بسمه تعالى 25 شوال المكرم 86 خدمت جناب مستطاب عمادالاعلام و ثقة‌الاسلام آقاى گرامى ـ دامت افاضاته مرقوم شريف واصل، و چون در اواخر ماه مبارك به واسطۀ ضعف و كمردرد مدتى در منزل بودم و بعد هم باز تكرار شد، قدرى در جواب تعويق افتاد. اينجانب از اوضاع ايران عموماً و وضع حوزۀ قم خصوصاً متألم و متأثرم و از گرفتارى فضلا و اعلام ناراحت؛ ولى آنچه موجب تسكين خاطر است آن است كه در راه خدمت به ديانت هر گرفتارى پيش آيد مطلوب است و ما آنچه داريم از بركت اسلام است و هر چه فدا كنيم عمل به وظيفه نكرده‌ايم. و اميدوارم خداوند تعالى به فضل عميم خود نقصان ما را جبران فرمايد. اميد است تا آن موقع پاى شما بكلى خوب شده باشد. لازم به تذكر نيست كه حضرات آقايان فضلا بايد در اين موقع سختى، بيش از پيش جديت در گرم نگه داشتن حوزه داشته باشند. خداوند تعالى هر چه مقدر بفرمايد صلاح است و اين نحو فشارها نبايد آقايان را در مقاصد خود سرد و سست نمايد. از خداوند تعالى توفيق و تأييد همه را خواستار است. راجع به موضوعى كه در خصوص شهرستانهاى دور افتاده مرقوم شده بود اميد است خداوند تعالى وضع را طورى بفرمايد كه قدرت اين توفيق پيدا شود. از جنابعالى رجاى دعاى خير دارم. والسلام عليكم. روح‌اللّه‌ الموسوى الخمينى