عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...
بسم اللّه الرحمن الرحيم مهجور و مظلوم بودن قرآن و اسلام من از عموم آقايانى كه از كشورهاى مختلف آمدند و از نزديك وضع ايران را تا اندازه‌اى مشاهده كردند و باز احساس اين معنا را كردند كه جمهورى اسلامى در دنيا مظلوم است، از آنها به طور عموم تشكر مى‌كنم و خصوصاً، از اين اطفال عزيزى كه از لبنان آمده‌اند و وارث شهدايى و بازماندگان آنها بالخصوص تشكر مى‌كنم و از خداوند تعالى سعادت و سلامت همه را خواستار و اميدواريم كه اين جمهورى اسلامى به همان طورى كه در ايران تحقق پيدا كرد، در همۀ كشورهاى اسلامى تحقق پيدا بكند. البته من از همۀ گروهها نمى‌توانم على‌حده، تشكر كنم، لكن قرّايى هم هستند كه از آنها هم بايد تشكر كنم و اولياى شهدايى هم هستند كه از آنها هم بايد تشكر كنم و بالجمله، از همۀ آقايان تشكر مى‌كنم. من امروز در حضور نمايندگان محترم كشورهاى اسلامى يا غير اسلامى بايد مطلبى را به عرض برسانم: از پيغمبر اكرم ـ صلى‌اللّه عليه و آله ـ منقول است كه اسلام در ابتدا مظلوم بود و بعد هم مظلوم خواهد بود. من مى‌خواهم مظلوميت اسلام را امروز براى شما آقايان عرض كنم. در قرآن شريف هم مى‌بينيم كه پيغمبر اكرم شكايت كرده است به خداى تبارك و تعالى كه اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوا هذَا القُرْآنَ مَهْجُورا۱ از مهجور بودن قرآن در نزد قومش و در امتش شكايت فرموده است. من اين مهجوريت و مظلوميت را امروز در حضور شما آقايان محترم عرض مى‌كنم كه ببينيد چه وضعى اسلام و مسلمين دارند. قرآن و اسلام مهجور و مظلومند؛ براى اينكه مهجوريت قرآن و مهجوريت اسلام به اين است كه مسائل مهم قرآنى و مسائل مهم اسلامى يا بكلى مهجور است و يا برخلاف آنها بسيارى از دولتهاى اسلامى قيام كردند. از مسائل مهم سياسى قرآن دعوت به وحدت و منع از اختلاف است ـ با تعبيرهاى مختلفى كه در قرآن كريم هست ـ منع تنازع بين مسلمين و سران مسلمين است كه نكته‌اش را هم فرموده است كه لاتَنازَعُوا فَتَفشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُم۲ . ما بررسى كنيم به اينكه آيا اين دو اصل مهمى كه دو اصل سياسى مهم اسلامى است، در بين مسلمين چه وضعى دارد. آيا مسلمين اعتنايى كرده‌اند به اين دو اصل؟ و آيا تبعيتى كرده‌اند از اين دو اصل مهمى كه اگر اطاعت از آن بكنند، تمام مشكلات مسلمين حل مى‌شود و اگر اطاعت نكنند فشل مى‌شوند و رنگ و بويشان از بين مى‌رود؟ تنازع به جاى اتحاد، در ميان كشورهاى اسلامى مسلمين دو طايفه هستند؛ يك طايفه ملتهاى اسلامى است، توده‌هاى مردمى است و يك دسته آنهايى هستند كه حكومت بر اين توده‌ها مى‌كنند و سردمدار كشورهاى خودشان هستند. ما بررسى كنيم از اين سردمداران و اين دولتهايى كه در اسلام هر كدام در يك كشورى حكومت مى‌كنند و همه هم مدعى اسلام هستند و مدعى تبعيت از كتاب اللّه، ببينيم كه اينها آيا به اين اصل سياسى مهم كتاب اللّه عمل كرده‌اند يا پشت كردند و مخالفت. از آن طرف باز يك اصل ديگرى هست كه باز از اصول مهم است كه مسلمين نبايد تحت سلطۀ كفار باشند. خداى تبارك و تعالى براى هيچ يك از كفار سلطه بر مسلمين قرار نداده است و نبايد مسلمين اين سلطه كفار را قبول بكنند. اين از اصولى [مى‌باشد] كه از امور سياسى است و قرآن كريم طرح كرده است و مسلمين را به آن دعوت كرده است. ما الآن مى‌بينيم كه در كشورهاى اسلامى، سران كشورهاى اسلامى يا با هم در نزاع واقع شده‌اند و منازعات سياسى، منازعات تبليغاتى مى‌كنند و يا با هم تفاهم و اتحاد ندارند. بين كشورهاى اسلامى اتحاد مى‌بينيم كه نيست، تنازع هم هست؛ گاهى تنازع مسلحانه و گاهى و بسيارى از اوقات تنازع تبليغاتى و سياسى و در اثر اين تنازع‌ها فشل شده‌اند. فرياد يا للمسلمين قرآن كريم اخطار كرده است به اينكه اگر تنازع كنيد فشل مى‌شويد. شما آثار فشل را در مسلمين مشاهده مى‌كنيد، آثار فشل را در كشورهاى عربى مشاهده مى‌كنيد. فشل شدن از اين بدتر چه كه كشورهاى پهناور اسلامى با همۀ قدرتى كه از حيث سياسى، از حيث نظامى، از حيث ذخاير دارند، در مقابل اسرائيل همه فشل هستند؟ شما فشل را چه مى‌دانيد؟ جز اين است كه نتواند يك دولتى يا يك ملتى كارى كه بايد انجام بدهد، كارى كه بايد براى حفظ نظام خودش انجام بدهد، نتواند انجام بدهد؟ دشمنى كه حمله بر اسلام كرده است و حمله بر بلاد مسلمين كرده است و هر روز توسعه را زياد مى‌كند و قانع به يك كشور هم براى خودش نيست، مسلمين در مقابل او فشل هستند. شما ملاحظه كنيد اين كودكهايى كه از لبنان و جنوب لبنان آمده‌اند و اين كودكهايى كه وارث شهداى اسلام هستند، ما در مقابل اينها چه جواب داريم؟ وجدان زندۀ انسان در مقابل اين كودكهايى كه با دلهاى كوچك خودشان اينجا آمده‌اند و از اسلام مى‌خواهند پشتيبانى كنند و در محلهاى خودشان مورد ظلم و تعدى اسرائيل هستند، مسلمانها در مقابل اينها چه جواب دارند؟ در حديث شريف رسول اكرم ـ صلى اللّه عليه و آله ـ هست كه «اگر مسلمى فريادى بزند «يا لَلمُسلِمين» و اجابت نكنند از او، مسلم نيستند آنها»۳ و من از اينجا فرياد مى‌كنم: يا لَلمُسلِمين! اى مسلمانهاى جهان! اى دولتهاى مدعى اسلام! اى ملتهاى مسلمان جهان! به داد اسلام برسيد، به داد مظلومينى كه در فشار قدرتهاى بزرگ هستند برسيد، به داد اين بچه‌هاى كوچكى كه مادرها و پدرهاى خودشان را از دست داده‌اند برسيد، به داد اين كشورهايى كه مورد هجوم ابرقدرتها واقع شده‌اند برسيد، به داد خودتان برسيد، به داد ملتهاى خودتان برسيد، اى مسلمانهاى جهان! قدرتهاى بزرگ دارند با حيله‌گرى هايى كه دارند و با تبليغاتى كه دارند و با كسانى كه وابسته به آنهاست، در داخل كشورهاى اسلامى بر همه چيز اسلام سلطه پيدا مى‌كنند؛ پيدا كرده‌اند. اسلام را دريابيد اى مسلمانهاى جهان! اى اشخاصى كه از همه كشورها، از بسيارى از كشورها به ايران آمده‌ايد و وضع ايران را از نزديك ملاحظه مى‌كنيد و بعضى از شما يا همه رفته‌اند و اوضاع غرب و جنوب ايران را ملاحظه كرده‌اند و آن چيزهايى را كه به دست امريكا و به دست وابستۀ امريكا صدام است ملاحظه كرده‌ايد، به دنيا برسانيد. اتهامات ناروا به نظام اسلامى در رابطه با اسرائيل اگر از افغانستان اطلاع نداريد، علماى افغانستان و بسيارى از محترمين افغانستان اينجا هستند، در ايران هستند؛ از آنها سؤال كنيد كه به افغانستان چه مى‌گذرد. اى مسلمين! به داد اسلام برسيد. ابرقدرتها با اسلام مخالفند، ابرقدرتها اسلام را نمى‌خواهند باشد؛ براى اينكه مشاهده مى‌كنند كه در زير پرچم اسلام اگر يك ميليارد جمعيت مجتمع بشوند، براى آنها در دنيا زندگى كردن ديگر مشكل مى‌شود و دست جنايتكار همۀ آنها قطع مى‌شود. چه شده است مسلمين را و چه شده است سران مسلمين را كه همۀ حيثيت و آبروى خودشان را نثار امريكا كرده‌اند؟ چه شده است اينها را كه خزاين بزرگ اسلامى را كه مال ملتهاى پابرهنۀ ضعيف است به امريكا تقديم مى‌كنند و امريكا در مقابل اين تقديم از اسرائيل طرفدارى مى‌كند و مى‌گويد كه اسرائيل را ما به اينها نمى‌فروشيم؟ چه شده است مسلمين را؟ چرا بايد مسلمين اينطور باشند؟ چرا بايد دستگاههاى تبليغات مسلمين بر ضد يك دسته از مسلمين كه مى‌خواهند خودشان را نجات بدهند از سلطه‌هاى خارجى و از دزدهاى بين‌المللى، اين تبليغات به ضد همين طايفه هستند؟ چه شده است كه جبهه بندى مى‌كنند در مقابل ايران؟ مگر ايران چه كرده است؟ چه شده است كه بعض از روحانيون دربارى، ايران را تكفير مى‌كنند؟ قرآن تصريح مى‌كند كه اگر كسى ادعاى اسلام كرد، او را مسلم بدانيد، از او قبول كنيد، او را رد نكنيد. اينها از اسلام چه خبر دارند؟ ما فرياد مى‌كنيم كه ما مسلم هستيم، و مى‌خواهيم قرآن كريم و دستورات رسول اكرم را در اين كشور پياده كنيم. و ما بيشتر از بيست سال مخالفت خودمان را با اسرائيل و با امريكا اعلام كرده‌ايم و باز اين نويسندگان مجلات، روزنامه‌ها و اين گويندگان راديوها ما را متهم مى‌كنند كه با اسرائيل دوستى داريم. ما با اسرائيل دوستى داريم يا آنهايى كه مى‌بينند و مشاهده مى‌كنند كه اسرائيل با مسلمين دارد چه مى‌كند؟ اسرائيل لبنان را به چه حالت كشانده است؟ و اسرائيل با سوريه چه دارد مى‌كند؟ بلنديهاى جولان را به كشور خودش متصل كرده است و آمالش بيشتر از اينهاست، لكن شما مى‌گوييد كه ما او را مى‌خواهيم [به رسميت] بشناسيم. ما دوستى داريم با او كه بيش از بيست سال است فرياد كرده‌ايم اين غدۀ سرطانى را اجتماع كنيد و از بين مسلمين بيرون كنيد، بيت‌المقدس را از او بگيريد، كشورهاى اسلامى را از اين غده سرطانى آزاد كنيد يا شما كه اسرائيل را مى‌خواهيد با حيله‌هايى [به رسميت] بشناسيد و يك كشور در مقابل اسلام و هوادار يك همچو كشورى باشيد كه ظلمش بر همه جهانيان واضح است؟ و شما جرأت داريد در مقابل خدا ايستاده‌ايد و دشمن خدا و دشمن سرسخت مسلمين را مى‌خواهيد سلطه به او بدهيد و مى‌خواهيد آرامش به او بدهيد و مى‌خواهيد بشناسيد؟ شما اسرائيل را بشناسيد، او شما را نمى‌شناسد. و شما ايستاديد و نشستيد تا اسرائيل بر همۀ شما ـ خداى نخواسته ـ حكومت كند. دعوت از مظلومين براى قيام اى ملتهاى مسلم! اى ملتهاى مظلوم همۀ كشورهاى اسلامى! اى ملتهاى عزيزى كه در تحت سلطۀ اشخاصى واقع شديد كه ذخاير شما را تقديم امريكا مى‌كند و شما خودتان با زحمت و ذلت زندگى مى‌كنيد! بيدار بشويد، برخيزيد از جا. اى مستضعفين جهان! برخيزيد و در مقابل ابرقدرتها بايستيد كه اگر ايستاديد، اينها هيچ كارى نمى‌توانند بكنند. شما ديديد كه ملت مسلم ايران با هم متحد شدند و با هم قيام كردند و با دست خالى بدون اسلحه در مقابل آن قدرتهاى عظيم شيطانى محمدرضا و آن قدرتهاى ابرقدرتها كه پشت سر او صف‌بندى كرده بودند، آنها همه را به كنار زدند و اين دولت فاسد را و اين سلطنت غيرقانونى فاسد را با قدرت ايمان خودشان و با بانگ «اللّه اكبر» از صحنه بيرون كردند و به جهنم فرستادند، و به جاى او دولت اسلامى ـ دولتى كه الآن در ايران مشاهده مى‌كنيد، يك دولت اسلامى است، يك دولتى است كه طرفدار ضعفاست، طرفدار مستضعفين جهان است ـ يك همچو دولتى را بپا كردند، با اينكه نه قدرت مالى و نه قدرت بدنى و نه قدرت نظامى داشتند، لكن قدرت ايمانى داشتند. خداى تبارك و تعالى اگر شما او را نصرت كنيد شما را نصرت مى‌كند؛ اِنْ تَنْصُرُوا اللّه‌َ يَنْصُركُم وَ يُثَبِّتْ اَقْدامَكُم۴ . اگر خدا را نصرت بكنيد، نصرت خدا به نصرت دين اوست، به نصرت بندگان اوست، به نصرت مظلومين است. شما بايد بايستيد در مقابل ظالم‌ها و داد مظلومين را از آنها بخواهيد، بايستيد در مقابل ابرقدرتها كه به شما مى‌خواهند حكومت كنند، از آن طرف دنيا، از امريكا، از آن طرف عالم مى‌آيد و مى‌خواهد به ما حكومت كند و ما و شما و همه را تحت قدرت خودش قرار بدهد و ذخاير ما را هم از بين ببرد و مع‌الأسف، دولتها هم با او موافقت مى‌كنند بيشتر از آنها. لزوم حضور قرآن در تمام شئون زندگى پس اسلام امروز مظلوم است و قرآن مهجور است. احكام قرآن مهجور است به اينكه در مأذنه‌ها اذان مى‌گوييد و نماز مى‌خوانيد و اكثر احكام سياسى اسلام را اعتنا به آن نداريد، از مهجوريت بيرون نمى‌رود قرآن. البته قرائت قرآن و حاضر بودن قرآن در تمام شئون زندگى انسان از امور لازم است، لكن كافى نيست. قرآن بايد در تمام شئون زندگى ما حاضر باشد. قرآن وقتى مى‌فرمايد: وَاعْتَصِمُوا بِحَبلِ اللّه‌ِ جَميعاً وَ لاتَفَرَّقُوا،۵ مى‌فرمايد: وَ لاتَنازَعُوا فَتَفشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُم؛۶ اينطور احكام مترقى سياسى كه اگر به آن عمل بشود سيادت عالم مال شماست. اين قرآن را مهجور كرديم همه و اعتنا نكرديم به اين مسائل. بايد قرآن در همۀ شئون وارد بشود، قرائت قرآن بايد بشود. قرآن، ذكر، همه بايد در همه جا باشد. در همۀ شئون انسانى اسلام بايد قرآن وارد بشود، لكن بعضش باشد و بعض نباشد، اشكال است؛ اشكال در موارد ديگر نيست. در احكام سياسى، دستور قتال مى‌دهد با كسانى كه با مسلمين مقاتله مى‌كنند و امروز اسرائيل در مقابل مسلمين ايستاده و مقاتله مى‌كند، امريكا در مقابل مسلمين ايستاده و مقاتله مى‌كند، صدام مزدور امريكا در مقابل مسلمين ايستاده است و مقاتله مى‌كند. خدا دستور داده است به اينكه با اين اشخاصى كه بر ضد مسلمين، بر ضد طايفه‌اى از مسلمين قيام كرده‌اند، با آنها مقاتله كنيد۷ . دروغ بودن صلح‌طلبى صدام صدام مدعى است كه من صلح‌طلبم و زمين از ما، سرتاسر كشور در طرف جنوب و غرب را غصب كرده و مى‌گويد من صلح طلبم. به اين معنا اسرائيل هم صلح طلب است، بلنديهاى جولان را غصب كرده است، به طايفه‌اى از مسلمين تجاوز كرده است، آن هم مى‌تواند بگويد من صلح طلبم. امريكا هم مى‌گويد من صلح طلبم. همۀ ابرقدرتها مى‌گويند ما مى‌خواهيم صلح در عالم باشد، لكن تمام جنگهاى عالم زير سر آنهاست. صدام صلح طلب است، لكن تجاوز كرده است به يك كشور اسلامى. شما همه ببينيد كه با يك كشور اسلامى چه كرده است اين نانجيب. مطرح ايران تنها نيست، مطرح دنياست؛ آن كه مطرح است مسلمين دنيا هستند. آن كه مطرح است اسلام است. ما اگر همه هم از بين برويم اسلام بايد باقى باشد. اولياى خدا جان خودشان را فداى اسلام كردند. پيغمبر اسلام از همه كس بيشتر در باب اسلام زحمت كشيد و رنج ديد و ما داريم رنجهاى پيغمبر اسلام را به باد فنا مى‌دهيم و من اميدوارم كه شما آقايان كه از بلاد مختلف تشريف آورديد در اينجا، صداى مظلومانۀ اين ملت را به همه جا برسانيد و به آنها بفهمانيد كه اينجا يك كشور وحشتناكى كه يك صورت مشوه، تبليغات امريكايى و صهيونيستى برايش درست كرده‌اند، نيست. با اين وقت كم و با اين محاصره‌هاى همه جانبه‌اى كه ما داريم، در اين مدت كم آن قدرى كه دولت براى مستمندان و براى مستضعفان عمل كرده است، در طول مدت پنجاه سال سلطۀ امريكا نشده است؛ آن قدرى كه براى آنها آب تهيه كرده‌اند، زمين تهيه كرده‌اند، لوله‌كشى كرده‌اند، اسفالت كرده‌اند، و آن قدرى كه اينجا عمل شده است، جاهاى ديگر در طول پنجاه سال آنها نكرده بودند، مع‌ذلك، اينجا را متهم مى‌كنند كه خير مى‌خواهند يك كشورى را به باد بدهند. شماها ان‌شاءاللّه، اميدوارم كه با سلامت و سعادت به اوطان خودتان برگرديد و مسائل اسلام را ولو اينكه قدرتهاى بزرگ نمى‌گذارند در رسانه‌هاى گروهى منتشر بشود، لكن شماها با مصاحبه‌ها، با تماسها بگوييد به آنها، بفهمانيد به آنها كه ايران صلح طلب است. ايران الآن هم مى‌گويد كه صدام برود بيرون از اينجا، و يك دستگاهى بين‌المللى بيايد و رسيدگى كند به جرم او و به جنايات او. ما با دولت عراق، با ملت عراق جنگى نداشتيم، آنها به ما هجمه آوردند؛ يعنى، دولت عراق هجمه آورد، لكن تو دهنى خورد و بحمداللّه در دنيا شكست خورد، شكستى كه با موافقت اردن و مغرب و امريكا نمى‌تواند شكست خودش را رفع كند. من از خداى تبارك و تعالى سلامت و سعادت همۀ مسلمين و قدرت اسلام را و سعادت و سلامت شما دوستان، برادران عزيز را و سلامت و سعادت اين اطفال مظلوم را كه انسان را متأثر مى‌كند ديدن آنها، مى‌خواهم. و شهداى همه را از خداى تبارك و تعالى مى‌خواهم كه رحمت كند و با شهداى صدر اسلام محشور فرمايد. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه
عنوان :
مهجوریت اسلام و قرآن و مظلومیت مسلمین جهان
مرجع :
صحیفه امام (۱۶) صفحه ۵۳
مکان :
تهران، جماران
تاریخ :
۱۳۶۰-۱۱-۲۱
حضار :
مهدی کروبی، عبدالمجید معادی‌خواه، خانواده شهدای لبنان، خانواده‌های شرکت کننده در جشن‌های پیروزی انقلاب، دانشجویان خارجی شرکت‌کننده در اولین مجمع بین‌المللی حرکت اسلامی دانشجویی، حافظان و قاریان قرآن، شرکت کنندگان بین‌المللی حفظ و قرائت قرآن مجید
