

[حضرت آقاى خمينى. چنانكه استحضار داريد در روز جمعه بيست و هفتم بهمن 1357 در حوالى ساعت پنج بعدازظهر گروهى از افراد مسلح به خانه تيمسار سرلشكر حسنپاكروان مراجعه كرده و ايشان را توقيفاً به كميته امام هدايت كردهاند. از آن تاريخ تا به امروز]5 روز گذشته] كوچكترين خبرى كه مشعر بر احوال و يا دال بر تعيين تكليف معظمله باشد در دست نيست. اما غرض از انشاى اين نامه تذكر چند نكته و بيان يك تقاضاست: اول آنكه اگر امر توقيف ايشان ناظر به سوابق خدمت ايشان است، يعنى رياست ركن دوم، رياست سازمان اطلاعات و امنيت، وزارت اطلاعات، سفارت در پاكستان و در فرانسه، درآنچه كه مربوط به رياست ايشان در سازمان امنيت و اطلاعات مىشد حتماً مستحضر هستيد كه اين سازمان در جريان حيات بيست و پنج ساله خود يعنى در فاصلۀ تصدى تيمور بختيار و نعمتاللّه نصيرى فقط چهار سال به تكاليف قانونى خود عمل كرد و فقط در محدودۀ اين چهار سال بود كه سازمان مذكور ـ عليرغم مقدورات زمان ـ رفتار انسانى پيدا كرد!! به هر صورت، مشيت الهى يا تقدير تاريخى اين ملت بر اين جارى شد كه به زعامت شما عمارت ستم فرو ريزد و آخرالامر حق به صاحب حق برسد. ... در صورتى كه هيأت قضات مانعى نبينند اسباب معاودت ايشان به خانه را فراهم كنند و هر وقت به اداى توضيحات حاجت افتاد مراجعه فرمايند. تهران، دوم اسفند 1357 ـ ارادتمند: دكتر كريم پاكروان] بسمه تعالى دادگاه انقلاب اسلامى مطالعه و رسيدگى نمايند. روحاللّه الموسوى الخمينى