عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...
بسم اللّه الرحمن الرحيم فاطى دختر عزيزم،۱ از من مى‌خواهى براى تو چيزى بنويسم؛ چه بنويسد كسى كه خود مبتلاى به نفس اماره بالسوء است و هرگز نتوانسته بلكه نخواسته اين بت بزرگ را بشكند. اكنون در آستانۀ شهراللّه و مقام ضيافت‌اللّه هستيم و من خود اقرار دارم كه لايق اين ضيافت نيستم. شهر شعبان المعظم كه شهر امامان است در شرف گذشتن و ما خود را نتوانستيم مهيا كنيم براى شهراللّه. دعاها را گاهى با لقلقۀ لسان خواندم و از آنها چيزى حاصل نشد در اين آخر شهر عرض مى‌كنم، اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ تَكُنْ غَفَرْتَ لَنا فيِما مَضى مِنْ شَعبانَ فَاغْفِرْلَنا فِيما بَقِىَ مِنهُ۲ از رحمت حق تعالى مأيوس نيستم و مباش، در دنيا [مباد] روزى كه گناهان به آنجا رسد كه از رحمت حق مأيوس شويم. دخترم اين چند روز خواهد گذشت چه با عيش و نوش و چه با رنج و تعب؛ چه با غفلت از فطرت و چه با توجه به آن. عزيزم، خداوند ـ جل‌وعلا ـ نور هدايت را در همۀ مخلوقات خصوصاً انسان نهفته است. فطرت‌اللّه، ما را خواهى نخواهى به او متوجه كرده و همۀ مخلوقات در هر حدى كه هستند و به هر مذهبى كه گراييده‌اند جز به حق تعالى و كمال مطلق به هيچ چيز توجه ندارند به حسب فطرت؛ گرچه خود ندانند و معتقد به غير آن باشند انسان كمال مطلق را مى‌جويد و مى‌خواهد چه آنان كه به توهّم بت را مى‌پرستند و چه آنهايى كه حق ـ جل‌وعلا ـ را منكرند و به دنبال رياست. ملحدها گمان مى‌كنند متوجه به دنيا و خواستار رياست و زعامت هستند، لكن به حسب واقع متوجه و خواهان قدرت مطلقه هستند و در جستجوى كمال مطلق و خود گمان خلاف مى‌كنند و شايد عذاب و عقاب براى همين جهل و توهّمات باشد. تو كه مثلاً دنبال لباس خوب هستى و زينت بهتر، دنبال حق مى‌گردى و كاخ نشينان نيز دنبال قدرت مطلق هستند وَاِنْ مِنْ شَى‌ءٍ إلاّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبيحَهُمْ۳ وَقَضى رَبُّكَ اَ لاّ تَعْبُدوا اِ لاّ اِيّاهُ۴ بنابر وجهى اين كلام دامنه دارد. بهتر آنكه درز بگيرم و تو را و خود و همگان را به خداى تعالى بسپارم. والسلام عليك و على عباداللّه الصالحين. روح‌اللّه الموسوى الخمينى
عنوان :
اندرزهاى عرفانى و اخلاقى
مرجع :
صحیفه امام (۲۰) صفحه ۲۶۹
مکان :
تهران، جماران
تاریخ :
۱۳۶۶-۰۲-۰۱
مخاطبین :
فاطمه طباطبایى