بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم يكصدا در راه پيشبرد انقلاب اسلامى براى من هم مايۀ تأثر است و من از نزديك ايشان^۱ را مى‌شناختم و به آتيۀ ايشان اميدوار بودم. انتظار بود كه در آتيه، خدمتگزار خوبى باشند؛ الآن هم خدمت مى‌كردند كه اين وضع پيش آمد. خداوند ايشان را رحمت كند و به شما توفيق بدهد كه وظايف را انجام بدهيد. چه به اينطور تصادفات از اينجا [دنيا] برويم، چه به شهادت، عَلى أىّ‌حال، در راه خدمت است. و من اميدوارم كه خداوند به همۀ ما سلامت و سعادت عنايت فرمايد و به همۀ ما توفيق خدمت در اين نهضت. همه بايد خدمت بكنيم و نهضت را پيش بريم و هيچ چيز مانع اين مسير ما در اين مسئله نبايد بشود؛ چه [مشكلاتى] كه براى ما پيش مى‌آوردند و بنا دارند بعد هم پيش بياورند، و چه چيزهايى كه در اثر تصادف پيش مى‌آيد كه در رديف اينطور فعاليتهاست. در هر صورت همه موظفيد كه در اين زمانى كه زمان حساسى است و اسلام گرفتارى دارد و كشور ما گرفتارى دارد همه با هم يكصدا و با هم يكنواخت نهضت را پيش ببريم و ان‌شاءاللّه‌ به پيروزى آخر برسيم و مى‌رسيم. پس‌مانده‌هاى رژيم شاه و امريكا و اين اقشار ضعيفى كه حالا از پس‌مانده‌هاى رژيم سابق و امريكا و امثال اينهاست و با صورتهاى مختلف و با ماسكهاى مختلف، چيزى نيستند كه مانع اين جريان عظيم ايران بشوند. اينها يك دست و پايى مى‌زنند. آن وقتى كه آن سد بزرگ بود، ايران شكست آن را؛ حالا اينها يك قطرات و يك ذراتى هستند كه اگر خيلى توطئه‌هاشان را انسان بفهمد، با يك نصف روز اينها از بين خواهند رفت؛ و من اميدوارم كه اينها بيدار بشوند و دست از شيطنتها بردارند و آنهايى كه قابل هدايتند ان‌شاءاللّه‌ هدايت بشوند. خداوند همۀ شما را حفظ كند و موفق باشيد. هم برادرهاى ما و هم خواهرهاى ما ـ همه ـ سربازهاى اسلام هستيم؛ و من اميدوارم كه در آن كتابى كه بناست اسم سربازها را بنويسند، اسم ماها را هم به نام سرباز بنويسند.

1. ـ آقاى حسين املايى (فعال در كميتۀ امداد امام خمينى) در يك حادثۀ رانندگى درگذشت.