه اسلام وضعش اينجورى است. و اسلام براى همه مظلومها خوب است. اين صدور پيدا مى‌كند به همه، الآن خيلى جاها اينها كه اظهار ندامت مى‌كنند و مى‌خواهند حدود شرعيه را جارى كنند و اينها... واقعاً مى‌خواهد اسلام جارى بشود؟ اينطورى است اين، اين نمى‌فهمد خودش هم، دنيا مى‌شناسد اين را، اين مى‌خواهد اسلام جارى بشود؟ يا خير مى‌خواهد كلاه سر مردم بگذارد، كه خير ما هم مثل آنها هستيم مى‌خواهد اين اسلام نباشد يك اسلامى خودشان درست كنند هر طور كه دلشان مى‌خواهد درست كنند آن طورى كه امريكاپسند است. باشد از اين جهت ما بايد خيلى توجه به اين داشته باشيم كه همه چيزمان واقعاً اسلامى باشد، و اتّكالمان هم واقعاً به خدا باشد. يعنى قلبهايمان! اينطور كنيم كه به خدا متصل بشود و اگر اينطور شد ديگر باكى نداريم. بالاخره مردن هست يك وقت هم اگر فرض كنيد كه همه ريختند سرمان كشتند... چيزى نمى‌شود، مهم نيست حالا. ان‌شاءاللّه خداوند همه را تأييد كند. همه موفق باشند. و ان‌شاءاللّه كه همه‌مان موفق باشيم كه به اين قشر ضعيف بيچاره‌اى كه درزير لگد اين قلدرها پايمال شدند در طول تاريخ به اينها يك خدمتى بشود. بلكه اينها به نوايى برسند ان‌شاءاللّه. و خداوند ان‌شاءاللّه حفظ كند شما را و سلامت باشيد.