بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم ظلم، اساس و پايۀ سلطنت طاغوت من با اينكه از طرف اطبا محدود هستم به اينكه صحبت زياد نكنم و امروز هم يك دفعه براى گروههاى مختلفى صحبت كردم، لكن نتوانستم كه حرف اطبا را قبول كنم در صورتى كه برادرهاى ما از كردستان، از محلى كه همه در زحمت بودند و خصوصاً، روحانيون بزرگ كردستان اينجا تشريف آورده‌اند، با آنها بعض صحبتها را نكنم. شما مى‌دانيد كه همان طور كه كردستان بر آن ظلم شده بود ـ منتها شما كه در كردستان بوديد لمس مى‌كرديد ظلمهاى زمان طاغوت را ـ در همه جا اين ظلم بود، اختصاص به كردستان نداشت، در بلوچستان هم ظلم بود، در كرمان هم ظلم بود، در فارس هم ظلم بود، در خراسان هم ظلم بود. در همه جاى اين كشور ظلم بود و اساس سلطنت طاغوتى سابق بر ظلم به ملت و چاپيدن منافع كشور و ريختن در جيب مخالفين اسلام و مخالفين كشور بود. بحمد اللّه‌ با همت والاى همۀ ملت، از كردستان گرفته تا همه‌جاى مملكت، با همت آنها دست آن ظلم و ظالم قطع شد. و امروز اگر ظالمى باشد، از ريشه‌هاى همان ظلم است و در بعض مناطق هم هست و خصوصاً در مناطق شما برادران كردستانى. ما از بعض دسيسه‌هايى كه الآن هم در شرف تكوين است بى‌اطلاع نيستيم. و من به آن اشخاصى كه ادعاى اسلام مى‌كنند و مشغول توطئه هستند بر ضد اسلام، به آنها مى‌گويم كه شمايى كه به مردم، پيش كردها، پيش كردستانيها ادعاى اسلام مى‌كنيد و مع‌ذلك، مشغول توطئه هستيد بر ضد همين ملت محروم كردستان و غير كردستان، چطور ادعاى اسلام مى‌كنيد؟ اين اسلامى كه شما ادعا مى‌كنيد كه نتيجه اين باشد كه توطئه بكنيد با دشمنان اسلام و بر ضد اسلام و ضد مسلمانها و ضد ملت اسلام اقدام بخواهيد بكنيد، اين اسلام، اسلام پيغمبراكرم نيست، اسلامى كه قرآن به او نازل شده است و براى او آمده است، [نيست]. پيغمبر اسلامى كه قرآن را آورده است و قرآن و سنت او اساس اسلام است، اساس او بر اخوت و برادرى است. مؤمن بايد برادر مؤمن باشد، اين حكمى است كه در قرآن است؛^۱ يعنى، آنچه را كه شما براى برادرتان از خير و صلاح مى‌خواهيد، براى تمام ملتتان بايد بخواهيد. همۀ مؤمنها در همۀ اقطار عالم برادر هستند. همان‌طورى كه اگر يك خطرى براى برادر يك كسى پيش بيايد او نمى‌نشيند تماشا كند و خطر واقع بشود بر برادرش، اگر در يك گوشۀ دنيا يك خطرى براى يك برادرى پيش بيايد، برادر ايمانى پيش بيايد، نبايد يك برادر ديگرى كه در آن طرف دنيا هست بى‌تفاوت باشد؛ مى‌تواند، بايد قيام كند، نمى‌تواند؛ بايد زمينه فراهم كند كه يكوقتى رفع ظلم كند. چطور يك كسى كه ادعاى اسلام مى‌كند و مى‌گويد كه من مسلم هستم و ادعاى اين مى‌كند كه من با ملت خوب هستم، آن‌وقت در يك مركزى بنشيند و اشخاصى را دور خودش جمع بكند از اين اشخاص منحرف؛ از اينهايى كه هيچ اعتقاد به اسلام ندارند، با آنها رفت وآمد كند، با آنها بست و بند كند كه اجنبى را وارد كند در ايران و مسلط كند بر همين مسلمانهايى كه هستند، چه كردستانى و چه غير كردستانى. ضرورت اتحاد مسلمانان در مقابل قدرتهاى شيطانى اينهايى كه درصدد اين معانى هستند، بدانند كه اگر همۀ قدرتهاى خودشان را هم جمع بكنند نمى‌توانند به يك ملتى كه همه با هم فرياد اللّه‌اكبر مى‌زنند، نمى‌توانند اينها با آنها مقاومت كنند؛ بيخود درصدد تفرقه‌اندازى هستند. مسلمانها برادرند و تفرقه پيدا نمى‌كنند با تبليغات سوء بعض عناصر فاسد. اصل اين مسئله كه شيعه وسنى، شيعه يك طرف و سنى يك طرف، اين از روى جهالت و از روى تبليغاتى كه اجانب كردند پيش آمده است. چنانچه بين خود شيعه هم اشخاص مختلفى را با هم به مبارزه وامى دارند، و بين خود برادرهاى سنى هم يك طايفه‌اى را به طايفۀ ديگر، در مقابل هم قرار مى‌دهند. امروز روزى است كه تمام طوايف مسلمين مقابل هستند با قدرتهاى شيطانى كه اساس اسلام را مى‌خواهند از بين ببرند؛ آن قدرتهايى كه دريافته‌اند كه آن چيزى كه خطر براى آنها دارد اسلام است، آن چيزى كه خطر براى آنها دارد وحدت ملتهاى اسلامى است. امروز روزى است كه [بايد] تمام مسلمين تمام بلاد عالَم با هم مجتمع بشوند. امروز روزى نيست كه يك دسته‌اى در يك جا بگويند ما خودمان، يك دسته‌اى ديگر در جاى ديگر بگويند ما خودمان. امروز روزى است كه همه به دستور اسلام، به دستور قرآن كريم [بايد] با هم متحد باشند، تنازع نكنند. اگر تنازع با هم بكنند، به هر شيوه‌اى باشد، به حسب قرآن كريم ممنوع است اين تنازع و اگر تنازع بكنند فشل^۲ مى‌آورد و رنگ و بوى انسان را و ملت را از بين مى‌برد؛ اين دستور خداى كريم است. اينهايى كه دارند كوشش مى‌كنند كه تفرقه بيندازند و تنازع ايجاد كنند و مع‌ذلك، ادعاى اسلام مى‌كنند، اينها آن اسلامى را كه قرآن كتاب اوست، آن اسلامى را كه كعبه قبلۀ اوست، آن اسلام را نيافته‌اند وايمان به آن اسلام نياورده‌اند. آنهايى ايمان به اسلام آورده‌اند كه قرآن را، محتواى قرآن را قبول دارند. محتواى قرآنى كه مى‌فرمايد كه مؤمنون اخوه هستند، برادر هستند با هم. برادرى هر چه اقتضا مى‌كند بايد اينها انجام بدهند. برادرى اقتضا مى‌كند كه اگر به شما صدمه‌اى وارد شد همۀ برادرهايى كه در هرجا هستند متأثر باشند. اگر شما خوشحال باشيد همه خوشحال باشند. برادرها، متوجه باشيد كه با اسمهاى مختلف، با چيزهايى كه پخش مى‌كنند و تبليغ مى‌كنند، مى‌خواهند بين برادرها را جدايى بيندازند كه اثر اين جدايى افكندن بين برادرها، سلطۀ اجانب است بر همه و برگشتن همان اوضاع سابق است كه به همۀ شما، به همۀ ما از مركز گرفته تا هر جا برويد ظلم شده است و همه را آزار داده‌اند. بايد بيدار باشيد شما برادرها. روحانيون محترم كردستان بايد متوجه باشند؛ در مساجد خودشان، در جمعۀ خودشان، در جماعات خودشان، مردم محل خودشان را بيدار كنند كه گول نخورند از اين اجانب پرستها، از اينهايى كه مى‌خواهند تفرقه بيندازند و بعد از اينكه تفرقه انداختند باز ما را برگردانند به آن حال اول و سلطۀ اجانب مستقر بشود. بايد اين توجه را همه بكنيد. توجه و رسيدگى بيشتر به مناطق محروم و شما مى‌دانيد كه اين گرفتاريهايى كه الآن براى كشور ما هست و براى دولت ما هست و بسيارى از اين گرفتاريها را همان اشخاصى كه در طرف كردستان بودند يا بلوچستان بودند يا در طرفهاى ديگر بودند فراهم كرده‌اند. اينها مانع شدند از اينكه دولت فرصت پيدا بكند كه به تمام معنا برسد به حال همۀ كشور. شما مطمئن باشيد كه امروز در كشور ما، در حكومت اسلامى، در مجلس اسلامى هيچ طرح اين نيست كه يك گروهى با گروه ديگر فرق داشته باشند. همان طورى كه قرآن فرموده است مؤمنين با هم برادر هستند. حكومت اسلامى ما الآن، جمهورى اسلامى ما الآن، مجلس اسلامى ما همين معنا را دنبال مى‌كند و گمان نكنيد يك جايى را ترجيح به جاى ديگر بدهد. بله جاهايى كه مستمندترند زودتر به حال آنها مى‌رسند. تمام اين مطالبى را كه اين آقاى محترم گفتند، تمام اين مطالب پذيرفته است و ما هم مى‌دانيم كه آنطورى كه بايد، تا حالا نشده است كه رفع اين مشكلات بشود، لكن مجال ندادند كه رفع مشكلات بشود. رفع مشكلات محتاج به اين است كه يك محلّى درست، امن بشود. بعد از اينكه امن شد مشغول بشوند. اينها مجال ندادند كه باز يك [محلّى] درست امن بشود. الآن هم مى‌بينيد كه با اينكه بحمداللّه‌ كردستان باز آرام است فى الجمله، لكن اشخاص و گروهها و مفسده‌جوها باز هم مشغول به فعاليت و آدمكشى هستند. شما بدانيد كه اولاً نظر به اين است كه امنيت در همۀ كشور تحقق پيدا بكند، خصوصاً، در سرحدات كه بايد امنيت بيشتر پيدا بشود و خصوصاً در مناطقى كه مفسده‌جوها بيشتر هستند، بيشتر مورد توجه واقع بايد بشود. امنيت ان‌شاءاللّه‌ حاصل مى‌شود و پس از امنيت تمام اين مطالبى كه آقا فرمودند، تمام مطالب در نظر است و ان‌شاءاللّه‌ تحقق پيدا مى‌كند. و از كشور اسلامى و از قانون اسلام همين متوقع است كه ما بين طايفه‌اى با طايفۀ ديگر اصلاً فرق نداشته باشد. همه با هم برادرند و همه با هم شريكند؛ هم در غم با هم شريكند هم در شادى با هم شريكند. من اميدوارم كه آقايان علماى اعلام آن بلاد، از سنندج تا تمام كردستان، و ساير برادرهاى ما، علماى اعلام ساير بلاد، مردم را متوجه كنند به‌اين معنا كه ما پيروزيمان با وحدت كلمه و اتكاى به اسلام بود، اللّه‌اكبر ما را پيروز كرد، حالا هم سلاح ما همان اللّه‌اكبر است. و وحدت كلمه ما را پيروز كرد. حالا هم سلاح ما همان وحدت كلمه است. من خدمتگزار به همۀ شما هستم و دعاگو و اميدوارم كه خداى تبارك و تعالى سعادت براى همۀ شما و همۀ مستضعفين جهان مقدر فرمايد. والسلام عليكم و رحمة اللّه‌ و بركاته

1. - بخشى از آيۀ 10 سورۀ حجرات: «اِنَّما المُؤمِنونَ اِخوَةٌ» جز اين نيست كه مؤمنين با هم برادرند.
2. - سستى، رخوت.