بسمه تعالى پس از اهداى سلام و تحيت؛ مرقوم شريف واصل، سلامت و سعادت جنابعالى را از خداوند تعالى خواستار[م]. بحمداللّه‌ تعالى شما پيشتازان نهضت اسلامى به وظايف خطير خود عمل كرده و مى‌كنيد و مايۀ سرفرازى حوزه‌هاى علميه هستيد و قطع عذر كسانى كه در اين موقع خطير يا با سكوت از زير بار مسئوليت شانه خالى كرده يا علاوه امر به سكوت هم مى‌كنند، نموده‌ايد. هنيئاً لكم^۱ من الآن كه اشتغال به اين مكتوب دارم، براى قم و ساير بلاد نگرانم؛ و نمى‌دانم با يك رژيم مبتلا به جنون عصبى^۲ بايد چه كرد. اخبار قم تا اين ساعت موجب نگرانى است و عاقبت را نمى‌توانم درست حدس بزنم؛ ولى از جهتى خطر و از جهتى اميدبخش است. از جنابعالى اميد دعاى خير دارم. والسلام عليكم و رحمة‌الله. روح‌اللّه‌ الموسوى الخمينى

1. ـ گوارايتان باد!
2. ـ اشاره به جنايتهاى رژيم شاه در سركوب قيام مردم.