بسم‌اللّه الرحمن الرحيم راه رويارويى با جهانخواران ما امروز مواجهيم با چند مطلب كه تذكرش لازم است: يكى كه همه مى‌دانيد مواجه با قدرتهاى بزرگ كه در خارج و داخل مشغول تبليغات هستند بر ضد اسلام و توطئه‌هايى دارند. يكى هم خرابيهايى كه در داخل كشور است و اشخاصى دامن مى‌زنند به اين خرابيها و اغفال مى‌كنند جوانهاى ما را از هر طرف. ما امروز اگر بخواهيم با اين قدرت بزرگ مواجه باشيم و در اين ميدان شكست نخوريم احتياج به چند امر داريم: يكى اينكه ما اقتصاد خودمان را طورى كنيم كه خودكفا باشيم كه اولش قضيه زراعت است. مزرعه‌ها، كشتزارها با فعاليت همه جانبۀ قشرهاى مختلف كشت بشوند. مع‌الأسف دستجاتى هستند كه يا ندانسته، و به واسطۀ تحريك بعض عناصر ضد انقلاب، يا شايد بعضيشان هم دانسته ـ از باب اينكه از همان جمعيت هستند ـ نمى‌گذارند كه كشت آنطورى كه بايد صورت بگيرد، صورت بگيرد. با اسمهاى مختلف در اطراف ايران ـ هر جا برويد اين مسائل هست كه ـ در كشتزارها مى‌روند و به اسم اينكه ما مى‌خواهيم كمك كنيم به مستمندان و كمك كنيم به مردم، مانع مى‌شوند از اينكه يك كشت صحيحى بشود، و اين يك خطرى است براى كشور ما. خودكفايى اقتصادى، مهم‌ترين مسئوليت ملى شما مى‌دانيد كه اگر يك مملكتى در اقتصاد، خصوصاً اين رشته اقتصاد كه نان مردم هست در اين احتياج به خارج پيدا بكند، و يك احتياج مبرمى كه نتواند خودش اداره كند خودش را، و بايد ديگران او را اداره كنند، اين وابستگى اقتصادى، آن هم در اين رشته، موجب اين مى‌شود كه ملت ايران، مملكت ايران، تسليم بشود به ديگران. اگر امريكا موفق بشود در اين مطلبى كه الآن پيش آورده است كه همه قدرتها را دور خودش جمع كند و حصر اقتصادى بكند نسبت به ايران، ان‌شاءاللّه موفق نمى‌شود. لكن ما بايد طرف احتياط را بگيريم. اگر خداى نخواسته، موفق بشود و ايران را در حصر اقتصادى از جهات مختلفه قرار بدهد كه يك جهتش هم همين قضيۀ خواربارهايى است كه ما احتياج به آن داريم، خوب، ما قاعدتاً نمى‌توانيم ديگر مقاومت كنيم، و اين يك ضربه‌اى است كه به نهضت ما مى‌خورد كه ضربه به اسلام است. پس تكليف همۀ ماها هست كه هر كس به هر مقدارى كه قدرت دارد در اين امر كوشش كند. در امر زراعت، در امر دامدارى، هم دولت بايد كمك كند و هم مردم بايد به هم كمك كنند و هم كار بكنند مردم. مردم بايد مشغول كار بشوند. يك مملكتى است كه احتياج به نيروى كار دارد اگر اين نيرو به خدمت ديگرى كشيده بشود ـ به كارهاى ديگر كشيده بشود ـ اين موجب اين مى‌شود كه نتوانند اين حاجتى كه ملت دارد برآورده كنند. پس در رأس همۀ چيزها اين است كه يك كشورى راجع به ارزاقش محتاج نباشد به خارج. راجع به گوشتش و راجع به نانش و راجع به اينطور چيزهايش محتاج نباشد. و اين لازم است كه دامداريها رواج پيدا كنند و همين طور كشاورزى به طور وسيع درست بشود. ديروز بود ظاهراً كه برادرهاى قمى ما كه آمده بودند اينجا. آنها مى‌گفتند كه قم امسال خودكفاست براى اينكه فعاليت شده است، خود مردم، و جهات مختلفه شده است كه زمينهاى زيادى زير كشت رفته است. و روى اين زمينه كه آن زمينهايى كه زير كشت رفته است و فعاليتهاى ديگرى كه ساير كشاورزها كردند، اگر بشود و ان‌شاءاللّه درست عمل بشود قم احتياج به خارج ندارد. من خيلى از اين جهت خوشحال شدم و اظهار تشكر كردم نسبت به آنها. و خداوند ان‌شاءاللّه حفظ كند آنها را. اين مطلب همه جا بايد بشود. مطلب در همه جاى ايران بايد بشود. يعنى هر منطقه‌اى بايد كوشش كند كه براى منطقه خودش خودكفا باشد. خودكفايى وظيفۀ شرعى و ملى خوزستان آب فراوان و زمين فراوان دارد. هم آب فراوان دارد، هم زمين فراوان. اين چنانچه كمك بشود، هم از طرف دولت كمك بشود، و هم ملت، دست به دست هم بدهند و هم مردم دست به دست هم بدهند و آنجا را كمك كنند و كشت كنند و ديمى، آبى، ايران هم ديمش خوب مى‌شود، هم آبش، شايد ديمش بهتر هم باشد و بيشتر هم، ديم [بيشتر محصول مى‌دهد] يعنى اگر آبى يك تخم هشت تخم درصد متداول باشد شايد آن بيست تخم باشد. در هر صورت اين يك تكليفى است الآن براى ما، نه قضيه يك مسئلۀ عادى است. الآن مملكت ما در يك امر، در يك وضع غيرعادى دارد زندگى مى‌كند. وضع عادى نيست كه انسان بگويد كه خوب، ما نمى‌خواهيم حالا اين منفعت [را] داشته باشيم. يك وضع غيرعادى است كه نمى‌توانيم بگوييم كه نمى‌خواهيم. معنى نمى‌خواهيم اين است كه ما وابسته به خارج باشيم. وابستگى به خارج اين است كه همه چيزمان را دوباره در اختيار آنها بگذاريم. بنابراين، اين يك تكليف شرعى است. نه يك امر عادى باشد كه ما از زراعت امسال دلمان نمى‌خواهد زياد نفع ببريم. نه، اين مسئله اينطور نيست، دلخواه نيست. در اين وضع غيرعادى كه ما به آن ابتلا داريم، اين يك تكليف هم ملى است و هم شرعى. يعنى اگر ما بتوانيم يك كارى بكنيم و نكنيم، پيش خداى تبارك و تعالى مسئول هستيم. اين يك باب است كه باب كشاورزى و دامدارى و چيزهايى كه مربوط به ارزاق مملكت است، يك مملكتى كه مى‌تواند و مى‌توانست در دامدارى جورى باشد كه حتى به خارج هم شايد مى‌توانست بدهد، حالا بايد گوشتش را از يك جايى بياورند و گندمش را از يك جايى بياورند و تخم مرغش را از يك جايى بياورند و هر چيزش را از يك جايى. براى ما عيب است اين مطلب كه ما همه چيزمان به دست غير باشد و چشممان به اين باشد كه كى نان ما را بدهد، كى گوشت ما را بدهد. بنابراين بايد همت كنند. همۀ قشرها همت كنند و اين حاجت، ارزاقى را كه ما احتياج به آن داريم و ملت ما محتاج است، اين را برآورند، و ان‌شاءاللّه خودكفا بشوند. توطئۀ تضعيف نمودن ارتش يك جهت ديگر اين است كه يك اشخاصى كه مى‌خواهند اوضاع ايران آرامش نباشد در آن، اينها در بين ارتشيها، ژاندارمريها و شهربانيها رفتند و مى‌گويند كه ما اين مراتب سلسله را نبايد قبول كنيم. يك كلمۀ غلطى را توى مغز اينها فرو كردند كه جامعه توحيدى. نمى‌دانند هم جامعۀ توحيدى اصلاً معنايش چيست. اگر يك معناى صحيحى هم داشته باشد، اينها نمى‌دانند. اينها خيال كردند كه جامعۀ توحيدى معنايش اين است كه اصلاً ارتشى تو كار نباشد. همه‌شان يا سرباز باشند يا همه‌شان سپهبد باشند. اين معنايش اين است كه ما ارتش نداشته باشيم. اين چيزى كه قدرت كشور ما بايد باشد و بازوى تواناى كشور باشد كه ارتش است، و همين طور ژاندارمرى و ساير قواى انتظامى. اين چپگراهايى كه به اسلام خودشان را بستند، الآن گرفتارى ما به اين اشخاصى هست كه با اسم اسلام دارند مقاصد ديگران را ترويج مى‌كنند. يكيش همين است كه مى‌روند در سربازخانه‌ها و در بين ارتش، و بعضيشان هم شايد از همان ريشه‌هاى سابق باشد كه دانسته مى‌خواهند نگذارند كه ارتش قوت بگيرد. قدرت ارتش را مى‌خواهند از دست بگيرند و فلج كنند ارتش را. مى‌گويند كه نه، بايد شماها افسر باشيد و نه ما هم درجه‌دار، و بايد يك مسئلۀ توحيدى پيش بيايد. مسئله توحيدى معنايش اين است همه‌مان سپهبد باشيم يا همه‌مان سرباز، هيچ كس از هيچ كس اطاعت نكند. معنى جامعۀ توحيدى اين جز اين است كه اصل ارتش را به هم بزند؟ يعنى ارتش ما نمى‌خواهيم؟ اين معنايش اين است كه اصلاً ايران ارتش نمى‌خواهد. ايران ژاندارمرى هم نمى‌خواهد. ايران شهربانى هم نمى‌خواهد. ايران دولت هم نمى‌خواهد. اصلاً جامعۀ توحيدى. اينها اصلاً نمى‌فهمند، اگر يك جامعه، توحيدى باشد معنايش چيست. جامعۀ توحيدى معنايش اين است كه در عين حالى كه ـ فرض كنيد ـ سرلشكر هست و ديگران بايد از سرلشكر اطاعت بكنند و در عين حالى كه سپهبد ـ فرض كنيد اگر باشد ـ هست و در عين حالى كه حكومت هست، همۀ اينها يك فكر داشته باشند. جامعۀ توحيدى معنايش اين است كه همه اينها به خدا فكر كنند؛ توجه به خدا داشته باشند نه هرج و مرج باشد. جامعۀ توحيدى اصل قابل وجود به آن معنا كه مى‌گويند نيست. جامعۀ توحيدى به آن معنا كه مى‌گويند خوب، همه رعيت باشند، ما ديگر نساج نمى‌خواهيم، ما ديگر فرض كنيد كه آن كسى كه آهنگر نمى‌خواهيم، اين توحيدى نمى‌شود. يكى زحمتش زياد است. يكى زحمتش كم است. جامعۀ توحيدى در حيوانات هم كم است. در بعضى حيوانات يا اكثر حيوانات جامعۀ توحيدى است. يعنى اينكه ديگر در حيوانات يك بالا و پايين نيست، الاّ در بعضى‌شان. در مثل موريانه. آنها هم تمدن دارند و مى‌گويند تمدنشان هم اسبق است از انسان. يا در مثلاً زنبور، زنبور نحل ـ يعنى زنبور عسل ـ آنها هم بالا و پايين دارند. اگر بنا باشد كه به آن معنا كه شما مى‌گوييد جامعۀ توحيدى، معنايش اين است كه تفاوت مابين افراد نباشد. شما در غير حيواناتى كه آن هم حيواناتى كه تمدن ندارند، در غير حيوانات، در كجاى عالم پيدا مى‌كنيد كه تفاوت نباشد، يعنى همۀ ما يا مهندس باشيم يا هيچ درس نخوانيم. همۀ كشور ما يا همه‌شان بايد مهندس باشند. خوب، همه مهندس، ما كشاورز نمى‌خواهيم؟ همه كشاورز، ما كارگر نمى‌خواهيم؟ همه كارگر، ما كارفرما نمى‌خواهيم؟ اصلاً قابل ذكر است اين؟ توطئه به نام جامعۀ توحيدى يك كلمۀ جامعۀ توحيدى به گوششان خورده است، معنايش را نفهميدند. يا آنهايى كه در كار هستند و در كمين هستند كه مى‌خواهند اين كشور را به هم بزنند، و مى‌خواهند باز ما را تحت سيطرۀ امريكا و امثال امريكا قرار بدهند. آنها افتاده‌اند توى اينها. جامعه توحيدى! از آنها بپرسيد جامعۀ توحيدى مقصودتان چيست؟ مقصود اين است كه ما درجه‌دار و افسر و سرباز نمى‌خواهيم! همه‌مان سرباز، اطاعت نمى‌خواهيم. وقتى كه يك كسى فرمان بدهد هيچ كس نبايد از او اطاعت كند. يا همه فرمان بده فرمانبر نداشته باشيم. يا همه فرمانبر، فرمانده نداشته باشيم. اين كشور مى‌شود؟ اين مملكت مى‌شود؟ اين خيانت به ارتش نيست؟ اين خيانت به اسلام نيست؟ اينها را به گوششان خواندند و يك شوراهايى درست كردند غلطى و به گوش اينها خواندند. مى‌آيند در آنجا، درجه‌هاى خودشان را مى‌كنند مى‌دهند به افسر. مى‌گويند تو درجه بده. اين جز اين است كه يك مملكتى را به فساد بكشد. ما در اين مملكت يك كاسب نمى‌خواهيم؟ تاجر نمى‌خواهيم؟ فرش فروش نمى‌خواهيم؟ يك مملكت ما همه‌اش بايد يكسان، و به قول آنها جامعۀ توحيدى كه آنها مى‌فهمند، جامعۀ توحيدى باشد كه همه يك جور باشند. محصل ديگر نمى‌خواهيم براى اينكه اگر محصل رفت تحصيل كرد، خوب فرق مى‌كند با ديگران. توحيدى نيست كه اين، يكى بالاتر، يكى پايين‌تر. آن كسى كه با فكرش مثلاً يك كار بزرگى انجام مى‌دهد، اين با آن رعيتى كه با عملش يك جريب زمين را درست مى‌كند، اينها در يك جامعه‌هاى عالم يك جور هستند اينها؟ در جامعه‌هاى دنيا، آن كسى كه طياره را درست مى‌كند با آن كسى كه چاه مى‌كند براى آب، اينها يك جورند در دنيا؟ جامعه توحيدى نيست اين كه. آن يك كار ديگر مى‌كند، اين يك كار ديگر مى‌كند. آن يك جور ديگر زندگى مى‌كند، اين يك جور ديگر. جامعه توحيدى يا هرج و مرج اينها چى مى‌گويند؟ كجاى دنيا جامعه توحيدى هست كه اينجا باشد؟ در شوروى ديگر رؤسا و مرئوسين نيستند؟ كرملين حكم نمى‌كند براى همه كشور خودش. سردارهاى آنجا حكم نمى‌كنند. صاحب‌منصبهاى آنها، همۀ اينها از زير بارشان در مى‌روند، درجه‌هاشان مى‌كنند كه جامعه توحيدى نيست. چين هم كه همين طور است. كجاى دنيا هست كه سرباز همه باشند؛ هيچ صاحب‌منصب نداشته باشند. يا همه صاحب‌منصب به يك درجه باشند. اين چه غلطى است كه در فكر اينها رفته. خيانت است اين به اسلام. خيانت است اين به كشور. خيانت است اين به ارتش. ارتش بايد باشد با همان قدرتى كه بايد باشد. البته همه به يك فكر بايد باشند. جامعۀ توحيدى اين است. تمام ملت ايران بايد يك فكر كنند و آن اين است كه خودشان را از زير بار اجنبى نجات بدهند، و خودشان اداره كنند ملت خودشان را، مملكت خودشان را. جامعۀ توحيدى آن بود كه در اين نهضتى كه پيروز شديد شما، آن بود كه در اين نهضت پيروز شديد. يعنى همه آمدند با هم به طور وحدت كلمه، وحدت فكر. نه معناى جامعه توحيدى اين است كه هرج و مرج بشود. و نه دولتى باشد و نه ملتى باشد، و نه مديرى باشد و نه اداره‌اى باشد و نه مهندسى باشد، نه چيزى. اين يك مسئله‌اى است كه اصلاً خطرناك است براى مملكت ما. لزوم هوشيارى در برابر خطر امريكا اين جوانهايى كه در بين ارتش هستند، توجه داشته باشند. اين يك خطرى دارد براى كشور شما پيش مى‌آورد. اين كار به دست ديگران دارد واقع مى‌شود، و شماها گول مى‌خوريد. قبل از اينكه شروع بشود به يك تصفيه‌اى و من آنطور قاطع كه مى‌توانم عمل كنم، عمل كنم، خودتان اصلاح كنيد خودتان را، والاّ ما اينها را تصفيه خواهيم كرد. آنهايى كه رفتند و كندند [درجۀ] خودشان ـ آنطور كه براى ما نقل كردند ـ و به آنها هم گفتند شما هم بكنيد، ديگر سربازى و نمى‌دانم [بالا و پايين] نيست، اين بزرگتر خيانتى است كه به مملكت ما داريد مى‌كنيد. قبل از اينكه ما دخالت در امر بكنيم خودتان اصلاح بكنيد. اين هم يكى از گرفتاريهايى است كه ما داريم كه مواجه با آن هستيم. از آن طرف با امريكا ما مواجهيم. از اين طرف با اين جوانهايى كه دارند كمك به امريكا مى‌كنند. نمى‌فهمند اينها كه اگر امريكا يك روزى بنايش بر اين شد كه بيايد اينجا شلوغى بكند، ما ارتش لازم داريم، ژاندارمرى لازم داريم، جوانهاى پاسدار لازم داريم، خودمان هم بايد برويم، نمى‌فهمند اين معنا را. گول خوردند از اشخاص. اين اشخاص اين توطئه را براى شما مى‌كنند و مى‌آيند به شما مى‌گويند و شما را به خيال خودشان مى‌خواهند كه جامعۀ توحيدى برايتان درست كنند، اينها را معرفى كنيد تا طرد بشوند. خودتان طردشان كنيد. خود اين جوانهايى كه در آنجا هستند طردشان كنند. اين مسير برخلاف اسلام است. برخلاف ملت ايران است. برخلاف كشور است. برخلاف مصالح مسلمين است. يك همچو كار غلط را نكنند. هم قواى لشكرى و هم ـ عرض مى‌كنم ـ ارتش و هم ژاندارمرى و هم پاسداران نبايد هرج و مرج باشد. پاسدار: من پاسدارم، انقلابى است، هر كارى دلم مى‌خواهد بكنم، اين معنايش اين است كه يك انسجام نباشد در يك مملكت. لزوم انسجام و هماهنگى ميان نيروهاى نظامى وقتى هرج و مرج در يك مملكت باشد، زندگى تباه مى‌شود. اگر فردا به شما هجوم كردند، نمى‌توانيد جواب بدهيد. اگر يك دشمنى به شما رو آورد، نمى‌توانيد جواب بدهيد. خوب، مى‌بينيد الآن هم در داخل، هم در خارج، ريختند به جان هم و يك قوه‌اى نيست كه جلو اينها را بگيرد. براى چى؟ براى اينكه انسجام در بين خودتان نيست. بين خود قواى انتظاميه اصلاً نيست. پاسدارها براى خودشان على‌حده، يك زندگى دارند، هر كدام براى هر جا، براى خودش و همين طور ديگران. اينها بايد فكر بكنيد خودتان اولا فكر بكنيد. اين پاسدارهايى كه من از آنها خيلى هم تشكر مى‌كنم، كه مملكت ما را پاسدارها حفظ كردند. لكن حالا بين آنها هم افتادند اشخاصى كه نمى‌گذارند اينها منسجم بشوند. اينها انسجام مى‌خواهد. اين قوا بايد هماهنگ بشوند. اگر يك قواى مملكت هماهنگ نشوند نمى‌توانند كار انجام بدهند. همه جا بايد هماهنگ بشوند. هر جا مى‌روى؟ مى‌بينى كه پاسدار مى‌رود توى پادگان ژاندارمرى، تو پادگان ارتش، تهديدش مى‌كند، چه مى‌كند، اهانت مى‌كند، به ما نوشتند مى‌آيند اهانت مى‌كنند. آخر چه وضعى است اين معنا؟ آخر شما مسلمانيد. شما ملى هستيد. شما براى خدا كار مى‌كنيد. براى كشورتان كار مى‌كنيد. خوب، بايد همه‌تان با هم هماهنگ باشيد تا كار را بتوانيد انجام بدهيد. اين هم يكى از گرفتاريهايى است كه الآن مملكت ما مبتلا به آن هست؛ و مبتلاى به يك دسته دوست؛ دوستى كه توجه ندارد، نادان. اشخاصى كه متعهدند، اشخاصى كه مى‌خواهند كار بكنند، لكن يك دسته خدانشناس اينها را تحريكشان مى‌كنند. جوانها هم با اذهان صاف خيال مى‌كنند اين كه اين حرف را مى‌زنند درست مى‌گويند. شما ريشه اين مسائل را پيدا كنيد كه كى دارد مى‌گويد. اين هم يك چيزى هست. گرفتاريهاى ديگر هم هست. اتكال به قدرت الهى لكن مع‌ذلك ما از باب اينكه متكى به يك قدرت بزرگى هستيم [ان‌شاءاللّه پيروزيم] ما خودمان هيچيم هيچ، ابدا. اگر يكيتان خيال بكنيد كه خودتان هم يك چيزى هستيد، بدانيد خطا كرديد. خودمان هيچيم. اين صداها هم كه مى‌كنند، خمينى كذا، اينها هم بيخود است، بيهوده است. خمينى هيچكاره است. كار دست يك قدرت بزرگى است كه او انجام داد؛ آن است كه كار دستش است. آن است كه مى‌تواند يك جمعيت بى‌سلاح را بر يك قدرت بزرگ موفق كند و پيروز كند. تا خودتان را، [دائماً] مى‌بينيد كه من كذا و شما كذا، يك بشرى را مى‌بينيد و چه مى‌كنيد، اين فايده ندارد. ما برادر هستيم. همه با هم بايد توجه كنيم به خداى تبارك و تعالى، و با اتكال به خداى تبارك و تعالى، ان‌شاءاللّه پيروز مى‌شويم. بيدارى نسل جوان و من اميدوارم كه اين جوانهاى ما در هر جا كه هستند؛ در ارتش هستند، در ژاندارمرى هستند، در شهربانى هستند، در سپاه پاسداران هستند، در كميته‌ها هستند، در دادگاهها هستند، در بازارها هستند، در خيابانها هستند، در كشاورزى هستند، در دامدارى هستند، در كارخانه‌ها هستند، همۀ اينها به خودشان بيايند، ببينند كه ما مواجه با يك قدرتى هستيم كه اگر با هم نباشيم و به خدا توجه نداشته باشيم، ما يك لقمه آنها هستيم. بايد به خدا توجه كنيم و همبستگى با هم داشته باشيم. يك مملكتى با هم جوش بخورد تا نتواند آسيب به او برسد. اگر ما فرد فرد باشيم، گروه گروه باشيم، همه‌مان آسيب مى‌بينيم. براى اينكه همه ضعيفيم. اما چنانچه انسجام پيدا بكنيم، همۀ گروهها پشتيبان هم باشند، يك نظر باشند، جامعۀ توحيدى به اين معنا پيدا بشود كه همه پشتيبان هم و همه با وحدت كلمه و با وحدت نظر، بدون اينكه يكى بگويد نه، يكى بگويد آرى، اگر اينطور بشويم ان‌شاءاللّه پيروز هستيم. و من از خداى تبارك مى‌خواهم كه اين مملكت ايران كه مملكت اسلامى است؛ مملكتى است كه خداى تبارك و تعالى به آن نظر دارد، رسول اكرم نظر دارد، ائمه هدى نظر دارند، اين مملكت را از شرّ اشرار، چه اشرار خارج و چه اشرار داخل، نجات بدهد. خداوند شماها را، جوانهاى ما را كه خدمت مى‌كنند براى مملكت خودشان و مشغول هستند، در هر نقطه‌اى خدمت مى‌كنند به كشور، چه در زراعتش، چه در صناعتش، چه در ارتشش، چه در ساير قواى انتظامى، چه پاسدارها، خداوند همۀ آنها را قدرت بدهد، همۀ آنها را سالم و موفق كند. ان‌شاءاللّه موفق باشيد و با قدرت پيش برويد كه پيش مى‌رويد.
