

[بسم اللّه الرحمن الرحيم] غارت دسترنج تودهها شما تا حالا در خدمت طاغوت بوديد. متأسفانه اين جمعيتى كه بايد به ايران خدمت بكنند و يك ايران صحيح براى ما بسازند در خدمت كسى بودند كه جديت براى انهدام اين مملكت داشت. ما پنجاه سال بود مبتلا بوديم به حكومت رضاخان و محمدرضاخان، كه در اين پنجاه سال دوم خيانت خيلى زيادتر شده از آن پنجاه سال اول. در اين سى و هشت سال دوم كه زمان ايشان بود خيانت زيادتر شد تا آن وقت. اين شخص براى ما هيچ چيز نگذاشت. اينها فرار كردند؛ اموال اين ملت را برداشتند و رفتند. به من نوشته بودند حالا يا در يك جايى كه مجله بود يا در يك جايى كه اين را براى من فرستادند كه يك ويلايى يك خواهر ايشان ـ كدام خواهر است، من آن را هم نمىدانم ـ خريدهاند به فلان قدر. اين فلان قدر هم يادم نيست؛ اينكه يادم هست اين است: شش ميليون دلار خرج گلكارى! مىفهميد؟ تصور مىتوانيد بكنيد؟ ما مىتوانيم بفهميم يعنى چه؟ شش ميليون دلار، سى و هفت ميليون تومان خرج گلكارى اين ويلاى خانم شده! از مال كى؟ پدر ايشان كه آمد كودتا كرد چه چيز داشت؟ مشتى سرباز گرسنه؛ از مال اين ملت بود و از مال ماها بود ديگر. اين ملت را اينها فقير كردند و برداشتند. اين مال خودش؛ اين مال عائلۀ خودش كه در [بانك] بود كه سه بيليون دلار بود نمىدانم يا تومان، سه بيليون و چند صد [هزار] دلار آنها كه اتباعشان بودند ـ آن سرلشكرها و آن ارتشبدها و آن كذا و كذا ـ آنها هم برداشتند و رفتند. شماهايى كه خدمت مىكرديد به مملكت، شماها محروم! آنهايى كه آن بالا بودند و خيانت مىكردند به اين مملكت، آن بالاييها خوردند و برداشتند و رفتند. ايستادگى پابرهنگان در برابر توپ و تانك از حالا به بعد شما در خدمت ملت باشيد. ملت خودتان را خدمت بكنيد. اين آب و خاك مال شماست. اينجا مال خودتان بايد باشد. دست اين اجانب بايد كوتاه بشود. چقدر امريكا بايد از اين مملكت ببرد و بخورد يا انگلستان يا ساير جاها؟ ما بايد يكوقت هم زنده بشويم، بيدار بشويم، ملتفت بشويم، آزادى را بگيريم. حق را بايد گرفت با سرنيزه، با مسلسل بايد حق را گرفت از اينها؛ خودشان كه نمىدهند. بايستيد در مقابل اينها. شما ديديد كه اين ملت، همين پابرهنهها، ايستادند در مقابل توپ، تانك، ـ نمىدانم ـ مسلسل؛ ايستادند و پيش بردند كارشان را. اين ابرقدرتها همه پشتيبان شاه بودند، و اين مردم پابرهنه با مشت ايستادند در مقابل تانك، خون دادند و عقب زدند آنها را كه ديگر نتوانست اين [شاه] بماند خودش اينجا، آنها هم كه رفتند. سازندگى به دست عناصر پاكدامن شما از اين به بعد يك قدرى توجه داشته باشيد، رفقايتان را متوجه كنيد، همقطارانتان را متوجه كنيد. بگوييد آقا، ما خيرِ شما را مىخواهيم. ما فرياد مىكنيم كه بايد ارتش ما مستقل باشد يعنى نوكر نباشد. اين خير شماست. يا اينكه خير، ما بايد ارتشمان تحت نظر امريكا باشد و بدتر از آن، اسرائيل؟! بايد اينها اصلاح بشوند. بايد همهتان دست به دست هم بدهيد و اين كارها را اصلاح بكنيد، درست بكنيد مملكت را بايد بسازيد از سر. اينها خراب كردند و رفتند، و حالا بايد بسازيم. اينها آن كارى كه كردند قبرستانهاى ما را خوب آباد كردند! جوانهاى ما را همه زير خاك كردند و رفتند. ما حالا بايد بنشينيم و بسازيم و همه دست به هم بدهيم. اينهايى كه در ارتشند و پاكدامنند ارتش را بسازند؛ آنهايى كه بيرونند، در اداراتند و پاكانند، ادارات را درست كنند. مردم بازار را درست كنند، زراعت را درست كنند. اينها بكلى كشاورزى ما را از بين بردند؛ شما مىدانيد كه ايران يك جايى بود كه صادر مىكرد، حالا براى همه چيز دستش به دنبالِ يا امريكاست يا جاى ديگر. انشاءاللّه خدا همهتان را حفظ كند. موفق باشيد، مؤيد باشيد انشاءاللّه. گفتگوى برخى از پرسنل نيروى دريايى با امام [يكى از حضار: مىبخشيد، البته مىدانيم كه خسته هستيد، نمىخواهيم مزاحمتان شويم اما راجع به ارتش مطالبى داريم؛ مىخواستيم به عرضتان برسانيم كه اينكه شما فرموديد در خدمت طاغوت بوديد، اگر خداوند قبولمان كند با وجود اينكه بنده به سهم خودم 25 سال توى ارتش بودم و لباس خدمت طاغوتى به تن داشتم، اگر مورد قبول خداوند باشد، خيانت نكردهام.] امام: «در خدمت» معنايش اين است كه در جايى بوديد كه طاغوت [با آنجا] سر و كار داشت و الاّ البته من مىدانم كه در جمع ارتش ما مردم محترم هستند، مردم متعهد هستند، مردم صحيح هستند، پاكدامن هستند. ما دلمان به همين ارتش خوش هست كه پاكدامنها زيادند. و انشاءاللّه اصلاح مىشود مملكت ما به واسطۀ همينها. اينكه گفتم همه در خدمت طاغوت بوديد، يعنى در يك جايى بوديد كه طاغوت با شما سر و كار داشت؛ نه اينكه شما هم خدمتگزار بوديد. انشاءاللّه موفق باشيد. [همان برادر ارتشى خطاب به امام: يك موضوع ديگر اجازه بدهيد به عرضتان برسانم و آن اينكه الآن خيلى انتظار تشريف فرمايى شما را به قم دارند و منتظر هستند كه شما تشريف ببريد آنجا. و معتقدند كه راحت مىشوند كه آقا مىروند قم؛ ديگر از اين دردسرها راحت مىشوند!] امام: نه! بگوييد كه من تا شما را راحت نكنم نمىروم. نه، نه انشاءاللّه! [يكى ديگر از برادران ارتشى: قم را مىتوانند خيلى زود محاصرهاش كنند و خيلى راحت ارتباط را قطع كنند.] امام: نخير، اين را خاطر جمع باشيد. من اهل قم و اهل تهران و اهل جايى [نيستم]! من اهل ايرانم. من در ايران هستم و با همۀ ايرانىها رفيقم. [يكى از ارتشيان: خداوند توفيقتان بدهد و طول عمر به شما بدهد كه بتوانيد ما و اين ملت را از شرّ اين خونخوارها نجات بدهيد.] امام:محتاجيمبه كمك همه.همه كمك كنيد.انشاءاللّه موفق باشيد؛خداحفظتان كند.