

بسم اللّه الرحمن الرحيم بازسازى با هميارى من سلامت و توفيق همۀ آقايان را از خدا مىخواهم و [در] آن چيزى كه از حالا به بعد تكليف ماست، مهم اين است كه انسان در آن وقتى كه وقت كار است تكليفش را بداند. شما مىدانيد كه اين مملكت احتياج به كار دارد، احتياج به بازسازى دارد؛ و رژيم سابق همه چيز ايران را فاسد كرد، از بين برد. و الآن به قوههاى شما، جوانهاى برومند، احتياج است. خدمت به هر كشورى اين است كه آن كسى كه مشغول خدمتى است آن خدمت را خوب عمل كند. شما نمىتوانيد كارى كه ارتش مىكند بكنيد؛ ارتش هم نمىتواند كارى كه شما مىكنيد بكند؛ لكن هر دو جمعيت مىتوانيد آن كارى را كه به خود شما محول است خوب انجام بدهيد. اگر همۀ اجزاى اين مملكت، يا هر مملكت ديگرى، كارى كه به آنها محول است خوب انجام بدهند، مملكت آباد مىشود. كشاورز كشاورزى را خوب انجام بدهد؛ كسانى كه در كارخانجات هستند كار آنجا را خوب انجام بدهند؛ كسانى كه در ادارات هستند در ادارات كار را خوب انجام بدهند؛ كسانى كه در وزارتخانهها هستند آنجاها خوب انجام بدهند. الآن شنيده مىشود كه كارمندهاى دولتى كمكارى مىكنند بلكه گاهى گفته مىشود كه اصلاً كار نمىكنند خيليهايشان. اين برخلاف مسير يك ملتى است كه الآن بايد اين مملكت را بسازد. در زمانى كه آنها بودهاند، اگر كمكارى يا بيكارى بود، خوب مىگفتيد كه براى چه ما كار بكنيم اجنبى منافع ببرد. اما امروز كه اينطور نيست؛ امروز دست اجنبى كوتاه است الحمدللّه. دست اين چپاولچيهايى هم كه از داخل بودند، اينها هم دستشان كوتاه است. امروز يك مملكتى است مال خودتان. و همان طورى كه هر نفرى نسبت به عائلۀ خودش موظف مىداند اخلاقاً خودش را، شرعاً خودش را، به اينكه اداره كند آن زندگى داخلى خودش را و از روى اخلاص عمل مىكند، الآن مملكت از خود شما شده است و به منزلۀ عائلۀ شما هست جمعيت مملكت، بايد با محبت و با اخلاص كار بكنيد تا اينكه اين آشفتگيها انشاءاللّه ترميم بشود. نقش ايمان و روح تعاون در پيروزى و آن تحولى كه در حال نهضت، در آن وقتى كه مشغول به انقلاب بودند و مشغول به اقدام بودند، يك تحول روحى پيدا شده بود از براى همۀ قشرها كه آن تحول خيلى اهميت داشت. و به نظر من آن تحول روحى كه براى ملت حاصل شد از آن تحولى كه ايجاد كردند و رژيم را بيرون كردند، آن اهميتش بيشتر است. براى اينكه آن يك تحول معنوى بود. مردم همه نسبت به هم محبت مىكردند. از قرارى كه به من كراراً اطلاع دادهاند، اينكه وقتى كه آن اشخاص مىآمدند توى خيابان تظاهر مىكردند، از خانهها به آنها همراهى مىشد، و خود آنها، كسى مىگفت كه من ديدم كه يك ساندويچ را وقتى كه دست يك كسى مىرسيد تكهتكه مىكرد و به رفقايى كه، به اين اشخاصى كه اين بين بودند مىداد. يك حس تعاونى در مردم پيدا شده بود كه اين حس تعاون مورد نظر خدا بود. و خداى تبارك و تعالى به اين ملت مرحمت فرمود كه يك ملتى كه دست خالى بود بر يك قدرتى كه همه چيز داشت غلبه كرد. اين نبود الاّ اينكه اين ملت يك روح تعاون پيدا كرده بود، يك ايمان پيدا كرده بود. اين ايمان بود كه شما را پيروز كرد. الآن بايد شما همين نهضت را حفظ كنيد به اينكه هم اختلافات نباشد بين قشرهاى مختلف ـ كه معالأسف تازگى هم كمكم دارد يك اختلافاتى پيدا مىشود ـ و هم آن جهت اخلاصش، جهت اسلاميتش محفوظ باشد، جهت ايمانش محفوظ باشد كه با اخلاص و ايمان كار بكنيد. همان طورى كه با اخلاص و ايمان شما اين سد را شكستيد، با اخلاص و ايمان جاى او را پر كنيد و سازندگى كنيد. و من اميدوارم كه خداوند تبارك و تعالى به همۀ شما سعادت عنايت كند، و مملكتتان را يك مملكت مستقلى كه هيچ كس در آن تصرف نداشته باشد و نتواند تصرف بكند، انشاءاللّه نصيب ما يك همچو استقلالى بشود. خداوند همۀ شما را حفظ كند. موفق باشيد انشاءاللّه.