عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...
بسم اللّه الرحمن الرحيم موفقيت مسئولين در خدمت به ملت من روى هم رفته آن جمعيتهايى كه در جمهورى اسلامى‌كار كردند و مشغولند ـ روى هم رفته را مى‌خواهم عرض كنم ـ از رئيس جمهور تا قواى اجرائيه و قوه قضائيه و مجلس و ديگر كسانى كه، جمعيتهايى كه در خدمت اين انقلاب بودند، من روى هم رفته موفق مى‌دانم آنها را. ادعاها زياد است، ممكن است كه يك كسى ادعا كند كه من اگر رئيس جمهور بودم؛ مثلاً، زمين را به آسمان مى‌دوختم، يا من اگر نخست‌وزير بودم، چه‌ها و چه‌ها مى‌كردم، يا اگر رئيس مجلس بودم، چه مى‌كردم، يا اگر وزير بودم، چه مى‌كردم، وكيل بودم، چه مى‌كردم، هميشه ادعاها زياد است، وليكن در مقام عمل وقتى كه وارد بشوند اين مدعى‌ها، كمى‌شان مى‌توانند كار بكنند؛ اكثراً ادعاست. حالا اين ادعا يا اين است كه واقعاً اشتباه دارند، يا اينكه اشخاصى هستند كه مى‌خواهند به واسطۀ اين ادعاها كارشكنى بكنند. ما اَكْثَرَ الضَّجيج و اَقَلَّ الحجيج،۱ از اين قبيل است؛ آنها هم كه حج مى‌روند ناله و فريادشان زياد است، اما حاج صحيح، كم است خيلى. از اين جهت، من لازم مى‌دانم كه از مجموعه اين هيأتها و اين جمعيتها تشكر كنم، و اگر تشكر نكنم ظلم كردم، قدردانى كنم كه اينها خدمت كردند از روى حقيقت و واقعيت. البته من افراد، مجموع افراد را نه مى‌شناسم نه مى‌توانم برايشان حكمى‌بكنم. اما رويهمرفته ـ البته عده‌اى‌شان را هم مى‌شناسم ـ ، رويهمرفته من عرض مى‌كنم كه يك هيئتهاى موفقى بودند و خدمتهاى خوبى و بزرگى كردند. و اميدوارم كه خداى تبارك و تعالى به آنها اجر عنايت كند و آنها را موفق كند به اينكه باز خدمت كنند به اين جمهورى. قبول مسئوليت براى خدمت نه كسب قدرت بايد افراد متوجه اين معنا باشند، كسانى كه واقعاً دلشان براى اسلام مى‌تپد و براى كشورشان، متوجه اين باشند كه پست، ميزان نيست، مقام ميزان نيست، مقام رياست جمهورى، اين ميزان نيست. مقام نخست وزيرى يا رئيس دولت بودن يا رئيس مجلس بودن، اينها چيزى نيستند، اين مقامات تمام مى‌شود؛ آنى كه هست خدمت است. آدم متعهد در هرجا باشد، اگر ديد خدمتش خوب است آن جا، بيشتر دلگرم است. ممكن است كه يك نفر؛ مثلاً، فرض كنيد كه نخست وزير بوده است، لكن اگر اين نخست وزير ببيند كه در يك جايى كار بهتر مى‌كند، آدم متعهدى است مى‌رود آن جا. يك نفر در دادستانى مقام داشته است، وقتى ديد كه يك كسى از خودش بهتر مى‌تواند كار كند برود آنجا، برايش فرق نكند؛ يعنى، هدفش اين باشد كه خدمت بكند، نه هدفش اين باشد كه مقام داشته باشد. انسان هم خودش مى‌تواند خودش را بشناسد، هيچ كس بهتر از خود انسان، البته بسيارى از اوقات هم انسان از خودش هم غفلت مى‌كند، اما بسيارى از اوقات هم هست كه انسان خودش درك مى‌كند كه چى دارد مى‌كند و در دلش چى مى‌گذرد؛ ماها نمى‌دانيم، اما خدا مى‌داند. انسان مى‌فهمد كه اگر انتقاد بكند، آيا اين انتقاد سازنده است يا انتقام است. خودش مى‌فهمد ـ يعنى، غالباً مى‌فهمد ـ خودش مى‌فهمد كه اين كه در اين پست هست، پست را دوست دارد يا خدمت را دوست دارد. اين چون خدمتگزار است، دلبستۀ به اين پست هست، يا خير؛ دلبسته به اين پست است، خدمتگزارى پيشش خيلى مهم نيست. خوب، ادعاش را مى‌كند، و مى‌كند هم خدمت، عمده آن جهت است كه انسان واقعاً بداند كه يك روزى جواب بايد بدهد. هيچ، هيچ شبهه در اين نيست كه ما يك روزى بايد جواب بدهيم. هر كداممان، هر كارى انجام بدهيم، يك روز جواب مى‌خواهد، انتقاد بكنيم، يك روز جواب مى‌خواهد؛ انتقام‌گيرى باشد، يك روز جواب مى‌خواهد؛ و بدرفتارى باشد، يك روز جواب مى‌خواهند از ما. اين را ما بايد حتماً توجه بهش داشته باشيم و داريد توجه؛ يعنى، هركس مسلمان است، اعتقاد به اينكه معاد است و همه چيز دست آن، در آن جا رسيدگى مى‌شود، و حاضر است، اين جزو اعتقادات اسلام است. بنابراين، نبايد اگر فرض بفرماييد كه رئيس جمهور رفت و ديگرى آمد، رئيس جمهور برود كنار و مأيوس بشود؛ نه، بايد او برود يك كارى كه ازش مى‌آيد بكند و دلبستگى هم به او داشته باشد، به عنوان اينكه يك كارى است دارد مى‌كند، نه به عنوان اينكه يك مقامى‌است دارد. اگر انسان در خودش ادراك كرد كه من بروم آن بالا را بگيرم، بداند كه اين كار، يك كار شيطانى است، اين كار ازش نمى‌آيد. اگر در ذهنش اين است كه برويم يك كارى انجام بدهيم براى جمهورى اسلام، اين كار الهى است و ازش هم كار مى‌آيد. اين محكى است كه انسان خودش غالباً مى‌تواند تشخيص بدهد. گاهى هم البته اشتباه دارد؛ يعنى، گاهى هم بر خود انسان مخفى است يك مسائلى. تديّن و تعهد، معيار تصدى مسئوليت بنابراين، اگر چنانچه همين دولت شد و همين اشخاص شدند، كه كارشان [را] انجام مى‌دهند؛ اگر اين نشد و يك كس ديگرى شد و يك جمعيت ديگرى شدند، شما نبايد از اين جهت [نگران] باشيد كه ما رفتيم، يك كس ديگر آمد؛ بايد ببينيد كه آن جا مى‌توانيد كار بكنيد يا نه. آنها هم كه مى‌آيند، اگر واقعاً مى‌خواهند خدمت بكنند، براى اسلام خدمت بكنند، آنها هم پيش خدا مأجورند، بعد هم معلوم مى‌شود چكاره‌اند. و اگر آنها مى‌خواهند يك مقامى را اخذ بكنند، يك كارى را انجام بدهند به واسطۀ اينكه مقام داشته باشند، آنها هم پيش خدا معلوم است و بعد هم مؤاخذه خواهد شد. بايد كسانى كه مى‌خواهند يك كارى بكنند، بايد فكر اين باشند كه شايستۀ اين كار هستند يا نه! مسائل مهم است. مسئلۀ دولت، مسئلۀ رياست جمهور، مسئلۀ رياست مجلس، مسئلۀ قوۀ قضائيه، وزارت، همۀ اينها اهميت دارد. اگر چنانچه انسان دنبال اين باشد كه حالايى كه من رئيس دولت هستم، بروم دنبال رفقايى كه همراه من هستند، كار آمد باشند يا نباشند، به اين كار نداشته باشد، بداند كه اين كار، كار شيطانى است. رئيس جمهور هم اگر دنبال اين باشد كه وزرايى تعيين بكند، معرفى بكند كه آن وزرا فرمانبردار خودش باشند، نه فرمانبردار اسلام، آن هم بداند كه اين كار، كار شيطان است، كار انسان متعهد نيست ـ و هر يك از ما. اين يك مسئلۀ معيارى است براى همه، كه اگر چنانچه واقعاً متعهد است، فرقى نكند كه حالا من وزيرم، يا اينكه وكيل هستم، يا اينكه كار ديگر از من مى‌آيد، يك كار ديگر، هر چه شد؛ من براى اسلام مى‌خواهم كار بكنم. و مى‌دانيد كه الآن ما احتياج داريم؛ مملكت ما احتياج به خدمتگزار دارد؛ احتياج دارد كه اشخاص فهيم، اشخاص فعال در اين كشور خدمت بكنند. و ما مورد هجوم همۀ آن جاها هستيم، همۀ كسانى كه بدخواه اسلام هستند، هستيم. بنابراين، فكر ما اين معنا باشد كه افرادى باشند كه براى اسلام خدمت مى‌كنند، نه افرادى باشند كه براى من خدمت مى‌كنند. اين در دولت هست و در رئيس جمهور هست و در قوۀ قضائيه هست و همه جا هست. آنهايى كه انتخاب مى‌خواهند بكنند، توجه به اين، بايد هميشه نصب العين اين باشد، و الاّ انسان به خطا وارد مى‌شود. و امروز هم اگر معلوم نشود كه اين چه شده است، يا يك روزى در همين دنيا معلوم مى‌شود، اينجا هم نشد، جاى ديگر بلااشكال معلوم مى‌شود. اين يك مسئله‌اى است كه، اين طور نيست، مخفى نمى‌ماند؛ منتها يك روزى به انسان مى‌گويند كه ديگر دستش كوتاه است. اگر در اين عالم معلوم بشود، خوب، دستش باز باز است، مى‌تواند كارى بكند، مى‌تواند جبران بكند؛ اگر از اين جا گذشت و پردۀ ديگرى در كار آمد، ديگر دست انسان كوتاه است، نمى‌تواند كارى بكند. عذر هم در آن جا بعد از گذشتن، ديگر فايده ندارد. الاْنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْل۲ به فرعون مى‌گويد؛ فرعون آن آخر كه مى‌خواست غرق بشود، همچو كه تو مرگ رفت، گفت همانى كه آنها مى‌گويند من هم مى‌گويم.در صورتى كه نبود اينطور، وقتى بر مى‌گشت هم همان بود. ارزش خدمت به مظلومان و كشور اسلام در هر صورت، ميزان، خدمت كردن به يك كشورى است كه در طول تاريخ تقريباً اين كشور مظلوم بوده است، و خصوصاً در اين سده‌هاى آخر، اين آخر، واقعاً مظلوم بوده است، الآن هم مظلوم است. خدمت به اين كشور الآن ارزش دارد و خدمتگزارهايش هم ارزش دارند. همه فكر اين باشيد كه خدمتگزار پيدا كنيد. خدمتگزار به كشور و اسلام پيدا كنيد، نه خدمتگزار به خودتان. اين يك مسئله‌اى است كه خود شما هم تصديق داريد كه مطلب همين طور است. لكن گاهى وقتها انسان خودش غفلت مى‌كند، از روحيات خودش هم غفلت مى‌كند؛ گاهى وقتها هم اگر يك آدم ناجورى باشد، هى تعمد مى‌كند؛ و [مى‌گويد:] «هر طور پيش آمد، من چه كار دارم به اين مسائل، ما امروز را بگذرانيم تا ببينيم چه خواهد شد». من هم دعاگوى شما هستم و اميدوارم كه همه موفق باشيد، در هرجا كه باشيد. موفق باشيد به اينكه براى خدا خدمت كنيد، براى اسلام خدمت كنيد. براى پيشرفت مقاصد اسلام و براى كشور خودتان ـ كه آن هم از مقاصد اسلام است ـ خدمت بكنيد. و من اميدوارم كه در اين خدمت موفق باشيد و همۀ شما سالم و مؤيد و موفق، چه در دولت ديگرى باشيد يا نباشيد، آنش فرق خيلى ندارد، فقط عمده خدمت است. و من اميدوارم همه سالم و خدمتگزار و متعهد باشيد. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه
عنوان :
اهمیت و ارزش خدمتگزارى به مردم
مرجع :
صحیفه امام (۱۹) صفحه ۳۸۴
مکان :
تهران، جماران
تاریخ :
۱۳۶۴-۰۶-۱۲
حضار :
خامنه‌اى، سیدعلى (رئیس جمهور) موسوى، میرحسین (نخست وزیر) اعضاى هیات دولت
