

مصاحبهكننده: خبرنگار فرانسوى روزنامۀ جمعه، شنبه، يكشنبه سؤال: [ممكن است دربارۀ زندگى خصوصى خود از سال 63 به بعد توضيحى بدهيد؟] جواب: زندگى خصوصى من مثل زندگى خصوصى همۀ مردم عادى است. من طلبهاى هستم مثل ساير طلبهها. ــ [سالهاى عمر خود را كه دور از ايران بوديد چگونه گذرانديد؟] ــ مدتى در تركيه تبعيد بودم ـ حدود يك سال ـ و بعد به نجف تبعيد شدم و چهارده سال در عراق بودم و فعلاً هم آمدهام اينجا. در اين مدت علاوه بر تدريس مسائل مذهبى، هر چند گاهى مردم را از جنايات شاه به وسيلۀ پيام و با سخنرانى آگاه مىكردم. من در اين مدت يك لحظه ساكت نبودهام. ــ [چگونه فرانسه را به عنوان محل اقامت خود برگزيديد، و چگونه اين محل (خانۀ) خاص را براى اقامت برگزيديد؟] ــ اول قصد داشتم از راه كويت به سوريه بروم. دولت با اينكه ويزا داشتم راهم نداد و گفت احساس خطر مىكند. حتى اجازۀ عبور تا فرودگاه را براى خود خطرناك خواند. به همين جهت آمدم در كشورى كه اينچنين نباشد. و اگر بتوانم در كشورى اسلامى به فعاليتهاى الهى خود ادامه دهم خواهم رفت. آمدن ما به اينجا علت خاصى ندارد. ــ [شرايط دولت فرانسه براى اقامت شما در اين كشور چه بود؟] ــ دولت فرانسه هيچگونه شرطى براى ماندن من نكرده است و من زير بار هيچ شرطى كه به ضرر ملت ايران باشد نمىروم. بله، در اوايل آنان از مصاحبات من جلوگيرى كردند كه آن هم رفع شد. ــ [برنامۀ روزانۀ زندگى شما چيست و چگونه است؟] ــ بيشتر از شانزده ساعت كار مىكنم. در اينجا نوع كارم با نجف فرق كرده است. مصاحبات، مذاكرات و گاهى سخنرانى، خواندن گزارشاتى كه توسط عدهاى تهيه مىشود، بررسى نامهها و تلگرافاتى كه مىرسد و گاهى جواب به آنها، كار روزانهام را تقريباً تشكيل مىدهد. ــ [پيامهاى خود را چگونه به ايران مىفرستيد؟] ــ فعلاً توسط تلفن و اشخاص. ــ [اين پيامها چگونه به دست خبرنگاران مىرسد؟] ــ اوضاع ايران به صورتى است كه نه تنها نظر خبرنگاران را جلب كرده، بلكه نظر مردم عادى را هم در همه جا جلب كرده است. چطور مىشود كه خبرنگارى مسائل ايران را دنبال كند و به اعلاميهها دسترسى پيدا نكرده باشد!؟ ــ [آيا به همۀ نامههاى خود هر روز پاسخ مىدهيد؟] ــ اگر لازم باشد جواب مىدهم. ــ [آيا شما تماسهايى با مردم شهر نوفللوشاتو داريد كه بدانيد در اين شهر كوچك چه مىگذرد؟] ــ بعضى از آنان به اينجا آمدهاند. ــ [آيا فكر مىكنيد كه هرگز دوباره به ايران برگرديد؟] ــ من هرگاه صلاح دانستم به ايران برمىگردم. براى من مكان مطرح نيست. آنچه مطرح است مبارزه بر ضد ظلم است. هر جا بهتر اين مبارزه صورت بگيرد آنجا خواهم بود.