بسم‌اللّه‌ الرحمن الرحيم انبيا و اوليا پاسداران دين حق اميدوارم كه اين عيد بزرگ به همۀ شما و به همۀ ملت و به همۀ مسلمين و مستضعفان جهان مبارك باشد. خداوند اين مولود شريف را كه منشأ همۀ خيرات در طول تاريخ است، از ما راضى كند. البته من مختصرى با آقايان صحبت دارم و او اين است كه، انبيا از اول تا به آخر و اوليا و اوصيا از اول تاريخ تا آخر، اينهاهمه پاسدار اسلام بودند و پاسدار دين حق. در همۀ دوره‌ها، دين حق همان اسلام و تسليم در بارگاه حق تعالى است. آنها نه اينكه فقط تبليغات لفظى كردند براى پاسدارى، بلكه مهم، تبليغات عملى آنها بوده است؛ يعنى، اعمال آنها در طول تاريخ سرمشق ما و همۀ اهل تاريخ تا ابد بايد باشد. وقتى كه سيرۀ انبيا را ملاحظه مى‌كنيم، مى‌بينيم كه در راه اين پاسدارى همه چيز را دادند. در طول تاريخ، زحمتهارا متحمل شده‌اند و چنانچه، در يك وقتى همان وضعى كه براى حضرت سيدالشهدا پيش مى‌آمد، براى هريك از اولياى خدا پيش مى‌آمد، همين فداكارى را مى‌كردند، منتها دوره ها مختلف بود و وضعيتها مختلف. مقصد، حفظ اسلام و حفظ احكام خدا و نشر معرفت و توحيد و به عبارت ديگر آدمسازى، اصلاً انبيا براى آدم ساختن آمده اند. انبيا آمده‌اند كه آدمى‌كه شيطان قسم خورده است كه او را اغوا^۱ كند، اينها از كيد اين شيطان او را نجات بدهند و به صراط مستقيم انسانيت او را دعوت كنند، و خودشان هم عملاً نشان بدهند كه راه چى است، چطور بايد در مقابل شيطانها ايستاد، چه شيطانهاى اِنسى و چه شيطانهاى غيرانسى. با رياضات در مقابل شيطانهاى غيرانسى و با اعمال صالحه و جديت در راه پيشبرد مقاصد در مقابل انسانهاى شيطانى. ايستادگى ستمديدگان تاريخ در مقابل شياطين و من گمان نمى‌كنم كه دنيا تاكنون به مثل اين دوره اى كه ما در آن زندگى مى‌كنيم، شيطان داشته است. بوده است البته شيطان در همه وقت، شيطانهاى انسى در همه طول تاريخ بوده است، اما هرچه دنيا پيشرفت كرده است، شيطانها هم در كارهاى شيطانيشان پيشرفت كرده‌اند. امروز كه به اصطلاح عصر تمدن و ترقى و عصر پيشرفت است، عصر شيطانهاست. شما در سرتاسر دنيا اگر چنانچه ملاحظه كنيد، دنيا در دست شياطين است، استثنايش بسيار كم است. اينها با آن حيله هاى شيطانى و با آن ابزار شيطانى كه دارند، همه جا را قبضه كرده‌اند و در مقام پيشرفت هم هستند و هر روز يك توطئه هايى انجام مى‌دهند. در مقابل يك همچه توطئه عظيم و يك همچه شيطانهاى تعليم ديده و شيطانهاى عصر تمدن، بايد انسانها قيام كنند. بايد انسانها همان طورى كه انبياى عظام و اولياى خدا قيام كردند و جانفشانى كردند، بايد در اين عصر هم همۀ شما، همۀ ما، همۀ روحانيون، همۀ ملتها، همۀ ستمديده هاى تاريخ بايد قدعلم كنند و جلوى اين شياطين بايستند. اگر سستى بشود، شياطين همۀ عالم را مى‌بلعند. آنها با اسم صلح دوستى، جنگ افروز اول جهانند؛ آنها با اسم حقوق بشر، بالاترين كسانى هستند كه حقوق بشر را پايمال مى‌كنند؛ آنها در عين ادعاى خيرخواهى، آنچه را براى ديگران مى‌خواهند جز شر نيست، براى خودشان هر چه هست مى‌خواهند و ديگران را پايمال مى‌كنند. احساس خطر دشمنان از قدرت اسلام در يك همچو عصرى كه دنيا پر است از اشرار و دنيا پر است از ستمكاران، در ايران يك همچو تحولى پيدا شد به عنايت خداى تبارك و تعالى. يك همچو عنايتى از جانب خداى تبارك و تعالى شد كه اين ملت را متحولش كرد از آن وضعى كه سابق داشت به اين وضعى كه حالا دارد. شما بدانيد، هرچه تبليغات دنيا و شياطين دنيا بر ضد شما مى‌گويند، دليل بر قدرت شماست. اگر شما يك ملت قدرتمند نبوديد به تبع اسلام و به تبع پاسداران حقيقى اسلام، اينها با شما كار نداشتند. اين همه تبليغاتى كه شما الآن در دنيا مى‌بينيد كه هر وقت يك راديوى خارجى را باز بكنيد مى‌بينيد كه راجع به ايران يك تبليغ سوئى دارد ـ ولو با صورتهاى مختلف ـ اين براى اين است كه، فهميدند اينجا قدرت است، احساس خطر كردند از شما جوانها، احساس خطر كردند از شما قواى مسلحه. اين احساس خطر است كه راه افتادند اين ور، آن ور، همه جا دنبال اين‌اند كه يك فكرى بكنند كه اين را خاموشش كنند. اين آتشى كه به نظر آنها آتش است ـ و رحمت است و آنها به نظرشان آتش است ـ اين آتش را مى‌خواهند خاموش كنند با هرحيله. شما مى‌بينيد كه امروز از كشورهاى مختلف قريب چهارصد، يا از سيصدتاچهارصد آخوند جمع شده است در بغداد، اينها همه براى اين است كه، اينها جمع شدند براى اينكه ـ اين آخوندها چون جيره‌خوار مستكبرين هستند ـ نبادا اين استكبار بشكند و آنها به تبع آنها بشكنند. قدرت الهى پشتوانۀ حركت انبيا و مؤمنان اين همه تبليغاتى كه بر ضد شما جوانها مى‌شود، بر ضد اسلام حقيقتاً مى‌شود، اينها همه براى اين است كه احساس يك قدرت كردند اينجا و اين قدرت از من و شما نيست. اين را بايد ما احساس كنيم. اين قدرت از منشأ قدرت است. آن قدرتى هم كه انبيا داشتند، از انبيا نبود. بشر از اول تا آخرش هيچ است، آنچه هست قدرت خداست. هر حركتى كه شما مى‌كنيد با قدرت خدا حركت مى‌كنيد؛ هر تفنگى كه مى‌اندازيد با قدرت خداست؛ دست شما به قدرت خداست كه به ماشه مى‌رود و فكر شما با قدرت خداست كه مى‌رود و كارها را انجام مى‌دهد و كارهاى نظامى و غيرنظامى را؛ قدرت مال اوست و همه بايد از او باشيم،«اناللّه‌»؛ همه چيز از او، «الحمدلِلّه»، هر حمدى مال اوست. شما يا ما خيال مى‌كنيم كه الآن ايران يك قدرتى دارد، لكن اين قدرت خداست در اينجا ظاهر شده است. شما قدر اين را بدانيد كه بفهميد كه با قدرت خدا داريد سير مى‌كنيد؛ با قدرت خدا و به تبع خاصان خدا كه در رأسش انبيا هستند، با اين مرام سير مى‌كنيد و باايدۀ تحكيم احكام اسلام و رفع ظلم از مظلومين، شما با همين وضع، با همين ايده حركت كرديد. آن وقتى كه هيچ نداشتيد، آن وقتى كه همۀ قوا دست رژيم بود، آن وقتى كه همۀ قدرت‌ها مى‌خواستند او را نگهش دارند، شما جوانها ريختيد در خيابانها و كارى كرديد كه نتوانست حتى قدرت امريكا اين رژيم را نگه دارد. با همۀ قوا دنبال اين بودند كه نگهش دارند، به همۀ حيله ها متشبث شدند براى نگهدارى او، لكن قدرت شما نگذاشت اين كار بشود و اين قدرت براى اين است كه، از اول شما دنبال اين نبوديد كه «من»، دنبال اين بوديد كه «اسلام»، دنبال اين بوديد كه «كشور اسلامى». اختلاف و منيّت مبدأ شكست در مقابل دشمن اگر بنا باشد كه يك وقت خداى نخواسته، ارتش بگويد «من»، سپاه هم بگويد «من»، بسيج هم بگويد «من»، آن روز است كه فاتحۀ همه تان خوانده شده است. آن روز است كه شما خداى نخواسته، دست از اين انسجامتان كه همه يكى هستيد، «يد واحد» هستيد براى حفظ كشورتان و حفظ اسلام، تا آن وقت كه «يك» هستيد، اين «يك» را كسى نمى‌تواند بشكند. آن وقتى كه متفرق شديد، صدها ميليون آدمى‌كه هر كدام على‌حده فكر مى‌كنند، هر كدام براى خودشان مى‌خواهند يك كارى بكنند، اينها به يك شاهى نمى‌ارزند. وقتى يك عدۀ كمى‌باشند كه اينها با هم باشند و براى خودشان نه، براى مقصدشان، براى كشورشان، براى اسلامشان، اگر بنا شد همه ولو جمعيت كم به اين مقصد حركت كردند، اينها به مقصد مى‌رسند، جمعيت ايران نسبت به دنيا يك چيزى نيست ـ چهل و پنج ميليون، چهل ميليون يك همچو چيزى است ـ در مقابل جمعيتهاى دنيا كه «چين» اش يك ميليارد جمعيت دارد، هندوستانش هشتصد ميليون جمعيت دارد يا بيشتر، ما چيزى نيستيم، اما، براى اينكه، شما از «من» دست برداشتيد و مى‌گوييد «ما براى خدا»، شما نمى‌گوييد كه ارتش بايد «نشان» بگيرد، نمى‌گوييد كه بايد سپاه «نشان» بگيرد، نمى‌گوييد بايد بسيج يا كميته يا شهربانى يا شهردارى از اينها بگيرد، شما مى‌گوييد كه ما «نشان» از خدا مى‌خواهيم و ما همه يك هستيم، اگر اين معنا در بين شما حفظ شد، شما تا آخر محفوظيد، هيچ كس نمى‌تواند به شما صدمه اى وارد كند. اين قدرتهاى بزرگ هم اين معنا را مى‌دانند كه الآن ايران وضعش طورى است كه نمى‌شود آنها به هيچ وسيله اى او را شكست بدهند، نه به وسيلۀ كودتا، نه به وسيلۀ چيزهاى ديگر، نه به وسيلۀ حملۀ نظامى. آنها از اين راه پيش آمدند كه رخنه كنند در بين شما وشمارا از هم جدا كنند ولو اينكه طولانى باشد، مدتش طولانى باشد. آنها سَرشان صبر است و صبر زياد دارند و از حالا يك بذرى مى‌كارند، پنجاه سال ديگر بردارند. شما از حالا اگر يك وقت متوجه شديد كه يك بذرى اينها كِشتند كه ولو در پنجاه سال ديگر مى‌خواهند از آن استفاده كنند، بايد اين را، اين بذر را فاسدش كنيد و زير پا بماليدش. اگر شما ديديد كه يك وقت زمزمۀ اين معنا پيدا شد كه ارتش بايد ارتشى اش را حفظ كند، آن هم بگويد سپاه بايد سپاهى اش را حفظ كند، آن هم بايد بگويد چه، اگر بخواهيد جدا از هم باشيد، دو فكر، دو مقصد، اگر يك وقت خداى نخواسته، زمزمۀ اين پيدا شد در بين شما، از اول خفه كنيد اين را، نگذاريد. شماهايى كه سران سپاه هستيد توجه به اين معنا بكنيد، و آنهايى كه سران ارتش هستند و همين طور ساير جاها، اين معنا را بايد نصب العين خودتان قرار بدهيد كه ما تا با هم هستيم، مسلمين تا «يد واحده» هستند و همين مسلمين كم جمعيت و پشتوانۀ بزرگ الهى، اينها اگر با هم شدند، اين ملت اگر با هم شد، هيچ قدرتى نمى‌تواند او را بشكند. اقتدار و پيروزى در سايۀ حفظ وحدت همه فكر اين معنا باشيد، دنبال اين باشيد كه دائماً درصدد اين باشيدكه‌اخوت خودتان را حفظ كنيد. بين خودتان اخوت ايجاد كنيد، روحانيون در فكر اين باشند كه همه با هم اخوت داشته باشند و ملت را داشته باشند و حفظ كنند. ملت هم بايد فكر اين معنا باشند كه همه با هم با روحانيون و غير آن، همه با هم باشند. مادامى‌كه اين وضع از براى شما باشد، شماپيروزيد. اگر يك روزى خداى نخواسته، اين رمز پيروزى را از شما گرفتند، ديگر براى شما چيزى باقى نمى‌ماند. محتاج به اينكه خيلى قدرت اعمال بشود ندارد، يك كودتاى كوچكى از يك منافقى، از يك چيزى، كار را تمام مى‌كند. بايد شما در فكر اين باشيد كه اسلام را شما در دنيا نيرومند كرديد، و اين همه صدايى كه در دنيا حالا بلند شده است دنبال اينكه «ما اسلام را مى‌خواهيم»، اين يك اشعه اى است كه از ايران به آنجا افتاده است، سابقاً يك همچو حرفهايى نبود. از اينجا اين شعاع در همه جا افتاده است و اين شعاع كار خودش را در همه جا خواهد كرد. شما اين مبدأ را نگه داريد، اين مركز را حفظ كنيد و خودتان را حفظ كنيد، و اين شياطينى كه از جن و انس بر همۀ ما مى‌خواهند سلطه پيدا كنند، دست رد بهشان بزنيد تا خداى تبارك و تعالى عناياتش را بر شما دو چندان كند ـ بلكه صدچندان كند ـ و شما پيروز باشيد و مظلومين را هم به پيروزى برسانيد. من از همۀ شما جوانهاى عزيزم و از همۀ كسانى كه در راه اسلام دارند فداكارى مى‌كنند، در راه اسلام دارند جانبازى مى‌كنند، همه چيز خودشان را گذاشتند براى اسلام، من تشكر مى‌كنم و تشكر من چيزى نيست، خداى تبارك و تعالى تشكر مى‌كند. والسلام عليكم و رحمة اللّه‌

1. ـ فريب دادن.