عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...
بسم اللّه الرحمن الرحيم عبادى ـ سياسى بودن دين اسلام ما در روزى مجتمع هستيم در اين محل حقير كه انبوه مسلمين از سراسر كشورهاى اسلامى در مكۀ معظمه مجتمع هستند، اين اجتماع دينى ـ سياسى. اسلام يك دين عبادى ـ سياسى است كه در امور سياسى‌اش عبادت منضم است و در امور عبادى‌اش سياست. اين مجتمعاتى كه اسلام براى مسلمين به طور سهولت تهيه فرموده است، در سال يك دفعه فريضه فرموده است بر كسانى كه استطاعت دارند كه مجتمع بشوند در مكۀ معظمه و در مواقف شريفه. و براى همۀ مسلمين مستحب است كه مستطيع هم كه نباشند اين عبادت الهى را به جا بياورند. و نكتۀ مهم اين اجتماعات اين است كه مسلمين با هم در يك محيط دور از تشريفات ـ يك محيطى كه همۀ آن جهات شخصيتها را ريخته و با يك كفن و با دو ثوبۀ۱ مختصر ـ در اين مواقف حاضر شوند و مهم اين است كه آن چيزهايى كه در بلاد مسلمين در طول سال، گذشته است به اطلاع هم برسانند و براى رفع اشكالات مسلمين فكر بكنند. و اجتماع بزرگ ميليونى اسلامى در حجاز براى همين نكته است، در عين حالى كه عبادت است. و مع‌الأسف، ما مسلمانها كه از اسلام دور افتاده‌ايم و از حقايق اسلامى منزوى شده‌ايم در اين فكر ابداً نيستيم كه، اولاً كسانى كه مى‌توانند بروند، بروند مشرف شوند در خانۀ خدا و كسانى كه اصحاب تفكر هستند، نويسنده هستند، روشنفكر هستند و عالِم هستند، در آن محيط مجتمع بشوند و مشكلات مسلمين را در تمام جهان بررسى كنند و آنچه كه مى‌توانند حل كنند. ما الآن از تشرف مكه و حج بيت اللّه جز اينكه يك دسته اشخاص عامى مردم، عامۀ مردم در آنجا مجتمع بشوند، و اشخاص مؤثرى كه مى‌توانند، از حكومتها، از بزرگان قوم در آنجا مى‌توانند مجتمع بشوند و مسائل اسلام را و مسائل مسلمين را و مسائل سياسى و اجتماعى را بررسى كنند، مع‌الأسف، اين امر مغفولٌ عنه۲ است. و در عين حال كه بايد در آنجا بررسى مشكلات را بكنند بر مشكلات افزوده مى‌شود. مشكلات مسلمين زياد است، لكن مشكل بزرگ مسلمين اين است كه قرآن كريم را كنار گذاشته‌اند وتحت لواى ديگران درآمده‌اند. قرآن كريم كه مى‌فرمايد كه وَاعتَصِمُوا بِحَبلِ اللّه‌ِ جَميعاً وَ لاتَفَرَّقُوا،۳ ما اگر همين يك آيه را، مسلمين اگر همين يك آيه را عمل به آن بكنند تمام اشكالات اجتماعى و سياسى و اقتصادى و همه چيزشان بدون تشبث به غير رفع مى‌شود. اسلام براى مردم در هر ناحيه يك امور سياسى ـ عبادى قرار داده است. اين جماعات در تمام كشورهاى مسلمين، و در هر شهر و ده و روستا، اينها يك امور اجتماعى ـ سياسى است كه اهل يك بلد در مساجد مجتمع بشوند و مشكلات خودشان را نسبت به آن بلد حل بكنند. و نماز جمعه يك عبادت سياسى و اجتماعى است كه در هر هفته مردم اجتماعات زياد بكنند و مسائلشان را حل بكنند در آنجا. و اجتماع كعبه بزرگترين اجتماعى است كه هيچ دولتى نمى‌تواند خودش اين اجتماع را ايجاد كند و خداى تبارك و تعالى همچو كرده است كه مسلمين بدون يك مزاحمتها و زحمتهايى و بدون يك خرجهايى كه بر دولتها باشد، مجتمع مى‌شوند در آنجا و مع‌الأسف، استفاده از آن نمى‌شود. وظيفۀ دولتهاى اسلامى در مقابله با دولت عراق ما الآن در يك روزى مجتمع هستيم كه دولت صدام، دولت غاصب صدام بدون يك عذر موجهى در بين تمام دول عالَم، بدون اطلاع و بدون سابقه با دريا و هوا و زمين هجوم كرد بر ايران و به خيال خودش مى‌خواست كه كشورگيرى كند و خلافت مسلمين را يك آدمى كه به اسلام اعتقاد ندارد، رياست مسلمين را به دست بگيرد. و مع‌الأسف، در عين حالى كه در قرآن كريم است كه اگر دو طايفه‌اى از مسلمين با هم اختلاف كردند شما مصالحه بدهيد بين آنها را و اگر يكى از آنها باغى باشد و طاغى باشد، با او قتال كنيد تا اينكه سر نهد به احكام خدا. كدام يك از كشورهاى اسلامى بررسى كردند در اينكه طاغى و باغى كيست و آن كسى كه هجوم كرده است كيست تا اينكه همه به امر خدا با او مقاتله كنند؟ بر كدام مملكت اسلامى پوشيده است اين معنا كه صدام به ما بغى كرده است، و طغيان كرده است و ظلم كرده است و هجوم كرده است؟ چرا ممالك اسلامى به آيۀ شريفه‌اى كه مى‌فرمايد كه فَقاتِلُوا الَّتى تَبغى حَتّى تَفِى‌ءَ اِلى اَمْرِ اللّه‌ِ۴ چرا عمل نمى‌كنند؟ مع‌الأسف بعض از ممالك اسلامى؛ يعنى، ممالكى كه دولتهايشان به اسم اسلام بر آنها حكومت مى‌كند، در عين حالى كه مى‌بينند كه او طغيان كرده است و هجوم كرده است بر يك مملكت اسلامى بدون جهت، بدون يك حجت، با او اعلام موافقت مى‌كنند يا بعضى پشتيبانى مى‌كنند. ما بايد مشكلات اسلامى را در كدام نقطۀ عالَم طرح كنيم و حل كنيم؟ مسلمين عالَم بايد مشكلاتشان را در چه محفلى حل بكنند؟ در محافل بين‌المللى كه دستاورد دولتهاى بزرگ است؟ در آن محافلى كه به اسم اسلام هست لكن اثرى از اسلام در آن نيست؟ بايد مملكت ايران شكواى خودش را به چه مقامى عرضه كند؟ ملتى كه مورد هجوم واقع شده است بدون جهت، بدون عذر، بايد با كى طرح كند اين مطلب را؟ با كدام يك از دولتها اين مسئله را طرح كند؟ بر همۀ دولتهاى اسلامى به نص قرآن واجب است كه مقاتله كنند با دولت عراق تا برگردد به ذكر خدا و به امر خدا. بله صدام گمان مى‌كرد كه با يك مملكت آشفته كه منزوى شده است و همۀ دولتها پشت به او كرده‌اند يا او را در فشار اقتصادى گذاشته‌اند طرف شده است و ما نه قواى نظامى داريم و نه انتظامى داريم و نه ساز و برگ جهاد و جنگ. او همچو گمان كرد و گمان مى‌كرد تا چند ساعت تهران را هم فتح خواهد كرد. او غافل از خدا بود. او فكر نكرده بود كه ما يك ملتى داريم كه منسجم با هم است و همه ايمان دارند و ايمان است كه آنها را بر مسائل و بر مشكلات غلبه مى‌دهد. آنها تفكر نكردند، تأمل نكردند كه شاه خائن سابق كه داراى همۀ قوا بود و همۀ قدرتها با او بودند و پشتيبانى مى‌كردند، همين ملت غيور ايران با قدرت ايمانى او را به جهنم فرستادند. او تصور اين را نكرد كه ملت ايران همۀ قدرتهايى كه پشتيبان محمدرضاى مخلوع بودند كنار زد و دست همه را از منابع خودش و سلطۀ همه را قطع كرد. او از اين معانى غفلت كرد از باب اينكه اعصابش ضعيف است. من از اوّلى كه اين شخص روى كار آمد گفتم به اشخاص كه آدم خطرناكى است؛ براى اينكه اين در حال جنون است، اعصاب اين آدم كار نمى‌كند و حالا ثابت شد اين معنا. منزوى نبودن ايران در بين ملتها مع‌الأسف گمان مى‌كنند بعضى كه ما منزوى شده‌ايم به واسطۀ مخالفت با امريكا، خير، امريكا منزوى شد. ميزان ملتهاست؛ شما سرنيزه را از روى ملتها برداريد و مردم را آزاد بگذاريد ببينيد كى منزوى است. الآن هم كه سرنيزه‌ها هست در داخل عراق، ملت عراق با ما هستند و عن قريب، ان‌شاءاللّه، انفجارى در عراق پيدا خواهد شد، نظير انفجارى كه در ايران بود. ما منزوى نيستيم، آنهايى كه ظالم هستند و به ما ظلم كرده‌اند منزوى هستند؛ براى اينكه ميزان ملتها هستند. ما قبل از اين انقلاب منزوى بوديم؛ براى اينكه، ملتها با ما توجهى نداشتند. بعد از انقلاب، هم ملت ما منسجم شد و يك شد، يدٌ واحِدةٌ عَلى مَنْ سِواهُم۵ شد و هم همۀ ملتهاى ضعيف حتى ملتهاى غير اسلامى كه جزء مستضعفين شدند با ما هستند. چطور ما منزوى هستيم؟ بله دولتهايى كه هستند، دولتهايى كه ملتهايشان هم با آنها موافق نيستند، آنها با ما مخالفند و ما باكى نداريم از اين معنا. ما اين انزوا را با آغوش باز استقبال مى‌كنيم؛ براى اينكه ما تا منزوى نشويم و تا دستمان از پيش ابرقدرتها و قدرتهاى ديگر كوتاه نشود، خودمان نمى‌توانيم كار خودمان را انجام بدهيم و سر پاى خودمان بايستيم. ما بايد منزوى بشويم تا مستقل بشويم. بايد منزوى بشويم تا آزاد بشويم. انزوا براى ما هيچ طرح نيست و ما از انزواى اقتصادى و سياسى و اجتماعى ابداً باك نداريم؛ براى اينكه ميزان ملتها هستند و ملتها با ما هستند. شما اگر راديوها را ملاحظه كنيد در سطح جهان، تمام جهان با ما اظهار موافقت كردند و با ما خواسته‌اند كه در جبهۀ جنگ حاضر بشوند و ما را از اين غائله به اصطلاح خودشان نجات بدهند و ما احتياج به اين نداريم. ما همچو سيلى خواهيم زد به صدام و حزب بعث عراق كه ديگر بلند نشود از جاى خودش. ما بايد اين اشتباه را رفع كنيم، هم از دولت غاصب عراق و هم از ساير دولتهاى اسلامى كه گمان مى‌كنند اگر هجومى به ايران بشود ايران صدمه به آن وارد مى‌شود. ايران يك موجود الهى است كه هيچ چيز او را صدمه نخواهد زد. ايران واحد است و با دست واحد، 35 ميليون جمعيت با صداى واحد در مقابل قدرتها ايستاده است و هيچ قدرتى نمى‌تواند يك ملت را منزوى كند. و هيچ ملتى نمى‌تواند بر يك ملتى كه بپاخاسته است حكومت كند. شما ملاحظه كنيد افغانستان را. افغانستان در عين حال كه احزاب چپى دارد كه قدرتمندند و حكومتش هم با ملت مخالف است و ملت هم با حكومت و آن قواى ابرقدرت هم وارد در آنجا شده است، آنچنان صدمۀ سياسى به شوروى وارد شد در اين كار كه پيش همۀ ممالك مفتضح شد. آنچنان سيلى زدند چريكهاى قدرتمند افغانستان به روى شوروى كه بايد سرش را بلند نكند. و ايران از افغانستان قويتر است. براى اينكه ايران دسته‌جات مختلف ندارد. اگر چهار تا فرض كنيد كه ساواكى يا كمونيست در اينجا هست، اينها چيزى نيستند و در قبال ملت ما ناچيزند. اما ملت ما با دولت، قواى انتظامى همه با هم هستند. و بحمداللّه، هم قواى انتظامى ما الآن قوى است و هم سازوبرگ ما قوى است و اين سازوبرگى است كه دشمن ما براى ما تهيه كرد. اين سازوبرگ بسيار زيادى است كه امريكا براى ما تهيه كرد، او تهيه كرد كه در مقابل شوروى بايستد و به دست ما افتاد و ما در مقابل خودش و هر دولت ديگرى ايستادگى داريم. قدرت ما را اينها نمى‌دانند؛ آن قدرت معنوى كه در ايران هست، آن قدرت اسلامى كه در ايران هست باز ادراك نكرده‌اند. توجه مسلمانان به قدرت اسلام در قبال قدرتها مسلمين بايد توجه به قدرت اسلام داشته باشند. اين قدرت اسلام بود كه با دست خالى يك ملتى را بر يك دولت غاصب بزرگ و ابرقدرتهاى بزرگ عالَم غلبه داد، اين قدرت اسلام بود. چرا مسلمين از اين قدرت غافلند؟ چرا دولتهاى اسلامى از اين قدرت اسلام غافل هستند؟ چرا بايد در طول سالهاى متمادى دولتهاى عربى سيلى بخورند از صهيونيسم؟ چرا بايد در تحت سلطۀ قدرتهاى خارجى باشند؟ چرا خودشان با هم مجتمع نمى‌شوند؟ چرا به آيات شريفۀ قرآن عمل نمى‌كنند؟ چرا با هم مجتمع نيستند؟ چرا به احاديث نبى‌اكرم اعتنا نمى‌كنند كه فرموده است: مسلمين يدٌ واحِدةٌ على مَن سِواهُم؟ مع‌الأسف بين خودشان اختلافات است. مشكل مسلمين همين است كه اختلاف انداخته‌اند بينشان. و بعد از جنگ عمومى اين نقشه كشيده شد و قدرت اسلام را ديدند و نقشه كشيده شد و دولتهاى اسلامى را از هم جدا كردند و مسلمين را با هم مخالف كردند و دولتهاى اسلامى با هم دشمن شدند. اين مشكلى است كه حل بايد بشود. اين مشكلى است كه در روز عيد و در روز عرفه در پناه خانۀ خدا بايد حل بشود. اين مشكلى است كه سران قوم مجتمع بشوند در مكۀ معظمه، امر خداى تبارك و تعالى را اطاعت كنند و با هم در آنجا اجتماع كنند و با هم مشكلات خودشان را در ميان بگذارند و غلبه كنند بر مشكلات خودشان. اگر يك همچو امرى واقع بشود احدى از قدرتها نمى‌تواند با شما مقابله كند. شما مسلمين همه چيز داريد. شما مسلمين قدرت اسلام داريد كه بالاترين چيزهاست، بالاترين سلاحهاست. و شما مسلمين صحراها و درياهاى وسيع و كشورهاى بسيار وسيع داريد و غنى هستيد. در عين حالى كه شما از حيث همه چيز غنى هستيد مع‌ذلك، بيشتر مستمندان شما به حال فقر دارند زندگى مى‌كنند؛ اين براى اين است كه شما به اسلام عمل نمى‌كنيد. شما اموال مسلمين را، آن چيزهايى كه بايد به نفع مسلمين باشد به غير مسلمين مى‌دهيد آن هم به يك ثمن بخس.۶ همان ثمن هم در زمان شاه مخلوع، همان ثمن بخس هم دوباره برمى‌گشت به جيب خود امريكا و بعد هم سلاحها را درست مى‌كردند براى خودشان كه مقابله كنند با شوروى و بحمداللّه اين سلاحها را خدا خواست كه به دست ما بيفتد. دفاع در مقابل متجاوزان به كشور و امروز در مقابل همۀ كشورهايى كه بخواهند به ما تعدى كنند قيام خواهيم كرد. و ملت ما با قدرت اسلامى با قواى نظامى و انتظامى، با مجاهدين اسلام و با همۀ قدرتهاى مسلح و غيرمسلح با هم هستند و كسى نمى‌تواند به اين مملكت تعدى كند. و ما نمى‌دانيم كه چرا مسلمين ـ يعنى، ممالك اسلامى، والاّ خود مسلمين با ما هستند ـ چرا ممالك اسلامى پا ميان نمى‌گذارند و اين آدم را به پاى ميز محاكمه نمى‌كشانند. از چه مى‌ترسند؟ صدام بايد محاكمه بشود همان طورى كه كارتر بايد محاكمه بشود. او براى نفع خودش عمل مى‌كرد و اين ملعون براى نفع امريكا عمل مى‌كند. او براى اينكه چند كيلومتر زمين خشك، براى اين لشكركشى نمى‌كند و اين همه جمعيت اسلام را چه از آن طرف و چه از اين طرف به قتال وادارد و به كشتن بدهد و آنهمه ميلياردها دينار عراقى و تومان ايرانى را به اين دو تا كشور ضرر بزند و آن سلاحهايى كه بايد ما در مقابل دشمن و در مقابل صهيونيسم و امپرياليسم بايد به كار بيندازيم به روى هم بكشيم. و اين يك جنايتى است كه صدام كرده. ما مدافع هستيم از منافع خودمان، ما مدافع از اسلام هستيم. ما مى‌شناسيم اين آدم را. من در عراق هم مى‌شناختم اين آدم را، كه اين آدم چنانچه ـ خداى نخواسته ـ دستش باز بشود از عَفلق۷ بدتر است و عفلق، اسلام را مخالف همه چيز خودش مى‌داند. ما مدافع اسلام هستيم و مدافع اسلام با جان و مال و عزيزان خودش دفاع مى‌كند و هرگز نخواهد نشست. ما چه پيروز بشويم در عالَم ماده و چه غلبه بكنيم، غلبه با ماست. پيغمبر اسلام هم در بعضى از جنگها شكست خورد، لكن غلبه با او بود. اولياى اسلام هم در بعضى از جنگها دشمنان غلبه بر آنها كردند، لكن غلبه با آنها بود. غلبه با حق است. باطل زَهُوق است؛ اِنَّ الباطِلَ كانَ زَهُوقاً.۸ ما در اين روز به همۀ مسلمين دعا مى‌كنيم و دست تضرع پيش خداى تبارك وتعالى بلند مى‌كنيم كه مسلمين بيداربشوند، حكومتهاى اسلامى بيدار بشوند. حكومتهاى اسلامى توجه كنند به اينكه مشكلاتشان را رفع كنند، اين وابستگى خودشان را به ابرقدرتها بردارند از ميان، مستقل بشوند، خودشان باشند، خودشان اداره كنند ممالك خودشان را. ما اينكه مى‌گوييم بايد انقلاب ما به همه جا صادر بشود، اين معنى غلط را از او برداشت نكنند كه ما مى‌خواهيم كشورگشايى كنيم. ما همۀ كشورهاى مسلمين را از خودمان مى‌دانيم. همۀ كشورها بايد در محل خودشان باشند. ما مى‌خواهيم اين چيزى كه در ايران واقع شد و اين بيدارى كه در ايران واقع شد و خودشان از ابرقدرتها فاصله گرفتند و دادند و دست آنها را از مخازن خودشان كوتاه كردند، اين در همۀ ملتها و در همۀ دولتها بشود، آرزوى ما اين است. معنى صدور انقلاب ما اين است كه همۀ ملتها بيدار بشوند و همۀ دولتها بيدار بشوند و خودشان را از اين گرفتارى كه دارند و از اين تحت سلطه بودنى كه هستند و از اينكه همۀ مخازن آنها دارد به باد مى‌رود و خودشان به نحو فقر زندگى مى‌كنند نجات بدهد. خداى تبارك و تعالى اين عيد را بر همۀ مسلمين مبارك كند. و اين عيد و اين روز مبارك است بر ملت ايران كه در جنگ است و مبارك است بر آنهايى كه شهيد شدند و مبارك است بر آنهايى كه شهيد دادند. خداى تبارك و تعالى به ما هم اين فرصت را بدهد كه در راه او شهيد بشويم. والسلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته
عنوان :
وظیفه دولتهاى اسلامى در قبال حمله صدام به کشور اسلامى ایران
مرجع :
صحیفه امام (۱۳) صفحه ۲۹۴
مکان :
تهران، حسینیه جماران
تاریخ :
۱۳۵۹-۰۷-۲۸
حضار :
سفراى کشورهاى اسلامى
