بسم اللّه الرحمن الرحيم توطئۀ اجانب؛ جلوگيرى از حاكميت اسلام خيلى بايد در نظرتان باشد، شمايى كه سر و كارتان با يك اموال زيادى است و از آن طرف هم با مستضعفين است و از آن طرف هم چشمهايى دوخته شده است كه اين نهضت را هر طورى هست هى آلوده‌اش بكنند. يك وقت انسانْ سر و كارش با يك عدّه اشخاصى بوده است كه يا آن طرف بودند، و يا اشخاص مؤمن بودند، آنجا اگر يك وقت اشتباهى مى‌شد، اشخاص بيطرف و اشخاص مؤمن تنبّه مى‌كردند۱ كه يك همچو اشتباهى واقع شده. يك وقت سر و كار شما با يك اشخاص اشكالتراش است. اشخاصى هستند كه مى‌خواهند يك نقطۀ ضعفى پيدا بكنند، آن نقطۀ ضعف را دامن بزنند و زياد جلوه بدهند. و آن هم نظر به شما ندارند؛ نظر به اشخاص ندارند؛ نظر به مكتب دارند. اينها الآن اشخاصى هستند در ايران، از خارج هم هدايت مى‌شوند كه نمى‌خواهند اين نهضت، اين مكتب اسلامى، نمى‌خواهند آن طورى كه هست در خارج تحقق پيدا بكند؛ براى اينكه با تحقق او همۀ آمال و آرزوى چپاولگرها نقش به آب مى‌شود. اينها در صددند كه از هر چيز اشكال بكنند. يك وقت رفراندم پيدا مى‌شود، همۀ ملت مى‌روند رأى مى‌دهند، مع‌ذلك اينها اشكال مى‌كنند آن مثلاً به زور بوده. و [حال آنكه] همۀ مردم در مَرئى و مَنْظَر بوده كه زورى در كار نبوده؛ مردم با اختيار خودشان بوده. حالا كه مجلس خبرگان است، و مردم با علم و اختيار خودشان اشخاصى را تعيين كردند، ديديم كه دائماً مشغول‌اند به اينكه اشكال بكنند و مجلس را مجلس درستى ندانند. و اين [كسانى] كه دائماً كتابچه مى‌نويسند و گاهى مقاله مى‌نويسند. و فردا هم كه مجلس شورا را، ملت ما ان‌شاءاللّه با آزادى تمام، تمام اشخاص صحيح را، اشخاص اسلامى را، انتخاب مى‌كنند، باز اينهايى كه با اصل اسلام موافق نيستند و با اسلامى‌اش موافق نيستند باز مناقشه خواهند كرد. فردايش هم كه مثلاً رئيس جمهور تعيين بشود، به آن هم اشكال خواهند كرد. همۀ اينها در اين مشترك‌اند كه نمى‌خواهند يك نهضت اسلامى به ثمر برسد، از اسلام مى‌ترسند، اينها همه در اين معنا مشترك‌اند. هراس توطئه‌گران از اسلاميت نظام شما ديديد كه وقتى اعلام شد «جمهورى اسلامى»، صدا درآمد كه اى واى، اسلاميش را مى‌خواهيد چه كنيد! همين «جمهورى» نخير، «جمهورى دمكراتيك». اينها از اسلاميش مى‌ترسند. از جمهوريش نمى‌ترسند. خيلى جاها هست. از جمهورى دمكراتيكش هم نمى‌ترسند. دمكراسى غربى كه واردات است. اينها از اسلامش مى‌ترسند. حالا يا واقعاً اسلام را نشناخته‌اند و آن طورى كه غربيها با نقشه‌هاى شيطانى خودشان اسلام را بد معرفى كرده‌اند، و مع‌الأسف بسيارى از جوانهاى ما و غير جوانها گول خورده‌اند، يا خودشان اشخاصى هستند كه گول نخورده‌اند؛ جزء همان تيپى هستند كه نقشه مى‌كشند براى اينكه اسلام را كنار بگذارند. امروز كه يافتند كه يك قدرتى هست در مملكت آن قدرت اسلام است، اينها آن را بِالعَيان يافتند يك مملكتى كه با هيچ بر همۀ قدرتها غلبه كرد، منتها بين راه است، مى‌خواهند نگذارند اين قدرت به ثمر برسد. حالا ديگر بدتر از اول است؛ براى اينكه يك مار زخم‌خورده هستند. فهميدند كه يك قدرتى در ايران هست كه با آن قدرت، ملت ايران مى‌توانند اَبَرقدرتها را كنار بزنند و قدرتهاى شيطانى را عقب بزنند. حالا بيشتر در صدد اين هستند كه بشكنند. و لهذا ما همه‌مان الآن مسئوليت بزرگى به عهده‌مان است. من كه طلبه‌ام اينجا مسئوليت دارم. شماها هم كه مشغول به اين فعاليت [هستيد ]خصوصاً اين فعاليت حساسى كه سر و كارش با ماليات است، اين مردم بيشتر توجه به آن دارند، و زودتر مى‌توانند تهمت بزنند. صدور انقلاب در گرو حفظ حيثيت اسلام همۀ ما در اين بُرهه‌اى از زمانى كه امر داير بين پيروزى نهضت، و خداى نخواسته شكست كه تا آخر ديگر شكست باشد؛ نه شكست محدود. الآن ما واقع هستيم در يك دوراهى كه يا پيروزى تا آخر ان‌شاءاللّه و يا خداى نخواسته شكست تا آخر. ولهذا هركس در هر كارى كه دارد، هر كسى هر كار، هر شخص و هر گروه هر كارى كه دارند ، بايد خودشان را متوجه اين معنا بكنند كه سر و كارشان با حيثيت اسلام است. نه قضيه قضيۀ مستضعفين است. نه قضيه قضيۀ بنياد است؛ قضيه قضيۀ اسلام است. سر و كار با حيثيت اسلام است كه الآن به دست اين ملت است. اگر اين ملت توانست اين حيثيت را حفظش بكند و اين ادعايى كه همه كرده‌اند كه جمهورى اسلامى بتواند اين ادعا را به ثبوت برساند به ثبت برساند كه يك جمهورى اسلامى است با محتواى اسلامى، پيروزى است ان‌شاءاللّه تا آخر. و اگر چنانچه اسلام به آن معنايى كه هست در ايران تحقق پيدا بكند، مطمئن باشيد كه كشورها يكى بعد از ديگرى همين رويّه را پيدا مى‌كنند. الآن هم نمونه‌هايش هست. الآن هم همان كارهاى خلافى كه در ايران واقع مى‌شد در بعضى كشورهاى ديگر شروع كرده‌اند و مشغول‌اند؛ از خوف اينكه مبادا از ايران به آنجا سرايت بكند، و بيخود دست و پا مى‌زنند؛ ناچار سرايت مى‌كند. يعنى الآن هر طايفه‌اى كه مى‌آيند اينجا از ملتشان وقتى ذكر مى‌كنند، مى‌گويند توجه دارند به ايران و همين معنا را مى‌خواهند تحقق بدهند، در عراق، در كويت، در مصر، همه جا. اگر ما خوب اين نقش را بازى بكنيم و اسلام را به آن طورى كه هست در ايران پياده‌اش بكنيم، علاوه بر اينكه خودمان ـ ان‌شاءاللّه ـ پيروز هستيم و تا آخر هم پيروز هستيم ان‌شاءاللّه از ما به ساير بلاد [سرايت مى‌كند] كه نظر ما به اين است كه همۀ بلاد مسلمين اسلامى باشد، حكومت در دنيا حكومت اسلامى باشد، يا عدل اسلامى در همه جا باشد. اگر ما با هوشيارى و با امانت و با علاقه [باشيم] همان طورى كه علاقه ما را به اينجا رسانده. علاقۀ قشرهاى مختلف ملت به اين نظام اسلامى يك علاقۀ الهى بود كه در قلب مردم تحقق پيدا كرد. و با دست غيبى اين علاقه در قلوب مردم پيدا شد، به طورى كه از بچه‌هايى كه تازه زبان باز مى‌كردند تا پيرمردهايى كه نزديك مُردنشان بود، آنها همه با هم همصدا بودند و اسلام را مى‌خواستند. تكليف همگانى؛ حفظ حيثيت اسلام اين علاقه به اسلام ما را پيروز كرد. الآن ما مكلّفيم كه حفظ كنيم اين حيثيت را. آن علاقه را حفظ بكنيم، و در خودمان تقويت كنيم. بدانيم اين معنا را كه سر و كار با خداست، سر و كار ما با خداى تبارك و تعالى است، و امور در دست اوست، همه چيز به دست او اجرا مى‌شود. اين معنا را در قلب خودمان وارد كنيم؛ و تلقين كنيم به خودمان كه غير از ارادۀ او چيز ديگرى نمى‌تواند كارگر باشد، و ارادۀ او بود كه ما را به پيروزى نيمه‌كاره رساند. و اگر چنانچه ما حفظ بكنيم اين جهاتى را كه بايد حفظ بكنيم ـ ان‌شاءاللّه ـ آن اراده محفوظ خواهد ماند، و ما را به پيروزى نهايى خواهد رساند. و پيروزى نهايى اين است كه همۀ بلاد همۀ مستضعفين بر مستكبرين پيروز بشوند ان‌شاءاللّه. البته راجع به كيفيت كار شما، راجع به وضعيت و چگونگى آن، اين چيزى نيست كه من بتوانم در آن نظرى بدهم. و خود شما كه مشغول كار هستيد [عمل] مى‌كنيد. و اگر مشكلاتى هم پيدا شد، همان شوراى انقلاب هست. و من هم دعاگوى شما هستم؛ و خدمتگزار همۀ شما و همۀ ملت هستم. و اميدوارم كه ان‌شاءاللّه همه موفق و مؤيد باشيد. و اين خدمت ارزنده را بدانيد يك ارزندگى زيادى پيش خدا دارد. خداى تبارك و تعالى به مخلوق مستضعف نظر دارد. و شما كه الآن در خدمت يك همچو مخلوقى هستيد، يك همچو طايفه‌اى هستيد، به شما نظر دارد. و اين را به طور شايسته، به طور دقيق، عمل بكنيد؛ و اجرش را هم از خدا بخواهيد. هيچ در نظرتان نباشد كه يك كسى به شما بگويد چه خوب عمل كردى؛ يا يك كسى به شما بگويد بد عمل كردى. نظر به اين باشد كه اين پيش خداى تبارك و تعالى مقبول باشد. كه يك عبادتى است، عبادت پيش خدا مقبول باشد. ان‌شاءاللّه خداوند همۀ شما را حفظ كند؛ و همه موفق باشيد و اين راه را ادامه بدهيد، راه انسانى است، راه اسلامى است. و من از همه‌تان متشكرم به اينكه يك همچو زحمتى را متحمّل مى‌شويد. لكن زحمتى است كه براى اسلام است؛ براى خداست. و ان‌شاءاللّه خداوند همه‌تان را تأييد كند.
