

بسم اللّه الرحمن الرحيم سياسى بودن دين اسلام عيد سعيد فطر را بر همۀ مسلمين در مشارق ارض و مغارب ارض تبريك عرض مىكنم. اميد است خداى تبارك و تعالى عبادات مسلمين را در اين ماه بزرگ قبول فرمايد و عيد را مبارك فرمايد. اسلام دين سياست است، دينى است كه در احكام او، در مواقف او، سياست به وضوح ديده مىشود. در هر روز اجتماعات در تمام مساجد كشورهاى اسلامى، از شهرستانها گرفته است تا دهات و قُرا و قصبات، روزى چند مرتبه اجتماع براى جماعت، و براى اينكه مسلمين در هر بلدى، در هر قصبهاى، از احوال خودشان مطلع بشوند؛ از حال مستضعفين اطلاع پيدا بكنند. و در هر هفته يك اجتماع بزرگ از همه، در يك محل. و نماز جمعه؛ كه مشتمل [بر] دو خطبه است، كه در آن خطبتين بايد مسائل روز، احتياجات كشور، احتياجات منطقه و جهات سياسى، جهات اجتماعى، جهات اقتصادى طرح بشود، و مردم مطلع بشوند بر اين مسائل. و در هر سال دو عيد، كه در آن دو عيد مجتمع بشوند و دو خطبه در آن عيد در آن نماز هست. در نماز عيد دو خطبه هست؛ كه آن دو خطبه هم بايد بعد از حمد و بعد از صلوات بر پيغمبر اكرم و ائمه ـ عليهمالسلام ـ جهات سياسى، جهات اجتماعى، جهات اقتصادى، احتياجاتى كه كشور دارد، احتياجاتى كه منطقه دارد در آنها طرح بشود و خطبا مردم را آگاه كنند از مسائل. و از همه بالاتر، در هر سال يك مرتبه اجتماع در حج، كه از همۀ بلاد اسلامى اشخاصى كه مستطيع هستند واجب شده است بر آنها كه مجتمع بشوند، و بايد در آنجا مسائل اسلام، در آن مواقفى كه در حج هست، در عرفات، بخصوص در مِنى و بعد در خود مكۀ مكرمه، و بعد در حرم رسولاكرم، اين مواقفى كه در آنجا هست، در آنجا مردم مطلع بشوند از اوضاع مملكت و از اوضاع تمام كشورهاى اسلامى، و در آنجا بالحقيقه يك مجلس عالى است و يك اجتماع عالى براى بررسى به تمام اوضاع تمام كشورهاى اسلامى. پس، مطلب اين است؛ هر روز در محلهها اجتماع و رسيدگى به اوضاع شهر و محله، در هر هفته اجتماع بزرگ در شهرها و در جاهايى كه شرايط نماز محقَّق است، براى بررسى به اوضاع شهرستان؛ و بالاتر، اوضاع تمام كشور. و در هر سال باز دو اجتماع بزرگ است براى بررسى به اوضاع كشورها، و در هر سال يك اجتماع بسيار بزرگ از تمام ممالك اسلامى براى حج ؛ و آن مواقفى كه در حج هست، اجتماعات در آنجا براى رسيدگى به اوضاع تمام كشورهاى اسلامى، تمام اينها مسائل سياسى هست و مسائلى است كه بايد مسلمين به آن توجه داشته باشند. و معالأسف غفلت از اين مسائل هست، غفلت از اين مسائل شده. اجتماعات مىشود، و از اجتماعات نتيجه گرفته نمىشود. مجتمع مىشوند مسلمين در مكۀ مكرمه و در مواقف، لكن مثل اينكه از هم جدا هستند و غريبه هستند! اجتماعات مىشود در بلاد، نمازهاى جمعه، نماز عيد، لكن افراد مثل اينكه با هم وحدت كلمه ندارند. اسلام دعوت كرده است مردم را به اين اجتماعات براى مقصدهاى بزرگ. مقصدهاى عالى دارد اسلام دراين اجتماعات. تزكيه، مقدّم بر تعليم حكمت و كتاب در روز جمعه كه اجتماعات مىشود، دو سوره انتخاب شده است و امام را دعوت كردهاند كه آن دو سوره را بخوانند. در ركعت اول سورۀ «جمعه» و در ركعت دوم سورۀ «منافقين». در سورۀ «جمعه» راجع به بعثت رسول اكرم و سر بعثت رسول اكرم ذكر مىفرمايد، كه پيغمبر اكرم مبعوث شدهاند از براى اينكه: يُزَكّيهِم و يُعَلِّمُهُمُالكِتابَ والحِكمَةَ۱ ، بعثت براى اين است كه مردم را تزكيه كند. مقدم بر تعليم حكمت و تعليم كتاب. تزكيه را ذكر فرموده است كه آيات را بر آنها بخواند تا اينكه آنها تزكيه بشوند. و تعليم بكند آنها را، كتاب را بر آنها و حكمت را بر آنها عرضه بدارد و تعليم كند آنها را. در سورۀ «جمعه» سر بعثت رسول اكرم را ذكر مىفرمايد، كه سر بعثت رسول اكرم تزكيۀ امت است و تعليم و تربيت امت. آن هم تعليم تمام قشرهاى تعليم كه كتاب و حكمت تمام قشرهاى تعليمات را واجد است. بعد از آنكه تعليم و تربيت را ذكر كرده است، ذكر علماى سوء را مىفرمايد: آنهايى كه علم را آموختهاند لكن عمل به آن علم نمىكنند و با بدترين وجه از آنها اسم برده است: مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَوريةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوها كَمَثَلِ الحِمَارِ يَحْمِلُ اَسفَاراً۲ مَثَل آنها كه عالِم شدهاند لكن علم در آنها اثر خودش را نگذاشته است مَثَل الاغى مىماند كه بارش كتاب باشد! وقتى كه علم در انسان تأثير نكند و انسان را انسان نكند، اين حمل كتاب، چه در سينهها باشد و چه در پشت باشد! مَثل اينها، مَثَل آن اشخاصى هست كه، مَثَل حيوانى هست، مَثل الاغى هست، كه كتاب به دوش او باشد: همان طور كه كتاب براى آن حيوان هيچ فايده ندارد، اين علمى كه دنبالش تعهد نباشد، دنبالش عمل نباشد، دنبالش رشد فكرى نباشد، دنبالش هدايت مردم نباشد، اين نظير همان است كه به دوشش كتاب باشد، بلكه به دوش يك حيوان و يك الاغ كتاب باشد. در اينجا اين را ذكر مىفرمايد براى تذكر به مردم به اينكه عالِم سوء را از غير عالِم سوء تمييز بدهند؛ و براى تذكر به عالِم كه تكليف خودش را بفهمد. در سورۀ دوم، البته نكاتى ديگر هم در سورۀ اول هست كه من ديگر وقت اين كار را ندارم. منافقين از زبان قرآن در سورۀ دوم، سورۀ «منافقين» را ذكر مىفرمايد، و كيفيت منافقين را؛ كه اينها پيش تو اظهار ديانت مىكنند، اظهار اسلام مىكنند، لكن دروغ مىگويند! اينها مسْلم نيستند. اينها منافق هستند، و منافقين را هم به بدترين وجه ذكر مىفرمايد كه مردم آنها را بشناسند. ما قبلاً تذكرات داديم براى اينكه منافقين را از غيرمنافقين، مردم تشخيص بدهند. به مجرد اينكه كسى گفت من مسْلم هستم و به مجرد اينكه كسى گفت من جمهورى اسلامى را قبول دارم، اين نمىشود باور كرد بايد اعمال آنها را ديد. بايد ديد اينها در اين جمهورىاسلامى چه تعهداتى دارند؛ چه كارى كردند براى مملكت خودشان؛ چه فكرى دارند. اينهايى كه اظهار اسلام مىكنند لكن مردم را در بلاد ايران مردم را به آتش مىكشند، خرمنهاى مردم را به آتش مىكشند، جوانهاى ما را در اطراف مىكُشند، در كردستان عزيز، آنقدر از جوانهاى ما را و از خود كُردها را كشتند، و اينها در عين حال مىگويند ما مسْلم هستيم، قرآن مىفرمايد كه شماها منافق هستيد، شماها مسْلم نيستيد، شمايى كه قولتان غيرعملتان است، حرفتان غيرواقعيتتان است، شما مسْلم نيستيد، شما منافق هستيد؛ شما مىخواهيد مردم را گول بزنيد. شمايى كه الآن در كردستان دست به خرابى زدهايد و مع ذلك مىگوييد ما سنى هستيم و اهل سنت هستيم، شما اگر اهل سنت هستيد، به حسب فتواى علماى بزرگ اهل سنت، واجب است اطاعت كنيد از اُولىالامر. اُولىالامر امروز دولتِ ما و ما هستيم. بر شما واجب است به حكم اسلام، كه تبعيت كنيد؛ و به حكم قرآن، به حسب رأى علماى خودتان، به حسب رأى مشايخ خودتان. شما اگر چنانچه مسْلم هستيد، چرا تبعيت از قرآن نمىكنيد؟ چرا به حسب آنطورى كه علماى شما استفاده [كردهاند ]از آيۀ شريفه أطيعوااللّه و أطيعواالرسول و اُولىالأمر منكم۳ اطاعت نمىكنيد؟ شما در صورت مسلمان هستيد، در ظاهر اظهار اسلام مىكنيد؛ به حسب واقع مسلم نيستيد. مردم كُرد ما، كردستان عزيز ما، جوانهاى كُرد ما، اين ميزان در دستشان باشد كه منافق را از غيرمنافق بشناسند. آنهايى كه اظهار اسلام مىكنند و مسلمين را به آتش مىكشند، آنهايى كه اظهار اسلام مىكنند و مردم را به زحمت مىاندازند، مردم را به مضيقه مىاندازند، آنهايى كه اظهار اسلام مىكنند و بيمارستان را آتش مىزنند و مجروحها را سر مىبرند، اينها را بشناسيد، اينها مسْلم نيستند، اينها منافق هستند، اينها اظهار اسلام امروز مىكنند براى اغفال شما؛ اغفال نشويد! توجه بكنيد كه اينها چه مردمى هستند. مخالفين جمهورى اسلامى، منافق هستند آنهايى كه در مقابل حكومت طاغوت كه جمهورى اسلام به همت مسلمين برپا شد، و [اينها] رأى ندادند بر جمهورى اسلام و همان طاغوت را خواستند، رأى به جمهورى اسلامى ندادن يعنى ما طاغوت مىخواهيم، اينها منافق هستند، اينها مسْلم نيستند، مسْلم بايد به جمهورى اسلام رأى بدهد؛ مسْلم بايد حكومت عدل اسلامى را بپذيرد. آنهايى كه تحريم كردند رأى دادن بر جمهورى اسلامى را، منافق هستند؛ مسْلم نيستند. آنهايى كه صندوقها را آتش زدند، آنهايى كه مانع شدند از اينكه مردم رأى بدهند، آنها مسْلم نيستند و ما با آنها عمل خواهيم كرد به طورى كه با غيرمسلمين عمل مىكنيم، با منافقين عمل مىكنيم و آنها را سركوب مىكنيم. ما تاكنون براى اينكه به مردم عالَم بفهمانيم و بفهمند مردم كه ما با چه اشخاصى مقابله داريم، ما آزادى داديم به آنها، آزادى مطلق كه در ظرف اين چند ماه قريب دويست حزب و گروه و مطبوعات زياد و مجلات و روزنامهها منتشر شد! و هيچكس جلوگيرى نكرد. در عين حالى كه به همۀ مقدسات ما توهين كرديد، در عين حالى كه با حكومت آنطور رفتار كرديد و با اسلام آنطور رفتار كرديد در مطبوعاتتان، مع ذلك به شما تعرض نشد. تا آنكه فتنه را ديديم و فهميديم شما فتنهگر هستيد، شما منافقينى هستيد كه مىخواهيد فتنه بكنيد، منافقينى هستيد كه توطئه كرديد بر ضداسلام، توطئه كرديد بر ضد كشور، توطئه كرديد بر ضد ملت؛ شما اشخاصى هستيد كه با سرحَدّات و با خارج روابط داريد ـ رفت و آمد شما [تحت] كنترل است. اطلاع به مادادند كه رفت و آمد داريد شما با اشخاصى كه در رژيم سابق بودند؛ با اشخاصى كه مىخواهند مملكت ما باز به حال اول برگردد ـ بعد از اينكه توطئه شما ثابت شد، و مردم فهميدند شما چه اشخاصى هستيد، ديگر نمىتوانيم اجازه بدهيم آزادانه هر كارى مىخواهيد بكنيد، شما را سركوب خواهيم كرد! من به ملت عزيز كردستان، من به مردم بزرگ كردستان هشدار مىدهم كه توجه داشته باشند به اعمال اينها، مطالعه كنند در حال اينها. من به جوانهاى عزيز كردستان هشدار مىدهم كه اسلام پناهگاه همۀ ماست. اسلام براى شما همه چيز را فراهم مىكند، و اينها تابع اجانب هستند. و در حزب اينها اگر وارد شديد، بيرون بياييد و به اينها اتصال پيدا نكنيد. من از آنها مىخواهم كه اين سران بسيار خبيث و اين سران خائن را خودشان بگيرند و تحويل بدهند. جوانهاى ما اغفال نشوند. اينها يك مشتى اراذل هستند ويك مشتى اشخاص منافق هستند كه خداى تبارك و تعالى به اسم «منافقين» اينها را ذكر مىفرمايد و اوصافشان را در كتاب ذكر مىكند. هشدار به اقشار ملت من به همۀ قشرهاى ملت هشدار مىدهم كه اينها در هر جا هستند و با هر صورتى كه هستند از آنها احتراز كنند، و در موقعى كه امر مىآيد و در موقعى كه خواهيم انشاءاللّه ، اگر چنانچه اينها دست از شيطنت برندارند، يك بسيجى فوق اين بسيجى كه سابق شد انجام بدهيم و تمام را پاكسازى كنيم، بايد هوشيار باشند و مهيا. ملت ما مهيا باشند نگذارند كه اين جرثومههاى فساد دوباره مملكت ما را به حال اول برگردانند و رژيم شاهنشاهى را برگردانند يا بدتر از او را، اگر بدترى باشد. اقدام عمومى براى مصالح مسلمين در همۀ عالَم من از خداى تبارك و تعالى مسئلت مىكنم كه اين عيد را و همه اعياد را بر همۀ مسلمين مبارك فرمايد؛ و مسلمين را بيدار كند كه همه با هم، در كنار هم، در همه جا؛ در همه جاى عالَم براى مصالح مسلمين اقدام كنند؛ براى گرفتارىهايى كه ما در افغانستان داريم و آنها هم گرفتار به دست همين طايفه هستند كه منافقين هستند. اظهار اسلام مىكنند، لكن منافق هستند. و همين طور در قدس؛ و همين طور در محالّ ديگر، مثل لبنان، مثل فلسطين كه برادرهاى ما گرفتار هستند، و ابرقدرتها با صهيونيسم موافقت مىكنند و آنها را به آتش مىكشند. مسلمين همه توجه داشته باشند و در روز دعا، دعا كنند به اينها؛ و در روز عمل، عمل كنند. و من اميدوارم كه ما بتوانيم پرچم اسلام را، پرچم جمهورى اسلام را، در همه جاى دنيا برپا كنيم و اسلام، كه حق همه است، از او تبعيت كنند؛ همه از او تبعيت كنند. تأسيس «حزب مستضعفين» و اين نكته را بايد تذكر بدهم كه ما كه گفتيم حزبى به نام «حزب مستضعفين» در همۀ دنيا، معنايش اين نبود كه حزبهاى صحيحى كه در ايران هست نباشد. حزبهاى منطقهاى على_' حده است و حزب تمام مناطق و تمام جاها يك حزب ديگر است. اگر انشاءاللّه مسلمين موفق بشوند و يك همچو حزبى كه «حزب مستضعفين» است، براى همۀ جاها يك همچو حزبى را تأسيس كنند، بسيار بموقع است؛ لكن [به] معناى اين نيست كه در محل و در منطقهها حزب نباشد. خير، در منطقهها احزاب هستند و آزاد هم هستند، مادامى كه توطئه معلوم نشده است. والسلام عليكم و رحمةاللّه و بركاته