

[بسم اللّه الرحمن الرحيم] ايجاد اختلاف بين علما و ملت سلام مرا به علماى شيراز خصوصاً حضرت آيتاللّه محلاتى،۱ برسانيد و از طرف من دست ايشان را ببوسيد و بگوييد: شما خيلى به رنج بوديد؛ زندان رفتن شما و اقدام شما فراموش نمىشود؛ سيزده روزى كه در جايى، نظير جاى چاقوكشها به سر برديد، مورد نظر ولىعصر ـ عجلاللّه تعالى فرجه ـ خواهد بود. الحال بدانيد و به مردم برسانيد، به هر وسيلهاى كه مىشود مردم محترم فارس و ساير جاها را مطلع فرماييد كه اينها با سرنيزه، كشتن و زندان كردن و ساير اعمال وحشيانهاى كه در دنياى امروز، حتى در افريقا و ملل ديگر، بكلى انجام نمىشود، نمىتوانند پيش ببرند و جلوى احساسات مسلمانها را بگيرند و اسلام را از بين ببرند؛ و شكست مىخورند. لذا آمدند و نقشۀ مهمترى كشيدند. ممكن است فعلاً نه كشتن باشد و نه زندان و نه كار زشت ديگرى؛ زيرا با اينها پيش نبردند. اى كاش؛ اينطور چه عيب داشت؟ همه جا را بگيرند، همه را ببرند و عدهاى را بكشند؛ ديگران هستند؛ لكن نقشهاى كه مهمتر است و اينها دارند، اين است كه مىخواهند بين علما و ملت اسلام اختلاف بيندازند. اينها مىخواهند بگويند علما با انقلاب شاه موافقند؛ تا مردم را برگردانند، و سرمايۀ علما را كه مردم هستند، از دستشان بگيرند.به آيتاللّه العظمى محلاتى و ساير علماى شيراز بگوييد كه طلاب را تهذيب كنيد، مردم را متحد فرماييد. حواستان جمع باشد؛ مواظب باشيد. به همۀ مردم برسانيد، اينها دشمن هستند؛ دشمن اسلام هستند؛ دشمن ملت هستند. همه در يك صف هستيم پيغمبر اسلام عرب است؛ ما اختلاف نداريم و نبايد داشته باشيم. كوچك و بزرگ نداريم؛ بالا و پايين نداريم؛ مُقدم و مؤخر نداريم؛ همه در يك صف هستيم. ما همه براى اسلام و براى خدا قيام مىكنيم و بايد براى خدا باشد؛ نه براى دنيا. هيچ كس بر ديگرى فضيلتى ندارد. اختصاص به حوزه ندارد؛ همه موظفند. آنها خيال كردند آيتاللّه بروجردى فوت كرد، اسلام هم فوت كرد. اشتباه مىكنند؛ بد خيال مىكنند. پيغمبر و على و ساير ائمه ـ عليهمالسلام ـ و ساير بزرگان از دنيا رفتند و اسلام باقى ماند. خمينى هم مىميرد. من عمرم به آخر رسيده؛ چند روزى بيش، از عمرم باقى نيست. شما اى طلاب و اى فضلا كه جوان هستيد، كوشش كنيد. من مىميرم، ديگرى مىآيد؛ ديگرى مىرود، و ديگرى مىآيد. اسلام محفوظ باشد. دست بوسيدن و عكس و تقدم و تأخر اسم، معنى ندارد... حوزۀ علميه بايد به كار اسلام بخورد. اگر حوزۀ علميه به كار اسلام نخورد، بيهوده است، مبتذل است، واجب است بر همه و همۀ خطبا و مسلمين كه مردم را مطلع كنند؛ زيرا اصل اسلام در خطر است. در اصل كه اختلاف نيست؛ مگر فرعى است كه اختلاف نظر داشته باشند؟ مگر يقين دارند كه اسلام در خطر نيست؟ هيچ كس نبايد صلاح را در سكوت بداند، نبايد هيچ كس اين فكر را بكند. علاقۀ مردم به دين من از بعضى تعصباتِ بيجا رنج مىبرم. گاهى بعضى مطالب را از طلبههاى جوان مىشنوم، سرم درد مىگيرد. عكس يعنى چه؟ اينها موهومات است. خمينى هم اگر براى خدا كار نكند، مردم از بِينش مىبرند؛ نابودش مىكنند. ...[بايد] براى رضاى خدا، براى دين مردم كار كرد؛ نه براى دنيا. به خدا قسم، آنهايى كه ساكت شدند ـ كه دنيا را هم از آنها مىگيرند ـ بيچاره مىشوند، مردم دين مىخواهند. علما و روحانيت خدمتگزار دين هستند؛ لذا آنها را دوست مىدارند؛ و الاّ اگر فهميدند كه براى دنياست و براى حبّ رياست است و امثال آن، هيچ اعتنايى به آنها نمىكنند. من نمىتوانم پول را بگيرم و به طلاب بدهم؛ ولى مردم گرسنه و بيچاره بمانند و دين از بين برود. اما اگر چنين كنم بايد نابودم كنند، بيرونم كنند. مردم كاملاً حواسشان جمع است. مردم ديندار، آدم خدمتگزار به دين مىخواهند؛ هركس برجستهتر شد، او را دوست مىدارند. علاقۀ مردم به ما براى دين است. اين ابراز علاقه، براى اظهار علاقه به دين است. اشتباه مىكنند آنهايى كه مىخواهند بين علما و مردم و دين جدايى بيندازند؛ آنها رسوا شدند. سيد ضياء۲ به شاه گفته است، گرفتن اين مرد، اشتباه بوده؛ آزاد كردن او هم اشتباه بوده. آنها مفتضح شدند. اگر مطبوعات ما نمىنويسند، خارجيها مىنويسند؛ به من رسيده و مىرسد كه در خارج چه خبرها شده، چقدر اينها رسوا شدهاند. انزجار اين مردم از آنها بر تمام دنيا، ثابت شد. آنهايى كه مردم را به اشتباه مىاندازند، خيانت مىكنند. اين مطبوعات، خائن هستند. در جواب تلگراف حضرت آيتاللّه العظمى خويى خيلى اشتباه كارى كرده بودند. در ضمن چند جمله تمام مقاصدشان را گفته و حرفهاى ما را رد كرده بودند. گفته بودند: علما حقيقت اسلام را نفهميدند؛ ما فلسفۀ احكام را مىفهميم. گفته بودند: پيغمبر آرزوى تساوى داشت؛ اينها مرادشان از تساوى حقوق، عدالت اجتماعى نيست؛ ممكن است اگر علما ساكت شوند، كمكم حرف از ارث و طلاق و غير اينها به ميان بياورند. آنها دشمن هستند؛ بايد شما متحد شويد. اختلاف را دور بيندازيد، و از گوشۀ زندان نبايد ترسيد. از بين رفتن اسلام... است. بايد اسلام بماند، و قرآن هم بماند. خمينى از بين برود، برود؛ ديگرى هم از بين برود، برود. هدف ما حفظ اسلام و قرآن است، نه حفظ دنياى خود. همه يك هدف داريم؛ همه شريك هستيم؛ اختلاف نداريم و نبايد داشته باشيم. از عموم ملت ايران تشكر مىكنيم؛ خصوصاً از علما و روحانيون، و همچنين از ملت فارس و روحانيون و علماى آنها بسيار ممنون و متشكرم. خداوند همه را مؤيد و منصور بدارد. والسلام عليكم و رحمةاللّه و بركاته