
عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...

بسم اللّه الرحمن الرحيم توجه به ثمرات جنگ آقايان ارتشيها و پرسنلهاى ارتش كه از نقاط مختلف تشريف آوردهاند، من دعاگوى همه هستم و از آنها تشكر مىكنم. بسيارى از امور است كه انسان از آن خوشش نمىآيد، لكن وقتى كه تحقق پيدا كرد مىبيند، خيرش در آن بوده است؛ عَسى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُم.۱ ما و ملت اسلامى ما جنگجو و هجومگر نبودهايم و نيستيم و از اين جنگ تحميلى هم خوشمان نمىآمد و كراهت داشتيم كه دو طايفه از مستضعفان به تحريك مستكبران و تحريك امريكا و اغفال حزب بعث، به روى يكديگر حربه بگشايند و آتش. لكن همه مىدانيد و همه هم در جهان مىدانند كه اين جرم متوجه به حزب بعث و صدام و صداميان است. در عين حالى كه ما از جنگ گريزان هستيم، لكن دفاع، كه حق هر انسانى است و واجب است بر هر انسانى دفاع از خود و دفاع از كشور خود و دفاع از دين خود، ما به عنوان دفاع در مقابل اين قدرتها ايستادهايم. اين جنگ پيش آمد و يك سال و نيم تقريباً طول كشيده است و ثمرات بزرگى براى ما داشته است كه اول غافل بوديم و كمكم متوجه شديم. يكى از ثمرات بزرگ اين، اين تحرك بىسابقهاى است كه در جوانهاى ما در جبههها و پشت جبههها اين تحرك بزرگ حاصل شده است و كأنّه از آن رخوت و سستى كه براى اشخاصى است كه نشستهاند و كارهاى معمولى را مىكنند، اين رخوت و سستى از بين رفته است و جاى خودش را به فعاليت و تحرك داده است كه امروز ارتش ما، سپاهيان ما، بسيج ما و عشاير ما و ملت ما، چه در جبهه و چه در خارج جبهه، فعالند و متحرك و در مقابل همۀ ناگوارىها ايستادهاند و جنگ را براى خودشان گوارا مىدانند؛ براى اينكه جنگ ما دفاع است، هجوم نيست و جنگ دفاعى از تكليفهاى شرعى و وجدانى و انسانىِ همه است. و از چيزهايى كه ما متوجه قبلاً نبوديم و بعد متوجه شديم، اين است كه اين مشتى كه شما جوانان ما و ارتش ما و پاسداران ما و ساير قواى مسلح و امدادى به دهان اين مهاجمين زديد، اين يك عبرتى مىشود از براى ديگر حكام جورى كه شايد يكوقت در مغز خودشان اين تخيل پيش آمده است كه ايران به هم ريخته است و خوب است كه ما هم يك هجومى بكنيم. تبليغات خارجى و خصوصاً تبليغات راديوهاى منحرف، مثل بى.بى.سى و راديوى امريكا و راديوهاى ديگرى كه ملاحظه مىشود، اينها به عالَم جلوه داده بودند كه ايران به واسطۀ اينكه يك نظم و يك ترتيب خاصى ندارد، آشفته است و درهم ريخته است و جاى اين است كه هر كس كه بتواند، از اين خوان نعمت يك چيزى بردارد! و همين موجب اين شده بود كه صدام بىخرد را اغوا كردند كه برو و فتح قادسيه۲ را تجديد كن و ايران يك لقمۀ چرب و نرمى است كه به آسانى مىشود او را بلعيد! و اين احمق هم بدون اينكه توجه به اطراف قضايا بكند، به واسطۀ آن غرور شيطانى كه داشت و آن اغواهايى كه شياطين به او كردند و او را وادار كردند به اينكه حمله به ايران بكند. اين كار ابلهانه را كرد و جزاى خودش را ديد و دارد مىبيند. اثبات آسيب ناپذيرى انقلاب در حماسه آفرينيهاى رزمندگان اين فتحهايى كه از براى شما پيش آمده و انشاءاللّه، پيش خواهد آمد، اين ثابت كرد كه بوقهاى تبليغاتى همه بر خلاف واقع بوده است؛ گرچه ملتها اكثراً مىدانستند، لكن ممكن بود كه در بين آنها هم گروههايى باشند كه ندانند مسائل را، فهميدند كه ايران امروز از ديروز و از ديروزها قويتر و منسجمتر و بهتر از آن وقت است كه آن رژيم شيطانى يا رژيمهاى شيطانى سابق بر او بودهاند. امروز ايران يكپارچه تحرك است، يكپارچه فعاليت است، يكپارچه هواى عشق به شهادت و هواى عالَم غيب است. در رژيمهاى سابق، اسمى از اين مسائل نبود. اشخاصى كه در آن رژيمها تربيت شده بودند غايت حرفشان اين بود كه ملت بايد چه باشد و ملىگرايى به آن وضع بد و دست اجانب به همه جاى اين كشورها دراز شده بود و هر كس را به عنوان ملىگرايى مقابل ديگرى قرار داده بود. امروز ايران ثابت كرد كه ما با همۀ ملتهاى اسلامى و با همۀ مستضعفان جهانى، با همۀ آنها هستيم و خود را از آنها و آنها را از خود مىدانيم و با كسانى كه بخواهند تهاجم كنند يا به ايران يا به جاهاى ديگرى، ما با آنها در جنگ هستيم. ما همۀ ممالك اسلامى را از خود مىدانيم و خودمان را هم از ممالك اسلامى مىدانيم. ما مىخواهيم به امر خداى تبارك و تعالى، همه با هم مجتمع باشيم۳ و همه «يد واحده» باشيم بر ضد مستكبرين جهان. از امورى كه در اين جنگ، كه ما مكروه داشتيم، پيش آمد براى ما، اين بود كه به واسطۀ شجاعت سربازان دلير ما و شجاعت ملت بزرگ ما، كه توانست اين مطلب را تثبيت كند كه كسى نمىتواند به اين مملكت رخنه كند و كسى نمىتواند آسيب به اين كشور برساند. برادران عزيز من، آنچه كه مهم است براى همۀ ما و براى همۀ ملت ايران، اين است كه توجه به خداى تبارك و تعالى را ازش غفلت نكنند؛ توجه به اينكه ما براى خدا قيام كرديم، نهضت كرديم، انقلاب كرديم و براى خدا به پيش مىرويم. الآن من گاهى كه وصيتنامۀ بعض از شهدا را مىبينم يا وضع جبههها را مىبينم يا شعارهايى كه در جبههها ـ همان شبى كه فردا احتمال دارد كه شهيد بشوند ـ مىبينم، مىبينم كه ملت، الهى شده است. فرق است ما بين يك جمعيتى كه در شبى كه فردا براى او خطر است و مىخواهد به لشكر كفر هجوم ببرد به مناجات خدا مىايستد، با آن كسانى كه وقتى كه مىخواهند به جنگ بيايند اول با فشار است و بعد هم كه محالّ آنها را مىبينند، آلات لهو و لعب در آنجا هست. فرق است ما بين آنهايى كه براى خدا قيام كردهاند و آنهايى كه براى طاغوت. شما در راه خدا داريد جنگ مىكنيد؛ اين علامت ايمان شماست و آنها در راه طاغوت دارند جنگ مىكنند و اين علامت كفر آنهاست. مادامى كه اين مطلب در بين شما باقى است ـ توجه به خدا و يارى خواستن از مبدأ قدرت ـ شما قدرتمند هستيد. تأييدات غيبى رزمندگان اسلام شما را اين وحدت كلمه در زير سايۀ توحيد و در زير پرچم اسلام به اين فتحها و پيروزيها مىرساند. اين تكبيرهايى كه در شبى كه براى شهادت كمر بستيد مىگوييد، اينها پشتيبان شماست. جنود غيبيه همان طور كه در صدر اسلام پشتيبان لشكر اسلام بود و آن لشكر كوچك اسلام بر لشكر روم با آن بساط و بر لشكر ايرانِ آن وقت با آن بساط غلبه كرد، به واسطۀ آن تأييدات غيبى و ملائكۀ الهى بود، شما امروز همان وضعيت را داريد. براى خدا قيام كرديد و مقابل مستكبرين و مقابل كفار و مطمئن باشيد كه جنود غيبيه با شماست و هر يكِ شما در مقابل چندين نفر از آنها مىتواند عرضاندام كند. شما مىدانيد كه تمام كشورها تقريباً پشتيبان صداماند و به او، هم پول مىرسانند و هم اسلحه مىرسانند و هم نفرات مىفرستند بسيارىشان و ما بحمداللّه، نه احتياج به پول ديگران داريم و نه احتياجى به پرسنل ديگران داريم و نه احتياج به تأييد ديگران. ما كه اتكائمان به خداست، از كى تأييد بخواهيم؟ ما كه اتكائمان به مبدأ غنى مطلق است، از كى خواستار جهات مادى بشويم؟ ما كه با تكبير اين جبههها را فتح مىكنيم، از كى بخواهيم كه با ما همراهى كند؟ ما از خدا مىخواهيم؛ ما از خدا مىخواهيم كه با آن جنود غيبيه كه دارد و با آن ملائكةاللّه كه هست، به ما كمك بفرمايد و مىفرمايد. لكن شرط اين است ما به عهد خود باقى باشيم؛ عهدى كه با اسلام داريم؛ حفظ اسلام، حفظ كشور اسلامى، حفظ نواميس اسلامى. ما بايد اين توجه را هيچ وقت از خود بيرون نكنيم، از مغز خود بيرون نكنيم كه ما بندگان خدا هستيم و در راه او و در سبيل او حركت مىكنيم و پيشروى مىكنيم. اگر شهادت نصيب شد، سعادت است و اگر پيروزى نصيب شد، سعادت است. نصيحت به ارتش عراق و دولتهاى منطقه ما در عين حال كه غلبه بر دشمن را نزديك مىدانيم، مع ذلك، نصيحت آنها را هم لازم مىدانيم. من نصيحت مىكنم به ارتش عراق كه بىخود براى طاغوت، خودتان را به جهنم نفرستيد. من نصيحت مىكنم به كسانى كه پشتيبانى از صدام مىكنند ـ از دولتهاى منطقه ـ كه خودتان را به زحمت نيندازيد و پشتيبانى طاغوت نكنيد و در مقابل اسلام و قرآن مجيد، صفآرايى نكنيد. من نصيحت مىكنم به حزب بعث كه خود آنها قبل از اينكه كنار كنند آنها را، خودشان كنار بروند، صدام هم برود به پاريس و آنجا پيش رفقايش يك دولت تشكيل بدهد. من صلاح اينها را مىدانم كه دست از اين كارها بردارند و بىخود خودشان را زحمت ندهند و خون جوانان ريخته نشود. ما نمىخواستيم كه به ملت عراق و ملت ايران اينهمه خسارات وارد بشود به واسطۀ شيطنتهايى كه دستهاى ماوراى اينها عمل مىكند و وادار مىكند اينها را به هجوم. صدام چه جوابى تهيه كرده است براى ارتش عراق و براى فرماندهان ارتش؟ چه جوابى تهيه كرده است كه بىخود ميلياردها دلار به خودشان خسارت وارد كردهاند كه مجبور شده است از جاهاى ديگر وام بگيرد؟ من به همۀ حكومتهاى منطقه نصيحت مىكنم كه از پشتيبانى صدام دست برداريد و بترسيد از آن روزى كه خداى تبارك و تعالى بر شما غضب كند و بر شما آن بيايد كه بر محمدرضا آمد و بر صدام! از غضب خدا بترسيد، اى حكومتهاى منطقه! و بهوش بياييد و با اسلام و قرآن مقابله نكنيد. همۀ ملتهايى كه در منطقه هستند، همه اسلامى هستند و اسلام را مىخواهند. شما چرا يك اقليتهاى بسيار ضعيف در مقابل اسلام ايستاده و همۀ توان خودتان را صرف مىكنيد كه صدام را تقويت كنيد در مقابل قرآن كريم، در مقابل اسلام؟ من همۀ شماها را نصيحت مىكنم. همۀ دولتها را نصيحت مىكنم كه به راه اسلام برگردند و مقاتله با كفار بكنند، نه مقاتله با مسلمين؛ قتال در راه خدا بكنند، نه قتال در راه طاغوت. امروز اگر بر اينها ثابت نشده باشد كه اين طرحهايى كه امريكا مىدهد مخالف با مصالح خود منطقه هست و مخالف با مسلمين هست، بايد بسيار نادان باشند. امريكا باز از طرحها دستبردار نيست. امريكا مىخواهد با تمام قوا، بين مسلمين اختلاف بيندازد. شما ببينيد كه در اين طرحى كه اخيراً دادهاند، بين طوايفى از مسلمين، بين حكومتهاى مسلمين اختلاف واقع شد و بيشتر خواهد شد و اگر اين طرح هم شكست خورد و شكست خورده است، طرح ديگر خواهد داد. و بايد مسلمين توجه داشته باشند كه طرح امريكايى براى شرق و براى ملل اسلامى و دولتهاى اسلامى صرفه ندارد. بايد همۀ مسلمين توجه كنند و به حكومتهاى خود تذكر دهند كه زيربار طرحهاى امريكايى، كه از اين [به] بعد، يكى بعد از ديگرى خواهد آمد، نروند و بازى نخورند از اين شياطين. اينها مىخواهند شما را آلت دست قرار بدهند و ذخاير شما را بچاپند. امريكا نظر سوء به شما دارد. شما را براى مصالح خودش مىخواهد استخدام كند و استخدام كرده است. چرا شما ذخاير خودتان را در راه مقاصد شوم و پليد امريكا صرف مىكنيد؟ و چرا در مقابل اسلام ايستادهايد و در مقابل مسلمين؟ شما مىبينيد كه دولت مصر، دولت غاصب مصر بهصراحت مىگويد كه ما كسانى [را] كه از اسلام اسم مىبرند، سركوب مىكنيم. امريكا به شما به نظر يك بنده نگاه مىكند؛ به نظر يك برده نگاه مىكند و شما را از هر طرف كه مىخواهد مىكشاند. صدام اگر عقل داشت و امريكا به او مىگفت حمله به ايران بكن، خلاف او را مىكرد. لكن خداى تبارك و تعالى عقل را از سر اينها برداشته است كه برضد خود و برضد كشور خود و برضد ملت خود عمل مىكنند. لزوم اجتناب از تفرقه من از همۀ شما دوستان، از همۀ شما برادران ارتشى ايران و پاسداران ايران مىخواهم كه توجه داشته باشيد كه در بين خودتان ـ خداى نخواسته ـ يكوقت اختلافى حاصل نشود. شما گمان نكنيد كه قدرتهاى بزرگ دست برداشتهاند و امروز شما را به حال خود گذاشتهاند. آنها هر روز در نقشه هستند و هر روز در كمين هستند كه ـ شما را با هم اختلاف ايجاد كنند ـ بين شما اختلاف ايجاد كنند و آنها بهرهبردارند. شما مىبينيد كه در هر جايى كه سپاه پاسداران و ارتش و ساير قواى مسلح با هم مىشوند، پيروزى عظيم نايل مىشود. شما مىبينيد كه وحدت كلمه، شما را بر همۀ قدرتهاى جهان پيروز كرد. شما مىبينيد كه اين طعمهاى كه در دهان امريكا بود و اسمش «ايران» بود، با وحدت كلمه از دهان او بيرون كشيديد و استقلال را براى خودتان تثبيت كرديد. شما مىبينيد كه اگر يك اختلاف بين شما بيفتد خداى تبارك و تعالى نظر عنايت را بردارد و آن روز همان خواهد شد كه در زمانهاى سابق بر ايران مىگذشت. همه بهوش باشيد! زن و مرد، جوان و پير، همه بهوش باشيد! ارتش و غير ارتشى بهوش باشيد كه مبادا رخنه كنند اين اشخاصى كه فاسد هستند رخنه كنند بين شما و ـ خداى نخواسته ـ اختلاف ايجاد كنند! با هم باشيد و «يد واحده» باشيد «عَلى مَنْ سِواكُمْ»۴ ؛ چنانچه دستور است. تفرقه پيدا نكنيد و با هم اعتصام به «حبل اللّه» كنيد و در راه خدا به پيش برويد كه شما پيروزيد. و السلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته
عنوان :
تشریح ثمرات و برکات جنگ نصیحتى به ارتش عراق و دولتهاى منطقه
مرجع :
صحیفه امام (۱۵) صفحه ۴۲۰
مکان :
تهران، جماران
تاریخ :
۱۳۶۰-۰۹-۱۱
حضار :
دانشجویان دانشکده افسرى اعضاى دوره مدیریت مهمات لجستیکى نیروى زمینى پرسنل هوانیروز تهران، پایگاه هوایى شیراز و سپاه پاسداران انقلاب اسلامى