

[بسم اللّه الرحمن الرحيم] حيثيت اسلام و عملكرد مسئولان نظام معلمهاى آموزشى بايد معلم اخلاق هم باشند براى كارهايى كه بايد انجام بگيرد. الآن مملكتمان احتياج به آن دارد كه هم اين معنا را درست بكنند، و هم معلم اخلاق براى اشخاصى كه زير دستشان است باشند. الآن وضع طورى است كه ما بر سر دوراهى واقع هستيم؛ يك راه اينكه اسلام را و جمهورى اسلامى را جورى به مردم عالَم نشان بدهيم، كه همه توجه پيدا بكنند به اين ادعايى كه ما مىخواهيم حكومت عدل درست كنيم، جمهورى بر موازين اسلام درست كنيم. توجه دشمنها به اين است كه اينها دارند چه مىكنند. اگر آنها يكجهت خلافى از ما ببينند جمهورى و ما را به باد انتقاد مىگيرند؛ يعنى حيثيت اسلام امروز بسته به دست ملت ماست؛ و بيشترش به دست شما پاسداران و ما معممين. اگر ما معممين به وظايف اسلامى خودمان ـ خداى نخواسته ـ عمل نكنيم، و شما پاسداران به وظايف اسلامى خودتان عمل نكنيد ممكن است ـ خداى نخواسته ـ اين دشمنهايى كه ايستادهاند و دارند نگاه مىكنند كه يك نقصى بگيرند و فريادش را بلند كنند، يك چيزى ببينند، هزار جورش كنند. نه در خارج؛ در همين داخل، ايران، اگر يك پايى را ما كج بگذاريم، يا شما كج بگذاريد، اينهايى كه دشمن با اساس هستند اين را روى اساس حساب مىكنند؛ نمىگويند كه يك پاسبانى رفت مثلاً به خانۀ يك كسى وارد شد و از او يك چيزى را برد؛ نمىگويند يك روحانى يك حرف خلاف اسلامى زد، يا عمل خلاف اسلامى كرد؛ مىگويند جمهورى اسلامى اين جورى بود. لزوم حفظ كيان اسلام ما مسئوليم امروز. يعنى من، اين آقا كه اينجا تشريف دارند، هر آقايى كه در هر جا هست، هر روحانى كه در هر جا هست، شما آقايان و هر پاسدارى كه در هر جا هست، ساير افراد اين كشور، امروز يك مسئوليت بزرگى گردن آنهاست؛ مسئوليت حفظ اسلام؛ حفظ آبروى اسلام الآن بسته به اعمال ماست. اگر ما يك تخلفى بكنيم پاى ما حساب نمىشود؛ دشمنان ما اين را پاى جمهورى اسلامى حساب مىكنند. مىگويند جمهورى اسلامى هم مثل همان رژيم سابق است؛ همان كارها را انجام مىدهد. آنها هم مىرفتند مردم را بىجهت مىگرفتند، اينها هم مىروند مردم را بىجهت مىگيرند؛ آنها هم مىريختند توى خانههاى مردم، اينها هم مىريزند توى خانههاى مردم. ... من فرض مىكنم كه يك كسى است كه صددرصد آدم جنايتكار است؛ صددرصد. اما پاسدارها نبايد اين آدمى كه صددرصد جنايتكار است بروند منزلش را باز كنند و بروند و زن و بچۀ او بترسند. اين، اسباب اين مىشود كه جمهورى ما و اسلامى كه ما ادعا مىكنيم ـ و واقع مطلب هم همين است ـ كه عدالت است و اگر ما كارى بكنيم تقصير از ماست نه از اسلام اينها تقصير را پاى جمهورى حساب مىكنند، و ما مسئول اين هستيم؛ يعنى پيش خدا مسئوليم. جرمى نابخشودنى اگر ما يك كارى بكنيم كه اسلام در نظر دنيا لكهدار بشود، اين جرم از جرمهايى است كه بخشيدنى نيست، قابل جبران نيست. غير از اين است كه ما خودمان «بينى و بيناللّه» يك خلافى بكنيم، خوب، اين را توبه مىكنيم تمام مىشود؛ اما يك اسلامى را ما همچه در دنيا جلوه بدهيم كه اين رژيم هم رژيم محمدرضايى است، اين آخوند هم همان كارى را مىكند كه آن سرهنگ آن وقت مىكرد، اين پاسدار اسلامى مسلمان هم همان كارى را مىكند كه آن سازمان امنيتى و مأمور سازمان امنيتى مىكرد، اين اسباب اين مىشود كه مكتب ما آلوده بشود؛ آن مكتبى كه اولياى خدا خونشان را دادند براى حفظش. سيدالشهدا كه خونش را داد، نمىخواست كه حكومت كند؛ مىخواست عدالت باشد. مىديد كه معاويه و پسرش اسلام را بد جلوه دادند، مىخواست از اين مطلبى كه آنها مىخواهند اسلام را يكجور ديگر جلوه بدهند بيرون بياورد؛ اسلامى كه همه خونشان را دادهاند براى اينكه اين مكتب را حفظش كنند؛ ولو خودشان مىميرند ولى مكتبشان محفوظ بماند. ما الآن در موقعى واقع شدهايم كه مكتبمان در خطر است. دشمنها چشمهايشان را دوختهاند كه به ما اشكال بكنند، و اشكال را هم پاى مكتب حساب كنند، نه پاى ما. اگر پاى ما حساب مىكردند اشكالى خيلى نداشت؛ مىگفتند خمينى آدم فاسدى است! اما اگر چنانچه ما يك كارى بكنيم كه بگويند اين مكتب درست نبود [اين خطرناك است] اينها درصدد اين معنا هستند. الآن كه مىبينند ماها و شماها مىگوييم جمهورى اسلامى، و يك دسته با اين مخالفند، مىگويند «همان جمهورى بس است، اسلامى مىخواهد چه كار كند؟» يك دسته مىگويند «اسلام حالا ديگر فايدهاى ندارد»، يك دسته مىگويند «اصلاً اسلام چى بوده»، اينها الآن درصدد اين هستند كه اگر يك چيزى از من ببينند، يك چيزى از شما ببينند، پاى مكتبمان بگذارند؛ و اين مسئوليت غير از آن مسئوليتى است كه من بين خودم و خدا دارم، يا شما بين خودتان و خدا داريد. يك گناهانى است كه بين ما و خداست؛ وقتى كه برگشتيم از آن، خدا مىگذرد. اما يك چيزى كه اسلام بستۀ به آن است، اگر ـ خداى نخواسته ـ اعمالى از ماها سربزند در اين وقت، در اين وقت كه ماها ادعايمان اين بوده است كه آن رژيم فاسد بود و ما يك رژيم صحيحى مىخواهيم جاى آن بنشانيم، در اين وقت اگر ما يك اعمالى ازمان صادر بشود كه رژيم ما را آلوده بكند، اين ديگر از آن گناهانى نيست كه من بگويم: «اَسْتَغْفِرُاللّهَ رَبى وَ اَتُوبُ اِلَيْه». تو اسلام را از بين مىبرى! اين مثل اين است كه معاويه بخواهد استغفار كند. معاويه اسلام را از بين برده است؛ نمىتواند استغفار كند؛ اين را قبول نمىكنند از او. اندرز و التماس من به شما آقايان سفارش مىكنم؛ التماس مىكنم به شما، كه امروز روزى است كه بايد همهمان حفظ كنيم مكتب را؛ حفظ كنيم. شماها كه معلم هستيد و مىخواهيد برويد تربيت كنيد اشخاص را، سلام مرا به همهشان برسانيد؛ التماس مرا به همهشان برسانيد. امروز اسلام است؛ امروز قضيۀ اين حرفها نيست. به آنها بگوييد حالا كه قدرت در دستتان آمده است از قدرت سوء استفاده نكنيد؛ قدرتتان را براى اسلام خرج كنيد. اگر ـ خداى نخواسته ـ برخلاف بشود، همهمان مسئول هستيم. خداوند همهتان را حفظ كند. موفق باشيد، سلامت باشيد.