

[بسم اللّه الرحمن الرحيم] شاه و اربابهايش منشاء خرابيها ما اين روزها هر روز مواجهيم با اين مسائلى كه پيشتر ممكن بود در ماهى يك مرتبه، بيست روز يك مرتبه مواجه باشيم. قبلاً اين مهلت را به مردم مىدادند كه تا هفتۀ اينهايى كه كشته شد، مهلت باشد براى هفته؛ تا چهلم مهلت باشد و در چهلم باز يك جنايت واقع بشود. امروز وضع ايران طورى شده است كه الآن كه من با شما صحبت مىكنم، در همدان اختلافات هست و به هم ريختگى. از سه روز پيش از اين تا حالا بين مردم و پليس و دستگاه انتظامى اختلاف هست. قضيۀ اختلافات مردم با دستگاه از يك جهت نيست، از دو جهت نيست، هر جهتى از جهات را كه يك ملتى به آن احتياج دارند، مىبينند كه اين دستگاه ظلم، اين شاه، اين اربابهاى شاه، كه امريكا و انگلستان و شوروى مهمشان است، هر دستگاهى از دستگاههايى كه ملت از آن يك نحو استفاده دارد، اينها به خطر انداختند و از بين بردند. فرهنگ و ارتش وابسته يك ملتى احتياج به فرهنگ دارد، ملت با فرهنگش زندگانى سياسى مىتواند بكند. ما فرهنگمان يك فرهنگى است كه استقلال ندارد و مربوط به خود مردم نيست، بلكه ادارهاش بايد به دست خارجيها بشود و به امر آنها تنظيم بشود برنامههايش؛ و لهذا يك فرهنگ سالم تحويل نمىدهند؛ يك فرهنگيان سالم تحويل به ما نمىدهند. اساتيد دانشگاه نمىتوانند، نمىتوانستند كه به كار خودشان آنطور كه بايد ادامه دهند. دانشجوهاى دانشگاهها نمىتوانند به آنطورى كه مىخواهند به كارشان ادامه بدهند. همۀ دستگاهها بايد دستگاه مداحى براى «آريامهر» باشد همه؛ همه بايد يك كلامْ دستگاهى باشد كه ادارۀ ظلم را تقويت كند. ملت مىبيند مىرود سراغ فرهنگش، يك فرهنگ فلج؛ يك فرهنگى كه از آن هيچ كار نمىآيد و نمىتواند يك نقش صحيحى داشته باشد در ملت. مىرود سراغ ارتشش، مىبيند كه يك ارتشى است كه انگل است. شصت هزار نفر مستشار آمدهاند! و عدۀ كثيرشان اينهايىاند كه آمدند و ارتش را به دست گرفتهاند؛ مستشارهاى امريكايى هستند كه الآن ارتش ما را دارند اداره مىكنند. ارتش تحت فرمان ما نيست، تحت فرمان ملت نيست، براى ملت نيست، به نفع ملت نيست. همۀ قوايشان را روى هم گذاشتند براى كوبيدن اين ملت، به امر شاه و به امر دستگاههاى بالاتر؛ شاه اين همه فجايع را دارد انجام مىدهد به دست همين اتباع خودش و اينها بسيارىشان، خيلىشان هستند كه اينها نمىخواهند، ميل ندارند، لكن يك قوۀ بالاترى بالاسرشان هست؛ مستشارهاى امريكا هستند؛ دستور را به آنها مىدهند و عمل مىكنند؛ و شاه را مىخواهند با همۀ جنايتش نگه دارند. تأكيد وزير خارجۀ انگليس به داشتن منافع در ايران ديروز وزير خارجه، همين ديروز ـ پريروز وزير خارجۀ انگلستان گفته است كه ما منافع داريم در آنجا، در ايران، و ما نمىتوانيم يك كسى كه منافع ما را تأمين مىكند ـ قريب به اين معانى ـ يك كسى كه منافع ما را تأمين بكند، از آن پشتيبانى نكنيم. ما دنبال همين معنا هستيم؛ ما هم همين ادعا را داريم كه شاه براى تأمين منافع انگلستان، براى تأمين منافع امريكا، براى تأمين منافع شوروى، مانده است الآن. متفقين او را گذاشتهاند سرِ كار براى اينكه منافع آنها را تأمين بكند. خود ايشان هم گفتند كه متفقين گفتند كه ما باشيم! ما سرِكار باشيم، خاندان پهلوى باشد! خدا لعنت كند اين متفقين را كه يك همچو حيوانى را به ما مسلط كردند. همۀ حرف ما اين است كه آقاى وزير خارجۀ انگلستان مىگويد! همۀ درد ما اين معناست كه ايشان براى منافع شما الآن در مملكت دارد زندگى مىكند؛ براى منافع اجانب دارد زندگى مىكند. ايشان مىخواهد همۀ چيزهاى ما را به باد بدهد به نفع شما. نفت ما را به شما بدهد ـ عرض كنم ـ معادن ما را به شما بدهد، فرهنگ ما را فداى شما بكند، نگذارد كه يك فرهنگ صحيح باشد تا جلوى شما را بگيرد؛ اسلام را تضعيف كند، نگذارد كه اسلام به آنطورى كه هست منعكس بشود كه نگذارد مقاصد خارجيها انجام بگيرد، علماى اسلام را تضعيف كند، نگذارد كه اينها نفسشان درآيد و به مردم برسد و بگويند كه اين آدم دارد با شما چه مىكند. جناحهاى سياسى، همۀ جناحها را، بازاريهاى صحيح و روشنفكر را، دانشگاهيهاى ما را، همه را مىكوبند نمىگذارند كه صداى آنها درآيد؛ و اگر هر جا يك صدايى درآيد، با كماندو و با اين اجيرها، آنها را مىكوبند. مگر همدان چه كرده است؟ همدان يك كلمهاى گفته است و دنبالش، ريختند و دخترها را گرفتند و اين هياهويى كه الآن پيدا شده است. يكى از دخترها را خلاف عفت با او كردند، آن هم خودكشى كرده. الآن هياهوى همدان كه پنجاه نفر مىگويند تا حالا كشتار داده است براى يك همچو مسائلى است. ديوانگى ديكتاتورها در اواخر عمر و اين است كه آنطورى كه من سابقاً حدس زدم ـ شايد دو سال، سه سال پيش از اين بود ـ كه بايد ما بترسيم از اين ديكتاتورها اواخر عمرشان. اواخر عمرشان ديوانه مىشوند اينها. آغا محمد خان قَجَر هم ديوانه شد آن آخر عمرش؛ نادر شاه هم ديوانه شد آن آخر عمرش. بعضىشان هم از اول ديوانهاند؛ مثل رضا شاه، از اول ديوانه بود! اين [شاه ]الآن به حال ديوانگى و عصبى دارد زندگى مىكند؛ الآن وقتى كه باهاش مصاحبه مىكنند، نمىفهمد. آن كسى كه مصاحبه، ديروز ظاهراً كرده، پريروز ـ كه امروز براى من آوردند، همين تازه بوده، حالا شايد ديروز بوده است ـ كه مىگويد: من كه حرف زدم، خودش با خودش داشت حرف مىزد و يك مسائلى را همين طور پيش خودى هى مىگفت. اين روزنامه كه از فرانسه هست، اينكه باهاش مصاحبه كرده، در خلالش مىگويد كه من چى گفتم، او چى گفت، او چى گفت، او چى گفت؛ بعد مىگويد: همين طور يك چيزهايى مىگفت و هى درد دلهايى خودش با خودش مىكرد و بيست مرتبه، ظاهراً نوشته است كه اين كلمه را بيست مرتبه گفت كه «حالا چاره چيست؟ حالا چه بكنيم؟ حالا چه بايد كرد؟ چه بكنيم؟» خوب معلوم است چه مىخواهى، بگذار برو. ديگر چه مىخواهى از جان اين ملت؟ علاجش با خودت است، بگذار برو. حالا هم كه دارد طلاها را مىبرد؛ و پريروز، ديروز به ما اطلاع دادند كه روز قبل، طيارهاى كه پر بوده است از جواهرات سلطنتى فرستادند برايش رفت؛ پدرش هم همين كار را كرد؛ گرفتارى ملت اينهاست. نزاع ما براى ملت و منافع ملت است ما اختلاف شخصى و خانوادگى با تو نداريم كه مىگويى كه اين خمينى با من اختلاف شخصى دارد. چه اختلاف شخصى من با تو دارم؟ چه كردى؟ به شخص من چه كارى تو دارى؟ من با ملت دارم حرف مىزنم؛ ما درد ملت را داريم، نه درد خودمان را. ما مىگوييم تو با ملت ما دارى چه مىكنى؛ تو با اسلام ما چه كردى يا چه مىكنى؛ تو با علماى اسلام ما دارى چه مىكنى. شخصيتى توى كار نيست؛ نزاع ما سر ملت است، سر اسلام است كه تو دارى تمام مخازن ايران را به باد مىدهى و به ديگران مىدهى و ما مىگوييم: نه، نبايد؛ بايد مال خودمان باشد؛ گرسنههاى ما بايد سير بشوند. ما حرفمان اين است كه اين برهنهها و گرسنههايى كه توى كوچهها دارند مىگردند و هيچ چيز ندارند و گرفتار هستند، اين رعيتهايى كه به اصطلاح خودتان با اصلاح ارضى خواستيد كارى بكنيد، براى امريكا هم كرديد آن كار را، و «مأموريت»تان را براى «وطن»تان هم انجام داديد و مأموريتى كه امريكا به شما داده بود، انجام داديد و يك مملكتى را محتاج كرديد در همه چيز به امريكا و خارج. فرياد ملت: آزادى، استقلال درد ملت كه الآن فريادش بلند است، [و] همۀ فرياد اين است كه ما آزادى مىخواهيم، ما استقلال مىخواهيم. ما نمىخواهيم كه اين، مخازن ما را به باد فنا بدهد؛ بعد از بيست سال ديگر نه نفت داريم، زراعتمان را هم كه از بين بردند، هيچ چيز نداريم. وقتى هيچ چيز ندارد اين ملت، آن وقت چطور زندگى كند؟ اين نسل آينده چطور زندگى بايد بكند؟ ما مسئوليم نسبت به نسل آينده. ما بايد الآن هر چه قدرت داريم اِعمال كنيم كه دست اينها را كوتاه كنيم از اين مخازن خودمان و از اين مخازن ملت تا اينكه نفت يك مقدارى بنيۀ دوام داشته باشد. نفت زياد است، منتها زياد مىخورند، مىبرند. نفتها را مىبرند، و دارند مىبرند و مجان مىبرند. كاش مجان مىبردند، مىبرند و براى خودشان عوضش پايگاه درست مىكنند! اسلحه به ما مىدهند! مگر اسلحه به ما مىدهند؟ اسلحه براى امريكاست كه پايگاه در ايران درست بكند! كوههاى طرف چيز را، كردستان را، كجا را، تمام اينها را پايگاه براى امريكا دارند درست مىكنند. اسلحه! ما اين اسلحهها به دردمان نمىخورد؛ اسلحهاى كه ما نمىتوانيم بدانيم چطور به كار مىبرند، به درد ما نمىخورد. از آن طرف نفت مىبرند، از آن طرف اسلحه براى خودشان مىفرستند در اينجا! به نفع خودشان اسلحه را مىفرستند به ايران، براى اينكه پايگاه بزنند، با اين اسم كه عوضِ پول نفت است كه صداى مثلاً شوروى و اينها هم زياد در نيايد، به اسم اينكه ما محتاجيم به اينكه مملكتمان چه باشد، بايد قدرت ما چه باشد. تهيۀ سلاح براى حفظ منافع امريكا چند سال پيش از اين، خود اين شخص گفت، خود اين شاه گفت كه ما اسلحه نمىخواهيم، ما احتياجى به اسلحه نداريم؛ ما براى ادارۀ امور خودمان اسلحه داريم به اندازۀ كافى. راست مىگويد؛ براى كشتن مردم كه اين چيزها را نمىخواهد؛ همين مسلسلها كه دارند، خوب، دارند مىكشند! كار ديگرى ايشان ندارد جز آدمكشى، جز اينكه ملت خودش را بكشد؛ همين آدمى كه گفت «ما اسلحه نمىخواهيم» بعد از اينكه از طرف امريكا امر به او شد كه بايد اسلحه را ببرى و آنجا پايگاه بايد درست بكنى به اسم عوضِ نفت، گفت: خير، ما بايد اسلحه داشته باشيم و قدرتهاى ديگرى كه همجوار ما هستند اسلحههاى زياد دارند؛ و يك چيزهايى گفت [كه] عراق اسلحهاش عبارت از اسلحههايى [است] كه در يك روز مىتواند چه بكند. همۀ آن دروغ! اسلحه ما مىخريم؟! اسلحه براى ما نيست، اسلحه براى خود امريكاست. آنها مىخواستند پايگاه درست كنند، مىديدند كه اگر همچو مستقيماً بيايند بگويند پايگاه مىخواهيم درست كنيم، شوروى از آن طرف ايستاده و اسباب نزاع مىشود؛ به اسم اينكه ما نفت مىگيريم و پول نفت را با «كالا» مىدهيم؛ كالايش هم عبارت از اسلحههاست؛ با اين اسم براى خود امريكا در ايران پايگاه دارند درست مىكنند. درد ملت ما اين است كه [شاه] يك آدم خيانتكارى است؛ خيانتكار، پسرْ خيانتكار، پدرْ خيانتكار، خودش هم خيانتكار. همۀ دستگاهها در ايران غير قانونى است و حالا ديگر ملت به تنگ آمدند، نمىخواهند. الآن بچههاى مدرسه تا پيرمردها مىگويند ما نمىخواهيم اين را. رفراندم بالاتر از آنچه كه يك ملتى همه بگويند نمىخواهيم؟ خوب معنايش اين است كه اين شاه، شاه نيست ديگر. شاه با آراى ملت بايد شاه باشد؛ وقتى آراى ملت بر خلاف شد، ديگر شاه نيست. مجلس، وقتى آراى ملت نباشد، مجلس نيست. مجلس ما كه از اول هم مجلس نبود! خوب، ما تاريخ اينها را داريم؛ من خودم تاريخ اينها هستم. من يادم هست از آن وقتى كه رضا شاه آمد و كودتا كرد تا حالا؛ همۀ اين مسائل من يادم هست، مجلس مؤسسانشان را من يادم هست كه با سرنيزه درست شد! اين مجلس [را] ما داشتيم، چه روزى ما مجلس داشتيم؟ هيچ روزى، از زمان رضا شاه تا حالا، ما هيچ روزى يك مجلسى كه مردم با اختيار خودشان بروند[كنار] صندوق، رأى بدهند؛ همچو مجلسى هيچ وقت ما نداشتيم تا الآن. الآن اين اجزايى كه در مجلس هستند، همهشان خيانتكارند، براى اينكه همه مىدانند كه با امر شاه آمدند در مجلس و ملت اطلاع ندارد. اول اشكالى كه به تمام افراد مجلس هست اين است كه شما مىدانيد؛ شما را نمىشود گفت داخل در مجارى امور نبوديد و از ماوراى جوّ آمديد! شما توى اين مردم، مطلعتر از خود اين ملت هستيد و مىدانيد كه آمدن شما در مجلس به تصويب مردم و انتخاب مردم نبوده است، اين انتصاب شاه هست؛ «مأموريت شاه» هست! از سفارت «ليست» آوردند و تعيين كردند شما را. شما اين را مىدانيد و رفتيد مجلس. اول اشكالى كه به آنهايى كه الآن مىگويند ما ملى هستيم، اول اشكال اين است كه شما چرا توى اين مجلس رفتيد؟ مىگويند مجبور بوديم. آخر كسى شما را مجبور نكرد كه حتماً بياييد برويد به مجلس. خودتان هم داوطلب بوديد و رفتيد، با همۀ كارها هم موافقت كرديد، حالا مىگوييد كه ديديد يك ورقى، خوب اين طرفى دارد مىآيد، مىخواهيد براى خودتان جا درست كنيد. اشكال اين است كه براى چه شما توى مجلسى كه انتصاب است و خلاف قانون اساسى است يك همچو مجلس، مخالف قانون اساسى است ... قانون اساسى مردم را ـ به آنها ـ اختيار داده است، كسى حق ندارد دخالت بكند. مجرميت شاه به حَسَب قانون اساسى شاه مجرم است به حَسَب قانون اساسى؛ معزول است به حَسَب قانون اساسى. شاه خيانتكار است، و خيانتكار معزول است به حَسَب قانون اساسى. نمىتواند يك شاهى كه بر خلاف مصالح ملت عمل مىكند، بر خلاف آن چيزى كه براى آن قانون معين كرده است عمل مىكند، شاه باشد. اين اصلش شاه نيست؛ معزول است اين. اين غاصب است. اين آدم يك آدم ياغى است؛ نه اين است كه شاه، ياغى است؟ اين عزل نمىخواهد ديگر، اين منعزل است خودش؛ ياغى است اين آدم. علت تأييد اجانب، غارت بيشتر مخازن ما حرف ما اين است كه اين ياغى را اينها بالاى سر ما گذاشتند. انگلستان از آن طرف تأييدش مىكند و امريكا از آن طرف تأييدش مىكند، چين از آن طرف تأييدش مىكند و شوروى از آن طرف تأييدش مىكند. همه هم براى منافع خودشان است. نوكرى از اين احمقتر و بهتر براى آنها نيست كه همه چيز ملت خودش را به رايگان به آنها بدهد. گازش را شوروى ببرد و نفتش را امريكا و انگلستان ببرد؛ و هر كس يك گوشهاش را گرفته، دارد مىبرد؛ مراتعش را ملكۀ انگلستان، مراتع سرسبز خوب ما را به ملكۀ انگلستان و چند نفر ديگر واگذار كردند؛ به طورى كه به من نوشته بودند جنگلهايش را به يك شركت ديگر؛ و هر چيزش الآن هر يك طعمهاى است كه مثل اين سگهاى لاشخور كه دور اين طعمهاند، هر كس مىكشد طرف خودش. ايران الآن اينطورى شده است كه يك طعمهاى شده براى اين نفتخوارها و لاشخورها، و دارند از هر طرف مىكشند آن را، و قوۀ مجريهاش هم عبارت از محمدرضا خان پهلوى! ما كه مىگوييم نمىخواهيم اين را، درد ما اين است؛ نه اينكه يك ملتى آزادى به او دادند و نمىخواهد! به قول كارتر آزادىِ خيلى تند به اينها دادهاند، شاه آزادى تند داده به ملت! آزادى تندش همين است كه الآن در همدان چه كردند؛ در چند روز پيش از اين در كرمان چه كردند، در شهرهاى نزديك كرمان چه كردند. آدمكشى الآن رواج دارد در ايران و اين آدم ديوانه شده. عصبى است الآن، و خيلى خطرناك است؛ بايد ملت اين را زود كلكش را بكند تا فارغ بشود از اين. ارتش بايد قيام كند و من تعجب مىكنم از ارتش! يك تعجب، و از اين جوانهاى خودمان كه در ايران گاهى اشتباهات دارند، اين هم يك تعجب، اما از ارتش براى اينكه يك ارتشى را ايشان ـ اين شاه ـ براى مقاصد خودش و براى مقاصد اربابهاى خودش بد نام كرده است. الآن در بين مردم ارتش بدنام است؛ براى اينكه هر كارى كه اين مىخواهد بكند به وسيلۀ اينها مىكند؛ يا به وسيلۀ ارتش مىكند، اگر يك قدرى دامنهدار بشود، مثل 15 خرداد و امثالش؛ يا به وسيلۀ يك دسته پايينتر و كماندوها و اينها. اينها همه خودشان را بد نام مىكنند براى خاطر مصالح اين آدم و اربابهاى اين آدم! اين تعجب دارد كه يك كسى كه اهل همين ملت است، با ملت خودش براى خاطر يك آدم كه خائن است بر اين، و خودشان هم مىدانند كه اين آدم خائن است، يك ارتش، خودش را ننگين كند، بدنام كند براى خاطر مقاصد يك آدم خائن كه مىخواهد چند روز ديگر زندگى خيانتكار خودش را ادامه بدهد! اين تعجب دارد براى من. هشدار به جوانهاى بازى خورده و اغفال شده يك تعجب هم از اين جوانهاى خودمان! بعضىشان البته، كه اينها گول خوردند از اين دستگاه، با صورتهاى مختلف اينها را گول زدند، مِنْ جمله اينها را وادار كردند، آن بزرگترهاشان وادار كردند اين كوچكترها را، كه در دانشگاه يك شعارهايى بدهند كه اين شعارها را شعارهاى غير اسلامى و غير ملى مىدانند كه مردم بترسند اگر اعليحضرت بروند، كمونيست خواهد شد! اينها آلت دست واقع شدند. يك دسته از جوانهاى ما الآن آلت دست واقع شدند؛ آلت [دست] بعضِ بزرگترهايشان. آنهايى كه اينها را به كار وامىدارند، آنها از همان دستگاه سازمان امنيت و دستگاه اينها هستند. اينها كمونيست نيستند، اينها كمونيست ساز هستند؛ يعنى آنها اين جوانهاى ما را وادار مىكنند به يك مطالبى به نفع شاه و به نفع امريكا، و اينها خيال مىكنند نه، اين قضيه قضيۀ كمونيست است و قضيۀ تودهاى است و اينها. [از] اين تعجب دارم كه در يكوقتى كه مسائل ديگر پيش بازارى و ـ عرض مىكنم كه ـ رعيت و بچههاى كوچك روشن شده، اينها چرا گول مىخورند؟ اين يك غلطى است كه اينها مرتكب مىشوند، و به نفع دستگاه است و مسلمانها نمىگذارند كه آن هم نفعش را درست ببرد؛ فقط رسوايىاش براى جوانهاى ما مىماند. اين هم البته مورد تعجب من است. لزوم معرفى صحيح اسلام در خارج و من از شما آقايانى كه محصل هستيد در خارج و طبقات روشن هستيد در خارج، اين توقع را دارم كه اين جوانهاى ما كه گول خوردند و از بالادستيها گول خوردند، اشتباه كردند، نخواندند، اسلام را نديدند، احكام اسلام را نخواندند، نديدند، زبان قرآن را آشنا بر آن نيستند، نمىدانند كه قرآن يك دستگاه آدمساز است و محرك به طرف ترقى و به طرف تعالى و به طرف كوبيدن ظالم و دستگاه ظلم؛ اينها اين مسائل را نمىدانند و اقتصاد اسلام را هم اطلاع از آن ندارند، حالا وقتى كه آمدند اينجا، همان طور چشم و گوش بسته تقريباً آمدند، از اسلام بىاطلاع آمدند، يك چيزى به آنها يك كسى كه خود او هم هيچ اعتقاد به اين مسائل ـ خود آن دستۀ اولى، دستههاى اول، خودشان هم اعتقاد به اين مسائل ـ ندارند و براى خاطر اينكه اين بچهها را گول بزنند و به نفع آن بزرگترها كه آنها را وادار به اين كار كردند عمل بكنند، بچههاى ما هم گول مىخوردند اينجا. شما يك اشخاصى كه روشنفكر هستيد و مُسْلم هستيد و جهاتِ ـ عرض مىكنم ـ ملىتان محفوظ هست، اين بچههاى ما را نگه داريد آنجا، نگذاريد كه به دام اينها بيفتند. اينها دام سازمان امنيت است، نه دام كمونيست است؛ دام سازمان امنيت است. منتها آنها دارند يك چيزهايى كه اين جوانهاى ما را ببرند، از بين ببرند. آن وقت مأموريتى دارند كه آنها را از بين ببرند و به نفع آنها شعار بدهند. در اينجا اگر پيدا بشود از آنها، دستگيرى كنيد؛ نگذاريد اين مسائل را اينطور به نفع شاه و به نفع دستگاه دولتى و به نفع امريكا و شوروى و ساير قدرتها [پيش ببرند]؛ نگذاريد كه اينها از دست بروند. تبليغ كنيد و همه را روشن كنيد و يك تكليف ديگرى كه همۀ ما كه در خارج هستيم داريم، اين است كه اين ملت الآن به ما حق پيدا كرده؛ اين ملت ايران به همۀ ما ـ كه در خارج هستيم ـ حق دارد؛ حقش اين است كه الآن براى ما دارد خون مىدهد؛ الآن دارد جوان مىدهد؛ الآن هر جاى ايران كه برويد يك آشوب و يك صدايى هست، يك نهضتى هست، و اينها دارند داد و فرياد مىزنند كه ما آزادى مىخواهيم و ما اين خاندان را نمىخواهيم؛ براى اينكه اينها آزادى را از ما سلب كردند و اينها منافع ما را همه را غارت كردند به نفع خودشان و به نفع خارجيها.ما كه در اينجا هستيم الآن ما مديون آنها هستيم؛ مسئوليم ما، هم پيش خداى تبارك و تعالى و هم پيش ملت. ما بايد كمك كنيم به اينها. آن كمكى كه الآن من و شما مىتوانيم بكنيم، اين است كه شماهايى كه در دانشگاههاى اينجا، در دانشسراهاى اينجا، رفقايى اينجا داريد، هر جا مىرسيد ده نفر را مىبينيد، بنشينيد صحبت بكنيد با آنها؛ بايستيد بگوييد مطالب ايران را. توجه جهانيان به ايران الآن همۀ نفوس متوجهاند به ايران كه چيست، چه خبر است ايران؟ شما خبرها را به ايشان بگوييد كه ايران وضعش اينطور است و اين آدم با مردم اينطور دارد مىكند و درد مردم عبارت از اين است، درمانش هم اين است كه اين برود. درمان بالاترش هم اين است كه دست آقاى كارتر و آقاى ـ عرض مىكنم كه ـ رهبرهاى چين و رهبرهاى كرملين و انگلستان و اينها از سر اين ملت برداشته بشود و مردم كار خودشان را بكنند و مشغول كار خودشان بشوند و ادارۀ امورشان را خودشان بكنند. چه كار دارد مردِكه از آن طرف دنيا آمده دستش را دراز كرده اينجا، نفتهاى ما را دارد بيخود مىخورد، مجانى مىبرد و از مجانى بدتر مىبرد. اينها را به اين اشخاصى كه با آنها ملاقات مىكنيد، چه در امريكا چه در اينجا، با اين دانشجوهايى كه ملاقات مىكنيد، مسائلتان را بگوييد. وقتى بنا شد شما [كه] پنج هزار نفر آدم هستيد هر كدام به ده نفر بگوييد، يك عده زيادى مىشود و اين موجى پيدا مىشود در اروپا هم، يا در امريكا؛ و اين مفيد است براى ملت ايران و اين يك خدمتى است به ملت ايران، و اين اداى ديْنى است از شما براى ملت ايران. اين يك مطلبى است كه همۀ شما را من دعوت به آن مىكنم كه شما همهتان دعوت كنيد مردم را و بخواهيد از اين قشرها به اينكه با ملت ايران همراهى بكنند؛ ملت امريكا با ملت ايران همراهى بكند؛ بفهمد كه دولت امريكا نسبت به ايران چه صورتى دارد؛ چه صورت بدى دارد. كم كم مردم، ملت امريكا را اينطور به نظرشان مىآيد، لكن ملتش اينطور نيست. همين طور هر جايى كه هست، شما هر جا هستيد، مسائل خودتان را بگوييد و هشدار بدهيد به ملتهايى كه شما در آن زندگى مىكنيد كه اين كارهايى كه دولتهاى شما دارند مىكنند و با ايران اينطور رفتار مىكنند، با ملت ايران اينطور رفتار مىكنند، اين براى ملت شما، براى همه چيز شما مضر است. و شما كمك كنيد به ايرانىها در اين نهضتى كه دارند. ان شاءاللّه خداوند همۀ شما را موفق كند؛ همهتان سالم باشيد؛ و همهتان فداكار براى اسلام و براى ملت خودتان، و خودتان را بسازيد و ان شاءاللّه ملتتان، مملكت خودتان به دست خودتان بيايد و ديگران بيرون بروند، و خودتان ان شاءاللّه اداره كنيد مملكتتان را. [ان شاءاللّه حضار].