[بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم. حضور محترم پدر عزيز و مهربانمان حضرت امام خمينى اميدواريم كه سلام گرم ما را بپذيريد و وجودتان از هر گونه بيمارى و ناراحتى دور باشد. ما مى‌خواستيم همان طور كه در كتاب تعليمات دينى و اخلاق كلاس پنجم بود، نامه‌اى به شما بنويسيم و مانند امام محمد تقى (ع) كه فرماندار سيستان را نصيحت كرده بود، شما را نصيحت كنيم. اما متوجه شديم كه اين كار، اشتباه بزرگى است و گناه دارد؛ چون شما خود شخصى بزرگ و باتقوا و پرهيزكاريد و در برابر قدرتهاى شرق و غرب ايستادگى نموده‌ايد و با قدرتهاى شيطانى در حال مبارزه هستيد، در حالى كه ما كودكانى هستيم كه شايد حتى دست چپ و راستمان را از يكديگر تشخيص ندهيم، پس چگونه خود را راضى كنيم كه شما را نصيحت نماييم. از اين نظر فقط تصميم گرفتيم كه نامه‌اى براى شما بنويسيم و ضمن عرض سلامى گرم و با محبت، از خداوند بزرگ بخواهيم و دعا كنيم كه شما را در پناه خود در كليۀ كارها موفق و پيروز نگه دارد، و هر چه زودتر سربازان اسلام را بر نيروهاى صدام و كافران بعثى پيروزى عطا فرمايد. آمين يا رب‌العالمين. خدايا، خدايا، تا انقلاب مهدى خمينى را نگه‌دار. نمايندۀ كلاس پنجم (الف) ـ سيد ابوالفضل مرزانى ـ 26/11/60 ـ نيشابور] بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم فرزندان عزيز خوبم چه خوب بود كه نصيحتى را كه در نظر داشتيد، مى‌نوشتيد. ما همه محتاج به نصيحت هستيم و نصيحت شما عزيزان، بى‌غرضانه و از روى صفاى قلب است. اكنون به عنوان پدر پيرى شما عزيزان را نصيحت مى‌كنم كه در تحصيل علم و فراگرفتن دانش و اخلاق و كردار نيكو كوشا باشيد كه افراد متعهد و سودمندى براى اسلام بزرگ و ميهن عزيزتان باشيد. خداوند يار و نگهدارتان باشد. 28 ربيع‌الثانى 1402 / 4 اسفند 1360 ـ روح‌اللّه‌ الموسوى الخمينى