بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم انسانى نمونه عقل سالم در بدن سالم است. ورزش همان طور كه بدن را تربيت مى‌كند و سالم مى‌كند، عقل را هم سالم مى‌كند و اگر عقل سالم شد، تهذيب نفس هم دنبال او بايد باشد. شما همان طور كه ورزش مى‌كنيد و اعصاب خودتان را قوى مى‌كنيد، و ان‌شاءاللّه‌ براى مملكت و آتيۀ مملكت مفيد واقع خواهيد شد، لازم است كه همۀ ابعاد وجودى خودتان را تحت تربيت ورزشى درآوريد. اين على ـ عليه السلام ـ كه در هر جا مى‌رويم اسم او هست ـ پيش فقها وقتى مى‌رويم فقه على؛ پيش زاهدها وقتى كه مى‌رويم زهد على؛ پيش صوفيها وقتى كه مى‌رويم آنها هم مى‌گويند تصوف على؛ پيش ورزشكاران هم كه مى‌رويم آنها هم مى‌گويند كه على و با اسم على شروع مى‌كنند. اين على همه چيز است. يعنى در همۀ ابعاد انسانيت درجۀ يك است. و لهذا هر طايفه‌اى خودشان را به او نزديك مى‌كنند. و خاصيت هر طبقه را هم دارد. خاصيت قدرت ورزشكارها را به طور وافى دارد. مى‌گويند كه حضرت اين بازوى ايشان مثل اينكه آهن بوده است! و قدرتهايى هم در شمشيرزنى به كار مى‌برده است كه ضربتهاى على را مى‌گويند كه «يكى بوده». از اين طرف كه مى‌زده دو تا مى‌كرده؛ از اين طرف هم كه مى‌زده دو تا مى‌كرده. يكدفعه اگر به فرد مى‌زد، دو نيم مى‌كرد. اگر اينطور هم مى‌زد دو نيم مى‌كرد، كه ضربات على وتر^۱ اين على همه چيز است. و همه چيز ماست. و ما همه بايد تابع او باشيم. در عبادت، فوق همۀ عبادت كنندگان هست؛ در زهد، فوق همۀ زاهدها هست، در جنگ، فوق همۀ جنگجويان هست؛ در قدرت، فوق همۀ قدرتمندان هست. و اين يك اعجوبه‌اى است كه جمع، مابين متضاد با هم كرده است. آدم عابد ديگر نمى‌تواند ورزشكار باشد؛ آدم زاهد ديگر نمى‌تواند جنگجو باشد؛ آدم فقيه ديگر نمى‌تواند از اين كارها داشته باشد ـ اين يك موجودى است كه نمونه است ـ در عين حالى كه زهدش را همه بالاتر از همه مى‌دانند. طعامش را آنطورى كه شنيديد و در همه تاريخ هست، كه يك ظرفى ايشان مى‌گويند داشته است كه در آن ظرف آن چيزى را كه خودش مى‌خواسته بخورد مى‌ريخته سرش را مهر مى‌كرده است كه مبادا اين فرزندش، دخترش، براى دلسوزى به حال او توى اين طعام يك روغنى، چيزى، بريزد كه قوه داشته باشد! و سرش را مهر مى‌كرده كه اينها دست به آن نزنند. در همان شب آخر، كه شب آخر حياتشان بود، آنطور كه نقل مى‌كنند، ايشان ميهمان حضرت كلثوم بودند. و براى ايشان افطار آوردند شير و نمك. گفته مى‌شود كه فرمود كه: چه وقت ديديد كه من دو تا خورشت داشته باشم؟! خواست نمك را بردارد، گفت: نخير، آن شير را بردار، و افطار كردند با همان نمك. و خودشان مى‌گويند كه اين تعجب است، مى‌گويند تعجب است كه با اين خوردن، اين قدرت هست! بعد مى‌فرمايند كه درختهايى كه در بيابان است محكمتر هست. اين درختهايى كه در بيابان هست كم آب مى‌خورند؛ اينها هم آتششان محكمتر است و هم صلابتشان زيادتر است. و اينطور نيست كه انسان با خوردن قوّت پيدا مى‌كند.^۲ اقتداى ورزشكاران به حضرت على عليه‌السلام در هر صورت، اين على... كه مى‌گويند، اين على كيست، اين على است كه همه چيز ماست. همه چيز است. و من اميدوارم كه شما ورزشكارها همان طورى كه قدرت بدنى براى خودتان تحصيل مى‌كنيد ـ و ماشاءاللّه‌ با بازوهاى ستبر اينجا الآن نشسته‌ايد و من هم خيلى خوشم مى‌آيد ـ همان طور به على ـ عليه السلام ـ اقتدا كنيد در آن مطالبى كه او داشته؛ در آن زهدى كه او داشته در آن تقوايى كه او داشته است. البته ماها هيچ كدام قدرت نداريم مثل او باشيم، ما تا يك اندازه‌اى كه ماها قدرت داريم، تبعيت بكنيم از آن آقا، و تهذيب نفس بكنيم. و اميدوارم كه براى ملت خودتان مفيد باشيد و موجب سربلندى كشور خودتان باشيد. خداوند ان‌شاءاللّه‌ به شما قدرت زيادتر، قوۀ ايمان، قوۀ تهذيب نفس، قدرت بر تسلط بر نفس، عنايت كند. سلام بر همۀ شما جوانان برومند. [در پايان، پس از چند جملۀ كوتاه كه ميان امام و بعض ورزشكاران رد و بدل گرديد، امام در جواب كسى از حاضران كه درخواست مى‌كرد سرود ملى ايران تغيير كند، فرمودند:] پيشتر همه چيز وابسته به غير بود؛ به انگلستان، به امريكا. حالا بايد با همت همه، همۀ [امور] از وابستگى درآيد. سرود شاهنشاهى ديگر نمى‌تواند باشد. تمام شد ديگر. سرود «جمهورى اسلامى» بايد باشد. ان‌شاءاللّه‌ موفق باشيد.

1. ـ بحارالانوار 41 : 143 «ضربه‌هاى على تك است».
2. ـ بحارالانوار 42 : 226 و 238.