بسم اللّه الرحمن الرحيم ظلم رژيم پهلوى بر تمام اقشار ملت من از برادرانم متشكرم كه از راه دور آمده‌اند كه از نزديك با هم صحبت كنيم و مطالبى كه مورد نظر است به گوش يكديگر برسانيم. آقايان مى‌دانند كه در اين پنجاه و چند سال حكومت غاصب سلسلۀ پهلوى به اقشار ملت چه گذشت. شما مرزنشينها در مرز مورد تجاوز و تعدى بوديد، و آنهايى كه در مركز بودند، در مركز مورد تعدى بودند؛ منتها هركس در هر جا كه هست تعديات آنجا را خوب ادراك مى‌كند. ماها كه اينجا هستيم، در طول مدت سلطنت غاصبانۀ اينها، اينجا را مشاهده كرديم؛ و از مرزها همين خبرى گاهى شنيده مى‌شد؛ لكن اطلاع صحيح نداشتيم. شما آقايان هم كه در مرزها بوديد، همان مرزها را و محل خودتان را مى‌دانستيد و مشاهده مى‌كرديد؛ لكن از اين مراكز اطلاعى نداشتيد، مگر آن چيزى كه مى‌شنيديد. همۀ اقشار ملت در زحمت و رنج بودند؛ همه گرفتار بودند. وحدت زيرلواى توحيد در اين دو سال اخير كه ظلم آنها اوج گرفت و ملت هم كم‌كم طاقتش تمام شد قيام كرد، نهضت كرد؛ يك نهضت اسلامى براى اسلام؛ براى احياى سنت رسول‌اللّه ـ صلى‌اللّه عليه و آله و سلم ـ و يك وحدتى به خواست خداى تبارك و تعالى در همه جا، از مرزها گرفته تا مراكز، از شهرستانها تا دهات و قصبات، يك وحدت كلمه‌اى حاصل شد، اين وحدت كلمه زير لواى «اسلام» و پرچم «توحيد» حاصل شد؛ كه اگر اسلام نبود و يك جنبش ملى، فرض كنيد يك جنبش سياسى بود، به اينطور گسترش نمى‌شد. جنبشهاى سياسى، جنبشهاى ملى، از باب اينكه به اسلام ارتباطى ندارد، در يك محدودۀ كوچكى يك اشخاص محدودى گسترش پيدا مى‌كنند. اينطور گسترش كه بچه‌هاى كوچك تا پيرمردها، احزاب، قشرهاى مختلف، بدون اينكه بين طايفه‌اى باشد، اين نهضت گسترش پيدا كرد. اين نبود الاّ ارادۀ خداى تبارك و تعالى براى اينكه ملت، اسلام را مى‌خواست. همه در هر جا كه ملاحظه كرديد مى‌گفتند كه ما جمهورى اسلامى مى‌خواهيم؛ ما سلسلۀ پهلوى نمى‌خواهيم. از اين جهت اين نهضت پيش برد؛ و يك مطلبى كه همه، همۀ متفكرين، سياسيون، محال مى‌دانستند به ارادۀ خدا تحقق پيدا كرد. الآن كه ما با هم مجتمع هستيم همه در قم، و شما از مرز، بدون اينكه خوفى از كسى داشته باشيد، از سازمان امنيتى و از ارتشى و از دولتى خوف داشته باشيد، آمديد با ما در اين اتاق مجتمع شديد. و اين از بركات اين پيشرفت است كه اين سد طاغوتى شكسته شد و قشرهاى ظالمانه فرو ريخت، و ما آزاد شديم و مملكت ما از دست چپاولگرها هم بيرون رفت، ... اختلاف افكنى باحربه‌هاى نژادى و مذهبى حالا كه ما آزاد شديم و مملكتمان را از دست ديگران گرفتيم آنها آرام نمى‌نشينند. آنها الآن در صدد هستند كه توطئه‌هايى بكنند. يك اشخاصى را مأمور كردند كه در اطراف مملكت طرف شما بيايند يك چيزى بگويند. در تهران يكجور، در خوزستان يك طور؛ در كردستان يك طور؛ در بلوچستان يك طور؛ در خراسان، در كرمان؛ اينها مأمورهايى هستند كه از طرف اجانب منتشرند الآن؛ و يك ريشه‌هايى از همان رژيم سابقند؛ و يك مقدار هم از همين منحرفين با اسمهاى مختلف. اينها مأمورند كه نگذارند مملكت آرام باشد؛ اختلاف ايجاد كنند؛ هر جا به يك صورتى. طرف مرزها، كه برادرهاى ما در آنجا هستند، به صورت اين مذهب و آن مذهب اختلاف ايجاد مى‌كنند. در آنهايى كه لسانشان تُرك است، با آنهايى كه لسانشان كرد است، با آنهايى كه لسانشان فارس است، به عنوان عشيره‌اى، به عنوان اينكه اين گروه با آن گروه دو زبان دارند، دو فرهنگ دارند، از اين راه، كردستان على‌حده، آذربايجان على‌حده، خراسان على‌حده؛ به اين اسباب مختلف و تشبثات مختلفه مى‌خواهند كه برادرها را به هم بريزند. در تهران هم كه بياييد، مى‌بينيد كه به يك صورتهاى ديگرى مى‌ريزند توى دانشگاهها نمى‌گذارند دانشگاهها باز بشود. هر چند روزى يك بهانه‌اى درست مى‌كنند؛ با اين بهانه يك تظاهراتى مى‌كنند و يك اجتماعى مى‌كنند؛ و يك اختلافاتى مى‌خواهند ايجاد بكنند. برادرى و اتحاد، شكرانۀ نعمت الهى انقلاب الآن كه ما و شما برادرها با هم نشستيم اينجا، بايد با هم درد دلمان را بگوييم كه چى است درد ما و درمان چى است. درد فعلى ما همين ريشه‌هايى است كه، ريشه‌هاى گنديده‌اى كه از رژيم سابق مانده است و مشغول مفسده هستند. در كارخانه‌ها مى‌روند نمى‌گذارند كارخانه‌ها به كار بيفتد. در صحراها و بيابانها و كشاورزى مى‌روند نمى‌گذارند كشاورزى به راه بيفتد. بين رعايا اختلاف مى‌اندازند. در هر جا به يك صورتى اينها دارند اختلاف مى‌اندازند. اين درد است. اگر اين درد خداى نخواسته علاج نشود، من خوف اين را دارم كه همان مسائلى كه ما پنجاه و چند سال به آن مبتلا بوديم، و همۀ شما تلخى آن را چشيديد، به صورت بدترى باز برگردد، به صورتى غير صورت شاهنشاهى؛ يك صورت ديگرى. يا اگر بتوانند با همان صورت. من خوف اين را دارم كه اگر ما علاج اين مصيبت را، اين درد را نكنيم، همان مسائل برگردد. دوباره همان سازمان امنيت و همان مأمورين دولت و همان بساط، كه امكان نداشت براى ما يك همچو روزى با هم بنشينيم صحبت كنيم. اگر رژيم سابق بود، حالا شما همه توى حبس بوديد. از دم اين در كه آمده بوديد، همه را گرفته بودند و بعد هم ريخته بودند ما را برده بودند. به شكرانۀ اين نعمتى كه خداى تبارك و تعالى به ما عطا فرمود و ما را بر طاغوت غلبه داد، براى علاج اين دردى كه الآن هست، هيچ چيز علاج نيست و هيچ چيز شكرانۀ اين نعمت نيست الاّ اينكه ما با هم برادروار مجتمع باشيم. دو نكتۀ سرنوشت‌ساز دو مطلب را در نظر بگيريد: يكى «وحدت كلمه» كه همه با هم باشيد. و يكى «براى خدا بودن» كه قيام‌مان و نهضتمان براى خدا باشد. خداى تبارك و تعالى دستور داده است به رسول اكرم ـ صلى‌اللّه عليه و آله و سلم ـ كه بگو به امت ما كه من يك موعظه دارم، فقط يك دانه موعظه؛ و آن اين است كه براى خدا قيام كنيد، قيام كنيد براى خدا: أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُواللّه‌ِ۱ اگر چنانچه يك نفر هستيد و مى‌خواهيد براى خدا قيام كنيد، قيام كنيد. براى خدا باشد، اگر اجتماعى هم هست قيامتان براى خدا باشد. اين موعظه‌اى است كه خداى تبارك و تعالى به وسيلۀ وحى براى ملت ما فرستاده و فرموده همين يك موعظه را من دارم. توى اين موعظه همه چيز هست. اگر ملت قيام بكند و قيام براى خدا باشد، اين ملت پيروز است. الآن ما بايد به اين دستور الهى رفتار كنيم. اين نهضتى كه تا اينجا رسانديد و ـ بحمداللّه ـ قيام را كرديد، و تا حالا هم آنطورى كه من مى‌فهمم «للّه» بود، يعنى همه‌مان اسلام را خواستيم، اين مطلب را ما بايد نگهش داريم. يعنى اين يك مسأله‌اى است الهى ـ مكلفيم ما ـ مايى كه مسلمان هستيم، تابع دستورات خدا هستيم، مكلفيم كه اين نهضت را كه براى خدا بود، حفظش كنيم. شناسايى دستهاى پشت‌پرده حفظش به اين است كه با كمال هوشيارى ملاحظه كنيد اينهايى كه مى‌آيند مى‌گويند كه شما با كى دو طايفه‌ايد، شما كردستانى هستيد آنها لرستانى هستند، آنها كجا، با كمال هوشيارى ببينيد كه اينها كى هستند؛ چرا اين حرف را حالا مى‌زنند. يك ملتى كه همه با هم پا شدند مى‌خواهند زندگى خودشان را اداره كنند، مى‌خواهند دست اجانب را از مملكت خودشان كوتاه كنند، و كوتاه هم كردند، آنى كه حالا مى‌آيد مى‌گويد كه شما سُنى هستيد و آنها شيعه، شما كردستانى هستيد و آنها لرستانى، پس به هم بريزند، شما جبهۀ كذا هستيد، در شهرها هم، شما جزء چه حزبى هستيد، فلان توى چه حزبى هست، پس به هم بريزند، اينها را ما بايد با هوشيارى دقت كنيم، ملاحظه كنيم، مطالعه كنيم در حالشان، كه اينها از كجا الهام مى‌گيرند كه مى‌آيند مردم را نمى‌گذارند آرام باشند، اينها را كى وادار مى‌كند، پشت پرده چه دستى هست كه اينها را وادار مى‌كند كه نگذاريد كارخانه‌ها راه بيفتد؛ در صورتى كه اگر كارخانه‌ها راه بيفتد، خوب، زندگى روزمرۀ مردم اداره مى‌شود. نگذاريد كشاورزى تحقق پيدا كند؛ اگر كشاورزى تحقق پيدا كند به صلاح ملت است. اينها چه اشخاصى هستند؟ از كجا اينها الهام مى‌گيرند؟ از كجا آمدند؟ از آن طرف مرز بسيارى از اينها، در آن وقتى كه شلوغ شد و انقلاب شد و جلو افتادند مسلمين و ريشۀ اينها را خواستند بكنند، اين اشخاصى كه تهيه شده بودند براى آشوب، خيلى‌شان از آن طرف مرز، با تذكره‌هاى ساختگى و امثال ذلك، خيلى‌شان اينجورى آمدند. يك اقشارى هم بودند كه در خود اينجاها بودند و از تتمۀ همان دستگاه بودند و جيره‌خوار آنها بودند و ديدند كه الآن خطر دارد [براى] آنها ـ وقتى دست اربابها كوتاه باشد، نوكرها هم محروم مى‌شوند ـ اينها هستند كه افتاده‌اند توى جمعيت، بين شما مى‌آيند يك حرف را مى‌زنند؛ بين دسته ديگر مى‌روند يك حرف مى‌زنند؛ آذربايجان يك جور حرف مى‌زند. كردستان يكجور، حرف هر جا يك طور. ماها اگر تحت تأثير اينها واقع بشويم كه دنبال آنى كه آنها مى‌خواهند كه همه به هم بريزيد همه، جنگ، برادرها بريزند به جان هم، اگر يك همچو چيزى بشود، آنها قدرت پيدا مى‌كنند و از پشت خنجر مى‌زنند به ما. دورى از اختلاف، رمز تداوم انقلاب ما بايد همه با هم توجه به اين بكنيم كه همان طورى كه اسلام فرموده است: وَاعتَصِمُوا بِحَبلِ‌اللّه‌ِ جَمِيعاً وَلاَ تَفَرَّقُوا۲ همه با هم دست به هم بدهيد و اعتصام به حبل خدا بكنيد و براى خدا اجتماع كنيد، و تفرقه نباشد در كار؛ از تفرقه بترسيد؛ همه‌مان. اين مسئلۀ واضحى است كه امروز آنچه ما را پيش برد اين وحدت كلمه بود، تفرقه اين وحدت كلمه را از بين مى‌برد، وقتى كه از بين برد آن رمزى كه رمز پيروزى ما بود از دستمان گرفته مى‌شود؛ گرفته شد شكست مى‌خوريم. اگر خداى نخواسته ما در اين نهضت شكست بخوريم، ديگر ايران به حال استقلال برنخواهد گشت؛ ديگر ايران به حال آزادى برنخواهد گشت؛ براى اينكه يك نمونه بود اين نهضت. يعنى شايد در طول تاريخ يك همچو نهضتى تحقق نداشته است؛ اين يك امر نمونه‌اى بود؛ و يك چيزى نيست كه بشود تكرار بشود؛ دوباره از سر گيرد؛ كسى بتواند يك همچو نهضتى را ايجاد بكند، بايد آن وقت ما تن در بدهيم به اسارت تا آخر، نسلهاى بعد هم همين طور تا آخر. بنابراين، عقل و دين و وجدان انسان اقتضا مى‌كند همان طور كه اسلام فرموده است كه همه برادريد: إِنَّمَا المؤمِنونَ إِخوَةٌ۳ برادرند همه، همان طور كه اسلام دستور داده كه شماها برادريد با هم، بايد به برادرى رفتار كنيد. يعنى اگر دو تا برادر را يك كسى به آنها حمله بكند، دوتايى با هم آن را دفع و نابود مى‌كنند. الآن ما مورد حملۀ اين قشر ضعيفى كه از اينها مانده است هستيم. حمله‌شان يك حملۀ سياسى است كه بريزند نگذارند ما مجتمع باشيم؛ همه‌مان را متفرق از هم بكنند. ماها بايد بيدار بشويم، همه با هم دست برادرى بدهيد، و براى خاطر قرآن، براى خاطر حفظ احكام خدا، براى خاطر خدا دست از اختلافات و حرفهايى كه اينها منتشر مى‌كنند، برداريد. همه با هم برادروار اين اقشار را هم بيرون بريزيم. همه با هم در يك محيط انسانى ـ اسلامى آرام زندگى بكنيم. مسئوليت سنگين مرزنشينان من از خداى تبارك و تعالى خواستارم كه همۀ مسلمين را در هر جا هستند هوشيار كند. همۀ مسلمين را در هر جا هستند سعادتمند كند. وحدت كلمه را بين همۀ مسلمين، در هر جا هستند، متحقق گرداند. و خصوصاً برادرهاى ايرانى ما. از خدا مى‌خواهم كه اين برادرهاى ايرانى ما را هم هوشيار كند؛ هم توجه به ايشان بدهد كه گوش به اين حرفهايى كه اينها مى‌آيند مى‌زنند ـ اينها همه غرض دارند، مرض دارند ـ گوش به حرف اينها ندهند. همه با هم برادروار ان‌شاءاللّه به زندگى خودشان ادامه بدهند. و آنجا، در سرحدات شما، در مرزهايى كه شما هستيد، مسئوليت در مرز خيلى زيادتر هست؛ چنانكه در مركز هم زياد است. اينجا يك نحو مسئوليتى است براى اهل مركز، آنجا يك نحو مسئوليتى است براى اهل مرز. مرزنشينها به وظيفۀ شرعى مرزنشينى‌شان عمل بكنند، و مركزنشينها به وظيفۀ شرعى مركزنشينى‌شان عمل بكنند، تا ان‌شاءاللّه با وحدت كلمه و رفع اختلافات و نبودن اختلافات و نترسيدن ـ اينها مى‌ترسانند ـ منتشر كرده بودند كه مسلمانان مى‌خواهند يهوديها را قتل‌عام كنند! چند روز پيش از اين، يهوديها رؤسايشان آمده بودند اينجا. گفتيم كه خوب، شما ديديد كه مسلمانها پيروز شدند، يهوديها هم دارند زندگى‌شان را مى‌كنند؛ به يهوديها كارى ندارند. اينها مى‌خواهند نگذارند كه دو نفر با هم باشند. و ما بايد علاج كنيم اين درد را به اينكه در مقابل آنها بايستيم و با هم باشيم. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه و بركاته
