

بسمه تعالى 28 رجب 96 خانم عزيزم من الآن تنها نشستهام و به برادرم كه در اين آخر عمر موفق نشدم او را ببينم فكر مىكنم. مرقوم شما واصل شد. از حال آن مرحوم نوشته بوديد. فورى كاغذى نوشتم به وسيلۀ احمد؛ ولى تقدير آن بود كه حتى كاغذ را نبيند. تقدير آن است كه من به ملاقات عزيزانم نايل نشوم. از امشب مجلس ختم در مسجد شيخ۱ منعقد است. مقدر بود كه من به مجلس عزاى برادرم بروم؛ زنده باشم و تحمل مصيبت كنم. تلگرافى به حضرت آقا۲ كردم و تسليت به فاميل گفتم. آدرس ديگران را نمىدانستم. شما از قِبَل من به همه خصوصاً خانوادۀ محترم او و فرزندان عزيزش پس از سلام تسليت بگوييد. مصطفى بحمداللّه سلامت است و غالباً شام و ناهار اينجاست. از سلامت خودتان مطلعم كنيد و به همۀ دخترها و احمد و خانمش سلام برسانيد و از قول من تسليت بدهيد. من با حال بسيار افسرده اين نامه را نوشتم. از خداوند تعالى سلامت همۀ شماها را خواهانم. والسلام عليكم. خودم