

بسم اللّه الرحمن الرحيم 9 ذىالقعده 98 ملت آگاه و مبارز و شجاع ايران ـ اعلى اللّه كلمتهم اكنون كه چهلم عزيزان تهران به دنبال «چهلم»ها فرا رسيده، و با استقرار حكومت سرنيزه و پليس در انتظار «چهلم»هايى بايد باشيم، اكنون كه سايۀ شوم حكومت نظامى و نظام سياه شاهنشاهى روزگار ملت محروم ما را به تباهى كشانده است، اكنون كه دست ابرقدرتهاى ستمگر براى چپاول مخازن غنى ما بر ضد ارادۀ مصمم ملت از آستين دژخيمان شاه بيرون آمده و عزيزان اسلام را به خاك و خون مىكشد، اكنون كه نمودهاى «دروازۀ تمدن بزرگ» به دست پايهگذاران حقوق بشر، يكى پس از ديگرى بر روى نعشهاى جوانان برومند ما رخ مىنمايد، اكنون كه به ادعاى كارتر، ملت به آزادى و استقلال شاهانه نايل شده است، كشور بىپناه ما عزادار و ملت مظلوم ما سوگمندند. ما در غرب و شما در شرق به عزاى عمومى مىنشينيم، تا دست جنايتكار ابرقدرتهاى نفتخوار در كشور نفت خيز ما باز است درهاى سعادت و آزادى و استقلال بسته است. عزيزان من! همت كنيد و زنجيرهاى اسارت را پاره كنيد و مهرههاى خيانتكار را يكى پس از ديگرى از صحنه خارج كنيد، و دست مهرهدارهاى سودجو را از كشورهاى اسلامى قطع كنيد. سعادت و آزادى و استقلال، پشت سد مهرههاى داخلى و مهرهدارها است، سدها را ويران كنيد و صفها را درهم شكنيد و كشور را نجات دهيد. در منطق كارتر، اين جنايتها و اختناقها و وحشيگريهاى شاه كوشش در راه استقرار اصول دموكراسى و موضعگيريهاى مترقيانه نسبت به مسائل اجتماعى است. او مردم آگاه ايران را متهم مىكند كه با آزادى كه شاه مىخواهد بدهد مخالفند، و تمام اعتصابات و اعتراضات سراسر ايران براى گريز از آزادى است! لكن بايد بداند كه اين فريبكاريها ديگر ارزش خود را از دست داده است و همۀ جوامع شاه را شناختهاند. ملت بزرگ ايران! تاريخ ايران، بلكه تاريخ جهان، نهضتى چون نهضت شما به ياد ندارد و قيام همگانى چون قيام شما آزادگان را پشت سر نگذاشته است. امروز نونهالان هفت ـ هشت سالۀ دبستانهاى ما فدايى مىدهند و در راه اسلام عزيز و كشور، خون نثار مىكنند. شما در چه تاريخى چنين ديدهايد؟ امروز زنهاى شيردل، طفل خود را در آغوش كشيده و به ميدان مسلسل و تانك دژخيمان رژيم مىروند. در كدام تاريخ چنين مردانگى و فداكارى از زنان ثبت شده است؟ امروز غريو «مرگ بر شاه» از دل طفل دبستانى تا پيران بيمارستانى مجال را بر رژيم منحط پهلوى چنان تنگ نموده و اعصاب شاه را آنسان خرد كرده كه دست از پا نشناخته و تسكين خاطر خود را با خون كودكان و جوانان ما بيمه مىكند. خواهران و برادران عزيز! صبور باشيد و سستى و ضعف از خود نشان ندهيد؛ راه شما راه خدا و اولياى خدا است. خون شما در راهى مىريزد كه خون پيغمبران و امامان و اصحاب صلاحيتدار آنان ريخته شد. شما به آنان مىپيونديد و اين نه تنها غم ندارد، كه شادىآور است. صفهاى خود را محكم كنيد و ارادهها را مصمم و وحدت كلمه را حفظ نماييد و با همۀ جناحهاى مسلمان؛ خصوصاً ارتشيها ائتلاف كنيد، و سلام گرم مرا به آنان برسانيد، و بگوييد اينان كه با مسلسل شما و يا اجانب كشته مىشوند برادران و خواهران شما هستند. براى ارضاى شهوات شاه، خود را پيش خالق و خلق رسوا نكنيد و در آغوش ملت بياييد آغوش ما براى شما باز است. عزيزان من! از اختلاف كه الهام ابليس است اجتناب نماييد و به هم پيوسته در راه هدف كه سرنگون شدن رژيم فاسد پهلوى و قطع ايادى اجانب از مقدرات و مخازن كشور است، نهضت مقدس را ادامه دهيد و در راه پيشرفت مقاصد اسلامى خود از هيچ عاملى نهراسيد كه اين جنبش بزرگ را هيچ قدرتى نمىتواند متوقف كند. شما بِحقيد و دست خداوند تعالى با شما است، و خدا خواسته است كه مستضعفين پيشوايى را به دست گرفته، خود وارث مقدرات و مخازن خود باشند. اينجانب در اولين فرصت به يكى از كشورهاى اسلامى كه بتوانم به فعاليتهاى اسلامى خود ادامه دهم خواهم رفت، و ان شاءاللّه تعالى عمرم را در راه خداى تعالى كه خدمت به شماست به آخر مىرسانم. تاكنون هيچ يك از دولتهاى اسلامى از من دعوت ننمودهاند، و به محض احراز آزادى بيان و قلم در كشورى از كشورهاى اسلامى، ان شاءاللّه براى خدمت در آنجا خواهم رفت. اكنون در اينجا به خدمت ادامه مىدهم. در نهضت اسلامى و خدمت به مردم مسلمان، مكان يا رنج در مكان مطرح نيست؛ آنچه مطرح است ملت است؛ صداى وجدان است. من هر چه بكنم و بر سر من هر چه بيايد در مقابل شمايى كه خون در راه آزادى و اسلام دادهايد خجلم. آنچه مرا در اين مكان رنج و دردآور دلخوش مىكند خدمت به شما است. من در غم خانوادههاى افتخار آفرين سراسر ايران خود را شريك مىدانم و ياد كودكان دبستانى ايران كه اخيراً به دست شاه جبار كشته شدهاند قلبم را مىفشارد. چهلم تهران را روز عزاى عمومى اعلام كرده و خود نيز عزادارم. از خداوند تعالى ادامۀ نهضت را تا حصول مقاصد اسلامى خواستارم. والسلام عليكم و رحمةاللّه و بركاته. روحاللّه الموسوى الخمينى