بسم اللّه الرحمن الرحيم نگرانى از كاهش شور انقلابى اين صحيح است كه ملت اگر بيدار باشد، چنانكه بود، و متحد باشد، چنانكه بود، و مسيرش معلوم باشد، چنانكه بود، و الهى باشد، چنانكه بود، واضح است كه هيچ قدرتى نمى‌تواند با آن مقابله كند. چنانكه ديديد كه با مجهز بودن آن قدرت شيطانى به همۀ جهازات و با پشتيبانى همۀ دول از او، يعنى دولتهاى اسلامى و دولتهاى غير اسلامى و ابرقدرتها همه پشتيبانى كردند از آن مع‌ذلك نتوانستند. اين معلوم است لكن نبايد ما غافل باشيم از يك مطلب؛ و آن اينكه، الآن كه ما در اين جلسه هستيم اگر مطالعه كنيم حالات ملت را، مى‌بينيم كه آن شورى كه در اول بود كمتر شده است. اين را نبايد فراموش كنيم. آن وقت كه همۀ مردم مى‌ريختند در خيابانها همه‌شان، همه مى‌ريختند در خيابانها و فرياد مى‌زدند «اللّه‌اكبر» و شاه را نمى‌خواستند و جمهورى اسلامى را مى‌خواستند، آن وقت يك شور بسيار عجيب خدايى بود و با همان شور پيش بردند و با همان شور و شعف رأى به جمهورى اسلامى دادند كه از صد، نود و نه و نيم گفته مى‌شود كه رأى دادند كه در دنيا سابقه نداشت. اما حالا مثل اينكه ملت با دسيسه‌هايى كه دنبالش است افتادند دنبال اينكه ما احتياج به خانه داريم، ما احتياج به كار داريم، ما احتياج به زندگى داريم. از آن قدرت ابتدايى كه همه يك جهت داشتند و فراموش كرده بودند گرفتاريهاى خودشان را، مى‌ريختند در خيابان، هيچ‌كدام به فكر اين نبودند كه ما حالا كار داريم يا كار مى‌خواهيم يا خانه مى‌خواهيم، اصلاً اين مطرح نبود پيششان آن وقت. اگر اين انقلاب به آن جور باقى بماند ما هيچ شكى نداريم كه پيروزيم؛ هيچ شك نداريم. لكن حالا ما وقتى ملاحظه مى‌كنيم مى‌بينيم كه يك قدرى با آن وقت فرق كرده است. حفظ روحيه تعاون و همكارى حالا وقتى است كه همه همت كنيد. نگذاريد آن شورى كه در مردم بود، آن اجتماع و اتحادى كه بود، آن وحدت كلمه‌اى كه بود، آن خدايى بودن كارشان، آن تحولى كه در مردم از حيث اخلاق و تعاون پيدا شده بود. همين امروز يا ديشب بود كه يكى كه در همين معركه‌ها بوده است گفت كه وقتى كه يك ساندويچ را يك كسى توى خانه مى‌آورد به يك كسى مى‌داد، آن تا آن اندازه كه مى‌شد تكه‌تكه‌اش كند تكه‌تكه مى‌كرد و مى‌داد به ديگران؛ خودش استفاده نمى‌كرد. تا آن اندازه كه مى‌شد تكه كند تكه مى‌كرد. لقمه لقمه مى‌داد به اشخاص؛ زن و مرد و كوچك و بزرگ با هم يك حس تعاون يك حس محبت پيدا شده بود كه همين معنا اسباب اين شد كه بحمداللّه دشمن را از ميدان بيرون كرديد. اگر بتوانيم همين معنا را حفظ بكنيم شك نكنيد كه پيروزيم. ريشه‌يابى جريان مخالفتها و اختلافها و مطالعه بكنيد شما كه جزء روشنفكران و جزء اهل علم هستيد مطالعه بكنيد به اين كارهايى كه دارد مى‌شود از يك طرف آنهايى كه در كارخانه‌ها مى‌ريزند و در كشاورزى مى‌روند و الآن مى‌روند نمى‌گذارند كه مردم زراعتشان را بردارند و در بين محصلين مى‌روند چى مى‌گويند و در دانشگاهها مى‌روند كارى مى‌كنند و آنهايى كه دور هم مى‌نشينند و با قلم چيز مى‌نويسند و چه مى‌كنند در اين مطالعه كنيد كه اينها چه جور آدمى هستند از كجا اين سرچشمه مى‌گيرد آيا واقعاً يك مردمى هستند كه مسيرشان با ما يكى است؟ مسيرشان با ملت كه همه فرياد كردند كه ما اسلام را مى‌خواهيم و جمهورى اسلام را مى‌خواهيم اينها هم همان را دارند مى‌گويند يا نه اينها برخلاف مسير ما هستند اينها دارند قوه‌ها را با هم جمع مى‌كنند و به خلاف مسير ما مى‌خواهند رفتار كنند. اينها را نبايد ما كوچك بشماريم اينها را بايد ما هر كدام صدايشان هر جا درآمد من نمى‌گويم بريزيد بزنيد. گفته بشود يك جمعيتى كه مى‌بينيد دور هم نشسته‌اند يك چيزى مى‌گويند كه برخلاف مسير ملت ماست، برخلاف جمهورى اسلامى است. چيزهاى ديگر طرح مى‌كنند كارى با اسلام ندارند بلكه با اسلام موافقتى ندارند يا شايد هم با آن مخالفت داشته باشند. اينها بايد ديد كه مسيرشان كه برخلاف ملت ما است از كجا سرچشمه گرفته كه اينها مى‌گويند واقعاً يك مردم ملى هستند اسلام را مضر مى‌دانند با چيزهاى خودشان باز هم خلاف مسير است هرچه هم هركس ملى باشد صد درصد ملى باشد لكن اسلام را قبول ندارد. مقابلۀ با آشوبگران و توطئه‌گران ما اين همه ـ شما اينهمه توى خيابانها ريختيد و «اللّه‌اكبر» گفتيد و خون جوانهايتان ريخت و خانه‌ها خراب شد و آتش زده شد و اينها جز اين بود كه مى‌خواستيد اسلام را تقويت كنيد و يك حكومت اسلامى كه طرفدار ضعفا باشد طرفدار طبقه ضعيف باشد تعديل بخواهد بكند [سرمايه]ها را يا ما مى‌خواستيم مثل يك مملكتى باشيم كه كارى به اسلام ندارد لكن آزاد است! آزادند اما به اسلام كارى ندارند ملت ما اينطور بود؟ اگر اينطور نبود و ملت ما اسلام را مى‌خواهد، همۀ مقصدش اين است احكام اسلام تحقق پيدا بكند يك حكومت جمهورى اسلامى بشود، اگر ديديد كه يك اجتماعاتى ـ يك افرادى ـ برخلاف اين مسير دارند سير مى‌كنند، زدن و كشتن و از بين بُردن نه، اما گفتن داريم، همانطور كه آنها مى‌گويند ما آزاد هستيم مطالبمان را مى‌گوييم و مى‌گويند و مى‌نويسند و در روزنامه‌ها همين اخيراً هم نوشتند، شما هم نويسنده هستيد، شما هم گوينده هستيد، شما هم چى هستيد، مسيرتان را [از] آنها جدا كنيد، شما بنويسيد شما بگوييد شما هم ـ عرض كنم كه ـ تظاهر كنيد به حرف و گفتن و تبليغات كنيد كه نبادا يكوقتى همين دشمنهايى كه يك دسته‌شان دشمن اسلام، يك دسته هم دشمن خود ملتند نبادا اينها با هم يك وقتى جمع بشوند توطئه كنند و حالا ضعيف كم‌كم قوى بشوند و يكوقت يك اشكالات زيادى سر راه شما ايجاد كنند از حالا بايد جلويش را گرفت. نبايد ما بگوييم اينها ضعيف هستند. ما هرچه هم حركت دشمن ضعيف باشد بايد ما توجه كنيم و همين ضعيف را هم كنار بگذاريم و من اميدوارم كه با همت شما جوانها با همت شما دانشمندها اين مسائل درست بشود، و دست اين تتمه‌اى هم كه هست كوتاه بشود، و اين آشوبها ان‌شاءاللّه از بين برود، مملكت هم مال خودتان بشود خودتان هم اداره‌اش كنيد، خداوند همۀ شما را حفظ كند و مؤيد. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه
