

بسم اللّه الرحمن الرحيم انَّا للّهِِ و انَّا الَيهِ رَاجِعُونَ و سَيَعلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ۱ يك سال از فاجعۀ خونين 12 محرّم 83 (15 خرداد 1342) گذشت. يك سال از مرگ فجيع عزيزان ملت سپرى شد. يك سال از بىخانمان شدن و بىسرپرست شدن يتيمان بىپدر و زنهاى بىشوهر و مادران داغديده گذشت. واقعۀ 15 خرداد ننگ بزرگى براى هيأت حاكمه بهبار آورد. اين واقعه فراموش شدنى نيست. تاريخ آن را ضبط كرد. آيا ملت مسلمان چه جرمى مرتكب شده بود؟ زنها و اطفال صغير چه گناهى كرده بودند؟ چرا آنها را به مسلسل بستند؟ علماى اسلام و خطباى مذهبى چه جرمى داشتند؟ گناه آنها دفاع از حق بود؛ دفاع از قرآن كريم بود. به جرم نصايح مشفقانه و صلاحانديشى اهانت شدند، به حبس كشيده شدند، محصور گرديدند، مبتلا به مصايب شدند. علماى اسلام وظيفه دارند از احكام مسلّمۀ اسلام دفاع كنند، از استقلال ممالك اسلامى پشتيبانى نمايند، از ستمكاريها و ظلمها اظهار تنفر كنند، از پيمان با دشمنان اسلام و استقلال و ممالك اسلام اظهار انزجار كنند، از اسرائيل و عمال اسرائيل ـ دشمنان قرآن مجيد و اسلام و كشور ـ برائت جويند، از اعدامهاى بىجهت و تبعيدهاى دسته جمعى و محاكمات غيرقانونى و محكوميتهاى بدون مجوز بيزارى جويند؛ و صلاح حال ملت و مملكت را در هر حال بيان كنند. اينها جرم است؟ اينها ارتجاع سياه است؟ در اين مملكت تمام فرق ضاله آشكارا تبليغ ضد اسلامى مىكنند، محافل آزاد دارند، مجالس علنى دارند. مسيحيين، فرستنده در كليساى انجيلى در تهران دارند، مؤسسه در كرمانشاه دارند؛ مدارس رسمى دارند، برخوردار از پشتيبانى دولتها هستند، نشر كتب ضد دينى آزاد است؛ فقط مسلمانها و مبلغين مذهبى و علماى اسلام آزاد نيستند. تبليغات دينى و بيان قانون شكنيها «ارتجاع سياه» شناخته شده و ممنوع گرديده. محافل دينى و مجامع مذهبى محتاج به اجازۀ شهربانيها و سازمانهاست. دستجات عزادارى بر حضرت سيدالشهداءـ عليه الصلوة والسلامـ بايد محدود و ممنوع باشد. ما نمىدانيم اينها چه بستگى با اسرائيل و عمال اسرائيل دارند! آيا براى مملكت كهنسالى مثل ايران ننگ نيست كه دولت اسرائيل بگويد ما حمايت از ايران مىكنيم! ايران بزرگ تحتالحمايۀ اسرائيل است؟ آيا خلاف مصالح كشور نيست كه مطالب خودساختۀ بىسروپايى را در افواه۲ ملت بيندازند، و روزنامهها در اطرافش بحث كنند و ضعف دولت را بر ملا نمايند؟ اين سياست غلط نيست؟ اين فضيحت نيست؟ اينها ملت را خواب فرض كردند. ما براى دفاع از اسلام و ممالك اسلامى و استقلال ممالك اسلامى در هر حال مهيا هستيم. برنامۀ ما برنامۀ اسلام است، وحدت كلمۀ مسلمين است، اتحاد ممالك اسلامى است، برادرى با جميع فرق مسلمين است در تمام نقاط عالم، همپيمانى با تمام دوَل اسلامى است در سراسر جهان؛ مقابل صهيونيست، مقابل اسرائيل، مقابل دوَل استعمارطلب، مقابل كسانى كه ذخاير اين ملت فقير را به رايگان مىبرند و ملت بدبخت در آتش فقر و بيكارى و بينوايى مىسوزد. در حضور چهرههاى رنگ پريده از گرسنگى و بينوايى دائماً دولتها دم از ترقى و پيشرفتهاى اقتصادى مىزنند. اين حقايق تلخ ما را به تنگ آورده، علماى اسلام را رنج مىدهد. اگر اينها «ارتجاع سياه» است بگذار ما مرتجع باشيم! ما از واقعۀ 12 محرّم (15 خرداد) خجلت مىكشيم. واقعۀ شوم 15 خرداد و مدارس علمى، فيضيه و غير آن، پشت ما و هر مسْلم غيرتمند را مىشكند؛ تا هيأت حاكمه چه عقيده داشته باشد! ملت اسلام اين مصيبت را فراموش نمىكند. ما روز 12 محرّم را عزاى ملى اعلام مىكنيم. بگذار ما را مرتجع بخوانند، كهنهپرست بدانند. ما از عواقب اين اعمال جائرانه خائف هستيم و نصيحت هيأت حاكمه را لازم مىدانيم؛ و كراراً نصيحت كرديم و خير و صلاح را گوشزد كرديم، و رعايت نشده است. ما مصلحت مىدانيم كه دولت، رويّه را تغيير دهد. سازمانها و شهربانيها را اينقدر بر ملت ستمديده و بر علماى اسلام و خطباى محترم چيره نكند. از اين اعمال خلاف قوانين اگر مىتوانند جلوگيرى كنند. علاقۀ علماى اسلام به ممالك و قوانين اسلامى علاقۀ الهى ناگسستنى است. ما از جانب خداى تعالى مأمور حفظ ممالك اسلامى و استقلال آنها هستيم و ترك نصيحت و سكوت [را] در مقابل خطرهايى كه پيشبينى مىشود براى اسلام و استقلال مملكت جرم مىدانيم؛ گناه بزرگ مىدانيم؛ استقبال از مرگ سياه مىدانيم. پيشواى بزرگ ما، حضرت اميرالمؤمنين ـ عليه السلام ـ سكوت را در مقابل ستمكارى جايز نمىدانست؛ و ما نيز جايز نمىدانيم. وظيفۀ ما ارشاد ملت است، ارشاد دولتهاست، ارشاد جميع دستگاههاست. ما از اين وظيفه به خواست خداى تعالى خوددارى نمىكنيم. در اين زمان، سكوت در مقابل ستمكارى، اعانت به ستمكاران است. وظايف اسلامى وظيفۀ ما تنها نيست وظيفۀ تمام طبقات است، وظيفۀ مراجع اسلام است، وظيفۀ علماى اسلام است؛ وظيفۀ خطباى اسلام است؛ وظيفۀ تمام ملت است؛ وظيفۀ تمام ممالك اسلامى و ملل اسلام است. ما اميد واثق داريم كه ملل اسلامى در آتيۀ نزديكى بر استعمار چيره شوند. و ما در موقع خود، به خواست خداى تعالى، از هيچ گونه فداكارى دريغ نمىكنيم. از خداوند تعالى صلاح حال ممالك اسلامى و ملل اسلام و دولتهاى اسلامى را خواستاريم. «أَللَّهُمَّ اجْعَلْ أَفئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهوى إِلَينَا»۳ . والسلام على من اتبع الهدى. روحاللّه الموسوى الخمينى، محمد هادى الحسينى الميلانى، شهابالدين النجفى المرعشى، حسن الطباطبايى القمى.