بسم اللّه الرحمن الرحيم انسانيت در گرو بصيرت قلبى من از شما روشندلان تشكر مى‌كنم كه تشريف آورديد از نزديك شما را ببينم. و من روى اسلامىِ نورانىِ شما را مى‌بينم. و به شما مژده مى‌دهم كه خداى تبارك و تعالى يار شماست، يار همه است. و از خداى تبارك و تعالى توفيق و سعادت شما را خواستارم. و اين معنا را بايد بدانيد كه انسان به روحْ انسان است. انسان به بصيرت، بصيرت قلبى، انسان است. اين آلات ظاهرى آلاتى است كه وسيله است، و اينها از بين رفتنى است، آنكه باقى مى‌ماند روح انسان است. و آنچه در انسان سعادت را ايجاد مى‌كند، بصيرت انسان است. و من اميدوارم كه شماها بصيرت به طور كامل داشته باشيد؛ و خداى تبارك و تعالى به شما توفيق و سعادت عنايت كند. نفى كاناليزه شدن رهبرى انقلاب و چيزى كه مى‌خواهم به شما آقايان عرض بكنم اين است كه ما امروز مبتلا هستيم به يك شايعه‌هايى كه روى آن شايعه‌ها مى‌خواهند اين نهضت را نگذارند تحقق پيدا كند. يكى از شايعه‌ها، كه شايعه‌سازان نشرش مى‌دهند و گاهى براى ما مى‌نويسند، گاهى در نطقهاى اشخاص ديده مى‌شود ـ حتى شنيدم كه ديشب هم در مسجد امام۱ يك آقايى همين معنا را گفته است ـ اين است كه فلانى اصلاً دست به او نمى‌رسد؛ هيچ‌كس نمى‌تواند با او ملاقات كند؛ فقط چند تا اهل علم، چند تا معمَّم. همين يك كانال است، و آن كانال معمّمين، مردم ديگر اصلاً ملاقات با ايشان نمى‌كنند. شما الآن آقايانى هستيد كه روشندل هستيد و آمديد اينجا و از نزديك داريد مرا مى‌بينيد. و هر روز قريب چند صد نفر در اينجا مى‌آيند. و بسياريشان مى‌آيند در اين منزل، در اين اتاق، به اندازه‌اى كه گنجايش دارد اينجا، از اشخاص مختلف. اينطور نيست كه اينها مى‌گويند، مغرضين مى‌گويند، كه يك كانال فقط فلانى دارد. من هيچ كانال خاصى ندارم. من هيچ اصحابى ندارم. من با همۀ مردم، با همۀ قشرها ملاقات مى‌كنم. مطالب همه را مى‌شنوم. كاغذها به من مى‌رسد. و همۀ اخبار كه در ايران واقع مى‌شود آنهايى كه مهم است و بايد به ما برسد مى‌رسد. من هم گوش مى‌كنم راديو را در وقتى كه اخبار را پخش مى‌كند؛ و هم نگاه مى‌كنم تلويزيون را؛ هم تمام، يعنى اكثر مطبوعات اينجا ـ آنهايى كه مورد اهميت است ـ مى‌آيند؛ و هم خلاصۀ اينها براى من نوشته مى‌شود مى‌آيد؛ و هم اخبار همه جا به وسيله وزير ارشاد براى من مى‌آيد؛ و هم اخبار مملكت به وسيلۀ ژاندارمرى كل و رئيس ارتش، و عرض مى‌كنم كه جاهاى ديگر، شهربانى، براى من مى‌آيد. من بى‌خبر نيستم از اوضاع مملكت. اينها يك دسته مُغْرِض هستند كه خيال مى‌كنند مرا توى چيزى ـ جعبه‌اى ـ گذاشته‌اند، درِ آن را قفل كرده‌اند، درِ آن را هم يكى دو تا معمَّم باز مى‌كنند و مرا مى‌بينند، و ديگر مردم ديگر نمى‌بينند! شما الآن مى‌بينيد و مى‌شنويد كه بيرون اين خانه چه اشخاص و چه جمعيتى هستند... چه اشخاصى هستند؛ چه جمعيتهائى هستند؛ كه من بايد گاهى در اين اتاق، گاهى در بيرون [باشم] بله، اگر توقع اين است كه من با يكى‌يكى افرادى كه روزى چند هزار نفر در اينجا مجتمع مى‌شوند، من به يكى‌يكى وقتِ خاصى بدهم، خلوت بدهم، من وقت خلوت ندارم كه بدهم. هميشه از صبح كه من پا مى‌شوم تا ظهر، جمعيتهاى متعدد مى‌آيند، عدۀ كثيرى هم در اين اتاق مى‌آيند، با من ملاقات مى‌كنند. حتى منتشر كردند كه اين كسى كه گفتند ديشب در مسجد امام صحبت كرده است كه آقاى نجفى۲ هم حتى آمدند منزل، ايشان راهشان ندادند. آقاى نجفى ديشب پيش من بودند. كى راهشان نداده است؟ مگر آقاى نجفى را مى‌شود كسى راه ندهد؟ ديشب آقاى نجفى قريب سه رُبْع ساعت، يك ساعت، اينجا من خدمتشان بودم. نصيحت به شايعه‌سازان من نصيحت مى‌كنم به اين آقايان، من عرض مى‌كنم به اين آقايان كه يا تحت تأثير اشخاص و گفته‌هاى اشخاص واقع نشوند؛ يا اِعمال غرض نكنند. بعضى از اشخاص غرضمندند؛ لكن بعضيها اينطور نيست؛ فقط كنار نشسته‌اند، هركس هرچه مى‌گويد باورشان مى‌آيد، و آن وقت هم منتشر مى‌كنند. خوب، اين خلاف انسانيت است، خلاف اسلاميت است كه انسان هرچه شنيد فوراً پخشش كند در همه جا كه با فلانى هيچ كس ملاقات نمى‌كند. آقاى نجفى هم رفتند آنجا راهش نداده‌اند! خوب، اين اهانت به يك مسلمانى است مثل آقاى نجفى؛ به يك عالمى است كه شما بگوييد كه راهش نداده‌اند آنجا. اين چه حرف نامربوطى است كه گفته شده است. اطلاع از اخبار و مشكلات كشور من از كسانى كه با من ملاقات دارند، مى‌بينند من را، و هر روز دارند مى‌آيند مى‌بينند، خواهش مى‌كنم كه اينها را بگويند به مردم كه ما درِ خانه‌مان باز است. من از بس كه ملاقات مى‌كنند خسته مى‌شوم. خوب، من يك پيرمرد هشتاد ساله هستم، ضعف دارم؛ مع‌ذلك خوب، وقت دارم براى مردم، و مردم با من ملاقات مى‌كنند، اخبار مردم به من مى‌رسد. احتياجات مردم به من مى‌رسد. لكن البته مشكلاتشان زياد است. مشكلات همه زياد است. و براى رفع اشكالات يك اشخاصى هستند كه آنها مشغول‌اند و قشرهايى هستند كه مشغول رفع اشكالات هستند، و دولت هم مشغول است، لكن كار زياد است، اشكالات زياد است. و خوب است كه آقايانى كه يك قدرى توجه دارند، گويندگان و آنهايى كه حرفشان در راديوها پخش مى‌شود، يك قدرى ملاحظه كنند؛ خلاف واقع نگويند؛ يا باور نكنند خلاف واقعها را كه فلانى يك كانال دارد. «اى امام، حرفهاى مردم را گوش بكن»! آقا، حرفهاى مردم پيش من است. شما هر حرفى را كه مى‌خواهيد بپرسيد كه من از مملكت اطلاع دارم، همۀ جهات را. گزارشهاى كردستان هر روز براى من مى‌آيد. شما چه حرفهاى نامربوطى است كه مى‌زنيد و چه تبليغات سوئى كه مى‌كنيد و غرضمندانه فرياد مى‌زنيد. خداوند همه‌تان را ان‌شاءاللّه اصلاح كند. و خداوند ان‌شاءاللّه اين نهضت را به پيروزى برساند۳ ؛ و اشخاصى كه غرضمند هستند هدايتشان كند. خداى تبارك و تعالى و مسلمين را نصرت و اسلام را قوّت بدهد.
