
عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...

بسم اللّه الرحمن الرحيم مهيا بودن در مقابل توطئهها اول بايد اظهار تشكر كنم از آقايان كه زحمت كشيدند و تشريف آوردند خدمتشان رسيديم. آن چيزى كه امروز ما به او مبتلا هستيم و به اين زودى هم اين ابتلا معلوم نيست تمام بشود، اين قضايايى است كه بعد از پيروزى جنگ براى ما ممكن است پيش بيايد و پيش آمده است. امريكا معلوم نيست به اين زودى قطع طمع بكند از اين كشور. و ما هم و ملت ايران هم در صدد است كه ديگر برنگردد به آن وضعى كه سابق بود، و آن اسارتهايى كه از همه طرف داشت، و آن محروميتهايى كه تحمل مىكرد، و آن خلاف موازين اسلامى عمل مىشد. از اين جهت، ما بايد خودمان را مهيا كنيم براى مقاومت. همان طورى كه با مقاومت همۀ اقشار كشور از روحانيون و ديگر قشرها اين انقلاب تحقق پيدا كرد و پيشرفت كرد و پيروز شد، همين طور ما بايد مهيا باشيم براى ضربههايى كه به ما ممكن است ـ خداى ناخواسته ـ واقع بشود، چه از ناحيۀ اين قشرهاى داخلى كه منافع غيرمشروعشان از دستشان رفته است، و آن ظلمهايى كه به تودههاى محروم كردهاند الآن نمىتوانند بكنند، و مىخواهند كه اعاده بشود. و چه از خارج؛ آن كسانى كه، اين دولتهايى كه وابسته به امريكا يا قدرت ديگر هستند. قشر روحانيون ـ خداوند همه را حفظ كند ـ اينها بايد اين وظيفه را بطور شايسته عمل كنند؛ يعنى، مردم را مهيا نگه دارند. مردم شايد به حسب عامه، خيليشان ندانند كه چه قضيهاى واقع شده است. بلكه اشخاصى كه از خارج مىآيند، يا از شخصيتهايى كه در خارج هستند و گاهى پيام براى من مىفرستند، آنها به ما هم مىگويند كه شما باز نمىدانيد چه كرديد، در دنيا چه شده است. و حق هم همين است كه ما باز آن كارى كه اين ملت در پناه اسلام و در پناه امام زمان ـ سلاماللّه عليه ـ انجام داده است ما هم باز آن عمقش را تا حالا نمىتوانيم بفهميم، اين را به تدريج بايد فهميد از آن، لكن تا آن اندازهاى كه ما مىدانيم، تمام رسانههاى گروهى كه از امريكا و از شوروى و از اسرائيل و از انگلستان و از همه جا هست از لحنشان معلوم است كه ضربه خوردهاند. اگر گوش كنيد اين همه دروغپردازيها و اين همه شيطنتها يك امر عادى نيست. خوب، در دنيا خيلى جنگها واقع مىشود، خيلى كشتارها واقع مىشود، خيلى خرابيها وارد مىشود، اما وقتى كه ما ملاحظه مىكنيم، مىبينيم كه از آن مسائلى كه در دنيا واقع مىشود، يك كمى شايد منعكس بشود، اما مسائل ايران هر روز و هر شب در رسانهها هست و باد مىزنند كه اين مسائل را آنجايى كه به نفع ايران است كوچكش كنند، آنجايى كه به ضرر ايران است بزرگش كنند و ما بايد از اين لحنها بفهميم كه اينها ضربه خوردهاند و آن ضربهاى كه خوردند آنها مىفهمند و ما باز نمىدانيم چى است لكن اينقدر هست كه ما بايد آن مقاومت و روح اسلامى را حفظ كنيم. الگو قرار دادن پيامبر در تحمل مشكلات آقايان بايد آن قضايايى كه در صدر اسلام گذشته است، آن سختيهايى كه به خود پيغمبر اسلام ـ صلىاللّه عليه وآله ـ گذشته است، آن وقتى كه در مكه بودند، و همان وقتى كه در مدينه بودهاند، [ملاحظه نمايند] اگر كسى تاريخ ايشان را ببيند، مىبيند كه ايشان يك روز مىشود گفت خوش نداشته است، البته خوش به اعتبار نظرهاى مادى و هر روزشان اشتغال به امورى داشتهاند و براى ايشان زحمت مهيا مىكردند. آن وقت كه در مكه بودند آن بساطى كه قريش سر ايشان آوردند، آنقدر اهانت، آنقدر اذيت كه نتوانست ايشان بماند در خود مكه و آنها هم ايشان را حصر اقتصادى كردند نمىگذاشتند چيزى به ايشان برسد. گاهى اينها با يك زحمتهايى [ثروت] گير مىآوردند؛ مثل خديجه۱ كه يك ثروتمندى بود و به پاى پيغمبر ريخت، آنجا رسيد كه مىگويند پوست چيز را مىمكيده است كه يك قوّتى بگيرد. ما بايد فكر كنيم كه پيغمبر چه كرده است. براى چى اين كارها را مىكرده است، يك بشر است، اما مىبيند وظيفه دارد؛ يعنى، بشرى است كه خدا براى او وظيفه تعيين كرده است. اين اسلام را فرستاده است و به او امر كرده است كه بايد استقامت كنى: فَاسْتَقِمْ كَما اُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَك۲ اين آيۀ شريفه در دو جاى قرآن هست: يكى در سورۀ شورى هست: يكى در سورۀ هود پيغمبر ـ سلاماللّه عليه ـ در سورۀ هود را ياد مىآورد، و تفاوت مابين سورۀ «هود» و سورۀ «شورى» اين است كه آنجا وَاْسْتَقِمْ كَما اُمِرْتَ۳ است، اينجا فَاسْتَقِمْ كَما اُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَك است. مىفرمايد: شَيَّبَتْنى، نقل شده است از ايشان: شَيَّبَتْنى سُوَرَةُ هود لِمَكانِ هذِهِ الآيَة؛۴ براى اينكه نگران بوده است پيغمبر از اينكه اشخاصى كه همراهش هستند نتوانند استقامت كنند. خوب، خودش استقامت مىكرده است، اما وَ مَنْ تابَ مَعَك هم مأمور است؛ يعنى، همان طورى كه پيغمبر به استقامت و مقاومت مأمور است، هر كس هم همراه اوست و به او گرويده است، همين مأموريت را دارد و تا آخر هم اين هم اين مأموريت هست. ما الآن اين مأموريت را بايد به وجهى كه در قدرت داريم انجام بدهيم و اگر همۀ ملت توجه پيدا كنند به اين مسائل و گرفتاريهايى كه پيغمبر داشته است و مسلمين در صدر اسلام داشتهاند، گرفتاريهاى زيادى بوده است و ما تا كنون به آن مرتبه نرسيدهايم. شما ملاحظه مىكنيد كه امروز در ايران گرانى زياد است، معلوم است اما فقدان نيست، اينكه مردم گرسنه مانده باشند، خوب، ارزاق هست. گران است. دولت هم حالا دارد دنبال اين مىكند كه براى مردم طبقۀ پايين به اصطلاح، براى آنها هر چه مىتواند رفاه حاصل كند و انشاءاللّه مىكند. ما بايد روشن كنيم اين تودههاى مردم را كه مبتلا هستند به تبليغات سوئى كه از طرف گروهكها از طرف خارج، راديوها مىشود. ما بايد مردم را روشن كنيم كه شما يك كارى كرديد كه اين راديوها اينقدر تغيير كردند و اين وابستگان به اين قدرتهاى خارجى دنبال مسئله هستند. چرا در ساير جاها اينقدر دنبال مسائل نيستند؟ براى اينكه، اينجا يك كارى كرده است كه سابقه نداشته است. در جاهاى ديگر هر كارى كه شده است، هر انقلابى كه شده است، اتكال به يك قدرتى داشته است، اگر از يك جبهۀ ديگرى به او صدمه وارد كردهاند خودش متكى به يك كسى بوده است. آنكه كودتا كرده است، كودتاچىاش يا به شوروى مربوط است يا به امريكا مربوط بوده است. و اين كارى كه شما كرديد، و ملت ما كردهاند، اين يك امر نمونهاى است كه در اين سدههاى اخير اصلاً و قبل از اينها اصلاً، اين مسائل اينطورى طرح نبوده است. آن وقتى كه مسائل اين قدرتها طرح بوده و [بىتعهدى ] در كار بوده است، تا كنون مثل اين قضيه واقع نشده است كه يك ملتى بخواهند خودشان باشند و بسازند به آن چيزى كه دارند و هستند، و دنبال اين باشند كه خودشان را برسانند به آنجايى كه احتياج به ديگران نداشته باشند، و اتكال نداشته باشند نه به بلوك شرق و نه به بلوك غرب. اين يك مطلبى است مال ايران و اختصاص به ايران و وقتى مطلب اينطور شد بايد تودههاى مردم آشنا بشوند به اينكه كار بزرگ است، لكن كار بزرگ زحمت زياد هم دارد. كار هم اينطور نيست كه براى ماديت باشد. تا بگويند كه خوب براى ماديت چرا انسان زحمت اينقدر بكشد، كار براى معنويت است. از اول، اين مسلمين در ايران و اين ملت فرياد زده است كه ما جمهورى اسلامى مىخواهيم اسلامى مىخواهيم، احكام اسلام را مىخواهند. وقتى كه ما براى اسلام مىخواهيم خدمت بكنيم، ديگر ما نبايد منتظر اين باشيم كه براى اسلام كه مىخواهيم خدمت كنيم بعد به ما يك باغى بدهند. ما براى اسلام خدمت مىكنيم، خداوند بايد به ما بدهد. متهم نمودن ايران به داشتن روابط با اسرائيل بنابراين، مقاومت يكى از امورى است كه دنبال هر انقلابى بايد باشد، و دنبال اين انقلاب بايد از همه جا بيشتر باشد؛ يعنى، مقاومت در مقابل همۀ گرفتاريهايى كه از همه طرف براى ما دارند پيش مىآورند. شما ملاحظه مىكنيد كه در همين ديروز كه اين مردم در خيابانها ريختند و راهپيمايى كردند، و براى احياى روز 15 خرداد؛ آن روزى كه آنقدر به مردم صدمه وارد شد. صدام ايلام را، يك مردم محرومى را، يك ناحيۀ محرومى را، در حالى كه اينها دارند راهپيمايى مىكنند بمباران مىكند. تا كنون چهل نفر معلوم شده است، معلوم نشده است چقدر هم هست كه شهيد شدند و دويست نفر تا كنون معلوم شده است كه مجروح شدهاند. يك همچو جنايت بزرگى را اگر يك ذرهاش واقع شده بود از طرف دولت ايران، مىديديد كه آنوقت رسانههاى گروهى چه خواهند كرد. اين را همين جا يك چيزى نقل مىكنند كه «بطورى كه ايران مىگويد اينطورى شده است» آنوقت هم دنبالش مىگويند كه صدام گفته است كه اين تلافى اين است كه به بصره چه كردند! خوب، يك دروغى صدام مىگويد، بايد عذرى پيدا بكند. يك دروغى مىگويد و يك همچو جنايتى را مىكند و ما بايد منتظر اين جنايات باشيم. نبايد بگوييم كه چرا شد، چراى او معلوم است، «چرا» آن همين قيامى است كه شما كردهايد. شما اسلام را مىخواهيد، آنها مىگويند نبايد اسلام باشد، به صراحت مىگويند؛ يعنى، مثل دولت مصر با صراحت مىگويد كه اين جمهورى اسلامى نبايد باشد. رئيس جمهور مصر با رئيس جمهور اسرائيل با هم مقابله كردند و اتحاد كردند به اينكه اسلام را بكوبند. آن ادعا مىكند كه من رئيس جمهور يك كشور مسلمان هستم و عراق ادعا مىكند كه ايران با اسرائيل مربوط است و ليكن اسرائيل و مصر با هم پيمان مىبندند كه كمك عراق بدهند به ضد ايران؛ آن كسى كه آنها مدعى هستند كه كمك ما هست و خودش هم اگر ملاحظه كرده باشيد اين چند روز در اين راديوهاى خارجى يك بازى درست كردند. آن يكى مخالفها شد و آن يكى موافقها. آن گفت چرا كرديد؟ آن گفت شما مطلع بوديد! آن گفت ما نگفتيم اينطور بكنيد، مجلسشان گفت كه چرا اينطور شده است، مسئله را مسلّم گرفته بودند. دنبال او راجع به كيفيتش صحبت مىكردند كه مردم، بدانيد اين همراهى شده است، اين كمك شده است، منتها راجع به اينكه چرا كيفيتش اينطور شده است صحبت شده است. خوب، اين يك مانورى بود كه دادند، لكن مشتشان باز شد. اگر اسرائيل پشتيبان ـ خداى نخواسته ـ پشتيبان ايران باشد و يك همچو ننگى براى ايران تحقق پيدا بكند، خوب، نبايد با مصر دست به دست هم بدهند كه مبادا صدام شكست بخورد. اگر اسرائيل اين صدمهاى كه به يكى از پايگاههاى آنها واقع شده بود كرده بود و گردن ايران گذاشتند، خوب نبايد حالا با هم دست به دست هم بدهند كه دو تايى بياييم ايران را به هم بزنيم، اسلام را به هم بزنيم آنوقت ساير كشورها را من نمىدانم بايد چه بگويم به آنها. اين مثل است كه اُريدُ حَياتَهُ و يُريدُ قَتْلى.۵ كشور ايران مىخواهد آنها را زنده نگه دارد، مىخواهد آنها را حفظ كند، مىخواهد آنها را نجات بدهد از اين گرفتاريهايى كه دارند، از اين ذلتى كه دارند، آنها ارادۀ قتل ما را مىكنند؛ البته اين عُرضه را ندارند. وليكن آخر چرا بايد كشورهاى اسلامى اينطور باشند؟ چرا بايد اين وضع را داشته باشند كه اسرائيل طمع كند به اينكه حمله كند به يك كشور اسلامى، به لبنان حمله بكند؟ همهاش براى همين است كه به اسرائيل مهلت دادند، با او دوستى دارند، شايد كمك به او مىكنند و امثال اينها. ما بايد مقاومت كنيم. مطرح ننمودن مشكلات خاص در تريبونهاى عمومى و ائمۀ جمعه و جماعت، اختصاص به جمعه ندارد، جمعه چون اجتماع زيادتر است بيشتر، و ليكن ائمۀ جمعه و جماعت و علماى همۀ بلاد بايد اين مطلب را به مردم بفهمانند كه يك كارى كرديم كه زحمت دارد و براى خدا شما كرديد و همهتان هم مىگوييد كارى كه براى خدا بشود زحمت دارد. اَلْجَنَّةُ حُفَّتْ بِالْمَكارِه.۶ كسى بخواهد به جنت لقاءاللّه برسد مكاره را هم بايد تحمل كند و دلسرد نشود. مردم را يك وقتى اين فضولها دلسرد نكنند. و يكى از امورى كه من هميشه به آقايان عرض كردم علاوه بر اينكه يك وحدت كلمه بين خودشان باشد و همين طورى كه آقا گفتند يك سمينارهايى داشته باشند، يك اجتماعاتى داشته باشند، در هر ماه يكى دو سه دفعه با هم مجتمع بشوند، تفاهم كنند با هم، همين طور با ساير علمايى كه در بلاد هستند، اين تفاهم را هر كس در استان خودش داشته باشد و علاوه بر آن با اين مقامات دولتى بايد مربوط باشد. اشكالى پيدا مىشود خودشان ابتدا بروند پشت تريبون و به مردم اعلام كنند كه همچو چيزى شده است، اين تضعيف مىكند دولت را و امروز حفظ اين دولت واجب است؛ يعنى، يك واجب شرعى است، براى ما امروزه همان طورى كه رفع آن فساد واجب بود، حفظ اين دولت هم الآن واجب است. آقايان اگر يك وقتى ـ همۀ علماى بلاد را عرض مىكنم خصوصاً، ائمۀ جمعه كه خوب، هفتهاى يك دفعه عمومى صحبت مىكنند ـ اگر يك وقت پيشامدى كرد، از استاندار يك جايى، از رئيس ديگر يك جايى يك گلهاى دارند، حل كنند خودشان، پىاش هم به مقامات مربوطه رجوع كنند، به مردم نروند بگويند كه مردم، اين چه كرده، او چه كرده است. اين اسباب تضعيف مىشود و امروز صلاح ما نيست كه ما يك همچو دولتى كه دارد با جان و دل براى مردم خدمت مىكند [تضعيف كنيم]، البته هر خدمتگزارى يك اشتباهاتى هم گاهى دارد، هميشه همين طور بوده است. همين شما هم كه خدمتگزار هستيد گاهى در بينتان يك نفر اشتباه مىكند، نبايد ما اشتباهات را كه واقع مىشود اين را برويم به مردم اعلام كنيم كه يك همچو چيزى شده است، خودمان خصوصى حلش كنيم، بخواهيم او را، در يك جلسۀ خصوصى كه هستيم، علما هستند، با هم صحبت كنيد. استاندارها هم حالا اينطور نيستند كه اگر علما آنها را دعوت كنند نيايند، مثل سابق نيست؛ حالا يك طورى است كه اينها از خود مردم هستند، مىآيند پيش مردم، با مردم تفاهم مىكنند، و همين طور ساير مقامات امروز بحمداللّه، همه مردمى هستند. از نخست وزيرش و رئيس جمهورش گرفته تا ديگران مثل ساير مردم هستند و همين طور مثل ديگران كه در يك جلسهاى با هم مىنشينند آنها هم همان طورى هستند. من اميدوارم كه انشاءاللّه، موفق باشيد و موفق باشيم همه در خدمت به اين جمهورى و در تأييد همۀ مقامات و در تحكيم وحدت بين خودمان و همه و در آشنا كردن مردم به وظايف. اين جزو مهمات است كه مردم را به وظايف آشنا كنند و سختيهاى صدر اسلام را برايشان گوشزد كنند كه اينها چه مىكردند در آنوقت و اسلام را چطور براى ما بدست ما رساندند. اين يك چيزى است كه بايد گفته بشود و انشاءاللّه اميدوارم كه نفس گرم آقايان مردم را بيدار كند و انشاءاللّه موفق باشند. من هم به وظيفۀ خودم كه دعا گويى است، دعا كنيد كه موفق بشوم و دعا كنم به شما و همه. والسلام عليكم و رحمةاللّه و بركاته
عنوان :
مهیا بودن در مقابل توطئههاى داخلى و خارجى
مرجع :
صحیفه امام (۱۶) صفحه ۳۱۸
مکان :
تهران، جماران
تاریخ :
۱۳۶۱-۰۳-۱۶
حضار :
ائمه جمعه استان زنجان