

بسم اللّه الرحمن الرحيم 19 ربيعالاول 98 سلام بر اهالى شجاع و متدين آذربايجان عزيز! درود بر مردان برومند و جوانان غيرتمند تبريز! درود بر مردانى كه در مقابل دودمان بسيار خطرناك پهلوى قيام كردند و با فرياد «مرگ بر شاه» خط بطلان بر جزافهگوييهاى او كشيدند! زنده باشند مردم مجاهد عزيز تبريز، كه با نهضت عظيم خود مشت محكم بر دهان ياوهگويانى زدند كه با بوقهاى تبليغاتى انقلاب خونين استعمار را كه ملت شريف ايران با آن صد درصد مخالف است «انقلاب سفيد شاه و ملت» مىنامند و اين نوكر اجانب و خودباختۀ مستعمِرين۱ را نجاتدهندۀ كشور مىشمارند. مردَكى نجاتدهندۀ كشور است كه مخازن بزرگ ثروت اين ملت مظلوم را دو دستى تقديم اجانب نموده، و آن پول ناچيز را كه مىگيرد تقديم مىكند و در مقابل، آهنپارههايى مىگيرد كه هيچ دردى از ملت دوا نمىكند! آن شخصى نجاتدهنده است كه با مصونيت دادن اتباع اجانب، كشور را از حيثيت ساقط و به شكل مستعمرۀ عقبافتاده درآورده است! مردَكى حافظ آزادى ملت است كه در سرتاسر كشور، احدى را حق يك كلمه حقگويى و انتقاد نمىدهد و پليس ننگينش بر سر اين ملت مظلوم سايهافكنده! شاهى عدالتگستر است كه در هر چند گاهى، با قتلعام، ملتى را به عزا مىنشاند! من نمىدانم با چه زبانى به اهالى محترم تبريز و به مادران داغديده و پدران مصيبت كشيده تسليت بگويم؛ با چه بيان اين قتلعامهاى پىدرپى را محكوم كنم. من از مقدار جنايات و عدد مقتولين و مجروحين اطلاع صحيح ندارم ولى از بوقهاى تبليغاتى معلوم مىشود كه جنايتها بيش از تصور ما است. با اين وصف، شاه افراد پليس را كه به قتلعام به دلخواه او دست نزدهاند به محاكمه مىخواهد بكشد. خاطرۀ بسيار أسفانگيز قم هنوز ما را در رنج داشت كه فاجعۀ بسيار ناگوار تبريز پيش آمد كه هر مسلمى را رنج داد و ما را به سوگ نشاند. من به شما اهالى معظم آذربايجان نويد مىدهم، نويد پيروزى نهايى. شما آذربايجانيان غيور بوديد كه در صدر مشروطيت براى كوبيدن استبداد و خاتمه دادن به خودكامگى و خودسرى سلاطين جور بپا خاستيد و فداكارى كرديد. استبداد محمدرضا خان پهلوى و پدر روسياهش روى سلاطين مستبد را سفيد كرد. تاريخ ايران به ياد ندارد اين چنين سفاكى و قتلعام پىدرپى را كه به دست اين ياغى سفاك انجام مىگيرد. تاريخ مشروطيت به ياد ندارد اين چنين مجلس سنا و شورا را كه اهالى محترم متدين آذربايجان را مشتى اوباش و بىدين معرفى كنند؛ از مجلسى كه دستنشاندۀ شاه است بيش از اين توقع نيست. اكنون بعد از آنهمه كشتار و جنايات تبريز و آنهمه خونخواريهاى شاه، مشتى سازمانى۲ را با كارگران مجبور با سرنيزه، در گوشه و كنار كشور به راه انداخته تا با عربده كشيدن و به نفع دستگاه جنايت و خيانت تظاهرات به راه انداختن، مىخواهند لكههاى ننگ را از سر و صورت اين مستبد خونخوار شستشو كنند؛ غافل از آنكه با آب زمزم و كوثر هم محو نخواهد شد. تاريخ، رنجهاى ملت و ستمكارى و جنايات اين پدر و پسر را ضبط كرده و در فرصتى منتشر خواهد كرد. من الآن كه مشغول نوشتن اين غمنامه هستم، نمىدانم كه به برادران عزيز تبريزى ما چه مىگذرد. آيا شاه به جنايات خود ـ ولو موقتاً ـ خاتمه داده است يا نه؟ آيا مىخواهد پس از آن قتلعام، بازماندگان را چنان سركوبى كند كه نفسها قطع شود؟ لكن بايد بداند كه دير شده؛ ملت ايران راه خود را يافته و از پاى نمىنشيند تا جنايتكاران را به جاى خود بنشاند و انتقام خود و پدران خود را از اين دودمان سفاك بگيرد. با خواست خداوند قهار، اكنون در تمام كشور صداهاى ضد شاهى و ضد رژيمى بلند است، و بلندتر خواهد شد؛ و پرچم اسلام بر دوش روحانيون ارجمند، براى انتقام از اين ضحاك زمان، به اهتزاز خواهد درآمد؛ و ملت اسلام ـ يكدل و يكجهت ـ به پاس از مكتب حياتبخش قرآن، آثار اين رژيم ضد اسلامى و مروّج زرتشتى را محو خواهد كرد. اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَريبٍ؟!۳ اهالى معظم و عزيز آذربايجان ـ ايّدهماللّه تعالى ـ بدانند كه در اين راه حق و استقلال و آزادىطلبى و در حمايت از قرآن كريم تنها نيستند؛ شهرهاى بزرگ چون شيراز، اصفهان، اهواز و ديگر شهرها و مُقدم از همه قم مركز روحانيت و پايگاه حضرت صادق ـ سلاماللّه عليه ـ و تهران بزرگ با آنها هم صدا و هم مقصد، و همه و همه در بيزارى از دودمان پليد پهلوى شريك شمايند. امروز شعارها در كوچه و برزن هر شهر و هر ده، «مرگ بر شاه» است و هرچه عمال كثيف كوشش مىكنند كه جنايات را از مركز اصلى كه شاه است منحرف و به دولت يا مأموران متوجه كنند، كسى نيست كه باور كند. عجب آنكه از قرار مسموع هيأتى از دستگاه به آذربايجان آمده است كه بيخبرى شاه را از اين جنايات اعلام كند و آن كس كه احتمال آن را بدهد كيست جز سازمانيها۴ و اعضاى مجلسين كه آنها هم احتمال نمىدهند و تظاهر به خلاف مىكنند. از خداوند تعالى اصلاح امور مسلمين و رفع شرّ اشرار و محو آثار اين دودمان را خواهانم. والسلام عليكم و رحمةاللّه. روحاللّه الموسوى الخمينى